บทที่ 30: เริ่มไลฟ์สด

บทที่ 30: เริ่มไลฟ์สด

ฟู่หยางไม่ได้รู้สึกแปลกใจแต่อย่างใด

"ศิษย์พี่ใหญ่ เจอเรื่องยุ่งยากเข้าแล้วเหรอคะ?"

ฮันจืออวี่ถอนหายใจ

"ใช่ ตอนแรกพี่คิดว่ามันเป็นแค่คดีช่วยเหลือทางกฎหมายง่ายๆ แต่พอคุยกับลูกความแล้วยิ่งสืบลึกก็ยิ่งแปลก พี่ไม่รู้ว่ามันจะจบลงเมื่อไหร่"

ฟู่หยางถาม

"มีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ?"

ฮันจืออวี่ไม่ได้คิดอะไรมาก

"ศิษย์น้องเล็ก เราเรียนโบราณคดี จะมาช่วยอะไรพี่ได้? จะให้ไปเปิดโลงศพเหรอ?"

ฟู่หยางตอบ "ฉันไม่ได้แค่เรียนโบราณคดีนะ แต่ฉันสื่อสารกับโลกวิญญาณได้ด้วย ศิษย์พี่ ถ้าปัญหาของพี่แก้ในศาลไม่ได้ ฉันช่วยตั้งโต๊ะพิธีให้ได้นะ"

ฮันจืออวี่เงียบกริบ

จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าคำพูดของเธอมันช่างสมเหตุสมผลเหลือเกิน เอาไงดี?

เขาเริ่มลังเลนิดๆ แล้วสิ

"ศิษย์น้องเล็ก นี่เราเก่งขนาดนี้แล้วเหรอ?"

เก่งถึงขนาดอัญเชิญวิญญาณได้เลยเชียว?

ฟู่หยางยิ้มอย่างถ่อมตน

"ก็พอตัวค่ะ พอตัว"

ฮันจืออวี่สูดหายใจลึก

เฮ้อ ดูท่าอาจารย์จะพูดถูกที่บอกว่าเขาไร้พรสวรรค์ ต่อให้เรียนไปอีกหลายสิบปี ก็คงไปไม่ถึงขั้นนี้แน่ๆ

แต่ตอนนี้ปัญหาก็คือ...

คำให้การของวิญญาณจะใช้เป็นหลักฐานในศาลได้หรือเปล่า?

ฮันจืออวี่ตกอยู่ในห้วงความคิด

ครู่ต่อมา เขาก็ถอนหายใจ

"ศิษย์น้องเล็ก อาชีพของพวกพี่ต้องพึ่งพาพยานหลักฐานที่แน่นหนา พี่จะลองหาทางด้วยตัวเองดูก่อน ถ้าไม่ไหวจริงๆ ค่อยไปรบกวนเรานะ"

ฟู่หยางยักไหล่

"ได้ค่ะ แต่ศิษย์พี่ต้องกลับมาหาฉันแน่ๆ"

หลังจากวางสาย ฟู่หยางเช็กเวลา เห็นว่าใกล้ได้เวลาสตรีมแล้ว

เธอปรับแต่งอุปกรณ์แล้วกดเริ่มไลฟ์สดทันที

ทันทีที่ห้องไลฟ์สดของฟู่หยางเปิดขึ้น เหล่าผู้ติดตามก็แห่กันเข้ามา

"ว้าว พี่สาวหยางสวยมาก! สวยทุกมุมเลย!"

"วะฮ่าฮ่าฮ่า ในที่สุดก็มาแล้ว"

"พี่สาวหยาง ดูดวงในไลฟ์ได้ไหมครับ? ตอนดูรายการเรียลลิตี้หาคู่ ผมอยากให้พี่ดูดวงให้ผมบ้าง"

"พี่สาวหยาง บอกได้ไหมว่าจริงๆ แล้วพี่ทำอาชีพอะไร?"

ฟู่หยางตอบ "อาชีพฉันเหรอ? จะเรียกว่าปรมาจารย์เทียนซือก็ได้นะ"

"ปรมาจารย์เทียนซือ ฟังดูขลังมาก!"

"พี่สาวหยางต้องเป็นปรมาจารย์ที่อายุน้อยและสวยที่สุดแน่ๆ"

แฟนคลับเริ่มส่งของขวัญให้ฟู่หยางรัวๆ ความนิยมของห้องไลฟ์สดพุ่งสูงขึ้น ดึงดูดชาวเน็ตขาจรให้เข้ามาดู

"ฟู่หยาง? ใช่แขกรับเชิญหญิงจากรายการหาคู่คนนั้นหรือเปล่า?"

"สำนักเทียนซือคืออะไร? ไม่เห็นเคยได้ยิน"

"ฟู่หยางช่วยบอกหน่อยได้ไหมว่าเธอขโมยโควตาแขกรับเชิญของซูหมิงเยว่จริงหรือเปล่า?"

ฟู่หยางเลิกคิ้ว

"ฉันสงสัยจริงๆ ว่าพวกคุณไปได้ยินมาจากไหนว่าฉันแย่งที่ซูหมิงเยว่ ถ้าพวกคุณไม่พูดถึง ฉันคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าซูหมิงเยว่เป็นใคร"

แฟนคลับบางส่วนของซูหมิงเยว่ในห้องไลฟ์สดเริ่มเดือดดาลกับคำพูดนี้

"เธอคิดว่าตัวเองเป็นใคร? หมิงเยว่ของเรากำลังดังมากนะช่วงนี้ พูดแบบนี้ดูถูกกันนี่นา"

ฟู่หยางสวนกลับ "ซูหมิงเยว่คืออะไร? แค่เพราะเธอดัง ฉันจำเป็นต้องรู้จักด้วยเหรอ?"

"โอ้โห สตรีมเมอร์แรงมาก กล้าพูดแบบนี้ แฟนคลับซูหมิงเยว่ไม่ปล่อยไว้แน่"

"ฉันว่าสตรีมเมอร์ยังไม่เคยเจอฤทธิ์เดชของพวกแฟนคลับซาแซงสินะ บอกได้คำเดียวว่าระวังตัวไว้เถอะ"

"ฉันว่าที่สตรีมเมอร์พูดก็ถูกนะ ซูหมิงเยว่ก็ไม่ได้ดังขนาดนั้นนี่? ดาราที่มีคนตามไม่กี่ล้านคนในวงการบันเทิงถือว่าธรรมดามาก"

แฟนคลับซูหมิงเยว่ยิ่งโกรธหนักกว่าเดิม

"ฉันว่าเธอแค่อิจฉา! คอยดูเถอะ!"

"อี xxx กูจะ xxx"

ฟู่หยางพูดเรียบๆ

"น่ารำคาญ"

จากนั้นเธอก็จัดการบล็อกคนเหล่านั้นทันที

"สตรีมเมอร์ครับ ผมเชื่อว่าคุณไม่ได้แย่งที่ซูหมิงเยว่มา แต่ผมสงสัยว่าทำไมคุณถึงไปร่วมรายการหาคู่ครับ"

ฟู่หยางคิดในใจ

คุยกับคนปกติรู้เรื่องกว่าเยอะ

พูดถึงเรื่องนี้ เธอก็แสร้งทำหน้าเศร้าสร้อย

"เรื่องมันยาวน่ะ ตอนนั้นฉันถังแตกสุดๆ บังเอิญไปเจอกองถ่ายเข้าพอดี ผู้กำกับบอกว่าถ้าฉันยอมเข้าร่วมรายการ จะให้ค่าจ้างวันละ 500 หยวน ฉันแพ้เงินก็เลยตกลง"

"ใครจะไปรู้ว่าค่าจ้าง 500 หยวนนั่นรวมค่าทำขวัญไปด้วย ขาดทุนยับเยินเลย"

"อ๊า ฮ่าฮ่าฮ่า จริงเหรอเนี่ย? สรุปคือพี่สาวหยางโดนกองถ่ายล่อซื้อด้วยเงิน 500 หยวนต่อวัน"

"ผู้กำกับใจร้ายชะมัด 500 หยวนต่อวันมันน้อยไปไหม?"

"ฉันว่าแล้ว พี่สาวหยางไม่ใช่คนประเภทจะไปแย่งที่ใครหรอก"

"แต่ก่อนหน้านี้มีข่าวลือว่าซูหมิงเยว่จะมาร่วมรายการหาคู่นี่นา? ถ้าไม่มีข่าวนี้ ทุกคนก็คงไม่เข้าใจผิดหรอก"

ฟู่หยางตอบ

"เรื่องนั้นพวกคุณต้องไปถามซูหมิงเยว่กับผู้กำกับเอาเอง ส่วนฉันไม่รู้เรื่องด้วย"

"อีกอย่าง ฉันก็แค่ประชาชนคนธรรมดา ไม่มีเส้นสาย ไม่มีเสี่ยเลี้ยง ถ้าใครมาหาว่าฉันใช้เต้าไต่แลกงานอีกล่ะก็ ระวังตัวไว้นะ ฉันอาจจะสาปแช่งพวกคุณก็ได้"

ฟู่หยางมองกล้องพร้อมส่งยิ้มเหี้ยมเกรียม

แต่แฟนคลับกลับไม่กลัวเลยสักนิด

"อ๊าย! รอยยิ้มนั่น! พี่สาวหยาง ทำร้ายหนูเลย! ชอบมาก!"

"มาเลย สาปฉันเลย! ขอเป็นคาถามหาเสน่ห์รักหลงตลอดไปนะ!"

"พี่สาวสวยขนาดนี้ สาปมาก็ยอม! #เขิน#"

ฟู่หยางมองคอมเมนต์แปลกๆ พวกนี้แล้วมุมปากกระตุก

"เอาล่ะ มีใครมีคำถามอีกไหม?"

"พี่สาวหยาง พี่กับประธานฉีมีลุ้นไหมครับ? ผมรู้สึกว่าเขาชอบพี่นะ 100% เลย!"

ฟู่หยางตอบ

"ฉันไปร่วมรายการเพื่อค่าจ้าง 500 หยวนต่อวัน ส่วนเขาไปเพราะผู้ใหญ่ขอร้อง ลืมไปแล้วเหรอที่เขาบอกว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะชอบแขกรับเชิญในรายการ? เพราะงั้น พวกคุณเข้าใจผิดแล้ว"

"พี่สาวหยาง พี่เป็นปรมาจารย์เทียนซือ งั้นมีดาบปราบมารไหมครับ? ขอดูเป็นบุญตาหน่อย"

ฟู่หยางทำหน้าเจ็บปวด

"อย่าพูดถึงเลย มีครั้งหนึ่งฉันพกดาบลงจากเขา แล้วโดนปรับไป 500 หยวนตอนผ่านด่านรถไฟใต้ดิน!"

นับตั้งแต่นั้นมา เพื่อประหยัดเงินและความสะดวก เธอเลยทิ้งดาบไว้บนเขา

"ฮ่าฮ่าฮ่า น่าเศร้าแต่ก็ขำ"

"ปรมาจารย์ลงเขามาโดนปรับเฉย"

"งั้น พี่สาวหยาง ช่วยดูดวงให้พวกเราหน่อยได้ไหม? ผมอยากลองดูบ้าง รู้สึกว่ามันมหัศจรรย์มาก"

ฟู่หยางอ่านคอมเมนต์แล้วคิดครู่หนึ่งก่อนตอบ

"ได้ แต่ค่าครูของฉันไม่ถูกนะ"

"รู้แล้วครับ สามพันต่อครั้ง"

"แพงมาก! แถวบ้านฉันให้ปู่หมอดูดูให้ คิดแค่ยี่สิบหยวนเอง"

"ฟู่หยางก็แค่พวกสิบแปดมงกุฎหลอกเอาเงินนั่นแหละ! สามพันหยวน คิดว่าตัวเองเป็นเทพลงมาจุติหรือไง?"

ฟู่หยางเลิกคิ้ว

ถึงแม้เธอจะยังขาดอีกก้าวเดียวถึงจะเป็นเทพ แต่เธอก็เป็นเซียนนะ

ค่าครูสามพันนี่แพงเหรอ?

"ใครอยากดูก็กดขอคอลเข้ามาเลย"

"ผมเอาด้วย!"

ไม่นาน ชาวเน็ตคนแรกก็กดขอคอลเข้ามา

ฟู่หยางกล่าว

"ฉันจะดูจากโหงวเฮ้งหน้า หรือวันเดือนปีเกิดและเวลาตกฟาก ส่งข้อมูลวันเดือนปีเกิดมาให้ฉันทางหลังไมค์ ถ้าไม่อยากส่งข้อมูลและไม่อยากเปิดหน้า ก็ส่งรูปถ่ายหน้าสดปัจจุบันมาให้ฉันทางหลังไมค์แทน"

พูดจบ เธอก็ยกคิวอาร์โค้ดสำหรับจ่ายเงินขึ้นมาหน้ากล้อง

"จ่ายค่าครูก่อนนะ"

ถ้าให้ชาวเน็ตจ่ายค่าครูด้วยการส่งของขวัญ ทางแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งจะหักเปอร์เซ็นต์ไปครึ่งหนึ่ง

ไม่นาน ฟู่หยางก็ได้รับเงิน 3,000 หยวน

ชาวเน็ตที่กดขอคอลก็ปรากฏตัวขึ้นบนหน้าจอ