บทที่ 9 แม่ของหลิวจื่อเฟิงสวยขนาดนี้เลยเหรอ

บทที่ 9 แม่ของหลิวจื่อเฟิงสวยขนาดนี้เลยเหรอ

วินาทีที่อวี๋ซือซือเห็นหลี่จื่อเหยียน เธอก็นึกถึงความอับอายเมื่อวานนี้

เพื่อนร่วมชั้นหลายคนกำลังซุบซิบเรื่องที่เธอแกล้งให้เขาหลงรัก

และเขาดันไปสารภาพรักกับแม่ของเธอด้วย!

แม้เธอจะรู้ว่าเป็นไปไม่ได้ที่แม่จะคบกับหลี่จื่อเหยียน แต่เธอก็รู้สึกหงุดหงิดมาก

หลังจากเดินตามกู้หว่านโจวมาถึงหน้าโรงแรมซินหยวน เธอก็ถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจว่า "หลี่จื่อเหยียน นายมาทำอะไรที่นี่?"

เดิมทีเธอก็ดูถูกหลี่จื่อเหยียนอยู่แล้ว และแค่ปั่นหัวเขาเล่นสนุกๆ

แต่ตอนนี้ เธอรู้สึกรังเกียจหลี่จื่อเหยียนอย่างมาก

ด้วยพื้นเพครอบครัวพ่อแม่แยกทางกัน ชาตินี้เธอคงไม่มีวันสนใจเขาแน่

มีเพียงหลิวจื่อเฟิงเท่านั้นที่อยู่ในเกณฑ์พิจารณาของเธอ และนั่นก็เป็นเพียงแค่การพิจารณาเท่านั้น

"ซือซือ พูดกับเพื่อนร่วมชั้นแบบนั้นได้ยังไงลูก?"

ข้างๆ เธอ กู้หว่านโจวดุท่าทีของลูกสาว

อวี๋ซือซือสะบัดหน้าหนี ชัดเจนว่าไม่อยากคุยกับหลี่จื่อเหยียน เธอรู้สึกว่าหลี่จื่อเหยียนไม่มีอะไรน่าสนใจเลยสักนิด

เดิมทีตัวตลกที่คอยตามตื๊อและสร้างความพึงพอใจทางอารมณ์ให้เธอก็พอมีประโยชน์อยู่บ้าง แต่หลังจากเหตุการณ์เมื่อวาน...

เธอไม่อยากยุ่งกับหลี่จื่อเหยียนอีกต่อไป

มองแผ่นหลังของอวี๋ซือซือ กู้หว่านโจวถอนหายใจเบาๆ ลูกสาวโตแล้ว จัดการยากจริงๆ

"หลี่จื่อเหยียน เธอมาทำอะไรที่นี่?"

กู้หว่านโจวนึกถึงคำพูดของหลี่จื่อเหยียนเมื่อวานที่บอกว่าพวกเขามีวาสนาต่อกัน

ไม่นึกว่าจะมาเจอกันที่นี่จริงๆ

"น้ากู้ครับ ผมเคยช่วยคนทำโปรเจกต์งานหนึ่ง หลังจากติดต่อกันเขาบอกให้ผมมารับเงินที่นี่ครับ"

ตามคำบอกใบ้ของระบบ เขาแค่ต้องมาหาผู้จัดการทั่วไป 'หลิวเหยียน' เพื่อรับเงิน

"โปรเจกต์? โปรเจกต์อะไรจ๊ะ?"

กู้หว่านโจวสงสัย

"พวกเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์น่ะครับ"

พอหลี่จื่อเหยียนพูดจบ ความประทับใจของกู้หว่านโจวที่มีต่อเขาก็ดิ่งลงเหว

ก่อนหน้านี้เธอคิดว่าหลี่จื่อเหยียนชอบเธอเพราะมาจากครอบครัวพ่อแม่แยกทาง ขาดความอบอุ่น มีปมโอดิปุส (ปมรักแม่) และจินตนาการฟุ้งซ่านตามวัยรุ่น

ในใจกู้หว่านโจว หลี่จื่อเหยียนเป็นเด็กที่น่าสงสารและซื่อสัตย์มาก

แต่ตอนนี้ เขาดูไม่เพียงแค่ทำตัวเป็นเด็ก แต่ยังเจ้าเล่ห์เพทุบายด้วย

ทำไมเมื่อวานถึงบอกว่ามีวาสนาต่อกัน?

บางทีเขาอาจจะรู้ล่วงหน้าว่าวันนี้เธอจะมาที่โรงแรมซินหยวน

เลยจงใจมาดักรอ แกล้งทำเป็นมีวาสนาต่อกัน จากคำพูดเด็กๆ เรื่องเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ก็สรุปได้ว่าเขากำลังโกหก

นักศึกษามหาวิทยาลัยชั้นสอง แค่เรื่องเรียนตัวเองยังเอาไม่รอด จะไปทำงานคอมพิวเตอร์ซับซ้อนอะไรได้

การแต่งเรื่องโกหกตื้นๆ แบบนี้ ทำให้เขาดูไม่ต่างจากเด็กสิบขวบเลยจริงๆ

ถ้าน่ารำคาญขนาดนี้ เธอก็ไม่จำเป็นต้องรักษาน้ำใจด้วยการเย็นชาใส่อีกแล้ว

ปฏิเสธตรงๆ ไปเลยดีกว่า

หลี่จื่อเหยียนสัมผัสได้ถึงบางอย่างจากสายตาของกู้หว่านโจว

จริงอยู่ที่คำอธิบายของเขาฟังดูเหลือเชื่อ คนปกติคงไม่เชื่อ แต่บังเอิญว่ามันเป็นเรื่องจริง

ขณะนั้น รถออดี้ A6 คันหนึ่งก็แล่นมาจอดเทียบท่าที่หน้าประตู

หลังจากหลิวจื่อเฟิงลงจากที่นั่งข้างคนขับ

สาวงามรูปร่างค่อนข้างอวบอิ่มในชุดสูทกระโปรงสีดำก็ก้าวลงมาจากฝั่งคนขับ

ความอวบอิ่มของสาวงามคนนี้กำลังพอดี ไม่ได้ดูอ้วนเลยแม้แต่น้อย

หน้าอกคัพ D+ บวกกับถุงน่องสุดเซ็กซี่และเรียวขาสวยภายใต้กระโปรงสั้น ทำเอาฮอร์โมนของหลี่จื่อเหยียนพุ่งพล่าน แม้จะเห็นชัดว่าเป็นหญิงวัยสี่สิบ แต่เธอก็สวยสะพรั่งจริงๆ

เสน่ห์ของสาวใหญ่คนนี้ทำให้หลี่จื่อเหยียนตะลึงไปชั่วขณะ

ผู้หญิงคนนี้ ทำไมหน้าคุ้นๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหน แต่นึกไม่ออก

ใช่แล้ว!

หลี่จื่อเหยียนนึกออกแล้วว่าสาวงามหุ่นสะบึมคนนี้เป็นใคร

แม่ของหลิวจื่อเฟิง 'เหราซืออวิ๋น' นั่นเอง

มิน่าหลิวจื่อเฟิงถึงได้หล่อเหลาขนาดนั้น ที่แท้ก็มีแม่สวยขนาดนี้ แต่ชาติก่อนเขาไม่เคยสังเกตเลย

เมื่อหลิวจื่อเฟิงเห็นหลี่จื่อเหยียน สีหน้าของเขาก็ดูไม่สู้ดีนัก

วัยรุ่นมักจะไม่เกรงกลัวอะไร

ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ค่อยเก็บซ่อนอารมณ์

เขาเคยมีเรื่องชกต่อยกับหลี่จื่อเหยียนมาก่อนและเหม็นขี้หน้าหมอนี่มาก ตอนนี้ยิ่งรำคาญเข้าไปใหญ่

ทำไมหมอนี่มาอยู่ที่นี่ได้?

เหราซืออวิ๋นเดินเข้ามาทักทายกู้หว่านโจว

"หว่านโจว ลูกสาวเธอสวยวันสวยคืนเลยนะ ถ้ามาเป็นลูกสะใภ้ฉันได้คงดีไม่น้อย"

กู้หว่านโจวรู้สึกจนใจ

"เรื่องนั้นเธอต้องไปบอกลูกชายให้พยายามเข้า ถ้าซือซือไม่ตกลง ฉันก็ช่วยอะไรไม่ได้"

จากนั้น เหราซืออวิ๋นก็สังเกตเห็นหลี่จื่อเหยียนที่ยืนอยู่ข้างกู้หว่านโจว

"หว่านโจว นี่หลานชาย หรือลูกของหลานสาวเธอเหรอ?"

ในสายตาของเหราซืออวิ๋น เด็กหนุ่มคนนี้ต้องเป็นหลานของกู้หว่านโจวแน่ๆ

ไม่งั้นคงไม่สนิทสนมกันขนาดนี้

"เปล่าจ้ะ นี่เพื่อนร่วมชั้นของลูกสาวฉัน ชื่อหลี่จื่อเหยียน"

ได้ยินชื่อหลี่จื่อเหยียน เหราซืออวิ๋นก็สนใจขึ้นมาทันที

เธอมองสำรวจหลี่จื่อเหยียน แล้วก็รู้ทันทีว่าถ้าเด็กคนนี้คิดจะจีบกู้หว่านโจว คงหมดหวังตั้งแต่ยังไม่เริ่ม

มาตรฐานของกู้หว่านโจวสูงมาก ผู้ชายต้องไม่หล่อก็ต้องหน้าที่การงานดี

ไอ้หนุ่มนี่ ส่วนสูงหน้าตาธรรมดา กู้หว่านโจวไม่มีทางแลแน่นอน

ส่วนเรื่องหน้าที่การงาน ผู้ชายเก่งๆ ในโลกนี้ไม่เคยขาดคนมาชื่นชม

เธอก็ชอบผู้ชายเก่งๆ เหมือนกัน

แต่เขาเพิ่งอายุ 18 จบมาเงินเดือนไม่กี่พันหยวน จะมีอนาคตอะไรได้?

ข้อดีอย่างเดียวคงเป็นความหนุ่มแน่น

แต่กู้หว่านโจวคงไม่คบเด็กเพราะความหนุ่มหรอก

ความสัมพันธ์ต่างวัย โดยเฉพาะห่างกันตั้ง 23 ปี

มีปัญหาให้ต้องเผชิญมากเกินไป

เด็กหนุ่มอายุ 18 คบกับสาวใหญ่วัย 41 เดินจูงมือ จูบกัน นอนด้วยกัน...

คิดยังไงก็ดูไม่เข้าท่า ได้แต่บอกว่าเด็กคนนี้ช่างกล้าหาญชาญชัย

"อ๋อ นี่น่ะเหรอหลี่จื่อเหยียนที่สารภาพรักกับเธอ? พ่อหนุ่ม เธอใจกล้ามากนะ"

"กล้ามาสารภาพรักกับน้ากู้ สมัยสาวๆ น้ากู้เธอเป็นดาวเด่นเลยนะ"

"เสี่ยวหลี่ ตาถึงจริงๆ น้าขออวยพรให้เธอพิชิตใจสาวงามได้เร็วๆ นะจ๊ะ"

เหราซืออวิ๋นมองหลี่จื่อเหยียนด้วยสายตาชื่นชม (แกมหยอกล้อ) ทำเอากู้หว่านโจวหน้าแดงระเรื่อ

ยัยนี่ พูดเรื่องนี้ขึ้นมาทำไม?

หลิวจื่อเฟิงไปเล่าให้ฟังสินะ?

เรื่องนี้คงกลายเป็นหัวข้อเม้าท์มอยในวงสังคมของพวกเธอไปอีกหลายปีแน่ๆ

"อย่าพูดเหลวไหลน่า"

"ได้เวลาแล้ว พวกเราเข้าไปกันเถอะ"

"คนน่าจะมากันครบแล้ว"

เหราซืออวิ๋นโบกมือให้หลี่จื่อเหยียน

"งั้นหลี่จื่อเหยียน น้าไปก่อนนะ สู้ๆ! น้าเชื่อว่าเธอต้องจีบน้ากู้ติดแน่!"

ใบหน้าสวยของกู้หว่านโจวยิ่งแดงหนักเข้าไปใหญ่

ความประทับใจที่มีต่อหลี่จื่อเหยียนยิ่งติดลบ

เธอยิ่งรู้สึกว่าหลี่จื่อเหยียนมีปมเรื่องความรัก อยากหาผู้หญิงแก่กว่า 23 ปีไปเข้าโรงแรมด้วย เพื่อสนองจินตนาการในใจ

เพื่อระบายฮอร์โมนวัยรุ่น

ถึงขนาดยอมใช้วิธีเด็กๆ แบบนี้มาแกล้งทำเป็นมีวาสนาต่อกัน

หลี่จื่อเหยียนพยักหน้าเล็กน้อย เมื่อกี้เขาเช็กดูแล้ว หลิวเหยียนยังมาไม่ถึง เขาคงต้องรออีกสักหน่อย