ระบบสังเคราะห์หญ้าเงินคราม ตอนที่ 1

ตอนที่ 1: วิญญาณยุทธ์ไร้ค่า, หญ้าเงินคราม

จักรวรรดิเทียนโต่ว, เมืองนั่วติง

"หญ้าเงินคราม, วิญญาณยุทธ์ไร้ค่า"

ภายในกระท่อมไม้หลังเตี้ย ซูหยุนเทาประกาศผลวิญญาณยุทธ์ของหลัวซูด้วยสีหน้าเรียบเฉย เขารับลูกแก้วคริสตัลกลับมาและกล่าวตามธรรมเนียมว่า "ทดสอบพลังวิญญาณของเจ้า"

หลัวซูเป็นเด็กหนุ่มหน้าตาหมดจด ดูธรรมดาสามัญในหมู่คน ทว่ามีเพียงดวงตาสีนิลคู่หนึ่งที่เปล่งประกายเจิดจ้า แต่เมื่อได้ยินคำประกาศอันโหดร้ายของซูหยุนเทา แววตาที่สดใสของเขาก็พลันหม่นแสงลงอย่างเห็นได้ชัด

เขากุมความหวังสุดท้ายไว้ในใจพลางวางมือลงบนลูกแก้วคริสตัล สัมผัสเย็นเยียบถูกส่งกลับมา และลูกแก้วคริสตัลขนาดใหญ่ก็สว่างขึ้นพร้อมกับแสงเรืองรองจางๆ หากเขาไม่ได้อยู่ใกล้ถึงเพียงนี้ หลัวซูคงคิดว่ามันเป็นเพียงแสงสะท้อนจากลูกแก้วเท่านั้น

"พลังวิญญาณมาแต่กำเนิด, ระดับหนึ่ง"

ซูหยุนเทาคราง 'หืม' ออกมาเบาๆ ประหลาดใจที่ได้พบกับวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามที่มีพลังวิญญาณติดตัวมาแต่กำเนิด แต่ก็เท่านั้น

เขาโบกมือ "เอาล่ะ ไปลงทะเบียนตรงนั้นซะ คนต่อไป"

ไม่จำเป็นต้องกล่าววาจาใดอีก พลังวิญญาณแต่กำเนิดระดับหนึ่งหมายความว่าชั่วชีวิตนี้คงยากที่จะทะลวงผ่านระดับสามสิบได้ แม้แต่พลังวิญญาณแต่กำเนิดระดับสามของซูหยุนเทาที่ทำให้เขายังคงเป็นได้เพียงผู้ดูแลในสาขาย่อยของสำนักวิญญาณยุทธ์ก็ยังเทียบไม่ติด ช่างสมกับชื่อของหญ้าเงินคราม วิญญาณยุทธ์ไร้ค่าโดยแท้

หลัวซูกำใบรับรองวิญญาณยุทธ์ไว้แน่น เดินออกจากสำนักวิญญาณยุทธ์ด้วยอาการเหม่อลอย

แสงแดดที่สาดส่องบนใบหน้าให้ความรู้สึกเจิดจ้าเป็นพิเศษ

น่ารำคาญสิ้นดี!

เหตุใดข้าต้องทะลุมิติมาด้วย?

หลัวซูเดินไปตามถนนที่พลุกพล่าน ความคิดของเขาล่องลอยย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งเดือนก่อน

เขาเล่นเกมหนึ่งอย่างไม่ลดละมาเป็นเวลาสามปี ในที่สุดก็เอาชนะเหล่าผู้เล่นสายเติมเงินจนเกือบจะได้ครองตำแหน่งอันดับหนึ่งของเซิร์ฟเวอร์อยู่แล้ว

จากนั้น ด้วยความตื่นเต้น เขาก็รู้สึกหน้ามืดวูบไป เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาก็กลายเป็นเด็กกำพร้าในเมืองนั่วติงเสียแล้ว

การทะลุมิติก็เรื่องหนึ่ง... "แต่วิญญาณยุทธ์ของข้าดันเป็นหญ้าเงินครามเนี่ยสิ"

หลัวซูรู้สึกสิ้นหนทาง เขาไม่เหมือนถังซาน ไม่มีสายเลือดของจักรพรรดิหญ้าเงินคราม และไม่ได้ครอบครองวิญญาณยุทธ์คู่

จากความทรงจำที่ได้รับมา ด้วยพลังวิญญาณแต่กำเนิดระดับหนึ่ง อย่างน้อยต้องใช้เวลาห้าถึงหกปีในการบ่มเพาะจนถึงระดับสิบ ไม่ต้องพูดถึงการได้รับวงแหวนวิญญาณวงแรกเพื่อที่จะได้เป็นวิญญาจารย์อย่างเป็นทางการเลย

ด้วยพรสวรรค์เช่นนี้ เขาจะเอาชีวิตรอดในจักรวรรดิที่มีระบอบศักดินาเช่นนี้ได้อย่างไร?

เขากลับมาถึงบ้านซึ่งเป็นบ้านหินที่ตั้งอยู่ในตรอกเปลี่ยว มีลานบ้านเล็กๆ แคบและมืดสลัว ข้อดีเพียงอย่างเดียวที่น่าชื่นชมคือสิทธิ์ในทรัพย์สินทั้งหมดเป็นของหลัวซูแต่เพียงผู้เดียว

เมื่อเข้ามาในลานบ้านเล็กๆ หลัวซูกลับเข้าไปในห้องที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอับ ขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะย้ายเก้าอี้ออกมานั่งในลานบ้าน และอัญเชิญวิญญาณยุทธ์ของตนออกมาท่ามกลางแสงแดด

"หญ้าเงินคราม"

หลัวซูมองดูวิญญาณยุทธ์ของตน มันเป็นสีฟ้าครามทั้งต้น มีแสงสีเงินที่ขอบใบทั้งสองข้าง เขาพยายามใช้ความคิดควบคุมให้หญ้าเงินครามเคลื่อนไหว

หลังจากที่เขารวบรวมสมาธิ ใบไม้สีครามก็สั่นไหวเล็กน้อยแล้วกลับคืนสู่ความสงบ

หลัวซูไม่อาจแยกแยะได้เลยว่ามันเป็นผลมาจากการควบคุมของเขาหรือเป็นเพียงสายลมที่พัดผ่าน

"ไม่น่าแปลกใจที่มันถูกเรียกว่าวิญญาณยุทธ์ไร้ค่า มันไม่เหมือนวิญญาณยุทธ์ประเภทสัตว์ที่สามารถเข้าสิงสู่ร่างกายและเสริมความแข็งแกร่งได้ และก็ไม่สามารถควบคุมได้ง่ายเหมือนวิญญาณยุทธ์ประเภทเครื่องมือเพื่อใช้ป้องกันศัตรูโดยตรง"

"ก่อนที่จะได้รับวงแหวนวิญญาณ แม้แต่จะเอาไปทำฟืนก็ยังชื้นเกินไป"

หลัวซูเก็บวิญญาณยุทธ์ของเขากลับคืน เขาเคยอ่านนิยายโต้วหลัวต้นฉบับและแฟนฟิคชั่นมามากมาย ดังนั้นเขาจึงรู้ว่าวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามนั้นเหมาะสมที่สุดกับเส้นทางสายสนับสนุนชีวิต

แต่เป็นที่ชัดเจนว่าหญ้าเงินครามสายสนับสนุนชีวิตนั้นจะขาดพลังในการต่อสู้ในช่วงแรก และด้วยพลังวิญญาณแต่กำเนิดระดับหนึ่งของเขา เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะสามารถบ่มเพาะไปถึงระดับอัคราจารย์วิญญาณได้หรือไม่

เว้นเสียแต่ว่าวงแหวนวิญญาณสองวงแรกที่ติดให้กับหญ้าเงินครามของเขาจะมาจากสัตว์วิญญาณประเภทพืชชั้นยอดที่มีพลังชีวิตแข็งแกร่ง ซึ่งจะทำให้หญ้าเงินครามของเขาวิวัฒนาการ หรือไม่หลัวซูก็โชคดีพอที่จะได้รับสมุนไพรเซียน เมื่อนั้นเขาจึงจะมีโอกาสท้าทายสวรรค์และเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของตนเอง

แต่ก็นั่นแหละ ด้วยพลังวิญญาณแต่กำเนิดระดับหนึ่ง หลัวซูจะหาใครมาช่วยล่าสัตว์วิญญาณประเภทพืชชั้นยอดได้? ด้วยความยากจนข้นแค้น? ด้วยกระเป๋าที่ว่างเปล่าของเขา?

เขายังไม่มีทักษะด้านยาของถังซาน ดังนั้นจึงไม่สามารถหลอกล่อตู๋กู่ป๋อได้ แล้วเขาจะเข้าไปในป่าอาทิตย์อัสดงเพื่อค้นหาสมุนไพรเซียนได้อย่างไร?

"มันช่างยากเย็นนัก"

หลัวซูถอนหายใจอย่างสิ้นหวัง พลางก้มหน้ามองพื้น

ลานบ้านเล็กๆ ซึ่งถูกปล่อยปละละเลยมานานหลายปีรกไปด้วยหญ้าเงินครามและวัชพืชต่างๆ แมลงตัวเล็กบินว่อนอยู่ในเงามืด เคลื่อนไหวไปมาระหว่างใบหญ้าและยอดเกสร

สายตาของเขาจับจ้องไปที่กอหญ้าเงินครามกอหนึ่ง และแล้วบรรทัดข้อความก็ปรากฏขึ้น

"ท่านต้องการสังเคราะห์หรือไม่?"

ภาพลวงตางั้นรึ?

ไม่ใช่! ตัวช่วยโกงของเขามาถึงแล้ว!

หลัวซูลุกขึ้นด้วยความประหลาดใจ รีบย่อตัวลงเพื่อสังเกตอย่างระมัดระวัง

ในสายตาของเขา คำว่า 'ท่านต้องการสังเคราะห์หรือไม่?' เปลี่ยนทิศทางตามการเคลื่อนไหวของเขา ราวกับว่ามันอยู่บนจอประสาทตาของเขาเอง

เมื่อเขาลองเลื่อนสายตา หลัวซูก็พบว่าตราบใดที่วัตถุอยู่ในระยะการมองเห็นของเขาและเขาจ้องมองมันนานกว่าสามวินาที ข้อความแจ้งให้สังเคราะห์ก็จะปรากฏขึ้น

"นิ้วทองคำประเภทสังเคราะห์งั้นรึ? ความรู้สึกเดจาวูนี่มันช่างรุนแรง..."

หลัวซูครุ่นคิด แล้วก็ตระหนักขึ้นมาได้ในทันใด "นี่มันไม่ใช่โมดูลสังเคราะห์จากเกมจอมเวทที่ข้ากำลังเล่นอยู่หรอกรึ!"

เกมที่เขาเล่นนั้นค่อนข้างเฉพาะกลุ่ม ผู้เล่นจะต้องสวมบทบาทเป็นศิษย์จอมเวท พัฒนารูนคาถาและทักษะเวทมนตร์ของตนเองโดยการทำภารกิจและใช้เงินจริง

โมดูลสังเคราะห์เป็นดั่งของขวัญจากสวรรค์สำหรับผู้เล่นสายขยัน ช่วยให้พวกเขาสังเคราะห์วัสดุได้อย่างสมบูรณ์แบบและมีโอกาสเล็กน้อยที่จะได้รับสูตรยา

"ไม่รู้ว่ามันจะสังเคราะห์อะไรออกมาได้บ้าง"

หลัวซูเล็งไปที่ต้นหญ้าเงินครามสองต้นและพยายามยืนยันการสังเคราะห์ในใจ แต่หญ้าเงินครามทั้งสองต้นกลับไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

"ข้าต้องดึงมันออกมางั้นรึ?"

หลัวซูคาดเดา พลางใช้มือขวาจับลำต้นของหญ้าเงินครามแล้วดึงอย่างแรง

"ดึงยากชะมัด"

เขาไม่สามารถดึงมันออกมาได้ในครั้งเดียว หลัวซูสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วดึงอีกครั้งอย่างสุดแรง ดินรอบๆ หญ้าเงินครามพูนขึ้น เผยให้เห็นรากที่เรียวยาว ด้วยการกระชากอย่างฉับพลัน โคลนก็สาดกระเซ็น และในที่สุดเขาก็ ดึงมันออกมาได้สำเร็จ

หลัวซูนั่งลงบนพื้นพร้อมกับหญ้าเงินครามในมือ มองดูรากที่บอบบางแต่แข็งแกร่งของมัน แล้วถอนหายใจ:

"สมกับเป็นหญ้าเงินครามที่ปกคลุมทั่วทั้งทวีป ระบบรากของมันช่างพัฒนาได้ดีจริงๆ น่าเสียดาย..."

หลัวซูอัญเชิญวิญญาณยุทธ์ของเขาออกมา "เหตุใดหญ้าเงินครามของข้าถึงไม่มีส่วนราก?"

มันสมเหตุสมผลแล้วรึ?

"หรือนั่นหมายความว่าตัวข้าเทียบเท่ากับส่วนราก?"

เมื่อลองคิดดูดีๆ มันก็สมเหตุสมผล สารอาหารสำหรับการเจริญเติบโตของวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินคราม—พลังวิญญาณ—ก็ถูกดูดซับมาจากร่างกายของหลัวซูไม่ใช่รึ?

"ใช้พลังวิญญาณเป็นสารอาหาร, เส้นลมปราณเป็นราก, เนื้อหนังเป็นดิน, เพื่อบำรุงเลี้ยงวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินคราม?"

ความคิดของหลัวซูเตลิดเปิดเปิง เขารู้สึกว่าแนวคิดของตนนี้น่าสนใจทีเดียว ในอนาคตเขาอาจมีโอกาสได้เห็นว่ามันส่งผลต่อการบ่มเพาะอย่างไร

เขาเริ่มดึงวัชพืชต่อไป ครั้งนี้เขาฉลาดขึ้น โดยพยายามโคจรพลังวิญญาณอันน้อยนิดไปยังมือขวา เมื่อรวมพละกำลังเข้าด้วยกัน เขาก็ดึงหญ้าเงินครามขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย

"ถ้าเช่นนั้น, ยืนยันการสังเคราะห์!"

หลัวซูนำต้นหญ้าเงินครามสองต้นเข้ามาใกล้กัน แสงสีขาวระยิบระยับวาบขึ้น และตารางสี่เหลี่ยมสีน้ำตาลสามช่องก็ปรากฏขึ้นอย่างเลือนรางเบื้องหน้าเขา หญ้าเงินครามทั้งสองต้นถูกวางลงในช่องที่เล็กกว่าเล็กน้อยสองช่องด้านข้าง ขอบของตารางเปลี่ยนเป็นสีเทาพร้อมแสดงชื่อของหญ้าเงินคราม

"หญ้าเงินคราม"

ประเภท: วัชพืช

คุณภาพ: ต่ำต้อย (สีเทา)

คุณลักษณะ: พลังชีวิตแข็งแกร่ง, ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมได้ดี

แผ่นข้อมูลปรากฏขึ้นชั่วครู่แล้วหายไป แปลงเป็นข้อมูลที่ไหลเข้าสู่จิตใจของเขา เครื่องสังเคราะห์เริ่มทำงาน และช่องตรงกลางก็สว่างวาบด้วยแสงสีขาว เผยให้เห็นหญ้าเงินครามที่แข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

"สุดยอดหญ้าเงินคราม"

ประเภท: วัชพืชที่แฝงด้วยพลังงานจางๆ

คุณภาพ: ต่ำต้อย ~ สามัญ (สีเทา ~ สีขาว)

คุณลักษณะ: พลังชีวิตแข็งแกร่ง+, ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมได้ดี+

ประเมินผล: วัชพืชชั้นต่ำ วัสดุสังเคราะห์อยู่ในระดับปานกลาง พลังงานจางๆ ที่ผลิตขึ้นมีคุณสมบัติอ่อนโยน ท่านสามารถลองนำไปเลี้ยงสุกรได้

จบตอน