บทที่ 26: ศึกป้องกันหมู่บ้านเริ่มต้น

บทที่ 26: ศึกป้องกันหมู่บ้านเริ่มต้น

"เอ่อ นายไม่ได้อ่านคู่มือหลังจากเข้ามาในหมู่บ้านเริ่มต้นหรือไง?"

ลู่ผิงมองหลินเมี่ยวที่เต็มไปด้วยความสงสัยอย่างจนใจ จึงได้แต่อธิบายให้ฟัง ปรากฏว่าเมื่อผู้เล่นเข้าสู่หมู่บ้านเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ กิจกรรมการล่าส่วนตัวจะสิ้นสุดลงและถูกแทนที่ด้วยกิจกรรมใหม่ ซึ่งจะเริ่มขึ้นหลังจากร้านค้าระบบปิดตัวลง

ทันทีที่กิจกรรมเริ่ม ทั้งหมู่บ้านจะถูกดึงเข้าสู่ 'สนามรบแห่งความว่างเปล่า' ที่ซึ่งศัตรูนับไม่ถ้วนจะปรากฏตัวและบุกโจมตีหมู่บ้าน

นี่คือสาเหตุที่คนบน 'อันดับดารา' สามารถสะสมแต้มได้มหาศาล พวกเขาต้องป้องกันการโจมตีเพียงสามระลอกต่อวัน จำนวนสัตว์อสูรจะเท่ากับจำนวนผู้เล่นในหมู่บ้านคูณด้วย 10, 20 และ 30 ตามลำดับ ส่วนเลเวลของพวกมันจะเท่ากับเลเวลเฉลี่ยของผู้เล่น

ปริมาณมากแต่เลเวลต่ำ ตราบใดที่มีฝีมือพอ การปั๊มแต้มก็เป็นเรื่องง่ายนิดเดียว แถมค่าประสบการณ์ที่ได้จากศัตรูในการปิดล้อมนี้จะไม่ถูกลดทอนตามความห่างของเลเวลด้วย

และที่สำคัญที่สุด แม้การป้องกันหมู่บ้านเริ่มต้นจะล้มเหลว ผู้เล่นก็จะไม่ตายในทันที แต่แต้มของหมู่บ้านจะถูกหักออก

หมู่บ้านแต่ละแห่งมี 5 แต้ม แพ้หักหนึ่ง ชนะบวกหนึ่ง หากแต้มเหลือศูนย์ หมู่บ้านจะถูกลบหายไปพร้อมกับผู้เล่นทุกคนข้างใน

"อ๋อ เป็นอย่างนี้นี่เอง ขอบคุณที่อธิบายครับพี่ลู่ผิง ไม่งั้นผมคงไม่รู้เรื่องพวกนี้เลย"

มิน่าล่ะ ภารกิจแรกถึงชื่อว่า 'รอดชีวิตและเข้าสู่หมู่บ้านเริ่มต้น' แถมให้เวลาตั้งหกวัน

ด้วยความโหดร้ายของป่านอกหมู่บ้าน คนส่วนใหญ่น่าจะตายก่อนได้เข้ามาด้วยซ้ำ แต่เมื่อเข้ามาแล้ว มอนสเตอร์ของนายก็คือมอนสเตอร์ของทุกคน การร่วมมือกันย่อมดีกว่าลุยเดี่ยวแน่นอน

"เอาล่ะๆ พอได้แล้ว เลิกตามติดเป็นวิญญาณได้แล้ว ปล่อยให้ท่านเทพเขาพักผ่อนกินข้าวบ้าง กิจกรรมใกล้จะเริ่มแล้ว"

ท้ายที่สุด หลินเมี่ยวก็เปิดห้องพัก 'ระดับนภา' ของที่นี่ แม้ราคาจะตกวันละ 100 แต้ม แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่สำหรับเขา จากนั้นเขาก็เรียกบริกรมาสั่งอาหารมื้อค่ำ

ตอนนี้เขาไม่ต้องมานั่งทำอาหารเองกลางป่าแล้ว แค่จ่ายแต้มก็ได้อาหารเต็มโต๊ะ...

[หมู่บ้านเริ่มต้นดาวเคราะห์สีน้ำเงิน หมายเลข 16212] แต้ม: 3 | จำนวนผู้เล่น: 3,670 | เลเวลเฉลี่ย: 9...

"เชี่ยไรเนี่ย?" หลินเมี่ยวที่กำลังกินข้าวอยู่ถึงกับอุทานเมื่อคำนวณจำนวนสัตว์อสูรที่จะต้องเจอหลังเห็นจำนวนผู้เล่น

ระลอกแรก: 3,670 x 10, ระลอกสอง: 3,670 x 20, ระลอกสาม: 3,670 x 30

ศัตรูเป็นหมื่น! เล่นเอาหลินเมี่ยวตกใจจนแทบสำลัก เขาไม่เคยเจอศัตรูเยอะขนาดนี้มาก่อน มิน่าล่ะสองครั้งที่ผ่านมาถึงป้องกันล้มเหลว

"แบบนี้มันจะมีหวังป้องกันได้จริงๆ เหรอ? หรือว่ามีกองกำลังที่สามที่ฉันไม่รู้อีก!"

ปัจจุบันหลินเมี่ยวอยู่ขั้น 1 เลเวล 3 (เลเวล 13) วิชาระเบิดวารีเลเวล 2 อาจฆ่าสัตว์อสูรเลเวล 9 ทั่วไปได้ในครั้งเดียว

แต่ด้วยจำนวนมหาศาลขนาดนั้น เขาจะเก็บกวาดได้สักกี่ตัวกันเชียว? ดูท่าคืนนี้เขาต้องงัดเวทมนตร์วงกว้างออกมาใช้เสียแล้ว

"สวัสดีตอนค่ำครับทุกคน ผมคือโฮสต์คนโปรดของพวกคุณ โปโป้..."

"วันนี้เป็นวันที่สามของเกมแล้ว ผู้เล่นที่ยังไม่ได้เลือกอาชีพควรรีบตัดสินใจสั่งซื้อในร้านค้าคืนนี้นะครับ หากยังคงเป็นคนว่างงาน ชีวิตของพวกคุณจะเข้าสู่การนับถอยหลังสี่ชั่วโมงสุดท้าย"

"ก่อนอื่น ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น 6.8 พันล้านคนที่รอดชีวิตผ่านช่วงกลางวันวันที่สามมาได้"

"ปัจจุบันมีอารยธรรมดาวเคราะห์ 7,025 แห่งในเกม ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นจาก 'อารยธรรมดาวโปเอ๋อ' ที่คว้าอันดับหนึ่งในกิจกรรมเมื่อคืนวานครับ"

...หลินเมี่ยวมีแต้มสะสมอยู่ 9,937 แต้ม (หัก 1,000 แต้มค่าวัตถุดิบหนังสัตว์ไปแล้ว) ก่อนจะเปิดร้านค้า เขาเปิดดูร้านค้าส่วนตัวในตลาดแลกเปลี่ยนก่อน

พบว่าสินค้าในร้านขายหมดเกลี้ยง ยอดเงินที่ถอนได้รวม 5,732 แต้ม

นี่คือรายได้จากการทำเสื้อขายระหว่างเดินทางเมื่อตอนกลางวัน เมื่อหักต้นทุนค่าหนัง 1,000 แต้ม เขายังได้กำไรถึง 4,732 แต้ม

ถือว่ายอดเยี่ยมมาก ไม่ได้น้อยไปกว่าการล่าสัตว์เลย เมื่อถอนออกมา แต้มรวมของหลินเมี่ยวก็พุ่งไปที่ 15,669 แต้ม

น่าเสียดายที่แต้มกิจกรรมจะไม่นับรวมแต้มส่วนตัวที่มีอยู่ก่อนเริ่มกิจกรรม

เมื่อเปิดร้านค้าระบบและใส่จำนวนแต้ม 15,669 ลงไป หน้าสินค้าก็เพิ่มขึ้นตามคาด

เขาค้นหา 'ลูกแก้ววิญญาณวารี' ในหมวดอุปกรณ์ด้วยความเคยชิน

"หือ มีขายจริงๆ ด้วย แต่ลูกละตั้งหมื่นแต้ม มิน่าล่ะก่อนหน้านี้ถึงหาไม่เจอ"

ลูกแก้ววิญญาณวารีระดับสีเทาราคา 10,000 แต้ม หลินเมี่ยวสังเกตเห็นว่าอุปกรณ์ประเภทเติบโตได้ระดับสีเทาชิ้นอื่นๆ ก็ราคาหมื่นแต้มเช่นกัน

คุณภาพย่อมสำคัญกว่าปริมาณ หลังจากไตร่ตรองครู่หนึ่ง หลินเมี่ยวก็ตัดสินใจซื้อลูกแก้ววิญญาณวารีมา

ทว่าหลังจากหลอมรวม หลินเมี่ยวก็ผิดหวังเล็กน้อย ดูเหมือนลูกแก้วระดับสีเทาลูกเดียวจะไม่พอที่จะอัปเกรดจากเกรด B เป็นเกรด A

[ลูกแก้ววิญญาณวารี]

ช่องสวมใส่: อาวุธรอง

เลเวลอุปกรณ์: ไม่จำกัด

คุณภาพ: B (เติบโตได้)

ผลลัพธ์ 1: ความแรงสกิลธาตุน้ำ +45%

ผลลัพธ์ 2: การใช้พลังวิญญาณสกิลธาตุน้ำ -12%

...

เงื่อนไขการอัปเกรด: พลังงานธาตุน้ำ (3,100 / 10,000)

หลังจากการหลอมรวมหนึ่งลูก พลังงานธาตุน้ำเพิ่มขึ้นเพียง 3,000 แต้ม หมายความว่าเขาต้องซื้ออีกอย่างน้อยสามลูกเพื่ออัปเกรดอุปกรณ์ชิ้นนี้เป็นเกรด A

เมื่อดูรายละเอียด ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนักนอกจากค่าสถานะของผลลัพธ์ทั้งสองที่เพิ่มขึ้นเล็กน้อย

แต่ทว่า 'ผลึกสีน้ำเงินเข้ม' ได้ก่อตัวขึ้นภายในลูกแก้ว ซึ่งเขาคาดว่าจะได้ใช้ประโยชน์ในคืนนี้

มีเพียงหลินเมี่ยวเท่านั้นที่มองเห็นและหยิบผลึกนี้ออกมาได้ เจ้าปลาน้อยข้างในมองไม่เห็นและแตะต้องไม่ได้ ดังนั้นจึงปลอดภัยที่จะเก็บไว้ข้างในและหยิบออกมาเฉพาะตอนจำเป็น

เมื่อมองดูแต้มที่เหลืออีก 5,000 กว่าแต้ม หลินเมี่ยวก็ไม่มีรายการอื่นที่อยากแลกเป็นพิเศษ

เขาจ่าย 1,000 แต้มซื้อผลึกธาตุน้ำ 10 กอง เพิ่มพลังงานให้ลูกแก้ววิญญาณวารีได้อีก 100 แต้ม

ท้ายที่สุดเมื่อไม่มีอะไรให้เลือก หลินเมี่ยวจึงกดเปิดแท็บสกิล

[เคล็ดวิชาหมอกวารี: กลเม็ดระดับศูนย์: ราคา 10 แต้ม]

[เคล็ดวิชาหยดน้ำ: กลเม็ดระดับศูนย์: ราคา 10 แต้ม]

...

[คาถาฟองสบู่: เวทมนตร์วงแหวนที่หนึ่ง: ราคา 80 แต้ม]

[โล่วารี: เวทมนตร์วงแหวนที่หนึ่ง: ราคา 150 แต้ม]

[ศรวารีต่อเนื่อง: เวทมนตร์วงแหวนที่สอง: ราคา 350 แต้ม]

[พิรุณสงบจิต: เวทมนตร์วงแหวนที่สอง: ราคา 650 แต้ม]

สรุปแล้ว หลินเมี่ยวเหมาตตำราเวทมนตร์ธาตุน้ำระดับศูนย์และวงแหวนที่หนึ่งมาจำนวนมาก เป้าหมายหลักคือใช้ตำราพวกนี้เพื่อศึกษาและพัฒนาสกิลแยกย่อยสำหรับ 'วิชาสร้างวารี'

เขาใช้วิชาพวกนี้แบบปกติก็ได้ แต่การดัดแปลงให้ใช้วิชาสร้างวารีเป็นสื่อกลางในการร่ายนั้นเหมาะกับเขามากกว่า