ตอนที่ 2: ปฐมจักรพรรดิแห่งสุริยันจันทรา เว่ยหยวน และ เทพสมุทร คือสหายสนิทกัน?

ตอนที่ 2: ปฐมจักรพรรดิแห่งสุริยันจันทรา เว่ยหยวน และ เทพสมุทร คือสหายสนิทกัน?

คำวิจารณ์ว่า 【เทพจอมปลอมผู้ต่ำช้า】 ที่ปรากฏบนม่านฟ้า เปรียบเสมือนฝ่ามือที่มองไม่เห็น ตบหน้า 'เกาะเทพสมุทร' และ 'สำนักวิญญาณยุทธ์' เข้าอย่างจัง

บนเกาะเทพสมุทร เสียงกรีดร้องแหลมสูงของ 'ปัวซ่ายซี' ดังก้องไปทั่วลานพิธี

ร่างของนางสั่นเทา ชุดคลุมสีแดงศักดิ์สิทธิ์โบกสะบัดโดยไร้ลม พลังวิญญาณอันกล้าแข็งรั่วไหลออกมาเนื่องจากอารมณ์ที่ควบคุมไม่ได้

"ใส่ร้าย! นี่คือการใส่ร้ายเทพเจ้าอย่างร้ายกาจที่สุด!"

ปัวซ่ายซีไม่อาจยอมรับได้ว่า เทพสมุทรที่นางรับใช้มาทั้งชีวิตและยึดถือเป็นศรัทธาสูงสุด จะได้รับคำวิจารณ์ที่น่าอัปยศเช่นนี้

ภายใน 'หอพรหมยุทธ์' แห่งสำนักวิญญาณยุทธ์

ใบหน้าของ 'เชียนเต้าหลิว' ก็เคร่งขรึมไม่แพ้กัน

เขาตกตะลึงในตอนแรก จากนั้นแววตาซับซ้อนที่ยากจะเข้าใจก็ฉายวาบขึ้น

"สองหมื่นปีก่อน..."

เชียนเต้าหลิวพึมพำกับตัวเอง แก้ไขความเข้าใจเดิมของตน

"ที่แท้ก็เป็นเหตุการณ์เมื่อสองหมื่นปีก่อน

ท่านบรรพชนของเราก็บรรลุเป็นเทพในยุคนั้นเช่นกัน... เว่ยหยวนผู้นี้คือใครกันแน่?"

เชียนเต้าหลิวเหลือบมองชื่อเทพสมุทรบนม่านฟ้าและแค่นเสียงเย็นชาในใจ

ตระกูลทูตสวรรค์และสายเลือดเทพสมุทรไม่ลงรอยกันมาแต่ไหนแต่ไร การได้เห็นประวัติศาสตร์อันดำมืดของคู่แข่งถูกเปิดโปงต่อหน้าสาธารณชน เขาก็แอบรู้สึกสะใจอยู่ลึกๆ

แต่เชียนเต้าหลิวเป็นกังวลกับสิ่งที่ม่านฟ้าจะเปิดเผยต่อไปมากกว่า

"เสวี่ยเอ๋อสืบทอดสายเลือดเทพทูตสวรรค์ที่บริสุทธิ์ที่สุด อนาคตของนางจะต้องไม่ได้รับผลกระทบจากมลทินใดๆ!"

เชียนเต้าหลิวตั้งปณิธานอย่างลับๆ ว่าจะค้นหาความจริงทั้งหมดที่ถูกประวัติศาสตร์กลบฝังผ่านการบันทึกของม่านฟ้านี้

โรงเรียนสื่อไหลเค่อ

'ถังซาน' ลืมตาโพลง เงยหน้ามองม่านฟ้า หัวใจเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง

"เทพจอมปลอม? เป็นไปได้อย่างไร?"

ถังซานเพิ่งผ่านด่านแรกๆ ของ 'การทดสอบเทพสมุทรทั้งเก้า' ทำให้เขาสัมผัสได้ถึงอำนาจและความยิ่งใหญ่ของเทพสมุทรโดยตรงที่สุด

พลังศักดิ์สิทธิ์อันกว้างใหญ่ดุจห้วงลึกนั้น จะเป็นของคนชั่วช้าสารเลวไปได้อย่างไร?

การบันทึกของม่านฟ้าเป็นเรื่องจริงหรือเท็จ?

ถ้า... ถ้าสิ่งที่ม่านฟ้าพูดเป็นเรื่องจริง แล้วสิ่งที่เขากำลังสืบทอดอยู่คืออะไรกันแน่?

ชั่วพริบตา ศรัทธาของถังซานสั่นคลอนอย่างรุนแรง

ในขณะที่ดาวโต้วหลัวทั้งดวงตกอยู่ในความเงียบงันอันน่าตกตะลึงจากการเปิดเผยที่สะเทือนฟ้าดินนี้

แสงเงาบนม่านฟ้าก็เปลี่ยนไป และเสียงอันยิ่งใหญ่แต่เย็นชาดังก้องไปทั่วฟ้าดิน เริ่มต้นการบันทึกเส้นทางสู่การเป็นเทพของโพไซดอนอย่างละเอียด

【เริ่มการบันทึก】

【สองหมื่นปีก่อน ดาวโต้วหลัวไม่ได้ประกอบด้วยทวีปเพียงทวีปเดียว อีกฟากฝั่งของมหาสมุทรยังมีแผ่นดินอันกว้างใหญ่อีกแห่งดำรงอยู่

—ทวีปสุริยันจันทรา】

ฉากภาพเปลี่ยนไป ม่านฟ้าแสดงภาพสองทวีปขนาดใหญ่ที่ถูกกั้นด้วยท้องทะเล

ทวีปหนึ่งคือ 'ทวีปโต้วหลัว' ที่วิญญาณจารย์คุ้นเคย และอีกทวีปหนึ่งเต็มไปด้วยสิ่งประดิษฐ์โลหะแปลกตาและคลื่นพลังงานที่แตกต่างออกไป

สองหมื่นปีก่อน

เว่ยหยวนพบว่าตนได้ข้ามภพมายังโลกแห่ง 'โต้วหลัวต้าลู่' แต่เขากลับไปโผล่ที่ทวีปสุริยันจันทรา

ในช่วงเวลานั้นบนทวีปสุริยันจันทรา อาวุธวิญญาณยังอยู่ในช่วงเริ่มต้นเท่านั้น

เช่นเดียวกับทวีปโต้วหลัว

การฝึกฝนยังคงเน้นที่วิญญาณยุทธ์เป็นหลัก

ทวีปโต้วหลัวเองก็มีซากปรักหักพังและโบราณสถานมากมาย

เข็มขัดอาวุธวิญญาณเก็บของ 'สะพานจันทร์ยี่สิบสี่' ที่ 'อวี้เสียวกัน' มอบให้ถังซาน ก็เป็นสิ่งที่เขาได้มาจากโบราณสถานระหว่างการผจญภัยในทวีปเมื่อวัยหนุ่ม

ในขณะที่ฝึกฝนวิญญาณยุทธ์และสร้างขุมกำลังของตนเอง เว่ยหยวนก็ได้ผลักดันการพัฒนาอาวุธวิญญาณบนทวีปสุริยันจันทราควบคู่ไปด้วย

เมื่อเว่ยหยวนตัดสินใจออกจากทวีปสุริยันจันทราและผจญภัยข้ามทะเล เขาได้มาเยือนทวีปโต้วหลัวหลายครั้ง ทิ้งเศษเสี้ยวข้อมูลเกี่ยวกับทวีปสุริยันจันทราเอาไว้

"ทวีปสุริยันจันทรา?!"

รูม่านตาของ 'อาจารย์ใหญ่' อวี้เสียวกันหดเกร็งอย่างรุนแรง และร้องอุทานด้วยความประหลาดใจ

"ตำราโบราณมีบันทึกที่กระจัดกระจายระบุว่ามีอารยธรรมมนุษย์อีกแห่งโพ้นทะเลอันไร้ที่สิ้นสุด ที่แท้มันก็เป็นเรื่องจริง!"

ข่าวนี้ปฏิวัติโลกทัศน์ของทุกคนอีกครั้ง

【ในเวลานั้น ทวีปโต้วหลัวได้ให้กำเนิดอัจฉริยะแห่งท้องทะเลที่หมื่นปีจะมีสักคน

—โพไซดอน

เขาเกิดริมทะเล และวิญญาณยุทธ์ของเขาคือ 'คทาสมุทร' อันสูงส่ง

เขาสามารถสั่งการกระแสน้ำและสื่อสารกับสิ่งมีชีวิตในทะเลได้โดยกำเนิด จนได้รับสมญานามว่า 'บุตรแห่งท้องทะเล'】

ในภาพฉายของม่านฟ้า ชายหนุ่มผมสีฟ้าผู้สง่างามปรากฏตัวขึ้น

เขาถือคทา ยืนตระหง่านอยู่บนยอดคลื่นยักษ์ สัตว์วิญญาณทะเลนับไม่ถ้วนหมอบกราบแทบเท้า แสดงอำนาจบารมีอันไร้เทียมทาน

เมื่อเห็นภาพนี้ ความหวังก็จุดประกายขึ้นใหม่ในดวงตาของปัวซ่ายซี:

"ดูสิ ท่านเทพสมุทรคือผู้ที่สวรรค์ลิขิต! พระองค์เกิดมาเพื่อมหาสมุทร!"

ทว่า การบรรยายของม่านฟ้าไม่ได้หยุดลง

【ในเวลาเดียวกัน ร่างของผู้มีพรสวรรค์อันน่าตกตะลึงก็ปรากฏขึ้นจากทวีปสุริยันจันทรา

—เว่ยหยวน

เขาไม่ใช่วิญญาณจารย์สายมหาสมุทร แต่กลับเปี่ยมด้วยปณิธานอันยิ่งใหญ่ เชื่อว่าศรัทธาไม่ควรถูกจำกัดอยู่เพียงบนผืนแผ่นดิน

เขาข้ามทะเลอันไร้ที่สิ้นสุดเพียงลำพัง ไม่เกรงกลัวพายุหรือภัยคุกคามจากสัตว์วิญญาณทะเล เผยแผ่ศรัทธาของตนไปทั่วท้องทะเลด้วยเสน่ห์อันสูงสุดและพลกำลังที่น่าเกรงขาม】

ฉากภาพสลับไป ชายหนุ่มร่างสูงผมดำตาดำปรากฏตัวบนเรือลำเล็กท่ามกลางคลื่นลมบ้าคลั่ง

เผชิญหน้ากับสัตว์วิญญาณทะเลหมื่นปีที่ดุร้าย เขาไม่แสดงความหวาดกลัว สยบสัตว์ร้ายด้วยกำปั้นเหล็กและหอกยาวเพียงคู่เดียว

เขาไม่ได้ใช้แม้แต่วิญญาณยุทธ์ 'มังกรม่วงทำลายล้าง'

ความแข็งแกร่งทางกายภาพของเขาเทียบได้กับสัตว์วิญญาณในระดับเดียวกัน!

เว่ยหยวนช่วยชีวิตลูกเรือที่เรืออับปางและชี้นำสิ่งมีชีวิตที่หลงทาง

ศรัทธาของเขาเปรียบดั่งสายฝนอันอ่อนโยนในฤดูใบไม้ผลิ

มันหยั่งรากลึกอย่างเงียบเชียบในหัวใจของสิ่งมีชีวิตแห่งท้องทะเลบางส่วน

【สองอัจฉริยะผู้ไร้เทียมทานได้พบกันในที่สุด ณ ใจกลางมหาสมุทร】

【พวกเขาไม่ได้เป็นเพียงคู่แข่งที่แย่งชิงศรัทธา แต่ยังเป็นสหายรู้ใจที่เคารพซึ่งกันและกัน

พวกเขาเคยต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ สังหารสัตว์ยักษ์ทะเลลึกแสนปี พวกเขายังเคยนั่งดื่มสุราและถกเถียงเรื่องเส้นทางสู่การเป็นเทพและอนาคตบนเกาะร้างอันเงียบสงบ】

ในภาพ ร่างของโพไซดอนและเว่ยหยวนปรากฏคู่กัน

พวกเขาหันหลังชนกันป้องกันคลื่นสัตว์ร้าย และพวกเขายังชนแก้วกัน พูดคุยถึงอุดมการณ์

"หากเราบรรลุเป็นเทพ เจ้าและข้าจะปกครองผืนน้ำสีครามนี้ด้วยกัน เพื่อให้ทะเลสงบสุขตลอดไป"

เว่ยหยวนประกาศอย่างฮึกเหิมในภาพ

"ดี! พี่ชาย ข้าและเจ้ามาสร้างตำนานด้วยกันเถอะ!"

โพไซดอนยกแก้วขึ้นตอบรับ รอยยิ้มของเขาดูจริงใจ

เมื่อเห็นภาพนี้ ใบหน้าของปัวซ่ายซีซีดเผือด

งั้น... งั้นเว่ยหยวนก็มีตัวตนอยู่จริง!

ยิ่งไปกว่านั้น เขาและท่านเทพสมุทรยังเคยเป็นสหายสนิทกันขนาดนี้!

แล้ว... เกิดอะไรขึ้นกับการทรยศในภายหลัง?

ม่านฟ้าไม่ให้ใครได้ทันหายใจ เสียงเย็นชายังคงดำเนินต่อไป ทำลายภาพฝันชิ้นสุดท้ายของปัวซ่ายซีจนย่อยยับ

【เส้นทางแห่งศรัทธานั้นโดดเดี่ยว และตำแหน่งเทพย่อมมีความเห็นแก่ตัว

โพไซดอนค่อยๆ ตระหนักว่า หากเขาแบ่งปันศรัทธากับเว่ยหยวนอย่างเท่าเทียมกัน ทั้งสองคนอย่างมากที่สุดก็จะบรรลุได้เพียงระดับ 'เทพขั้นสอง' ที่ทรงพลังเท่านั้น】

【แต่ถ้า... เขาสามารถผูกขาดศรัทธาของสิ่งมีชีวิตในทะเลทั้งหมด ขโมยส่วนแบ่งของเว่ยหยวนมาเป็นของตน เขาจะมีโอกาสสร้างตำแหน่งเทพที่ทรงพลังอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

—เทพขั้นหนึ่งระดับสูงสุด ผู้แข็งแกร่งที่สุดรองจากราชาเทพ!】

【เมื่อเผชิญกับสิ่งล่อใจมหาศาล มิตรภาพของสหายเก่าและความผูกพันฉันพี่น้องก็ไร้ค่า

แผนการอันชั่วร้ายค่อยๆ ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบในใจของ 'บุตรแห่งท้องทะเล' โพไซดอน】

ภาพบนม่านฟ้าหยุดนิ่งที่ใบหน้าหล่อเหลาของโพไซดอน

รอยยิ้มที่เคยจริงใจ บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยแววตาแห่งความทะเยอทะยานอันลึกล้ำและความเลือดเย็น

จบตอน