บทที่ 20: เสี่ยวไหวเข้าบ้านผีสิงไม่ได้!

บทที่ 20: เสี่ยวไหวเข้าบ้านผีสิงไม่ได้!

เวลานี้ เกาเยว่เดินนำหน้าสุด เขาพูดอย่างเอาใจใส่ว่า

"ผมเช็กมาแล้ว ที่นี่เป็นบ้านผีสิงแบบสมจริง ธีมประวัติศาสตร์มืดของยุโรป เหล่า NPC ในบ้านผีสิงอาจจะแต่งตัวน่ากลัวและบรรยากาศมืดสลัว ถ้าใครกลัว ให้เดินตามหลังผมนะ ผมค่อนข้างใจกล้า"

หลิวอีอีกระตือรือร้นที่จะลองของ เธอไม่แสดงอาการหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย

เธอรู้สึกว่าผลงานในรายการสองวันที่ผ่านมายังไม่ดีพอ แอร์ไทม์ก็น้อย ครั้งนี้เธอจึงตั้งใจจะทำผลงานในบ้านผีสิงให้โดดเด่น เพื่อเรียกยอดผู้ติดตามให้บัญชีโซเชียลของตัวเอง

"ฉันเองก็ใจกล้าเหมือนกัน เอาอย่างนี้ไหม ต่างคนต่างเดิน วัดดวงกันไปเลยว่าใครจะได้คูปองทุนออกเดตก่อน"

พูดจบ เธอก็เดินแซงหน้าเกาเยว่ไป

หลิวอีอีมุ่งมั่นกับการสร้างซีน รู้สึกพอใจกับตัวเองมากในตอนนี้

ภายในบ้านผีสิงมืดสลัว แม้แต่ป้ายบอกทางก็ยังเป็นภาษาอังกฤษทั้งหมด

ฟู่หยางบอกเองว่าจะไม่ใช้วิชาทำนายทายทักในรอบนี้ แถมเธอยังไม่กระดิกภาษาอังกฤษ หลิวอีอีมั่นใจว่าเธอต้องหาคูปองเจอและออกจากบ้านผีสิงได้ก่อนฟู่หยางแน่นอน

เพียงครู่เดียว ร่างของหลิวอีอีก็หายวับไปตรงมุมมืดของบ้านผีสิง

เกาเยว่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจเดินตามไป

ยังไงเสีย รอบนี้เขาก็คู่กับหลิวอีอี

ชาวเน็ตในไลฟ์สดต่างขนลุกซู่เมื่อเห็นบรรยากาศมืดมิดในบ้านผีสิง

"บ้านผีสิงเมืองนอกนี่บรรยากาศคนละเรื่องกับบ้านเราเลยแฮะ สไตล์มืดมนน่ากลัวแบบนี้มันหลอนจริงๆ"

"อย่าให้พูดเลย ตอนนี้ฉันมุดตัวอยู่ในผ้าห่ม ไม่กล้าโผล่เท้าออกมาแล้ว"

"หลิวอีอีใจกล้าชะมัด กล้าเดินดุ่มๆ ไปข้างหน้าคนเดียว ยอมใจเลย"

"ดูไลฟ์นี้แล้วระแวงตลอดเวลา กลัวจะมีแวมไพร์หรือซอมบี้โบราณโผล่พรวดออกมาจากหน้าจอ"

"แล้วฟู่หยางล่ะ? ทำไมเธอกับเหยียนซือไหวไม่เดิน? หรือว่ากลัวจนก้าวไม่ออก?"

"ฟู่หยางน่าจะอ่านป้ายภาษาอังกฤษไม่ออกมากกว่า อยากรู้เหมือนกันว่าจะหาทางออกยังไง"

ฟู่หยางยืนนิ่ง บ้านผีสิงมืดสลัว มีเพียงแสงสีเขียวจางๆ ส่องออกมาจากผนังบางจุด แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังมองเห็นทุกอย่างภายในบ้านผีสิงได้อย่างชัดเจน

อย่างเช่นในตอนนี้ เธอเห็นเหยียนซือไหวที่ยืนอยู่ข้างๆ กำหมัดแน่น สีหน้าตึงเครียด หายใจถี่กระชั้น ร่างกายสั่นเทาไปทั้งตัว

เขากลัว

เขากลัวความมืด

ฟู่หยางขมวดคิ้ว ความรู้สึกเป็นห่วงแล่นพล่านขึ้นมาในใจอย่างประหลาด

"เหยียนซือไหว"

เสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่นของฟู่หยางดังขึ้น

เหยียนซือไหวพยายามควบคุมปฏิกิริยาตอบสนองของร่างกาย ฝืนลืมตาขึ้น และพยายามทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น บังคับเสียงไม่ให้สั่นเครือ

"มีอะไรเหรอ?"

ฟู่หยางถาม

"นายอยากเดินข้างหน้าหรือเดินข้างหลัง?"

เหยียนซือไหวไม่ตอบ

ความมืดมิดรอบกายทำให้ภาพความทรงจำในวัยเด็กหวนกลับมาอย่างไม่อาจควบคุม

การถูกกักขัง พันธนาการ การทุบตี และความมืดมิดไร้ที่สิ้นสุด... เขากัดฟันแน่น ความกลัวกัดกินจนฟันกระทบกันดังกึกๆ ไม่สามารถเปล่งคำพูดที่เป็นประโยคออกมาได้

ชาวเน็ตสังเกตเห็นความผิดปกติของเหยียนซือไหว

"เหยียนซือไหวเป็นอะไรไป? อาการดูไม่ค่อยดีเลยนะ"

"ฮ่าๆๆ ไม่จริงน่า พี่ไหวลุคคูลๆ หล่อเท่ขนาดนั้น แต่กลัวผีเนี่ยนะ?"

"ไม่นะ ฉันว่าไม่ใช่กลัวผี ดูเหมือนกลัวความมืดมากกว่า แถมไม่ใช่กลัวแบบธรรมดาด้วย"

เย่จื่อชิวที่กำลังดูไลฟ์สดอยู่ เดิมทีก็อารมณ์ดี แต่ทันทีที่เห็นลูกชายเดินเข้าบ้านผีสิง เธอก็ขมวดคิ้วมุ่น ความกังวลและความตื่นตระหนกระลอกใหญ่ถาโถมเข้ามาในใจ

เสี่ยวไหวไปที่มืดไม่ได้!

เขาเข้าไปในบ้านผีสิงได้ยังไง?!

เย่จื่อชิวร้อนรนทันที รีบพยายามติดต่อทีมงานกองถ่ายที่ต่างประเทศ แต่ครอบครัวเธอไม่ได้มีเส้นสายในวงการบันเทิงมากนัก

ด้วยความกระวนกระวาย เธอจึงโทรหาเหยียนสวี่

"คุณคะ เสี่ยวไหวเข้าไปในบ้านผีสิงในรายการวาไรตี้หาคู่ แกกลัวความมืดที่สุด คุณติดต่อผู้กำกับรายการได้ไหมคะ?"

เหยียนสวี่อยู่ที่โรงพยาบาล เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าก็เคร่งเครียดขึ้นทันที

"อะไรนะ? คุณไม่ต้องห่วง เดี๋ยวผมหาคนช่วยเดี๋ยวนี้แหละ"

เขาขมวดคิ้ว เดินวนไปมาพลางครุ่นคิดในห้องทำงานผู้อำนวยการ สักพักก็พูดขึ้นว่า

"ผมจำได้ว่าหมิงเยว่อยู่ในวงการบันเทิง น่าจะมีคอนแทกต์ผู้กำกับหลายคน ลองถามหมิงเยว่ก่อนว่าติดต่อผู้กำกับรายการนี้ได้ไหม"

เย่จื่อชิวได้สติทันทีเมื่อได้ยิน

"คุณพูดถูก เดี๋ยวฉันโทรหาหมิงเยว่เดี๋ยวนี้เลย"

พูดจบ เธอก็วางสายและรีบกดโทรหาซูหมิงเยว่ทันที

ซูหมิงเยว่กำลังนอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาในอะพาร์ตเมนต์ที่เป็นชื่อของสามี ตรงหน้าเปิดไลฟ์สดรายการ "Limited Time Heartbeat" ทิ้งไว้ แต่สายตาเธอกลับจับจ้องไปที่ฉีหลิน

เมื่อนึกถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้น ซูหมิงเยว่ก็อดยิ้มออกมาไม่ได้

เธอจำได้ว่าในชาติที่แล้ว ฉีหลินอยู่ที่สวนสนุก เนื่องจากอุปกรณ์เก่าและน็อตหลวม ศีรษะของเขาจึงกระแทกกับราวกั้นที่ชำรุด แล้วตกลงไปในสระน้ำลึกจนหมดสติ

เหตุการณ์นี้ทำให้รายการต้องถูกระงับการถ่ายทำ

ผู้กำกับไม่เพียงแต่ถูกชาวเน็ตวิพากษ์วิจารณ์เรื่องมาตรการความปลอดภัยที่หละหลวม ปล่อยให้แขกรับเชิญเล่นเครื่องเล่นอันตราย แต่ยังต้องเผชิญแรงกดดันมหาศาลจากตระกูลฉีอีกด้วย

และการที่ฉีหลินหมดสติ เมื่อเทียบกับการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นในฉีกรุ๊ป การระงับถ่ายทำรายการก็กลายเป็นเรื่องเล็กน้อยไปเลย

ซูหมิงเยว่จำได้ว่าหลังจากฉีหลินโคม่า หุ้นของฉีกรุ๊ปก็เริ่มดิ่งลง พ่อแม่และปู่ของเขาที่คะยั้นคะยอให้ฉีหลินมาร่วมรายการต่างรู้สึกผิดและเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส ท่านปู่ฉีถึงกับหัวใจกำเริบเพราะเรื่องนี้ ต้องเข้ารักษาตัวในโรงพยาบาลอยู่หลายวัน แต่สุดท้ายก็ยื้อชีวิตไว้ไม่ได้

จากนั้น ฉีซือหานก็ปรากฏตัวขึ้น

หลังจากซูหมิงเยว่กลับมาเกิดใหม่ เธอรู้ว่ารายการนี้จะต้องถูกระงับในที่สุด แล้วเธอจะเสียเวลาไปร่วมรายการทำไม?

และวันนี้ เธอจะได้เห็นกับตาตัวเองว่าฉีหลินผู้เย็นชาและเฉยเมยกับเธอเสมอมาในชาติที่แล้ว จะเริ่มดำดิ่งสู่ความหายนะอย่างไร ฉีหลิน... เตรียมตัวรับชะตากรรมอันมืดมนของนายได้เลย

แม้แต่ลูกรักสวรรค์ผู้เย่อหยิ่งทระนง ก็ยังมีวันที่ต้องร่วงหล่น

คิดได้ดังนั้น ซูหมิงเยว่ก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มมุมปาก

ตัวเธอในอดีตช่างโง่เขลาเหลือเกิน ทำไมถึงได้ไล่ตามฉีหลินอย่างบ้าคลั่งขนาดนั้น? แถมยังต้องทนโดนชาวเน็ตด่าสารพัด

เขาจะไปสู้ฉีซือหานได้ยังไง?

ซูหมิงเยว่รู้สึกตื่นเต้นเมื่อนึกถึงฉากอุบัติเหตุของฉีหลินในชาติก่อน

โคม่าไปก็ดี จะได้เปิดทางให้ซือหาน

ขณะที่ซูหมิงเยว่กำลังคิดเพลินๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

เมื่อเห็นชื่อคนโทรเข้า แววตาของเธอก็ฉายความรำคาญวูบหนึ่ง

ซูหมิงเยว่จงใจไม่รับสาย ปล่อยให้โทรศัพท์ดังจนหยุดไป แล้วรอให้ดังขึ้นอีกครั้งจึงค่อยกดรับ

"แม่ มีอะไรเหรอคะ? หนูกำลังอ่านบทอยู่ มีเรื่องด่วนหรือเปล่า?"

สีหน้าของซูหมิงเยว่เรียบเฉย แต่น้ำเสียงกลับหวานหยดย้อย

เย่จื่อชิวพูดด้วยความร้อนรน

"หมิงเยว่ ลูกมีเบอร์ติดต่อผู้กำกับรายการ 'Limited Time Heartbeat' ไหม? แม่มีเรื่องด่วน เสี่ยวไหวเข้าไปในบ้านผีสิงในรายการ เขาเข้าที่นั่นไม่ได้ เขากลัวความมืด!"