บทที่ 24: ร่างจำแลงภูตวารี

บทที่ 24: ร่างจำแลงภูตวารี

เช่นเคย หลินเมี่ยวเลือก ลูกแก้ววิญญาณน้ำ จากหีบสมบัติอันดับต้นๆ ของภูมิภาค

เขาไม่รู้ว่าลูกแก้ววิญญาณน้ำนี้แตกออกเป็นกี่ชิ้นกันแน่ แต่เขาเห็นมันมาสองครั้งแล้วในหีบสมบัติแบบเลือกเองนี้

[ลูกแก้ววิญญาณน้ำ]

จะเห็นได้ว่าหลังจากผสานรวมกัน คำนำหน้าชื่อไอเทมก็หายไป กลายเป็น ลูกแก้ววิญญาณน้ำ เต็มตัว

หลินเมี่ยวยกมันขึ้นมาส่องดูภายในลูกแก้วอย่างละเอียด แล้วก็พบตาน้ำพุที่มีน้ำไหลเอื่อยๆ พร้อมกับแผ่คลื่นพลังธาตุน้ำจางๆ ออกมา

ทว่าปริมาณน้ำวิญญาณที่ผลิตออกมาดูจะไม่มากนัก หลินเมี่ยวลองส่งกระแสพลังวิญญาณเข้าไปตรวจสอบ ก็พบกับห้วงมิติอันกว้างใหญ่ไพศาลภายใน ตาน้ำพุระดับ S นั้นมีขนาดเล็กจิ๋วมาก เล็กเสียจนถ้าไม่ตั้งใจหาคงหาไม่เจอ

ลูกแก้ววิญญาณน้ำฟื้นฟูสภาพขึ้นมาบ้างแล้ว ภายนอกดูมีขนาดเท่าลูกเบสบอล แต่ภายในกลับเป็นพื้นที่ขนาดมหึมา

สถานที่แห่งนี้ยังมีสมญานามว่า 'ทะเลสีคราม' อีกด้วย แต่ทว่าตอนนี้... ทะเลที่ว่ากลับไม่มีน้ำเลยสักหยด...

หลังจากตรวจสอบสกิลพิเศษและผลลัพธ์ใหม่ของลูกแก้วเสร็จ หลินเมี่ยวก็เปิดหีบสมบัติสำหรับ 100 ดารา และก็เป็นไปตามคาด มันยังคงเป็น เสาหลักแห่งกฎ

[เสาหลักแห่งกฎธาตุน้ำ: เมื่อผสานกับร่างกายจะสามารถเพิ่มความเข้ากันได้กับธาตุน้ำ และจะปลุก 'เทวภาวะ' ที่เกี่ยวข้องกับธาตุน้ำอย่างแน่นอน]

ทว่าต่างจากหีบสมบัติตอนอันดับ 98 เพราะครั้งนี้เขาอยู่อันดับที่ 80 คำอธิบายของหีบสมบัติเปลี่ยนจาก 'มีโอกาสได้รับ' เป็น 'ได้รับอย่างแน่นอน'

นั่นหมายความว่าขอแค่เขาผสานมันเข้ากับร่าง เขาจะปลุกเทวภาวะได้อีกอย่างแน่นอน เขาชักสงสัยแล้วสิว่าพวก 10 อันดับแรกจะได้รางวัลอะไรกันนะ

ก่อนหน้านี้เขาโชคดีมากที่ปลุกเทวภาวะ 'กระแสน้ำวนใต้น้ำ' ได้ ซึ่งผลลัพธ์ในการต่อสู้ก็ยอดเยี่ยมอย่างที่เห็น

[ระบบ: ขอแสดงความยินดี คุณได้ผสาน 'กฎธาตุน้ำ' สำเร็จ ความเข้ากันได้กับธาตุน้ำเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล คุณได้รับ 'ร่างกายภูตวารี' และได้รับสกิลอัตโนมัติ: จิตวิญญาณภูตวารี]

[ร่างกายภูตวารี: จิตวิญญาณภูตวารี (สามารถเข้า/ออกสถานะจำแลงธาตุได้ตามต้องการ ในร่างจำแลงธาตุ จะมีภูมิคุ้มกันต่อความเสียหายทางกายภาพและธาตุน้ำ ได้รับความเสียหายสองเท่าจากเวทมนตร์ธาตุแสงและไฟ ความเร็วเพิ่มขึ้น 300% ในน้ำ ได้รับความเสียหายลดลง 90% จากความเสียหายที่ไม่ใช่ธาตุน้ำ สามารถดูดซับธาตุน้ำเพื่อฟื้นฟูพลังชีวิตของตนเองได้)]

[ระบบ: ขอแสดงความยินดี หลังจากผสานพลังแห่งกฎ คุณได้ปลุกเทวภาวะธาตุน้ำ: คลื่นยักษ์]

[เทวภาวะ: คลื่นยักษ์ (เมื่อร่ายสกิลที่เกี่ยวข้องกับธาตุน้ำ ความเสียหายของสกิลเพิ่มขึ้น 100% และปริมาตรเพิ่มขึ้น 50%)]

จะว่ายังไงดี ผลของเทวภาวะนี้ใช้งานได้จริงมากๆ สำหรับหลินเมี่ยว เพราะการร่ายเวทเดิมของเขาต้องใช้น้ำบริสุทธิ์จำนวนมากจาก วิชาสร้างวารี

ดังนั้นคำว่า 'ปริมาตร' น่าจะช่วยเพิ่มผลผลิตของวิชาสร้างวารีได้ใช่ไหม? หลินเมี่ยวทดสอบทันที และมันก็ได้ผลจริงๆ

การใช้พลังเวทในปริมาณที่เท่าเดิม จากเดิมที่สร้างก้อนน้ำได้ขนาดประมาณครึ่งลูกวอลเลย์บอล ตอนนี้กลับได้ก้อนน้ำขนาดเท่าลูกบาสเกตบอลเลยทีเดียว

ก่อนหน้านี้ ต้องใช้เวลาประมาณ 0.8 วินาทีในการสร้างก้อนน้ำมาตรฐานด้วยวิชาสร้างวารีเพื่อร่าย วิชาระเบิดวารี

แต่ตอนนี้ ใช้เวลาไม่ถึง 0.4 วินาทีก็เพียงพอตามเงื่อนไขแล้ว จากนั้นใช้เวลาอีกเกือบ 1 วินาทีในการวาดวงเวทย์และยิงออกไป รวมกระบวนการทั้งหมด วิชาระเบิดวารี หนึ่งนัดเคยใช้เวลาประมาณ 1.7 วินาที

ตอนนี้เหลือเพียง 1.4 วินาที อย่าดูถูกเวลาที่ลดลงไปเพียง 0.3 วินาทีเชียว เขาไม่เพียงลดการใช้พลังเวทลงครึ่งหนึ่ง แต่ยังเร็วขึ้นอีก 0.3 วินาทีด้วย

จากประสบการณ์การร่ายเวทต่อเนื่องยาวนานเมื่อวาน อย่างน้อยเขาก็สามารถกำจัดศัตรูระลอกสุดท้ายได้เร็วขึ้น และยังมีพลังเวทเหลือพอที่จะเริ่มรับมือศัตรูระลอกที่สาม...

หลังจากทานอาหารเสร็จ หลินเมี่ยวก็ออกเดินทางอีกครั้ง

เป้าหมายเดิมของวันนี้คือดูว่าจะไปถึง หมู่บ้านมือใหม่ ได้หรือไม่ แต่เขานอนเพลินไปหน่อย ปาเข้าไปบ่ายโมงกว่าแล้วเพิ่งจะก้าวเท้าออกจากที่พัก

หลังจากเดินมาได้ประมาณหนึ่งชั่วโมง เขาเดาว่าเสียงการต่อสู้สนั่นหวั่นไหวเมื่อคืนคงทำให้สัตว์ร้ายแถวนี้เตลิดเปิดเปิงไปหมดแล้ว

หลังจบศึกใหญ่เมื่อคืน เลเวลของหลินเมี่ยวพุ่งขึ้นมาแตะระดับ 13 แล้ว

กระดานจัดอันดับเลเวลภูมิภาคยังไม่เปิด แต่จากการดูช่องสื่อสาร ดูเหมือนผู้เล่นส่วนใหญ่กำลังจะแตะเลเวล 10 กัน

สามชั่วโมงต่อมา หลินเมี่ยวก็มาถึงริมฝั่งแม่น้ำ

จากแผนที่ย่อ เขามาไม่ผิดทาง ตราบใดที่ข้ามแม่น้ำสายนี้ไปได้ หมู่บ้านมือใหม่ก็อยู่ไม่ไกลแล้ว

เมื่อก่อนเขาคงกังวลว่าจะข้ามแม่น้ำไปยังไง

แต่ตอนนี้ แม่น้ำสายนี้ไม่ใช่อุปสรรคสำหรับเขาอีกต่อไป ในฐานะ จิตวิญญาณภูตวารี

หลินเมี่ยวสามารถใช้ชีวิตในน้ำได้อย่างสมบูรณ์โดยไม่มีปัญหาใดๆ

"โอ๊ะ มีคนอื่นอยู่ด้วยแฮะ"

ทันทีที่หลินเมี่ยวเข้าใกล้แม่น้ำ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

ชายหญิงหลายคนลุกขึ้นจากพงหญ้าริมน้ำ พวกเขาไม่ได้เตรียมท่าทีต่อสู้ เพราะในแผนที่ระบุตัวตนเป็นจุดสีเขียวเล็กๆ ซึ่งหมายถึงสถานะเป็นมิตร

"สวัสดีครับ พวกคุณกำลังทำอะไรกันอยู่เหรอ?"

หลินเมี่ยวเห็นสภาพของพวกเขาที่ดูอิดโรยและเสื้อผ้าที่ค่อนข้าง 'สะอาด' (หมายถึงไม่มีอุปกรณ์สวมใส่)

เมื่อเห็นคำถามของหลินเมี่ยว ผู้เล่นหญิงคนหนึ่งก็เดินออกมาจากกลุ่ม

"สวัสดีค่ะ ฉันชื่อกู้ซวินหาน สนใจมาร่วมปาร์ตี้กันไหมคะ? พวกเรากำลังเตรียมสร้างแพเพื่อข้ามแม่น้ำ"

จากการพูดคุยกับผู้เล่นหญิงที่ชื่อกู้ซวินหาน หลินเมี่ยวได้รู้ว่าในแม่น้ำสายนี้มีปลาปิรันย่าที่ดุร้ายมากอาศัยอยู่เป็นฝูง

ก่อนหน้านี้มีคนที่พยายามว่ายข้ามแม่น้ำ ถูกปลาปิรันย่ารุมทึ้งจนเหลือแต่กระดูกภายในเวลาไม่ถึงสามวินาที

พวกเขาจึงกำลังเตรียมสร้างเรือลำเล็กๆ กันอยู่

"ไม่ล่ะครับ ผมขอไปดูลาดเลาก่อน" หลินเมี่ยวยิ้มและปฏิเสธพวกเขาอย่างสุภาพ ก่อนจะเดินตรงไปที่ริมตลิ่งเพื่อสำรวจดู

แม่น้ำที่ดูเหมือนเส้นเล็กๆ บนแผนที่ แท้จริงแล้วไม่ได้เล็กเลย

ผิวน้ำที่กว้างอย่างน้อยสองถึงสามร้อยเมตรดูเงียบสงบมาก

เงาของนกน้ำที่บินโฉบไปมายังพอเห็นได้บ้าง และไกลออกไปไม่มากนัก หลินเมี่ยวก็เห็นคนอีกกลุ่มหนึ่ง

ดูเหมือนว่าทุกคนจะติดแหง็กอยู่ที่แม่น้ำสายนี้กันหมด...