ตอนที่ 4: จักรวรรดิสุริยันจันทรายกทัพบุกเกาะเทพสมุทร? ราชาวาฬปีศาจทะเลลึกสุดจะบันเทิงใจ

ตอนที่ 4: จักรวรรดิสุริยันจันทรายกทัพบุกเกาะเทพสมุทร? ราชาวาฬปีศาจทะเลลึกสุดจะบันเทิงใจ

สำนักวิญญาณยุทธ์, หอพรหมยุทธ์

ใบหน้าของเชียนเต้าหลิวเคร่งเครียดถึงขีดสุด!

เขาควรจะดีใจที่ประวัติศาสตร์ดำมืดของเทพสมุทรถูกเปิดโปง แต่คำพูดสุดท้ายจากม่านฟ้ากลับทำให้เขารู้สึกเหมือนตกอยู่ในถ้ำน้ำแข็ง!

"เส้นทางสู่ตำแหน่งเทพของเทพทูตสวรรค์ ก็เกี่ยวข้องกับเว่ยหยวนผู้นั้นด้วย?!"

เชียนเต้าหลิวไม่กล้าจินตนาการเลยว่า หากประวัติศาสตร์การเป็นเทพของท่านบรรพชนเทพทูตสวรรค์มีเบื้องหลังที่ไม่อาจเอ่ยถึงซ่อนอยู่เช่นกัน

แล้วเกียรติยศและมรดกของตระกูลทูตสวรรค์ จะไม่เจริญรอยตามเกาะเทพสมุทรไปหรอกหรือ?

"เป็นไปไม่ได้! ท่านบรรพชนนั้นบริสุทธิ์ผุดผ่อง ย่อมไม่มีทางทำเรื่องต่ำช้าพรรค์นั้น!"

เชียนเต้าหลิวคำรามก้อง แต่เขาก็ไม่อาจกดข่มความหวาดกลัวและความกังวลในใจลงไปได้

อีกฟากฝั่งของมหาสมุทร ทวีปสุริยันจันทรา

ต่างจากความโกลาหลและความหวาดกลัวบนทวีปโต้วหลัว

ที่นี่กำลังเดือดพล่านด้วยความฮึกเหิม!

จักรวรรดิสุริยันจันทรา เมืองหลวงหมิงตู

ภายในพระราชวังอันโอ่อ่า 'เว่ยอัง' จักรพรรดิองค์ปัจจุบันแห่งจักรวรรดิสุริยันจันทรา กำลังสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น!

เขาสวมชุดคลุมมังกรเทพสีม่วงและมงกุฎจักรพรรดิ ใบหน้าละม้ายคล้ายคลึงกับเว่ยหยวนในวัยหนุ่มบนม่านฟ้าถึงเจ็ดส่วน

"ท่านบรรพชน! คือท่านบรรพชนเว่ยหยวน!"

"ม่านฟ้าเป็นพยาน!

บันทึกทั้งหมดในตำราประวัติศาสตร์ของตระกูลเรา เกี่ยวกับท่านบรรพชนที่ข้ามมหาสมุทรเพื่อสร้างตำแหน่งเทพแต่กลับถูกคนชั่วลอบกัด ล้วนเป็นความจริง!"

ในเวลานั้น เว่ยหยวนพกพาอาวุธวิญญาณบันทึกภาพติดตัวไปด้วย ซึ่งสามารถส่งภาพบางส่วนกลับมายังทวีปสุริยันจันทราได้แม้จะอยู่ห่างไกลนับหมื่นลี้

ข้อมูลที่บันทึกไว้ในตำราประวัติศาสตร์จึงมาจากสิ่งนี้นั่นเอง

เบื้องล่างโถงพระโรง ขุนนางฝ่ายบู๊และบุ๋นต่างคุกเข่าลง ใบหน้าเต็มไปด้วยความศรัทธาแรงกล้า

ราชวงศ์สุริยันจันทราสืบทอดวิญญาณยุทธ์ 'มังกรม่วงทำลายล้าง' ซึ่งเป็นวิญญาณยุทธ์แรกที่ท่านบรรพชนเว่ยหยวนทิ้งไว้ให้!

และเว่ยหยวนยังเป็นผู้บุกเบิกที่ผลักดันการพัฒนาอาวุธวิญญาณไปทั่วทั้งทวีปอีกด้วย!

ในประวัติศาสตร์ของพวกเขา เว่ยหยวนเปรียบเสมือนเทพเจ้าผู้สร้าง!

"ท่านบรรพชนยังไม่ตาย! ท่านเพียงแค่ถูกไอ้เทพสมุทรชั่วช้านั่นผนึกไว้!"

ขุนนางเฒ่าผมขาวตะโกนก้องทั้งน้ำตา

เว่ยอังลุกขึ้นยืนพรวด ประกายตาเจิดจ้าราวกับไม่เคยมีมาก่อน รังสีอำมหิตของมังกรม่วงทำลายล้างพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

เบื้องหลังเขามีวงแหวนวิญญาณ เหลืองสอง ม่วงสอง ดำสี่ และแดงหนึ่ง ลอยเด่น แสดงพลังระดับ 98 พรหมยุทธ์ขั้นสูงสุดออกมาอย่างไม่ปิดบัง!

พระราชวังทั้งหลังสั่นสะเทือนเพราะพลังอำนาจนี้!

"สองหมื่นปี!

ตระกูลเว่ยของข้ารอคอยวันนี้มาสองหมื่นปีแล้ว!"

เว่ยอังชักดาบจักรพรรดิที่เอวออกมา ชี้ปลายดาบไปยังทิศทางของทวีปโต้วหลัว และคำรามก้องด้วยพลังทั้งหมดที่มี:

"ถ่ายทอดราชโองการ!"

"ประกาศใช้กฎอัยการศึกขั้นสูงสุด!

ระดมพลกองทัพผู้ใช้อาวุธวิญญาณระดับเก้าทั้งหมด!

กองเรือหลวงสุริยันจันทรา เคลื่อนพลเต็มอัตราศึก!"

"ข้าจะใช้กำลังทั้งแผ่นดิน ข้ามมหาสมุทรอันไร้ที่สิ้นสุด!"

"กรีธาทัพสู่ทวีปโต้วหลัว บดขยี้เกาะเทพสมุทรให้ราบ และอัญเชิญท่านบรรพชนกลับบ้าน!!!"

ในเขตหวงห้ามแห่งมหาสมุทรอันไร้ที่สิ้นสุด ที่รู้จักกันในนาม "ทะเลวาฬปีศาจ"

น้ำทะเลที่นี่เป็นสีม่วงเข้มดูน่าสะพรึงกลัว

ใต้ผิวน้ำ เงาร่างมหึมาราวกับเทือกเขาค่อยๆ ลอยตัวขึ้น

มันคืออีกหนึ่งตำนานแห่งท้องทะเล นอกเหนือจากโพไซดอน:

ราชาวาฬปีศาจทะเลลึก!

ด้วยการบำเพ็ญเพียรถึง 990,000 ปี สติปัญญาของมันไม่ด้อยไปกว่ามนุษย์ และอาจจะเหนือกว่าด้วยซ้ำ

มันย่อมเห็นฉากการลงมาของม่านฟ้าได้อย่างชัดเจน

ในตอนแรก มันดูภาพศัตรูคู่อาฆาตอย่างโพไซดอนด้วยความเหยียดหยามและสมเพช

แต่เมื่อชื่อ "เว่ยหยวน" และวิญญาณยุทธ์ "มังกรม่วงทำลายล้าง" ปรากฏขึ้น แสงสว่างอันน่าตกตะลึงก็ระเบิดออกจากดวงตาข้างเดียวขนาดมหึมาของจ้าวแห่งท้องทะเล!

"เว่ยหยวน... มังกรม่วงทำลายล้าง..."

ความทรงจำของราชาวาฬปีศาจทะเลลึกถูกดึงย้อนกลับไปสู่การต่อสู้สะเทือนฟ้าดินเมื่อสองหมื่นปีก่อนในทันที!

มันจำชายผู้นั้นได้!

ชายผู้ไม่ได้เป็นวิญญาณจารย์สายมหาสมุทร แต่กลับดุดันและไร้เทียมทานยิ่งกว่าวิญญาณจารย์สายมหาสมุทรคนใด!

วิญญาณยุทธ์มังกรม่วงของเขาแทบจะเผาร่างของมันให้เป็นจุณ!

ในการต่อสู้ครั้งนั้น มันเฝ้าดู 'ราชามังกรทะเลเสวียนหมิง' สัตว์วิญญาณ 990,000 ปี อีกตัวหนึ่งก่อนหน้ามัน ต่อสู้จนตกตายตามกันไปกับมนุษย์ผู้นั้น

สุดท้าย กลับเป็นไอ้สารเลวโพไซดอนที่โผล่มาชุบมือเปิบ หลังจากศึกนั้น เว่ยหยวนก็หายสาบสูญไปโดยสมบูรณ์

มันเข้าใจมาตลอดว่า เป็นความร่วมมือระหว่างราชามังกรทะเลเสวียนหมิงและโพไซดอน ที่ "ฆ่า" ยอดฝีมือนามเว่ยหยวนผู้นั้นได้ในที่สุด

จนกระทั่งวันนี้ ม่านฟ้าได้เปิดเผยความจริง!

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้... ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง!!!"

ราชาวาฬปีศาจทะเลลึกเข้าใจอย่างถ่องแท้ในทันที

ความปิติยินดีอย่างบ้าคลั่งพุ่งพล่านขึ้นในใจของมัน!

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า—!!"

เสียงหัวเราะกึกก้องกลายเป็นคลื่นเสียงที่จับต้องได้ พุ่งทะยานจากทะเลลึกและปั่นป่วนจนเกิดคลื่นยักษ์สูงเสียดฟ้า!

ทะเลวาฬปีศาจทั้งอ่าวเดือดพล่านเพราะเสียงหัวเราะนี้!

"โพไซดอน!

ไอ้จอมปลอมหน้าไหว้หลังหลอก!

ไอ้คนทรยศต่ำช้า!!"

"ข้าว่าแล้ว ลำพังเจ้าจะทำร้ายชายผู้นั้นจนสาหัสได้อย่างไร!

ที่แท้ก็ลอบกัด!

ฮ่าฮ่าฮ่า น่าขำสิ้นดี!"

ราชาวาฬปีศาจทะเลลึกกลิ้งตัวไปมาอย่างบ้าคลั่งในทะเล ระบายความแค้นที่สะสมมาสองหมื่นปีและความสะใจในปัจจุบัน

"เรื่องฉาวโฉ่ของเจ้าถูกเปิดโปงให้โลกรับรู้แล้ว!

สาวกของเจ้าไม่ศรัทธาในตัวเจ้าอีกต่อไป!

ข้าอยากจะรู้นักว่า เทพจอมปลอมอย่างเจ้า จะนั่งอยู่บนบัลลังก์เทพได้อีกนานแค่ไหน!!"

ราชาวาฬปีศาจทะเลลึกคำรามอย่างสะใจ เสียงของมันแผ่ขยายไปไกลพันลี้ ทำให้สัตว์วิญญาณทะเลนับไม่ถ้วนต้องสั่นสะท้าน

ความแค้นของมันที่มีต่อโพไซดอนลึกดั่งมหาสมุทร บัดนี้เมื่อเห็นชื่อเสียงของคู่แข่งพินาศย่อยยับ มันรู้สึกสะใจยิ่งกว่าตอนที่ตบะของตัวเองทะลวงระดับ หรือได้เป็นเทพเสียอีก!

แดนเทพ

นี่คือมิติสูงสุด เหนือกว่าโลกมนุษย์ทั้งปวง เป็นที่พำนักนิรันดร์ของเหล่าทวยเทพ

แต่ ณ ขณะนี้ แดนเทพที่เคยเป็นระเบียบเรียบร้อยกลับตกอยู่ในความโกลาหลอย่างหนัก

คณะกรรมการแดนเทพ

เทพเจ้านับสิบองค์มารวมตัวกันที่นี่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความวิตกกังวลและสับสน

"เกิดอะไรขึ้น? การสืบทอดเทพสงครามที่ข้าทิ้งไว้บนดาวโต้วหลัว จู่ๆ ก็ตรวจจับไม่ได้!"

เทพขั้นสอง 'เทพสงคราม' ในชุดเกราะทองคำ แผ่รังสีดุดัน กล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ

"ข้าก็เหมือนกัน! การเชื่อมต่อกับแดนล่างถูกตัดขาดโดยสิ้นเชิง ราวกับถูกหมอกหนาทึบปิดกั้น!"

เทพเจ้าอีกองค์กล่าวเสริม

แดนเทพ, วิหารเทพสมุทร

โพไซดอนหลับตาแน่น เส้นเลือดปูดโปนบนหน้าผาก พลังเทพมหาศาลปั่นป่วนอย่างบ้าคลั่ง

เขาพยายามติดต่อมหาปุโรหิต 'ปัวซ่ายซี' ผ่านแกนกลางแห่งศรัทธาที่ทิ้งไว้บนเกาะเทพสมุทร และผ่านการเชื่อมต่อทางวิญญาณกับสุดยอดศาสตราเทพ 'ตรีศูลสมุทร'

ทว่า ความรู้สึกที่เคยชัดเจนแจ่มแจ้ง บัดนี้กลับหายไปราวกับหินจมทะเล ไร้ซึ่งการตอบสนองใดๆ!

ราวกับว่าดาวโต้วหลัวทั้งดวงได้หายไปจากพิกัดจักรวาลที่เขารู้จัก!

"ไม่... เป็นไปไม่ได้!"

โพไซดอนลืมตาโพลง นัยน์ตาสีฟ้าเต็มไปด้วยความตกตะลึงและไม่สบายใจ

ทันใดนั้นเอง ลางสังหรณ์อันน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า ก็เข้าเกาะกุมจิตใจของเขาโดยไม่มีสัญญาณเตือน!

คณะกรรมการแดนเทพ, หอประชุมสูงสุด

ที่นี่คือสถานที่ที่มีเพียงราชาเทพเท่านั้นที่มีสิทธิ์เข้ามา

ความดี, ความชั่ว, การทำลายล้าง, ชีวิต, อาซูร่า

ร่างของ 'ห้ามหาเทพราชา' นั่งประจำห้าทิศทาง สีหน้าเคร่งขรึมอย่างที่สุด

"เมื่อครู่ พิกัดมิติของดาวโต้วหลัวทั้งดวงถูกพลังลึกลับปิดกั้น และพวกเราสูญเสียการสัมผัสทั้งหมด"

เทพอาซูร่าเอ่ยขึ้นก่อน น้ำเสียงเย็นชาและเฉียบขาด

"เป็นสุดยอดศาสตราเทพชิ้นไหน หรือตัวตนระดับสูงกว่าลงมือกันแน่?"

เทพแห่งการทำลายล้าง ที่รายล้อมด้วยพลังเทพสีม่วงแห่งการทำลาย กล่าวด้วยความหงุดหงิด

จบตอน