ตอนที่ 39: สวัสดิการของสถาบันบีสต์มาสเตอร์ขั้นสูงของสหพันธ์

ล๊อคยังคงคิดถึงปัญหาของตัวเอง

จู่ๆ...

ดวงตาของเขาสว่างขึ้น

'ฉันเข้าใจแล้ว แม้ว่ามานาทั้งหมดของฉันจะเยอะมากก็ตราม แต่ฉันก็ยังอยู่ในระดับเดียวกับคนอื่นๆ'

“แน่นอน ฉันอาจมีมานามากกว่าคนอื่นๆ ถึงสามเท่า แต่เราทุกคนมีจุดเริ่มต้นเดียวกัน”

“กล่าวอีกนัยหนึ่ง แม้ว่าฉันจะอยู่ที่ ระดับซิลเวอร์ 4 ดาว แต่จำนวนมานาทั้งหมดที่ฉันมีนั้นมากกว่าปริมาณมานาทั้งหมดที่คนอื่นมีในระดับเดียวกันถึงสามเท่า”

เมื่อตระหนักว่าเหตุผลคืออะไร ความเศร้าหมองบนใบหน้าของล๊อคก็หายไป

จากนั้นเขาก็หัวเราะออกมา

“ฉันมีรากฐานที่ดีเช่นนี้ ทำไมฉันต้องหดหู่ด้วย”

“แม้ว่าฉันจะอยู่ที่ ระดับซิลเวอร์ 4 ดาวแต่ฉันแข็งแกร่งกว่าพวกเขามาก”

อย่างไรก็ตาม จู่ๆล๊อคก็รู้สึกหดหู่อีกครั้ง

“ถ้าฉันมีมานามากกว่าคนในระดับเท่ากันกับของฉัน นั่นหมายความว่าปริมาณมานาทั้งหมดที่ฉันต้องดูดซับนั้นมากกว่าของพวกเขาถึงสามเท่างั้นหรือ?”

“นั่นหมายความว่าฉันต้องใช้ความพยายามมากขึ้นสามเท่า ทรัพยากรเพิ่มขึ้นสามเท่า และเวลามากขึ้นสามเท่า ในการทำให้ตัวเองแข็งแกร่งกว่าพวกเขาสามเท่า”

อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าเขาก็เข้าใจ

ไม่มีทางลัดสู่ความสำเร็จ

ความรุ่งโรจน์ของอัจฉริยะทุกคนได้รับจากความพยายามที่ไม่ธรรมดาที่พวกเขาทุ่มเทลงไป

ไม่มีของฟรีในโลกนี้

หากคุณต้องการได้อะไรซักอย่าง คุณต้องใช้ความพยายามอย่างเท่าเทียมกัน

ถ้าอยากได้มากกว่านี้ก็ต้องทำให้มากกว่าคนอื่น

ล๊อคพบแรงจูงใจของเขาอย่างรวดเร็วอีกครั้ง

เขาอารมณ์ดี ยืนอยู่ในที่โล่ง และเขาเต็มไปด้วยพลัง

ในทางตรงกันข้าม อลิซออร่าของเธอไม่ปกติ

ความรุ่งโรจน์ทั้งหมดควรเป็นของเธอ

อย่างไรก็ตาม เธอถูกขัดจังหวะโดยชายคนนี้ที่ปรากฏตัวต่อหน้าเธออย่างกะทันหัน

เธอจะไม่โกรธได้อย่างไร?

อลิซจ้องไปที่ล็อคด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว

ถ้าดวงตาสามารถฆ่าคนได้ ก็...

ล๊อคซึ่งมีระบบบีสต์มาสเตอร์ จะถูกฆ่าตายมากกว่า 800 ครั้ง

การประเมินมานาสิ้นสุดลงอย่างรวดเร็ว

นักเรียนเกือบหนึ่งในสามถูกคัดออก

นักเรียนที่ถูกคัดออกไม่มีโอกาสเข้าสู่สถาบันบีสต์มาสเตอร์ขั้นสูงของสหพันธ์อีกต่อไป

อย่างไรก็ตาม ด้วยความสามารถของพวกเขา มันยังคงง่ายมากสำหรับพวกเขาที่จะเข้าสู่สถาบันการศึกษาบีสต์มาสเตอร์อื่นๆ

การประเมินสิ้นสุดลงแล้ว และอาจารย์สองคนจากสถาบันบีสต์มาสเตอร์ขั้นสูงของสหพันธ์ ทริสตั้นและแจ๊คก็เดินเข้ามาเช่นกัน

“ขอแสดงความยินดีที่ผ่านการประเมินรอบที่สอง พวกคุณได้ก้าวไปอีกขั้นในการเข้าสู่สถาบันการศึกษาแล้ว”

"ฉันจะตั้งตารอการแสดงของพวกคุณในอนาคต"

ทริสตั้นพูดกับนักเรียนด้วยน้ำเสียงที่จริงจังและแสดงออกอย่างเคร่งขรึม

“การประเมินครั้งต่อไปจะเป็นการทดสอบการต่อสู้จริง”

“นี่เป็นการทดสอบที่สำคัญที่สุดสำหรับบีสต์มาสเตอร์ เพราะคุณจะได้พบกับเหล่าบีสต์จากต่างมิติมากมายในอนาคตอย่างแน่นอน”

“นั่นเป็นเหตุผลที่คุณต้องมีพลังเพียงพอ ที่จะเป็นภัยคุกคามต่อเหล่าบีสต์พวกนั้นได้”

“ไม่อย่างนั้นคุณจะจบลงด้วยอาหารสำหรับพวกมันเท่านั้น”

แจ๊ค ซึ่งยืนอยู่ด้านข้างก็พูดขึ้นเช่นกัน

“ถูกต้อง. พลังการต่อสู้ของบีสต์มาสเตอร์คือรากฐานของพวกเขา”

“ในสถาบันการศึกษา มีเพียงผู้มีอํานาจเท่านั้นที่จะเป็นเจ้าของทรัพยากรมากขึ้นได้”

“สามเดือนหลังจากเข้าสถาบันการศึกษา จะมีการประเมินการแบ่งชั้นเรียน”

“และการประเมินการแบ่งชั้นเรียนเป็นการทดสอบความสามารถในการต่อสู้”

“จะมีทั้งหมดห้าชั้นเรียน และแต่ละชั้นเรียนที่ได้รับมอบหมายจะขึ้นอยู่กับความสามารถของนักเรียน”

“นี่คือชั้นเรียนที่จัดเรียงตามลําดับความแข็งแกร่งจากน้อยไปมาก”

"คลาสบรอนซ์"

"คลาสซิลเวอร์"

"คลาสโกล์ด"

"คลาสไดมอนด์"

“ยิ่งคุณแข็งแกร่งขึ้นเท่าไหร่ คุณก็จะยิ่งเข้าชั้นเรียนที่ดีได้มากขึ้นเท่านั้น”

“ยิ่งชั้นเรียนของคุณดีขึ้น คุณก็จะได้รับทรัพยากรมากขึ้นเท่านั้น”

ทันใดนั้น นักเรียนคนหนึ่งตะโกนว่า “อาจารย์ ท่านไม่ได้บอกว่ามีห้าชั้นเรียนงั้นเหรอ?”

"ท่านพูดถึงแค่สี่ชั้นเรียนเท่านั้นเองนะ"

เมื่อแจ๊คได้ยินอย่างนั้น เขาก็พูดกับนักเรียนด้วยรอยยิ้มว่า "ชั้นเรียนสุดท้ายงั้นเหรอ?"

"นั่นคือไพ่ตายของสถาบันของรัฐบาลกลาง"

“นั่นคือชั้นเรียนที่มีเพียงนักเรียนที่ดีที่สุดที่สหพันธ์เท่านั้น ที่สามารถเข้าเรียนได้”

“นั่นคือที่ที่สัตว์ประหลาดตัวจริงอยู่ อัตราการเติบโตและความสามารถในการต่อสู้ที่แท้จริงของพวกเขาล้วนน่ากลัว”

“แม้แต่อาจารย์ของเราก็ยังรู้สึกละอายใจเมื่อเรายืนอยู่ต่อหน้าพวกเขา”

ก่อนที่แจ๊คจะพูดจบ นักเรียนอีกคนถามเสียงดังว่า “ถ้าอย่างนั้นพวกเราคนใดจะมีโอกาสเข้าชั้นเรียนที่คุณพูดถึงหรือไม่ครับ”

อาจารย์ทั้งสองส่ายหัวพร้อมกัน

นักเรียนที่อยู่ด้านล่างเวทีไม่เพียงแต่ผิดหวังเท่านั้น

แม้แต่ล็อคก็ยังดูไม่พอใจเล็กน้อย

“แค่เพิกเฉยต่อการมีอยู่ของชั้นเรียนคลาสนั้น”

“นั่นคือเรื่องสำหรับอัจฉริยะ ตราบใดที่คุณสามารถเข้าสู่ระดับซิลเวอร์ได้ อนาคตของคุณก็จะรับประกันได้”

เมื่อรู้สึกว่าอารมณ์แย่ลง ทริสตั้นจึงตัดสินใจเปลี่ยนหัวข้อ

เมื่อนักเรียนคนอื่นๆ ได้ยินคำพูดของอาจารย์ การแสดงออกของพวกเขาก็ค่อยๆ ดีขึ้น

ในขณะเดียวกันล๊อคก็คิดอย่างหนักอยู่ช่วงหนึ่ง

'ฉันมีระบบบีสต์มาสเตอร์แม้ว่าฉันจะไม่ดีเท่าอัจฉริยะที่เรียกว่า เหล่าสัตว์ประหลาดพวกนั้น ในตอนนี้...'

“ฉันมีระบบ ฉันจะสามารถตามทันพวกเขาได้ในไม่ช้าอย่างแน่นอน”

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ล๊อคก็ยืดหลังของเขา และเขาก็กลับมาดูมั่นใจอีกครั้ง

ทริสตั้น กล่าวกับนักเรียนที่อยู่ด้านล่างเวทีว่า “หากพวกคุณมีคำถามใดๆ ที่คุณไม่เข้าใจหรือต้องการถาม คุณสามารถถามเราได้ตอนนี้”

“เราจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้คุณพึงพอใจกับความรู้ที่ดีที่สุดของเรา”

ทันทีที่เธอพูดแบบนี้ นักเรียนที่อยู่ด้านล่างเวทีก็ตื่นเต้นทันที

พวกเขากำลังพูดเรื่องไร้สาระ และถามคำถามทุกประเภท

ทันใดนั้น...

ทริสตั้นตะโกนเสียงดัง

มันทำให้นักเรียนที่กระสับกระส่ายตกตะลึง

“หากคุณมีคำถามใด ๆ ให้ถามพวกเรามาทีละคน เอะอะไปเพื่ออะไรกัน”

มีเจตนาของความโกรธในน้ำเสียงของทริสตั้น

สิ่งนี้ทำให้นักเรียนตกใจ

ทันใดนั้นทุกคนก็เงียบลง

ทันใดนั้นนักเรียนคนหนึ่งถามว่า

“ถ้าเราสามารถเข้าสู่ สถาบันการศึกษาบีสต์มาสเตอร์ขั้นสูงของสหพันธรัฐได้จริงๆ เราจะได้รับสวัสดิการแบบใดเมื่อเข้าสู่สถาบันการศึกษานี้ครับ”

“เราต้องเตรียมอะไรเมื่อเข้าไปที่สถาบันการศึกษา”

คำถามนี้ถูกถาม

นักเรียนที่อยู่ด้านล่างเวทีรู้สึกตื่นเต้น

ท้ายที่สุด คำถามนี้เกี่ยวข้องกับทุกคน และพวกเขาทั้งหมดอยากรู้

คำถามนี้อยู่ในใจของทุกคนอย่างไม่ต้องสงสัย

ทริสตั้นตอบว่า “ไม่ต้องกังวล ทุกคน สวัสดิการของสถาบันการศึกษาบีสต์มาสเตอร์ขั้นสูงของสหพันธรัฐจะทำให้ทุกคนพึงพอใจอย่างมาก”

“คุณรู้หรือไม่ว่าทำไมสถาบันการศึกษาบีสต์มาสเตอร์ขั้นสูงของสหพันธรัฐ จึงเป็นสถาบันการศึกษาอันดับหนึ่งที่บีสต์มาสเตอร์ทุกคนต้องการลงทะเบียน”

“นั่นเป็นเพราะเรามีทรัพยากรที่ไม่มีที่อื่นมีได้”

“นั่นเป็นเหตุผลที่การดูแลของสถาบันการศึกษาบีสต์มาสเตอร์ขั้นสูงของสหพันธรัฐดีกว่าสถาบันการศึกษาอื่นๆ มาก”

นักเรียนที่อยู่ด้านล่างเวทีถามว่า

“ทรัพยากรคืออะไรกันแน่? สิ่งที่สถาบันการศึกษาบีสต์มาสเตอร์ขั้นสูงของสหพันธรัฐมี แต่ไม่ใช่สถาบันการศึกษาอื่น ๆ ?”

ทริสตั้นตอบว่า

“พวกมันเป็นทรัพยากรที่สามารถเร่งการเติบโตของบีสต์มาสเตอร์ได้”

"เทคนิคการเพาะปลูก"