บทที่ 6 หรือจะเป็นของขวัญจากฉีหลิน?

บทที่ 6 หรือจะเป็นของขวัญจากฉีหลิน?

ฮันอวิ๋นซีรู้สึกว่า นอกจากฉีหลินที่ดูสูงส่งเกินเอื้อมแล้ว แขกรับเชิญชายอีกสามคนก็ถือว่าดูดีทีเดียว

พวกเขามีทั้งสถานะทางสังคมและรูปร่างหน้าตาที่โดดเด่น

ยกตัวอย่างเช่น สวีเจียเซวียน ที่เธอกำลังเดตด้วยในวันนี้ เขาเป็นคนดังในโลกอินเทอร์เน็ตที่มีชื่อเสียงพอสมควร อีกทั้งยังตรงสเปกของเธอ แม้พื้นเพครอบครัวอาจจะดูธรรมดา แต่เขาก็มีความสามารถด้วยตัวเองและมีนิสัยใจคอที่ใช้ได้

เธอยังสามารถทำความรู้จักและสานสัมพันธ์กับเขาต่อไปได้

หลิวอีอีมองดูฮันอวิ๋นซีที่กำลังร่าเริง ได้แต่เก็บความขุ่นเคืองไว้คนเดียว

ในความคิดของเธอ ลูกพี่ลูกน้องอย่างฮันอวิ๋นซีช่างไม่มีความทะเยอทะยานเอาเสียเลย

เห็นอยู่ชัดๆ ว่ามีโอกาสดีขนาดนี้ แต่กลับไม่รู้จักไขว่คว้า

แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน จะได้มีคู่แข่งลดลงไปอีกคน

"อีอี อวิ๋นซี ทานผลไม้ไหมครับ?"

สวีเจียเซวียนเดินเข้ามาพร้อมจานผลไม้ที่ปอกเปลือกหั่นชิ้นเรียบร้อย รอยยิ้มอบอุ่นประดับบนใบหน้า ดูสดใสเจิดจ้า สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของหลิวอีอีนานกว่าปกติเล็กน้อย

ฮันอวิ๋นซียังอยากจะทำความรู้จักกับเขาให้มากขึ้น จึงยิ้มตอบรับตามมารยาท:

"ทานค่ะ"

แม้หลิวอีอีจะไม่พอใจ แต่ก็ยังฝืนยิ้มเพื่อรักษาภาพลักษณ์หน้ากล้อง

เธอมองสวีเจียเซวียน พลางคิดในใจว่ารสนิยมของลูกพี่ลูกน้องเธอก็งั้นๆ แหละ คนระดับนี้เธอไม่สนใจหรอก

คนที่เธอเดตด้วยวันนี้คือเหยียนซือหวย ฐานะทางบ้านของเขาดีกว่าเธอมาก หากคบหาจนถึงขั้นแต่งงานได้ ก็ถือว่าเป็นคู่สร้างคู่สมที่เหมาะสมกัน

ทว่าเหยียนซือหวยไม่เพียงแค่อายุน้อยกว่าเธอสองปี แต่ยังดูเย็นชาและห่างเหิน ระหว่างการเดตวันนี้ เขาไม่แสดงความสนใจในตัวเธอเลยแม้แต่น้อย

ในเมื่อเธอหมายตาฉีหลินไว้แล้ว เธอก็รู้สึกว่าเหยียนซือหวยยังเด็กเกินไป

ทั้งสามคนนั่งคุยสัพเพเหระกันบนโซฟา บรรยากาศดูปรองดองกลมเกลียว

ชาวเน็ตเริ่มจับคู่จิ้นพวกเขา

"ดูเหมือนฮันอวิ๋นซีกับสวีเจียเซวียนจะมีลุ้นนะ! คนหนึ่งหวาน อีกคนก็สดใส ดูเหมาะสมกันมาก"

"ฉันเป็นแฟนคลับของสวีเจียเซวียน เห็นเขาตั้งแต่ยอดติดตามเป็นศูนย์จนกลายเป็นบล็อกเกอร์หลักล้าน เส้นทางของเขาน่าประทับใจมาก หวังว่าเขาจะเจอคนที่ใช่นะ!"

"ทำไมฉันรู้สึกว่าสวีเจียเซวียนชอบหลิวอีอีมากกว่าล่ะ? จะมีดราม่าพี่น้องแย่งผู้ชายกันไหมเนี่ย?"

"เอ๊ะ? ทำไมเห็นแค่หลิวอีอีล่ะ เหยียนซือหวยที่ไปเดตกับเธอหายไปไหน?"

"อันนี้ฉันรู้! เหยียนซือหวยพาหลิวอีอีไปดูแข่งรถ แต่หลิวอีอีไม่อิน ก็เลยกลับมาก่อน"

"ฉันดูคู่เดตครบทุกคู่แล้ว คู่ของฟู่หยางกับประธานฉีน่าสนใจที่สุด ฉันจะโหวตให้คู่นี้ อิอิ!"

ทันใดนั้น ประตูใหญ่ของวิลล่าก็ถูกผลักออกอีกครั้ง ฟู่หยางและฉีหลินเดินเข้ามาพร้อมถุงช้อปปิ้งเต็มสองมือ

หลิวอีอีที่ตอนแรกดูเนือยๆ ก็ตาสว่างขึ้นมาทันที

เธอลุกขึ้นยืน สายตาจับจ้องไปที่ฉีหลิน พร้อมส่งยิ้มหวาน:

"กลับมากันแล้วเหรอ เที่ยงแล้ว มาทำอาหารด้วยกันสิ"

ฟู่หยางสัมผัสได้ถึงเจตนาร้ายจึงเมินเฉยใส่เธอ

ฉีหลินผู้เย็นชาเสมอต้นเสมอปลายก็ไม่พูดอะไรเช่นกัน

หลิวอีอีหน้าเจื่อนไปชั่วขณะ ก่อนจะฝืนยิ้มมุมปากแล้วพูดขึ้นอีกครั้ง:

"พวกเราสามคนกำลังรอพวกคุณกลับมาอยู่พอดีเลย กำลังกังวลเรื่องมื้อเที่ยงกันอยู่เชียว"

เธอไปเดตกับเหยียนซือหวย อย่าว่าแต่ข้าวเที่ยงเลย แม้แต่ข้าวเช้าสักคำก็ยังไม่ได้ตกถึงท้อง

ถ้าไม่ใช่เพราะเกรงใจฐานะของเหยียนซือหวย เธอคงอาละวาดไปแล้ว

ฉีหลินเอ่ยเสียงเรียบ:

"ผมกับฟู่หยางทานมาเรียบร้อยแล้วครับ มื้อเที่ยงไม่ต้องเผื่อพวกเรา"

เมื่อได้ยินคำพูดของฉีหลิน หลิวอีอีรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ ว่าท่าทีของเขาที่มีต่อฟู่หยางดูไม่ธรรมดา

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขาถึงกับไปทานมื้อเที่ยงกับฟู่หยางสองต่อสอง?!

สายตาของเธอเลื่อนไปที่ถุงช้อปปิ้งในมือฉีหลิน รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าอีกครั้ง:

"ของพวกนี้คือ..."

เป็นของขวัญให้พวกเราเหรอ?

หลิวอีอียังพูดไม่ทันจบประโยค ฉีหลินก็พูดแทรกขึ้นมา

"นี่เป็นของของฟู่หยางครับ"

ของของฟู่หยาง?!

นี่มันแบรนด์หรูทั้งนั้น แค่ผ้าพันคอหรือเครื่องประดับกระเป๋าสักชิ้นก็ราคาหลายพันหยวนแล้ว!

ตอนนี้ฟู่หยางสวมเสื้อผ้าที่ดูเหมือนซื้อมาจากแผงลอยราคาถูก เธอจะมีปัญญาซื้อของพวกนี้ได้ยังไง!

แต่ถ้าฟู่หยางไม่ได้ซื้อเองล่ะ?

ฉีหลินซื้อให้เธอเหรอ?

เป็นไปไม่ได้!

หลิวอีอีหันขวับไปมองฟู่หยาง แล้วก็ต้องขมวดคิ้ว

ทำไมเธอถึงรู้สึกว่าฟู่หยางในตอนนี้ดูแตกต่างไปจากฟู่หยางที่เธอเห็นเมื่อวานนิดหน่อย?

ชัดเจนว่ายังใส่ชุดราคาถูกชุดเดิม แต่กลับดูโดดเด่นสะดุดตาอย่างน่าประหลาด

หลิวอีอีรู้สึกถึงวิกฤตที่คุกคามเข้ามาทันที

เธออยากจะพูดอะไรต่อ แต่ฟู่หยางได้รับถุงช้อปปิ้งพะรุงพะรังมาจากมือฉีหลินเรียบร้อยแล้ว

"ขอบคุณสำหรับของขวัญนะ ฉันขึ้นไปข้างบนก่อน"

ข้างนอกอากาศร้อน แถมเมื่อกี้เพิ่งจับโจรมา เธอรู้สึกเหนียวตัวไปหมด อยากรีบกลับห้องไปอาบน้ำเต็มที

ฉีหลินมองตามหลังเธอที่เดินขึ้นบันไดไป จากนั้นเขาก็เดินขึ้นห้องไปเช่นกัน

หลิวอีอียืนตะลึงอยู่กับที่ หูยังก้องด้วยคำพูดของฟู่หยาง

อะไรนะ?

ของพวกนั้นเป็นของขวัญที่ฉีหลินซื้อให้จริงๆ เหรอ?!

ไม่จริงน่า ยัยนั่นมีสิทธิ์อะไร?!

หลิวอีอีสูดหายใจเข้าลึกๆ ปรับจังหวะการหายใจ จากนั้นชำเลืองมองกล้องอย่างตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็สุดรู้ แล้วหันไปพูดกับฮันอวิ๋นซี:

"เสี่ยวซี ฟู่หยางเขาไม่ชอบฉันหรือเปล่า? ฉันพูดด้วยเขาก็ไม่คุยด้วยเลย"

ฮันอวิ๋นซีเป็นคนไม่คิดมาก

"ไม่หรอกมั้ง เขาอาจจะแค่เป็นคนเก็บตัวก็ได้"

พูดจบ เธอก็หันไปคุยกับสวีเจียเซวียนต่อ

มีเพียงชาวเน็ตที่ได้ดูฉากเดตของฟู่หยางและฉีหลินเท่านั้นที่อดไม่ได้ที่จะบ่นอุบ

"ฟู่หยางเนี่ยนะเก็บตัว? เป็นไปไม่ได้! ตอนถีบโจรตกมอเตอร์ไซค์ไม่เห็นจะเก็บตัวเลยสักนิด"

"นั่นสิ ถ้าเก็บตัวจริง จะกล้าสั่งให้ประธานฉีไปเก็บเงินเหรอ? แถมยังเอายันต์ร้อยหยวนไปแลกของขวัญมูลค่ากว่าสองแสนจากประธานฉีได้อีก"

"ฮ่าๆๆๆ ฟู่หยางไม่ได้เก็บตัวหรอก เธอแค่ไม่อยากคุยกับหลิวอีอีต่างหาก"

"ฟู่หยางจะหยิ่งอะไรนักหนา หลิวอีอีเป็นถึงคุณหนูตระกูลร่ำรวย มีร้านเสื้อผ้าเป็นของตัวเอง ฐานะทางบ้านดีกว่าฟู่หยางตั้งเยอะ ยัยนี่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเอาซะเลย"

เมื่อฟู่หยางเดินลงมาข้างล่างอีกครั้ง ก็เป็นเวลาสองชั่วโมงให้หลังแล้ว

เธอเปลี่ยนมาสวมชุดเดรสสายเดี่ยวสีฟ้าขาว ซึ่งเป็นของขวัญจากฉีหลิน ปล่อยผมยาวสลวย เมื่อทุกคนเห็นเธอ โถงชั้นล่างที่เคยคึกคักก็เงียบกริบลงไปชั่วขณะ

นี่คือฟู่หยางเหรอ?

ไม่สิ นี่แหละคือฟู่หยาง!

ทั้งแขกรับเชิญและชาวเน็ตต่างตกตะลึงจนตาค้าง!

"ฮือออ! ถ้ารู้ว่าร่างทองของฟู่หยางจะสวยขนาดนี้ ฉันสมัครเป็นแฟนคลับไปนานแล้ว!"

"ถึงจะรู้ว่าฟู่หยางหน้าตาดี แต่ไม่คิดว่าจะสวยตะลึงขนาดนี้ตอนแต่งตัว! นี่มันสวยสังหารชัดๆ!"

"ตอนฟู่หยางเดินลงบันไดมาเมื่อกี้ แสงแดดสีทองส่องกระทบแก้ม ฉันนึกว่าเห็นเทพธิดาแห่งท้องทะเล! สวยมากแม่!"

"ฉันว่าแล้วเชียว ทีมงานไม่เชิญแขกรับเชิญหญิงไก่กามาหรอก ที่แท้ก็มีไม้ตายคือความสวยระดับเทพสร้างนี่เอง! สวยขนาดนี้มันอันตรายต่อหัวใจนะ!"

และฉีหลินที่นั่งทำงานอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ใกล้ๆ ก็พับหน้าจอลงในจังหวะนี้ เขาเดินเข้าไปหาฟู่หยาง พร้อมรอยยิ้ม:

"เหมาะกับคุณมากครับ"

ฟู่หยางก้มมองชายกระโปรงพริ้วไหว ริมฝีปากยกยิ้ม

"ตาถึงนี่นา"

ผู้หญิงคนไหนบ้างจะไม่ชอบชุดสวยๆ!

ฟู่หยางตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่า เธอจะเป็นเหมือนเจ้าของร่างเดิมที่ไร้ประโยชน์ไม่ได้ ใช้ชีวิตมาตั้งยี่สิบเอ็ดปี มีเงินติดตัวแค่สองร้อยหยวนเนี่ยนะ

เธอต้องหาเงิน!

ด้วยทักษะการดูดวงและฮวงจุ้ยที่มี การหาเงินคงไม่ใช่เรื่องยาก

ขณะที่ฟู่หยางกำลังครุ่นคิด ก็มีเสียงของทีมงานรายการดังขึ้น