มือสังหารระดับพระกาฬ ตัวตนแห่งเงาตอนที่15

ตอนที่ 15

ขายวิชาหอกน้ำแข็ง! คุณหนูผู้เย่อหยิ่ง

“แต่ว่า บอสต้องใช้เวลาในการเลื่อนขั้น”

“ยังไงซะ ตอนนี้ก็ไม่มีใครฆ่าบอสตัวนั้นได้อยู่แล้ว งั้นก็ให้เวลามันเลื่อนขั้นไปก่อน...”

“ฉันจะกลับไปจัดการของของฉันก่อน”

ฉินเฟิงเหลือบมองช่องเก็บของของเขา

ตอนนี้เขาเลเวล 3 ครึ่งแล้ว และช่องเก็บของซึ่งมีเพียง 10 ช่องก็เต็มแล้ว

ทั้งหมดเป็นอุปกรณ์และหนังสือสกิลที่ไม่ใช่คลาสของเขา

สำหรับฉินเฟิง ไอเทมเหล่านี้ไร้ประโยชน์ สู้เอาไปแลกเป็น 【อายุขัยที่ซื้อขายได้】 จะดีกว่า

แต่สำหรับผู้เล่นคนอื่นๆ ในเมืองเปลือกหอย นี่คือไอเทมชั้นดีที่สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งของพวกเขาได้อย่างมาก

ยกตัวอย่างเช่นหนังสือสกิลของนักเวท ‘วิชาหอกน้ำแข็ง’

เมื่อเรียนสกิลนี้แล้ว การโจมตีจะสามารถทำให้เป้าหมายช้าลง และยังมีโอกาสแช่แข็งเป้าหมายได้อีกด้วย... แน่นอนว่าบอสมีความต้านทานสถานะสูง ทำให้ควบคุมได้ยาก

แต่มันเป็นอาวุธชั้นยอดสำหรับจัดการกับมอนสเตอร์ตัวเล็กๆ อย่างแน่นอน

ระหว่างทางกลับเมืองเปลือกหอย ฉินเฟิงเห็นผู้คนมากมายถูกครอว์เลอร์ไล่ฆ่าจนตาย...

ไม่มีความรู้สึกใดๆ ปรากฏบนใบหน้าของเขา

สถานการณ์แบบนี้เป็นเรื่องธรรมดาในช่วงเริ่มต้นของเกมเท่านั้น

อีกไม่นานผู้คนก็จะตระหนักได้ว่าเพื่อรับมือกับสถานการณ์นี้ พวกเขาเพียงแค่ต้องเพิ่มค่าความคล่องแคล่ว

เมื่อมีความคล่องแคล่วสูงและความเร็วที่รวดเร็ว พวกเขาก็จะไม่ถูกไล่ฆ่าจนตาย ไม่ว่าครอว์เลอร์จะมามากแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์

ยิ่งไปกว่านั้น หากครอว์เลอร์พยายามจะหนี พวกเขาก็สามารถใช้ความเร็วไล่ตามได้เช่นกัน!

นี่คือเหตุผลที่ฉินเฟิงต้องการเพิ่มค่าความคล่องแคล่ว

เมื่อฉินเฟิงเข้าใกล้เขตปลอดภัยของเมืองเปลือกหอย ในที่สุดเขาก็ยกเลิกการล่องหน

อย่างไรก็ตาม...

เขาเปิดแผงควบคุมระบบและเปิดใช้งานฟังก์ชัน ‘ปิดบังใบหน้า’

ในเกม เกมที่พระเจ้าทอดทิ้ง รูปลักษณ์ของผู้เล่นจะเหมือนกับในโลกแห่งความจริงและไม่สามารถปรับเปลี่ยนได้

“ในความเป็นจริงฉันยังเป็นคนธรรมดา และฉันยังไม่ได้ดึงความสามารถของฉันออกมา”

“ฉันจะเปิดเผยตัวตนไม่ได้”

ฉินเฟิงชัดเจนในเรื่องนี้มาก

เมื่อตัวตนของเขาถูกเปิดเผย ด้วยสถานะอันดับหนึ่งในเมืองเปลือกหอยของเขาในปัจจุบัน ปัญหาจะมาหาเขาอย่างแน่นอน อาจถึงขั้นเป็นหายนะถึงชีวิต!

เรื่องแบบนี้...

เขาเคยเห็นมามากแล้วในชาติที่แล้ว

หลังจากเปิดใช้งานฟังก์ชัน ‘ปิดบังใบหน้า’ ใบหน้าของเขาก็ถูกปกคลุมด้วยผ้าคลุมสีดำที่มองไม่ทะลุ

เขาสวมชุดคลุมสีดำเริ่มต้น ที่ขาสวม ‘กางเกงหนังวิ่งเร็ว’ สีน้ำตาล และที่เท้าสวม ‘รองเท้าหนังเน่าเปื่อย’ ใต้ผ้าคลุมสีดำ มองเห็นเพียงดวงตาที่เย็นชาของเขาเท่านั้น!

…

ในเมืองเปลือกหอย ผู้เล่นเหล่านี้ซึ่งทั้งหมดมาจากเมืองเจียงไห่ ต่างก็มีสีหน้ากังวล

พวกเขาต้องการไปให้ถึงเลเวล 3 และกลับสู่โลกแห่งความจริง

แต่ตอนนี้ พวกเขาไม่สามารถแม้แต่จะฆ่าครอว์เลอร์ตัวเดียวได้ พอเจอทีก็มากันทั้งฝูง พวกเขาจะสู้ได้อย่างไร?

ดังนั้น พวกเขาทั้งหมดจึงมารวมตัวกันอยู่ในเมืองเปลือกหอย พูดคุยหาทางแก้ไขกันอย่างต่อเนื่อง

เมื่อฉินเฟิงกลับมา

ภาพลักษณ์ที่ดูเท่ของเขาก็ดึงดูดความสนใจของผู้เล่นโดยรอบทันที

กางเกงและรองเท้าที่เขาสวมใส่ รวมถึง ‘มีดสั้นกัดกร่อน’ ในมือของเขา ล้วนเป็นอุปกรณ์ที่ดรอปจากมอนสเตอร์ป่าข้างนอกอย่างชัดเจน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีดสั้นและกางเกง ทั้งสองชิ้นเปล่งแสงสีทองแดงจางๆ ออกมา

เห็นได้ชัดว่าเป็นอุปกรณ์ระดับทองแดง!

“คนนี้เป็นใคร? หยิ่งชะมัด?”

“มีอุปกรณ์ระดับทองแดงสองชิ้น จะไม่ให้หยิ่งได้ยังไง?”

“เฮ้ย หรือว่านี่คืออันดับหนึ่งในแรงกิ้ง พี่ใหญ่ชาโดว์?”

“เชี่ย ดูเหมือนจะใช่จริงๆ! พี่ใหญ่ มีคนเสนอเงินสิบล้านหยวนให้พี่ช่วยพาพวกเขาเลเวลอัพด้วยนะ!”

“พี่ใหญ่ ผมไม่ต้องการให้พี่แบก ผมให้แสนนึงก็ได้ แค่บอกผมว่าพี่โซโล่ยังไง…”

“ฮือๆ พี่ใหญ่ หนูตายไปสี่ครั้งแล้ว ตราบใดที่พี่เต็มใจจะแบกหนู หนูยอมทำทุกอย่างเลย หนูยังซิงอยู่นะ...”

ในทันที ผู้คนมากมายก็มารวมตัวกัน

บางคนต้องการให้ฉินเฟิงช่วยพวกเขาเลเวลอัพ และบางคนก็ถามเขาว่าเขาโซโล่ได้อย่างไร

น่าเสียดายที่ฉินเฟิงไม่สนใจพวกเขาทั้งหมด

เขาเดินตรงไปยังจัตุรัสกลางเมือง แล้วมานั่งลงที่กระถางดอกไม้ที่ทรุดโทรมแห่งหนึ่ง

เขาเปิดฟังก์ชันตั้งแผงลอยและวางอุปกรณ์และหนังสือสกิลสิบชิ้นลงไป

ชื่อร้าน: 【ขายอุปกรณ์และสกิล แค่ 10 นาที มาก่อนได้ก่อน】

ตอนนี้ในเมืองมีคนเยอะมาก

ฉินเฟิงคาดว่าสิบนาทีน่าจะพอดี

ทันทีที่แผงลอยนี้ปรากฏขึ้น มันก็ดึงดูดทุกคนรอบๆ ทันที!

“พี่ใหญ่ เป็นพี่ใหญ่ชาโดว์จริงๆ ด้วย!”

“สุดยอด! พี่ใหญ่ขายอุปกรณ์ด้วย แถมยังมีของระดับทองแดงสองชิ้น!”

“เขาฆ่าบอสระดับทองแดงได้เหรอ? ฉันได้ยินมาว่าเจ้าตัวสาปแช่งระดับทองแดงฆ่าคนจากกลุ่มของไอ้หัวทองไปกว่าสามสิบคนแล้วส่งพวกเขากลับเมือง!”

“ใช่ บอสทองแดงโหดขนาดนั้น ในช่วงนี้จะมีใครฆ่ามันได้จริงๆ เหรอ?”

ในทันที ผู้เล่นจากทุกสารทิศก็มารวมตัวกัน

ในไม่ช้า ผู้หญิงในชุดคลุมเวทมนตร์สีเทาพร้อมกับเพื่อนร่วมทีมของเธอก็เดินเข้ามา

เธอมองฉินเฟิงด้วยความสงสัยเล็กน้อย

“วิชาหอกน้ำแข็งนี่ราคาเท่าไหร่?”

หญิงสาวในชุดคลุมสีเทาเดินเข้ามา มองดู แล้วเม้มปากถามทันที

เช่นเดียวกับฉินเฟิง เธอก็เปิดใช้งานฟังก์ชันปิดบังใบหน้าเช่นกัน

แต่ฉินเฟิงจำเธอได้

ผู้หญิงคนนี้น่าจะเป็น ‘กุหลาบสีเทา’ ปัจจุบันอยู่ในอันดับที่ 11 ของเมืองเปลือกหอย

สิ่งที่เธอสวมใส่อยู่น่าจะเป็นชุดคลุมเวทมนตร์คุณภาพต่ำที่ดรอปจากมอนสเตอร์ตัวเล็กๆ ทั่วไป ซึ่งค่อนข้างเข้ากับโค้ดเนมของเธอดี...

ฉินเฟิงเหลือบมองเธอแล้วพูดว่า “อายุขัยที่ซื้อขายได้ 100 วัน”

กุหลาบสีเทาขมวดคิ้วเล็กน้อย: “ร้อยวัน? มันมากเกินไป ฉันจ่ายไม่ไหว ถูกกว่านี้ได้ไหม?”

ฉินเฟิงส่ายหัว ขี้เกียจที่จะพูด

สกิลระดับธรรมดา ‘วิชาหอกน้ำแข็ง’ สามารถเพิ่มความเร็วในการฟาร์มมอนสเตอร์ช่วงต้นเกมให้กับผู้ใช้เวทมนตร์ได้อย่างมาก ร้อยวันถือว่าถูกมากแล้ว

กุหลาบสีเทาถามทันทีว่า “ใช้เงินสดได้ไหม?”

ฉินเฟิงพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “ถ้าคุณมีเงินสดเยอะ คุณก็ไปซื้ออายุขัยจากคนอื่นก่อน แล้วค่อยมาแลกกับฉัน ถ้าไม่มีใครเสนอราคาสูงกว่า ฉันจะเก็บไอเทมไว้ให้คุณ”

กุหลาบสีเทากัดริมฝีปากเบาๆ: “กรุณารอสักครู่”

เธอพาเพื่อนร่วมทีมของเธอไปด้านข้างและพูดคุยกันในช่องแชททีมครู่หนึ่ง...

ครึ่งนาทีต่อมา

กุหลาบสีเทากลับมาหาฉินเฟิง: “ตกลง อายุขัยร้อยวัน มาแลกเปลี่ยนกัน”

ฉินเฟิงสะสมอายุขัยมาได้ทั้งหมด 268 วันจากการฟาร์มจนถึงตอนนี้

ส่วนกุหลาบสีเทา อย่างน้อยเธอก็ถึงเลเวล 2 และนำทีมของเธอไปฆ่าครอว์เลอร์มาแล้วอย่างน้อยสามสิบถึงสี่สิบตัว

อย่างไรก็ตาม อายุขัยที่ซื้อขายได้ที่ดรอปจากครอว์เลอร์ถูกแบ่งเท่าๆ กันระหว่างเธอกับเพื่อนร่วมทีม...

ในขณะนี้ กุหลาบสีเทาได้รวบรวมอายุขัยที่ซื้อขายได้ทั้งหมดของทีมเพื่อซื้อ ‘วิชาหอกน้ำแข็ง’ เพื่อที่เธอจะได้พัฒนาได้เร็วขึ้น

—

【คุณได้ขาย ‘วิชาหอกน้ำแข็ง (หนังสือสกิล)’ คุณได้รับอายุขัยที่ซื้อขายได้ 100 วัน!】

【อายุขัยที่ซื้อขายได้: 268 วัน → 368 วัน!】

—

ทันทีที่การแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้น ก็มีคนหลายคนเบียดเสียดฝูงชนเข้ามาอย่างค่อนข้างหยาบคายและมายืนอยู่ต่อหน้าฉินเฟิง

ผู้นำก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเด็กสาวผมหางม้าในเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีดำ หลี่จื่อเจี๋ย ซึ่งมีโค้ดเนมว่า ‘ย่าลี่’!

เห็นได้ชัดว่าหญิงสาวคนนี้ได้ฉีกแขนเสื้อของชุดคลุมสีดำเริ่มต้นที่ระบบให้มาออก ทำให้มันกลายเป็นเสื้อเชิ้ตแขนสั้น ซึ่งทำให้เธอดูเท่และมีชีวิตชีวาขึ้น...

“ชาโดว์?”

หญิงสาวมองลงมาที่ฉินเฟิงซึ่งนั่งอยู่ข้างกระถางดอกไม้ และพูดอย่างเย่อหยิ่งว่า “ฉันจะให้โอกาสแก แค่ช่วยฉันเลเวลอัพถึง 3 หลังจากเรากลับสู่โลกแห่งความจริง ฉันจะให้แกสิบล้านหยวน พ่อของฉันเป็นประธานของอุตสาหกรรมต้าเจียง แกไม่ต้องกังวลว่าฉันจะจ่ายไม่ไหว!”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา ฝูงชนก็ฮือฮา

สิบล้าน!

แค่ช่วยให้เธอไปถึงเลเวล 3!

คนรอบข้างต่างตกตะลึง!

“นี่มันดีเกินไปแล้วไม่ใช่เหรอ?”

“สำหรับพี่ใหญ่ชาโดว์ การช่วยใครสักคนไปถึงเลเวล 3 คงไม่ยากหรอก!”

“ใช่เลย นี่มันรายได้สิบล้านง่ายๆ...”

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ผู้คนคาดไม่ถึงก็คือ

ฉินเฟิงที่นั่งอยู่ข้างกระถางดอกไม้เหลือบมองไปที่หญิงสาวแขนสั้น ความรู้สึกของเขาสงบนิ่งอย่างสมบูรณ์: “ฉันปฏิเสธ”