บทที่ 15 คังจีฮวานเกือบกลายร่างเป็นจองซอนโฮ

บทที่ 15 คังจีฮวานเกือบกลายร่างเป็นจองซอนโฮ

"คัท!"

สิ้นเสียงสั่งการของผู้กำกับโนซังฮุน จางนาราที่กำลังแบกสังขารเดินขึ้นบันไดอย่างทุลักทุเลพร้อมถุงพลาสติกใบใหญ่ก็รีบวางข้าวของลงทันที

ก่อนหน้านี้เธอหลุดเทคไปสองรอบ รอบหนึ่งถุงพลาสติกขาดข้าวของกระจายเกลื่อน

อีกรอบเธอเดินเร็วเกินไปจนสะดุด ข้อเท้าแพลง แต่ก็ต้องกัดฟันทนเจ็บถ่ายทำต่อ

ผู้จัดการและผู้ช่วยของเธอกรูเข้ามา เตรียมสเปรย์เย็นฉีดพ่นปฐมพยาบาลข้อเท้าให้ทันที

โนซังฮุนจ้องจอมอนิเตอร์อยู่ครู่ใหญ่ พอเช็กจนแน่ใจว่าฟุตเทจใช้ได้ ก็รีบปรี่เข้าไปหาจางนารา เพื่อดูว่าจะถ่ายฉากแอ็กชันสุดท้ายของวันไหวไหม

"นารา ข้อเท้าเป็นยังไงบ้าง?"

"ไม่เป็นไรค่ะ แค่แพลงนิดหน่อย ประคบเย็นเดี๋ยวก็หาย" จางนารายิ้มให้คังจีฮวานที่มีสีหน้าเป็นห่วง แล้วเอ่ยแซว "ยังไงซะเดี๋ยวนายก็ต้องมาช่วยฉันอยู่แล้วนี่นา?"

คังจีฮวานชะงักไปครู่หนึ่ง ก้มหน้านิดๆ แล้วยิ้มจางๆ

ตามบทแล้ว การที่ตัวละคร 'ชาจีอัน' ของจางนาราต้องตกอยู่ในอันตราย ก็เป็นเพราะแผนการอันยิ่งใหญ่ของ 'จองซอนโฮ' ที่เขารับบทนั่นแหละ

เขาพยักหน้าให้จางนารา แล้วเดินแยกไปทบทวนท่วงท่า โชคดีที่สมัยเรียนเคยฝึกมวยมาบ้าง

ถึงประสบการณ์ต่อสู้จริงจะน้อยนิด แต่ท่าทางของเขาก็จัดว่าเป๊ะตามตำรา

เมื่อการถ่ายทำเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ คังจีฮวานที่สวมวิญญาณตัวละครก็ออกท่วงท่าได้อย่างแม่นยำทุกกระบวน

ตอนที่นักฆ่าที่เขาส่งมาคว้าคอเสื้อ ใบหน้าใสซื่อไร้พิษภัยก็เผยธาตุแท้ออกมา

นัยน์ตาสีอ่อนจ้องเขม็งไปยังคู่กรณี รอยยิ้มขี้เล่นปรากฏบนใบหน้า

เขาเป็นคนสั่งเก็บชาจีอัน แต่ตอนนี้คนร้ายตัวจริงอย่างเขากลับต้องมาสวมบทฮีโร่ช่วยสาวงาม เรื่องราวมันชักจะสนุกขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ

ชาจีอันจะมองเขาแบบไหนนะ?

จะซาบซึ้งใจหรือเปล่า?

จองซอนโฮยกศอกขึ้นกันหมัดของฝ่ายตรงข้าม แล้วใช้มือซ้ายคว้าคออีกฝ่ายไว้อย่างรวดเร็ว

แววตาของเขาดูเหมือนนักล่าจ้องเหยื่อ แฝงความอำมหิตไว้จางๆ มือขวาชกสวนกลับไปทันควัน ไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายตอบโต้

เขาปรายตามองชาจีอันที่กำลังตะเกียกตะกายไปเก็บโทรศัพท์อย่างเย็นชา แล้วฉวยโอกาสกระซิบข้างหูนักฆ่า

"หนีไป!"

ชาจีอันหอบหายใจถี่ วางโทรศัพท์ลงแล้วเงยหน้ามองจองซอนโฮที่เดินไปเปิดไฟห้อง เอ่ยถามขึ้น

"คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ?"

"คุณลืมของไว้บนรถน่ะครับ" จองซอนโฮเดินเข้ามาหาชาจีอันแล้วย่อตัวลง มองสภาพยับเยินของเธอด้วยแววตาที่แสร้งทำเป็นห่วงใย "โชคดีนะที่คุณลืมของ ไม่อย่างนั้นคงเกิดเรื่องใหญ่แน่"

"หึ รอดตายมาได้เพราะนิสัยขี้ลืมแท้ๆ"

"ไปโรงพยาบาลก่อนเถอะครับ"

คราวนี้ชาจีอันไม่เคลือบแคลงสงสัย ความโล่งใจที่รอดตายทำให้เธอเชื่อใจจองซอนโฮที่ยื่นมือมาช่วยอย่างสนิทใจ

เธอไม่ปฏิเสธความหวังดี ยอมให้เขาพยุงลุกขึ้น แล้วกล่าวขอบคุณจากใจจริง

"ขอบคุณค่ะ ฉันรอดมาได้ก็เพราะคุณแท้ๆ"

แต่ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าเร่งรีบก็ดังมาจากหน้าประตู

อีฮยอนถลาเข้ามา แต่กลับต้องเจอกับบุคคลที่ไม่คาดคิด

เขาขมวดคิ้วมุ่น ลืมถามอาการบาดเจ็บของชาจีอันไปชั่วขณะ จ้องเขม็งไปที่จองซอนโฮที่ยืนอยู่ข้างเธอ

"เกิดอะไรขึ้น? ทำไมหมอนี่ถึงมาอยู่ที่นี่?"

"เขามาช่วยฉันน่ะค่ะ ต้องขอบคุณทนายจอง ฉันถึง..."

ยังพูดไม่ทันจบ ชาจีอันก็หน้ามืดล้มพับไป

จองซอนโฮและอีฮยอนยื่นมือออกไปรับร่างของชาจีอันพร้อมกัน ทั้งสองสบตากันนิ่งงัน ราวกับส่งกระแสจิตตะโกนใส่กัน ต่างฝ่ายต่างหวังให้อีกคนปล่อยมือก่อน

ทว่า อีฮยอนหารู้ไม่ว่า ความโกรธเกรี้ยวในแววตาของจองซอนโฮนั้นเกิดจากความน้อยใจที่พี่ชายจำเขาไม่ได้เสียที

เขาแค่ต้องการให้พี่ชายจำเขาได้ ก็แค่นั้นเอง

"คัท! โอเค เยี่ยมมาก!"

โนซังฮุนยืนยิ้มแป้นอยู่หน้าจอมอนิเตอร์ ดูฟุตเทจเมื่อครู่อย่างพอใจ เขาพบว่าฉากแอ็กชันของคังจีฮวานดูสะอาดตาและเฉียบคมมาก บางทีในอนาคตถ้าได้กำกับซีรีส์แนวบู๊ล้างผลาญ เขาอาจจะลองให้เด็กคนนี้มาแสดงดู

เมื่อเห็นว่าเหลือเวลาอีกแค่ครึ่งชั่วโมงก่อนละครออนแอร์ เขาก็รีบคว้าโทรโข่งประกาศ

"ทุกคน รีบเก็บของกันเร็ว! ไปเจอกันที่ร้านหมูย่างชุงมูโร!"

"ผู้กำกับสุดยอด!"

เป็นธรรมเนียมของทีมงานกองถ่ายละครเกาหลี ที่จะไปรวมตัวกันที่ร้านอาหารในวันละครออนแอร์เพื่อรอลุ้นเรตติ้ง

คังจีฮวานจำต้องส่งข้อความ KakaoTalk บอกเกาจื่อเสียงว่าจะดูละครตอนแรกพร้อมกับทีมงาน คงไม่ได้กลับไปที่มหา'ลัย

ส่งไปไม่ถึงสองวินาทีก็มีข้อความตอบกลับมา เป็นรูปไก่ทอดกองโต ดูจากฉากหลังแล้วน่าจะเป็นห้องนั่งเล่นส่วนกลาง

【ยาซูโอะมือหนึ่งแห่งลู่เฉิง (เกาจื่อเสียง)】: ฉันเกณฑ์เพื่อนในคณะที่สนิทๆ มาดูด้วยกันหมดแล้ว อย่าซึ้งใจจนร้องไห้ขี้มูกโป่งล่ะ คังจีฮวาน!

【Spider-Man (คังจีฮวาน)】: ไม่ต้องห่วง น้ำตาไม่ไหลสักหยดหรอกน่า 【ขอบคุณครับ.JPG】

คังจีฮวานรู้สึกว่าการตัดสินใจมายังบ้านเกิดของแม่เป็นสิ่งที่ถูกต้อง ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ได้สัมผัสชีวิตที่แตกต่าง และคงไม่เจอเพื่อนที่รู้ใจแบบนี้

เขาเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋า แล้วติดรถตู้ของซออินกุกตรงไปที่ร้านหมูย่าง

ร้านหมูย่างทั้งร้านถูกเหมาโดยผู้กำกับโนซังฮุน พนักงานเตรียมการไว้พร้อมสรรพ ทันทีที่นั่งลง หมูย่างที่ย่างเสร็จแล้วก็ถูกลำเลียงมาเสิร์ฟ

นอกจากนี้ยังมีก๋วยเตี๋ยวหอยลายรสเลิศและข้าวผัดกิมจิโรยสาหร่ายฝอยพูนจาน

คังจีฮวานเดินตามซออินกุกไปนั่งที่โต๊ะนักแสดงหลักอย่างรู้งาน เนื่องจากอายุยังไม่ถึงเกณฑ์ดื่มแอลกอฮอล์ เขาจึงต้องใช้ชาชนแก้วแทนเหล้า

เขาสังเกตเห็นซออินกุกซัดเบียร์ไปสามแก้วรวดทั้งที่ยังไม่ได้แตะอาหารสักคำ ก็รู้สึกว่าการยังไม่บรรลุนิติภาวะนี่มันดีจริงๆ

อย่างน้อยก็รอดพ้นจากหายนะการชนแก้วไปได้

ซออินกุกคอไม่แข็งเท่าไหร่ และผู้กำกับโนซังฮุนก็ไม่อยากให้พระเอกเมาพับไปก่อนเรตติ้งจะออก

เขาจึงรีบห้ามคนเขียนบทควอนกีที่เริ่มกรึ่มๆ คีบหมูย่างใส่จานให้อีกฝ่ายรัวๆ พยายามกันไม่ให้ชวนคนอื่นดื่มต่อ

ละครแต่ละตอนยาวประมาณหนึ่งชั่วโมง พอทุกคนทานกันจนเกือบอิ่ม โทรศัพท์ของโนซังฮุนก็ดังขึ้นในที่สุด

พอได้ยินว่าเรตติ้งจากทั้ง TnmS และ AGB ทะลุ 6% ทุกคนก็หน้าบานด้วยความดีใจ ตัวเลขนี้สูงกว่าเรตติ้งตอนแรกของซีรีส์ที่ฉายต่ออย่าง "School 2015" เสียอีก

ซออินกุกที่เริ่มเมาได้ที่ คว้าคอคังจีฮวานเข้ามากอด แล้วพูดด้วยรอยยิ้มเผล่

"สุดยอด! ฉันเชื่อว่าเรตติ้งพรุ่งนี้ต้องพุ่งกว่านี้อีก เพราะน้องเล็กของเราจะมีบทพรุ่งนี้แล้วนี่นา! ใช่ไหมจีฮวาน!"

"พี่อินกุก พี่เมาแล้วนะครับ ผมก็แค่..."

"อย่าพูดว่าแค่ตัวประกอบสิ นายแสดงดีมาก เอิ๊ก! ไม่สิ ทำไมฉันรู้สึก... อ้วก!"

"!!!"

ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ต่างตกตะลึงจนตาค้าง ไม่มีใครคาดคิดว่าซออินกุกจะดื่มหนักจนอ้วกแตก

ที่แย่ที่สุดคือ... อ้วกทั้งหมดนั่นรดใส่ตัวคังจีฮวานเต็มๆ

จางนารากระพริบตาปริบๆ ถ้าจำไม่ผิด เหมือนจีฮวานจะเป็นคนรักสะอาดหน่อยๆ ด้วยไม่ใช่เหรอ?

วินาทีนี้สมองของคังจีฮวานขาวโพลนไปหมด สติสตังกลับคืนมาได้ก็เพราะกลิ่นฉุนกึกของอาเจียนที่ติดเสื้อ

เขาปั้นหน้าไม่ถูกจริงๆ ด้วยความเป็นคนรักสะอาด เขาทำใจยอมรับสภาพที่มีคนมาอ้วกใส่ตัวไม่ได้เด็ดขาด

คังจีฮวานกลั้นความรู้สึกอยากจะขย้อนตาม เวลานี้เขาไม่สนแล้วว่าการถอดเสื้อในที่สาธารณะจะดูไม่เหมาะสมหรือไม่

เขาไม่อยากทนใส่เสื้อเปื้อนอ้วกนี่แม้แต่วินาทีเดียว จึงจัดการถอดสเวตเตอร์ออกทันที เผยให้เห็นกล้ามเนื้อสมส่วนได้รูป

"ว้าว จีฮวาน หุ่นดีขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?"

"โอ้โห เพิ่มฉากอาบน้ำหน่อยดีไหม?"

"ไอกู พ่อหนุ่ม หล่อไปทั้งตัวจริงๆ~"

จางนาราเหลือบตามองบน เอียงคอแอบบ่นในใจ นี่มันใช่เวลามาวิจารณ์หุ่นไหมเนี่ย?

ขืนไม่รีบจัดการ จีฮวานได้กลายร่างเป็นจองซอนโฮฆ่าหมกศพคนแถวนี้แน่ๆ

สุดท้าย ชเววอนยองที่ไม่ได้แตะแอลกอฮอล์สักหยดก็เข้ามาช่วยกู้สถานการณ์ เขาถอดแจ็กเก็ตให้คังจีฮวานใส่ เพื่อไม่ต้องจบงานเลี้ยงปิดกล้องด้วยสภาพเปลือยท่อนบน

ส่วนซออินกุกที่ปล่อยอ้วกใส่คังจีฮวาน กว่าจะรู้ตัวว่าก่อเรื่องงามหน้าไว้ ก็ปาเข้าไปตอนตื่นนอนในวันรุ่งขึ้นโน่นแหละ