ตอนที่ 35 หนึ่งมหานคร สี่อาณาจักร แปดเมือง!

ในฐานะอัจฉริยะจากเมืองเล็กๆ ล๊อคจำเป็นต้องแสดงความสามารถอันยิ่งใหญ่ เพื่อที่จะได้รับคัดเลือกเข้าสู่สถาบันบีสต์มาสเตอร์ขั้นสูงของสหพันธ์

นอกจากนี้ สำนักงานใหญ่ของสถาบันบีสต์มาสเตอร์ขั้นสูงของสหพันธ์ยังตั้งอยู่ในมหานครสวรรค์ ใจกลางในเมืองของสหพันธ์

มหานครสวรรค์เป็นแกนหลักที่แท้จริงของสหพันธ์

ไม่ว่าจะเป็นขุนนางที่มีอำนาจมาก พวกระดับสูงของสหพันธ์ หรือแม้แต่แกนกลางของกองทัพ พวกเขาทั้งหมดตั้งอยู่ในมหานครสวรรค์

เมืองนี้เป็นสถานที่ที่อัจฉริยะที่แท้จริงได้รวมตัวกัน

นักเรียนมัธยมปลายคนใดที่นั่น ที่มีความสามารถที่ที่เรียกว่าเหนือกว่าอัจฉริยะ

เนื่องจากมานาที่หนาแน่นของเมือง จึงเป็นประโยชน์อย่างมากสำหรับการฝึกฝนของบีสต์มาสเตอร์

ดังนั้น อัจฉริยะและครอบครัวจำนวนนับไม่ถ้วนจะใช้ทุกวิธีเพื่อหาตำแหน่งในมหานครสวรรค์ซึ่งพวกเขาสามารถอยู่ได้เป็นเวลานาน

ยิ่งไปกว่านั้น กองกำลังรักษาความปลอดภัยในมหานครสวรรค์ยังทรงพลังมากจนน่ากลัว

มันเป็นเหมือนการคงอยู่รวมกันของเหล่าถ้ำมังกรหรือถ้ำเสือ

นั่นเป็นเพราะ 80% ของกองกำลังติดอาวุธของสหพันธ์ทั้งหมดรวมตัวกันที่นั่น

บีสต์มาสเตอร์ ระดับไดมอนด์สามารถเห็นได้ทั่วไปที่นั่น

เป็นสถานที่ที่ผู้คนใฝ่ฝันที่จะอยู่อาศัยอย่างแท้จริง

สหพันธ์ทั้งหมดประกอบด้วยหนึ่งมหานคร สี่อาณาจักร และแปดเมือง

มหานครคือมหานครสวรรค์

ในขณะที่ทั้งสี่อาณาจักรคือ:

"อาณาจักรซาตาน"

"อาณาจักรเซราฟฟิก"

"อาณาจักรของสังฆราช"

"อาณาจักรแบตเทิลบีสต์"

แปดเมืองคือ:

"เมืองทองคำ"

"เมืองแมกไม้"

"เมืองสายน้ำ"

"เมืองไฟ"

"เมืองผืนดิน"

"เมืองสายลม"

"เมืองแบทเทิลบีสต์"

"เมืองศักดิ์สิทธิ์"

ทุกเมืองได้รับการตั้งชื่อตามลักษณะท้องถิ่นของตน

ความแตกต่างทางภูมิศาสตร์ได้นำไปสู่ความแตกต่างอย่างมากในคุณลักษณะของธาตุเวทย์มนตร์ในท้องถิ่น

ด้วยเหตุนี้จึงได้รับการตั้งชื่อตามองค์ประกอบหลักของอาณาจักร

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า เมืองหลักของมหานครสวรรค์ทำหน้าที่เป็นแกนหลักของเผ่าพันธุ์มนุษย์ทั้งหมด

ในทางกลับกัน อาณาเขตทั้งสี่มีความแข็งแกร่งเป็นระดับสองรองจากมหานครสวรรค์เท่านั้น

แต่ละอาณาจักรมีกองกำลังติดอาวุธที่ทรงพลัง และแต่ละอาณาจักรได้รับการตั้งชื่อตามบุคคลที่ทรงอำนาจสี่คนแรกของมนุษยชาติ

แต่ละคนเป็นวีรบุรุษของมนุษยชาติ

หากไม่มีพวกเขา มนุษยชาติก็จะไม่ได้เข้าสู่ยุคทองของพวกเขาดั่งเช่นทุกวันนี้

พวกเขานำมนุษยชาติไปสู่ชัยชนะ

บ้านของล๊อคตั้งอยู่ในเมืองไฟ

ครอบครัวของเขาอาศัยอยู่ที่นี่มาหลายชั่วอายุคน

“เหลือเวลาอีกเพียงสามวันก่อนการประเมินของมหาวิทยาลัย”

“ฉันต้องฝึกฝนอย่างหนักเพื่อเสริมสร้างตัวเองในสามวันนี้”

“แม้ว่าฉันจะเพิ่มได้หนึ่งระดับ ด้วยความแข็งแกร่งของฉันอย่างง่ายดาย แต่ฉันก็ต้องไม่ประมาท มันจะแย่ถ้ามีอัจฉริยะปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน”

ความคิดภายในของล๊อครั่วไหลออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ

ล๊อคไม่มีความปรารถนาที่จะแสดงความสามารถของเขามากเกินไปในการประเมินระดับเมืองนี้ เขาต้องการทำผลออกมาให้ผ่านในขั้นต่ำ เพื่อรักษาตำแหน่งในสถาบันบีสต์มาสเตอร์ขั้นสูงของสหพันธ์เท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่สามารถเปิดเผยบีสต์มาสเตอร์ศักดิ์สิทธิ์อีกสองตัวของเขาต่อสาธารณะได้เช่นกัน

หากเขาต้องขโมยแสงแห่งความนิยมของทุกคนในระหว่างการประเมิน เขาจะตกเป็นเป้าหมายของผู้ที่อาศัยอยู่ในเมืองไฟอย่างแน่นอน

สิ่งนี้ไม่เหมาะสำหรับล๊อค

ในทางกลับกัน หากเขาต้องแสดงความสามารถเต็มรูปแบบของเขาในสถาบันบีสต์มาสเตอร์ขั้นสูงของสหพันธ์ จะไม่มีใครที่กล้าแม้แต่จะสบตากับเขา

“โลกนี้ไม่มีปัญหาการขาดแคลนอัจฉริยะ”

“มีคนทุกประเภทและมีหลายคน”

ความคิดของล๊อคกลับสู่ความเป็นจริง

ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่าท้องของเขาร้อง

ล๊อคดูเวลาในโทรศัพท์ของเขา

[ 11:23 น. ]

ล๊อคเดินออกจากห้องของเขาและไปที่ห้องอาหาร

เขาเห็นว่าโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารแล้ว

ล๊อคเดินอย่างรวดเร็วไปที่โต๊ะอาหาร

เขานั่งบนเก้าอี้อย่างเร่งรีบ

พ่อแม่ของเขามาพร้อมกัน

พวกเขาเห็นลูกชายของพวกเขารีบกินอาหารบนโต๊ะอย่างตะกละตะกลาม

พวกเขาอดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างอบอุ่น

อาหารบนโต๊ะถูกล็อคกินอย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตามล๊อคเลียริมฝีปากของเขา ราวกับว่าอาหารไม่พอสำหรับเขา

พ่อแม่ของเขาอดไม่ได้ที่จะกลัวกับความอยากอาหารของล๊อค

ความอยากอาหารของเขามากเกินไป

ท้ายที่สุด มีอาหารเพียงพอบนโต๊ะที่จะเลี้ยงครอบครัวทั้งสามคนเป็นเวลาสองถึงสามวันได้เลย

อย่างไรก็ตามล๊อคทำลายล้างภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที

นี่เป็นเรื่องยากสำหรับพ่อแม่ของล๊อคซึ่งเป็นคนธรรมดาที่จะเข้าใจ

เมื่อสังเกตเห็นการแสดงออกของพ่อแม่ ล๊อคได้ดูจำนวนจานบนโต๊ะโดยไม่รู้ตัว เมื่อตระหนักได้ ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยสีหน้าอึดอัดใจ

เขาพูดกับพ่อแม่ของเขาว่า

“อะแฮ่ม เกี่ยวกับเรื่องนี้...”

“ตั้งแต่ผมกลายเป็นบีสต์มาสเตอร์...”

“ผมค้นพบว่าความอยากอาหารของผมนั้นมากกว่าปกติ”

“ผมรู้สึกเหมือนกินไม่อิ่มในแต่ละวัน”

เมื่อพ่อแม่ของเขาได้ยินสิ่งนี้ อาจเห็นความลําบากใจบนใบหน้าของพวกเขา

พ่อของเขารีบพูดว่า

"ถูกต้อง ถูกต้องแล้ว"

“ลูกชายของเราตอนนี้เป็นบีสต์มาสเตอร์แล้ว”

“อาหารธรรมดาแบบนี้ยังห่างไกลจากปริมาณที่จะตอบสนองการบริโภคประจำวันของลูก”

“แม่ควรจะซื้อเนื้อบีสต์ให้ลูก เพียงเฉพาะพลังงานที่มีอยู่ในเนื้อบีสต์เท่านั้นที่สามารถรักษาความต้องการประจำวันของบีสต์มาสเตอร์ได้”

แม่ของล็อคตบหน้าผากเธอ

เธออุทานว่า “เราลืมสนิทไปเลยจริงๆ เราเกือบลืมไปว่าร่างกายของบีสต์มาสเตอร์แตกต่างจากของเรา”

“อาหารที่เรา คนธรรมดากินไม่สามารถปรนเปรอบีสต์มาสเตอร์ได้เลย”

จากนั้นเธอก็พูดกับลูกชายของเธอว่า

“รออีกหน่อยนะลูก แม่กำลังจะซื้อเนื้อบีสต์ให้ลูกเดี๋ยวนี้ล่ะ”

หลังจากพูดอย่างนั้นเธอก็รีบออกจากบ้าน

ในขณะเดียวกันล๊อคก็ถูกทิ้งให้งุนงง

ตอนนั้นเองที่เขารู้ว่าบีสต์มาสเตอร์ต้องกินเนื้อบีสต์

“ไม่น่าแปลกใจที่ฉันไม่ได้กินไส้ของฉัน มาระยะหนึ่งแล้ว”

“นั่นคือเหตุผล”

ชายมีเคราข้างล๊อคพูดต่อ “ตั้งแต่ที่ลูกกลายเป็นบีสต์มาสเตอร์ แม่ของลูกก็ยุ่งมากอย่างสนุกสนาน ทุกคืน เธอจะบอกพ่ออย่างน้อยแปดร้อยครั้งว่าลูกชายของเธอเป็นบีสต์มาสเตอร์แล้ว”

“นอกจากนี้ ทันทีที่แม่ของลูกเจอคนที่เธอรู้จัก เธอจะบอกพวกเขาว่าลูกชายของเธอเป็นบีสต์มาสเตอร์ด้วย”

หลังจากพูดจบ พ่อของเขาก็ทำอะไรไม่ถูก

ในทางกลับกัน การแสดงออกของล๊อคมืดลง

อย่างไรก็ตาม ในอีกความคิดหนึ่ง...

เขาสามารถเข้าใจความรู้สึกของแม่ของเขาได้ ท้ายที่สุดบีสต์มาสเตอร์เป็นอาชีพที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก

พวกเขาถูกตามหาไม่ว่าพวกเขาจะไปที่ไหน

ลูกชายของเธอกลายเป็นบีสต์มาสเตอร์ เป็นเรื่องที่น่าภาคภูมิใจอย่างยิ่งต่อแม่ของล๊อคอย่างไม่ต้องสงสัย

มันเป็นสิ่งที่ควรค่าแก่การอวดผู้อื่น

ท้ายที่สุด ไม่ใช่ทุกคนที่จะกลายเป็นบีสต์มาสเตอร์ได้

พ่อของเขาก็ภูมิใจในสิ่งนี้เช่นกัน ท้ายที่สุด ลูกชายของเขามีแนวโน้มมากกว่าใครที่เขารู้จัก

*** ผู้เขียนอาจลืมระบบการตั้งชื่อเมืองของสหรัฐอเมริกาไปแล้ว เพื่อป้องกันความไม่ต่อเนื่องในอนาคต เราจะใช้ชื่อใดก็ตามที่ผู้เขียนใช้นะครับ