บทที่ 5 สิงโตชิงหยวน

บทที่ 5 สิงโตชิงหยวน

...เมื่อประเมินจากข้อมูลที่ได้รับจากระบบ จุดสีเหลืองที่ปรากฏระบุตำแหน่งของ 'หมู่บ้านเริ่มต้น' ที่อยู่ใกล้หลินเมี่ยวที่สุดในขณะนี้

ทว่า แม้ในแผนที่ย่อจะดูเหมือนไม่ไกลนัก แต่เมื่อกดขยายภาพดูให้ชัดเจน เขาก็ตระหนักได้ว่า...

การเดินทางจากจุดที่อยู่ไปยังหมู่บ้านเริ่มต้น หลินเมี่ยวจำเป็นต้องข้ามภูเขาลูกย่อมๆ และแม่น้ำอีกหนึ่งสาย เพื่อไปยังจุดหมายสีเหลืองที่ตั้งอยู่อีกฝั่งฟากของแม่น้ำ

หลังจากเดินมาได้ราวสิบนาทีจนทิ้งห่างจากสมรภูมิก่อนหน้า หลินเมี่ยวก็เงยหน้าขึ้นมองดวงอาทิตย์สีแดงอมส้มบนท้องนภา

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด ทั้งที่ผ่านไปเพียงชั่วโมงเศษ แต่ท้องของหลินเมี่ยวกลับส่งเสียงร้องประท้วงด้วยความหิวโหยเสียแล้ว

ทว่ายามนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมามัวหาอาหาร อย่างน้อยที่สุดเขาต้องหาที่หลบภัยที่ปลอดภัยพอจะใช้ซุกหัวนอนในค่ำคืนนี้ให้ได้เสียก่อน

เป้าหมายของเขาคือการไปให้ถึงภูเขาลูกเล็กที่อยู่กึ่งกลางแผนที่ก่อนฟ้าจะมืด แล้วมองหาถ้ำหรือสถานที่สักแห่งที่พอจะใช้กำบังลมฝนได้

"โฮก~"

หลินเมี่ยวเดินต่อมาได้อีกราวครึ่งชั่วโมง จู่ๆ สัตว์ร้ายตัวหนึ่งก็พุ่งเข้ามาเผชิญหน้ากับเขา ระยะห่างระหว่างทั้งสองฝ่ายเหลือไม่ถึงยี่สิบเมตร

มันคือสิงโตตัวผู้ที่ออกหากินเพียงลำพัง ขนาดตัวของมันใหญ่โตราวกับหมาป่าสองสามตัวรวมกัน ทันทีที่มันเห็นหลินเมี่ยวจากระยะไกล มันก็คำรามข่มขวัญ

อย่างไรก็ตาม หลังสิ้นเสียงคำราม เจ้าสิงโตตัวผู้กลับไม่ได้กระโจนเข้าใส่หลินเมี่ยวในทันที มันเพียงแต่จ้องมองเขานิ่งๆ อย่างคุมเชิง

หลินเมี่ยวตั้งสติยืนนิ่งไม่ไหวติง สายตาจับจ้องไปที่สิงโตตัวนั้นขณะค่อยๆ ก้าวถอยหลังอย่างช้าๆ

ในฐานะคนยุคใหม่ ไม่ว่าจะเป็นตัวเขาในตอนที่เป็นนักเวทหรือตัวตนในอดีต หลินเมี่ยวล้วนเคยรับชมรายการสารคดีเกี่ยวกับทุ่งหญ้าสะวันนาในแอฟริกามาก่อน

ดังนั้น หลินเมี่ยวจึงมีความ 'เข้าใจ' ในสถานการณ์ป่าเถื่อนเช่นนี้อยู่บ้าง

ตามบทเรียนที่รายการเหล่านั้นพร่ำสอน หากต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายขนาดใหญ่เพียงลำพัง...

...และยังไม่รู้ตื้นลึกหนาบางเรื่องพละกำลังของทั้งสองฝ่าย ทางเลือกที่ดีที่สุดคือการค่อยๆ ถอยห่างออกมาโดยห้ามหันหลังให้เด็ดขาด... และมันก็ได้ผลจริงๆ ทั้งสองฝ่ายต่างจ้องตากันอย่างระแวดระวังอยู่นานถึงสิบนาทีเต็ม

ในช่วงเวลาไม่กี่นาทีนั้น หลินเมี่ยวค่อยๆ ขยับตัวเข้าไปใกล้ต้นไม้ต้นหนึ่งที่ไม่สูงมากนัก

เขาดีดตัวกระโดด คว้ากิ่งไม้แล้วม้วนตัวกลับหลัง 180 องศาขึ้นไปยืนบนต้นไม้ใหญ่ได้อย่างสวยงาม

เขาเตรียมพร้อมที่จะใช้วิธีเดิมแบบที่เคยใช้จัดการกับฝูงหมาป่าก่อนหน้านี้

เจ้าสิงโตตัวผู้ตกใจกับการเคลื่อนไหวปุบปับของหลินเมี่ยว มันคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวและพุ่งตัวจากระยะยี่สิบเมตรเข้าใส่จุดที่หลินเมี่ยวอยู่ทันที

เห็นได้ชัดว่าการกระทำกะทันหันของหลินเมี่ยวไปกระตุ้นสัญชาตญาณนักล่าของมัน หลินเมี่ยวรีบร่ายเวททันทีที่ปีนขึ้นไปบนต้นไม้สำเร็จ

'ศรวารี' ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วและพุ่งเข้าใส่สิงโตตัวผู้ที่วิ่งมาได้ครึ่งทาง

ในขณะเดียวกัน หน้าไม้ในมือก็ถูกขึ้นสายและยิงออกไปรัวๆ หลังยิงชุดแรกจบ เขาไม่เสียเวลาดูผลลัพธ์ แต่รีบบรรจุลูกดอกอีกห้าดอกใหม่อย่างคล่องแคล่ว

"ฉึก!"

เป็นไปตามคาด ศรวารีที่มีความแม่นยำแค่ระดับพอใช้ของเขาพลาดเป้า เจ้าสิงโตหลบหลีกด้วยฝีเท้าที่ว่องไว ทว่ามันไม่สามารถหลบลูกดอกหน้าไม้ทั้งห้าที่ตามมาติดๆ ได้พ้น

มันได้รับความเสียหายสองครั้ง และในขณะเดียวกัน หลินเมี่ยวก็ได้รับข้อมูลของสิงโตตัวนี้

【สิงโตชิงหยวน】

เผ่าพันธุ์: สัตว์ป่า

เลเวล: 8

สกิล: ราชสีห์คำราม

คำอธิบาย: สิงโตชิงหยวนสันโดษแห่งทุ่งหญ้า มันยังเป็นเพียงวัยรุ่นที่เพิ่งโตเต็มวัย ตราบใดที่เจ้าระวัง 'ราชสีห์คำราม' ซึ่งเป็นสกิลติดตัวของมัน เจ้าก็ยังมีโอกาสตอบโต้ในการดวลเดี่ยว... ไอ้หนุ่ม ฉันคาดหวังในตัวนายนะ...

สิงโตที่เพิ่งโตเต็มวัยก็ปาเข้าไปเลเวล 8 แล้ว แต่หลินเมี่ยวในตอนนี้เป็นเพียง 'นักเวทฝึกหัด' เลเวล 3 แถมยังมีสกิลติดตัวแค่สกิลเดียว

"ปึ้ก~ ปึ้ก"

หน้าไม้ยิงลูกดอกออกไปห้าดอกต่อเนื่องในระยะที่สิงโตเข้ามาใกล้ไม่ถึงห้าเมตร

สามในห้าดอกที่ยิงรัวเข้าเป้าจังๆ ดูเหมือนดอกหนึ่งจะปักเข้าที่ข้อต่อขาหน้าของมัน

เจ้าสิงโตส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด ร่างไถลไปกับพื้นดินเป็นทางยาวร่วมสองเมตร มาหยุดอยู่ที่โคนต้นไม้พอดี หลินเมี่ยวไม่มีทางปล่อยให้โอกาสทองเช่นนี้หลุดมือ

ศรวารีถูกยิงออกไปอีกครั้งพร้อมกับหน้าไม้อีกห้าดอก เขาไม่แม้แต่จะมองผลงาน แต่รีบสลับอุปกรณ์ทันที

เขาเปลี่ยนอุปกรณ์ในมือรองเป็น 'ลูกแก้ววิญญาณวารี' ที่ชำรุด ทันทีที่สวมใส่ หลินเมี่ยวก็ขว้างมันออกไปสุดแรง

สิงโตที่เพิ่งไถลมาสองเมตรยังไม่ทันตั้งตัว ด้วยศรวารีหนึ่งชุด ลูกดอกหน้าไม้ห้าดอก และลูกแก้วอีกหนึ่งลูก หลินเมี่ยวระเบิดพลังโจมตีทั้งหมดที่มี

ข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาหกครั้ง หมายความว่าหลินเมี่ยวสร้างความเสียหายได้อย่างน้อยหกครั้งในการโจมตีระลอกนี้

สิงโตชิงหยวนลุกขึ้นจากพื้น วิ่งวนมาที่โคนต้นไม้และคำรามลั่นใส่หลินเมี่ยวที่อยู่ด้านบน

แม้หลินเมี่ยวจะอยู่สูงพอสมควร แต่เสียงคำรามนั้นก็ทำให้เขามึนงงไปชั่วขณะ

โชคดีที่เตรียมการมาดี เขายืนค้ำยันอยู่ในง่ามไม้รูปตัว Y ใช้ทั้งมือและขาเกาะเกี่ยวลำต้นไว้แน่น จึงไม่ร่วงตกลงไป

เมื่อเห็นว่าศัตรูไม่ร่วงลงมาเพราะเสียงคำราม สิงโตชิงหยวนจึงคิดว่า...

...มันคงต้องปีนขึ้นไปจัดการเอง

สิงโตเป็นสัตว์ที่ปีนต้นไม้ได้ แถมยังคล่องแคล่วและรวดเร็วจนน่าตกใจ ผิดกับพวกหมาป่าก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง

เป็นไปตามคาด สิงโตชิงหยวนกางกรงเล็บ เตรียมตะกุยสี่เท้าปีนขึ้นต้นไม้ใหญ่... หลินเมี่ยวที่อยู่บนต้นไม้ไม่มีทางยอมให้มันขึ้นมาได้ง่ายๆ

ลูกแก้วที่เด้งกลับเข้ามืออัตโนมัติถูกขว้างสวนลงไปอีกครั้ง มืออีกข้างก็ไม่ได้ว่างเว้น ศรวารีที่ก่อตัวเสร็จไปครึ่งหนึ่งปรากฏขึ้นในมือ

เพียงครึ่งวินาทีถัดมา ศรวารีก็พุ่งสวนลงไป ในขณะที่สิงโตชิงหยวนกำลังเกาะลำต้นอยู่ มันจึงไม่มีพื้นที่หรือเวลาให้หลบหลีก

สัญชาตญาณสัตว์ป่าสั่งให้มันละทิ้งการปีนและกระโดดลงจากต้นไม้

ทว่า มันไม่อาจหลบพ้นการโจมตีของหลินเมี่ยว โดนทั้งลูกแก้วและศรวารีเข้าเต็มๆ พร้อมกัน

【แจ้งเตือน: ท่านใช้สกิล: ศรวารี สร้างความเสียหายเวทมนตร์แก่สิงโตชิงหยวน สิงโตชิงหยวนสูญเสียพลังชีวิตจำนวนหนึ่ง】

【แจ้งเตือน: คุณสมบัติอาชีพ 'อำนาจแห่งวารี' แสดงผล เนื่องจากการใช้ศรวารีและหน้าไม้อย่างต่อเนื่อง ท่านได้เรียนรู้สกิลอาชีพผู้ควบคุมวารี ใหม่: เคล็ดวิชาสร้างน้ำ ทริกเวทมนตร์ระดับศูนย์: ศรวารีจิ๋ว】

ยิ่งไปกว่านั้น ระยะห่างระหว่างทั้งสองฝ่ายเหลือเพียงราวสามเมตร หลินเมี่ยวพบว่าความเร็วในการเด้งกลับของลูกแก้ววิญญาณวารีนั้นรวดเร็วอย่างเหลือเชื่อ

หลินเมี่ยวเห็นลูกแก้วพุ่งกลับเข้ามือพอดีกับที่สกิลศรวารีเข้าสู่ช่วงคูลดาวน์ 1 วินาที

โดยไม่ลังเล เขาขว้างมันลงไปอีกครั้ง สิงโตชิงหยวนยังไม่ทันหายเจ็บจากแผลเดิม การโจมตีระลอกสองก็กระแทกเข้าที่หัวของมัน... หลินเมี่ยว นักเวทเลเวล 3 สามารถ 'ว่าว' ศัตรูที่เป็นสัตว์ป่าเลเวล 8 จนตายได้สำเร็จโดยอาศัยความได้เปรียบของพื้นที่

หลังจากเหลือบมองหน้าต่างแจ้งเตือนและยืนยันข้อความการสังหาร...

...หลินเมี่ยวก็กระโดดลงจากต้นไม้ เก็บซากสิงโตเข้าช่องเก็บของระบบ แล้วใช้วิชาสร้างน้ำเสกน้ำสะอาดขึ้นมาดื่ม

สิงโตชิงหยวนเลเวล 8 ช่วยให้เลเวลของเขาอัปขึ้นเป็นเลเวล 4 ทันที