บทที่ 12: ฉีรั่วซี

ณ มุมหนึ่งของร้านกาแฟ หวังห้าวโบกมือเรียกสาวสวยผมสั้นคนหนึ่ง

ฉีรั่วซีสวมเสื้อยืดสีขาวเรียบง่าย กางเกงวอร์มขายาวสีดำหลวมๆ และรองเท้าผ้าใบสีขาว

เธอเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังงาน เดินอย่างรวดเร็วราวกับสายลม

"หวังห้าวใช่ไหม?"

"ครับ ผู้หมวดฉี"

หวังห้าวยื่นมือออกไปจับทักทายกับฉีรั่วซีสั้นๆ แล้วรีบปล่อย

ฉีรั่วซีเข้าประเด็นทันที "มีเรื่องอะไรที่พูดที่โรงพักไม่ได้ ถึงต้องนัดฉันออกมาข้างนอกแบบนี้?"

หวังห้าวลดเสียงลงแล้วพูดว่า "เรื่องนี้ค่อนข้างร้ายแรง ผมกลัวโดนแก้แค้น เลยอยากแจ้งคุณเป็นการส่วนตัว"

ฉีรั่วซีเลิกคิ้วเล็กน้อยแล้วพูดว่า "แต่ฉันเป็นแค่ตำรวจฝึกหัดนะ คุณไว้ใจฉันขนาดนั้นเลยเหรอ?"

หวังห้าวหัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า "พูดตามตรงนะ ผมดูลักษณะคนเป็น"

"ครั้งแรกที่เห็นผู้หมวดฉี ผมก็รู้เลยว่าคุณเป็นตำรวจน้ำดีที่เกลียดความชั่วร้ายและซื่อสัตย์สุจริต"

"ดูลักษณะคนเป็น?" ฉีรั่วซีเริ่มสนใจ

"งั้นบอกฉันหน่อยสิ อีกนานแค่ไหนฉันถึงจะได้บรรจุเป็นตำรวจเต็มตัว?"

หวังห้าวรับมุก มองพิจารณาใบหน้าของฉีรั่วซีอย่างละเอียด

ฉีรั่วซีมีเครื่องหน้าที่คมชัดและผิวสีน้ำแทน แตกต่างจากค่านิยมความงามสมัยใหม่ที่เน้นขาว ผอม และดูอ่อนเยาว์อย่างสิ้นเชิง

"คุณจะได้เลื่อนขั้นภายในหนึ่งเดือนแน่นอน"

ฉีรั่วซีเม้มปากแล้วพูดอย่างผิดหวัง "ดูเหมือนทักษะของคุณจะไม่ได้เรื่องนะ"

"ตำรวจฝึกหัดต้องฝึกงานให้ครบหนึ่งปีก่อนถึงจะได้บรรจุ แม้จะมีผลงานดีเยี่ยมก็ตาม นอกเสียจากว่าจะมีความดีความชอบครั้งใหญ่ ไม่งั้นไม่มีทางเลื่อนขั้นก่อนกำหนดหรอก"

"ฉันเพิ่งฝึกงานมาได้ไม่ถึงครึ่งปี เป็นไปไม่ได้ที่จะได้บรรจุภายในหนึ่งเดือน"

มุมปากของหวังห้าวยกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะพูดว่า "การดูลักษณะคนไม่ใช่ดูแค่รูปลักษณ์ภายนอก แต่ต้องดูวาสนาด้วย"

"เดิมทีการเลื่อนขั้นของคุณต้องใช้เวลาหนึ่งปี แต่วันนี้คุณมาเจอผม วาสนาของคุณมาถึงแล้ว"

หลังจากได้ยินคำพูดของหวังห้าว ฉีรั่วซีก็รู้สึกขำ

ด้วยภูมิหลังของเธอ มันเป็นไปได้ที่จะเลื่อนขั้นเร็วขึ้นโดยอาศัยผลงานบางอย่าง แต่แม่ของเธอคงไม่ยอม เพราะมันจะดูไม่ดี

"คุณกำลังจะบอกว่าคุณมีคดีใหญ่มาแจ้งเหรอ?"

"ถ้าเป็นคดีเล็กๆ ช่วยให้ฉันเลื่อนขั้นไม่ได้หรอกนะ"

หวังห้าวหยิบแฟลชไดรฟ์ออกมาวางบนโต๊ะ

"มันเกี่ยวข้องกับการข่มขืนเด็กสาวผู้เยาว์หลายคน การเลี่ยงภาษีมูลค่าหลายพันล้าน และรวมถึงการจ้างวานฆ่า"

"ไม่ทราบว่าคดีนี้ใหญ่พอไหมครับ?"

หวังห้าวเน้นย้ำคำว่า "จ้างวานฆ่า" เป็นพิเศษ

ในเมื่อหลัวเหยาสามารถติดต่อเสี่ยไป๋ให้มาฆ่าเขาได้ แสดงว่าเขาต้องเคยทำเรื่องแบบนี้มาก่อน

วิดีโอของหลัวเหยาเป็นแค่จุดเริ่มต้น ถ้าฉีรั่วซีสืบสวนลึกลงไป เธออาจจะขุดคุ้ยคดีอื่นๆ ออกมาได้อีก หรืออาจสาวไปถึงตัวเสี่ยไป๋ได้เลย

ครั้งนี้ หวังห้าวไม่เพียงแต่ต้องการโค่นหลัวเหยา แต่ยังต้องการเปิดโปงเสี่ยไป๋ผู้อยู่เบื้องหลังด้วย

ฉีรั่วซีคว้าแฟลชไดรฟ์ ดวงตาของเธอฉายแววคมกริบ "คุณพูดจริงเหรอ?"

"แน่นอน ผมไม่แจ้งความเท็จหรอก"

ฉีรั่วซีลุกขึ้นทันที เตรียมตัวกลับไปที่สถานีเพื่อตรวจสอบ

หวังห้าวรีบห้ามเธอไว้และพูดว่า "คดีนี้ซับซ้อนมากและเกี่ยวข้องกับคนดัง มีผลกระทบในวงกว้าง"

"กำลังตำรวจในโรงพักของคุณอาจรับมือไม่ไหว ผมแนะนำให้คุณติดต่อกองบังคับการตำรวจภูธรมณฑลดีกว่า"

ฉีรั่วซีพยักหน้าอย่างครุ่นคิดแล้วพูดว่า "ถ้าคดีนี้เป็นเรื่องจริง ฉันจะยกความดีความชอบให้คุณ"

หวังห้าวโบกมือแล้วพูดว่า "ไม่จำเป็นครับ แค่ติดหนี้บุญคุณผมไว้สักครั้งก็พอ ผู้หมวดฉี อนาคตผมยังต้องพึ่งพาคุณอีกเยอะ"

ฉีรั่วซีกลับถึงบ้านและเสียบแฟลชไดรฟ์เข้ากับคอมพิวเตอร์ทันที

หลังจากดูวิดีโอผ่านๆ ฉีรั่วซีก็ตบโต๊ะดังปังแล้วสบถออกมา "ไอ้สารเลว!"

จากนั้นเธอก็ขับรถตรงดิ่งไปที่กองบังคับการตำรวจภูธรมณฑล

อธิบดีฉีที่กำลังตรวจเอกสารอยู่ในห้องทำงาน เห็นลูกสาววิ่งพรวดพราดเข้ามาก็ดุอย่างเอ็นดู:

"เป็นตำรวจของประชาชนแล้วนะ ทำไมยังใจร้อนไม่มีมารยาทแบบนี้?"

"พ่อคะ~"

ฉีรั่วซีเดินเข้าไปหาอธิบดีฉี เขย่าแขนท่านแล้วพูดว่า "หนูมีคดีใหญ่จะมารายงานค่ะ"

อธิบดีฉีพูดอย่างหงุดหงิด "ยัยลูกคนนี้ มีคดีก็ต้องแจ้งสารวัตรก่อนสิ ข้ามหน้าข้ามตามาหาพ่อได้ยังไง?"

ฉีรั่วซีทำมือเป็นรูปแตงโมลูกใหญ่แล้วพูดว่า "นี่เป็นคดีใหญ่ยักษ์ ที่มีผลกระทบมหาศาลเลยนะคะ!"

"มันเกี่ยวข้องกับราชาแห่งวงการบันเทิง และต้องกลายเป็นคดีสะเทือนขวัญระดับประเทศแน่นอน!"

อธิบดีฉีเห็นลูกสาวไม่ได้ล้อเล่น จึงเริ่มจริงจังขึ้นทันที

สองชั่วโมงต่อมา

อธิบดีฉีพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด "ฝ่ายเทคนิคยืนยันแล้วว่าเป็นไฟล์ต้นฉบับ ไม่ใช่ AI"

"ส่วนเด็กสาวผู้เสียหายหลายคน ตำรวจหญิงของเราได้ลองติดต่อสอบถามเป็นการส่วนตัวแล้ว และพบว่าเป็นเรื่องจริง"

"จากหลักฐานที่มีอยู่ตอนนี้ หลัวเหยาได้กระทำผิดกฎหมายอาญาแล้ว ส่วนเรื่องเลี่ยงภาษีและจ้างวานฆ่าที่เพื่อนลูกบอก ต้องสืบสวนเพิ่มเติม"

ฉีรั่วซีกำหมัดแน่นและกัดฟันพูด "ไอ้หลัวเหยานี่ เบื้องหน้าดูดี แต่เบื้องหลังโสมมสิ้นดี"

"นอนกับศิลปินหญิงเยอะแยะยังพอทน นั่นมันแค่เรื่องศีลธรรม แต่ถึงขั้นไปยุ่งกับผู้เยาว์ มันสมควรตายจริงๆ!"

อธิบดีฉีถามขึ้นทันที "เพื่อนลูกเป็นใคร แล้วเขาได้วิดีโอของหลัวเหยามาได้ยังไง?"

ฉีรั่วซีตอบ "หนูก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ เขาเคยโดนจับขัง 3 วันข้อหาเกลียดคนรวยแล้วไปทุบรถชาวบ้าน หนูเป็นคนสอบสวนเขาตอนนั้น เลยรู้จักกันค่ะ"

"ทุบรถชาวบ้าน? รถใคร?" อธิบดีฉีขมวดคิ้ว

ฉีรั่วซีนึกขึ้นได้ "รถของหลัวเหยาค่ะ! แสดงว่าเขาไม่ได้แค่เกลียดคนรวย แต่พวกเขามีเรื่องบาดหมางกันมาก่อน!"

อธิบดีฉีพยักหน้าและพูดว่า "ลูกควรติดต่อกับเขาให้มากขึ้นนะ อาจจะได้เบาะแสอะไรเพิ่มก็ได้"

"ค่ะพ่อ หนูจะติดต่อเขาให้มากขึ้นค่ะ"

ในร้านกาแฟ หวังห้าวได้พบกับผู้หญิงคนที่สองของเขา

เลขาตัวน้อยของเฉียนเหล่ย—จ้าวฟาง

จ้าวฟางสวมแว่นกันแดดและหน้ากากอนามัย แต่งตัวราวกับดาราดัง เธอบิดเอวบางร่างน้อยเดินเข้ามานั่งตรงข้ามหวังห้าว

"พี่ห้าวคะ หนูทำตามที่คุณสั่งเรียบร้อยแล้วนะคะ"

"บอกมาสิคะ จะให้รางวัลหนูยังไงดี~"

พูดจบ เธอก็ค่อยๆ เอื้อมมือมาจับมือหวังห้าว

หวังห้าวเบี่ยงหลบอย่างแนบเนียน แล้วหยิบบัตรธนาคารออกมา

"ในบัตรมีเงินสิบล้าน มากพอให้คุณใช้ชีวิตหรูหราไปได้ตลอดชีวิต"

จ้าวฟางไม่รับบัตร แต่กลับกระพริบตาปริบๆ ให้หวังห้าว

เธอพูดเสียงหวาน "หนูไม่อยากได้เงิน หนูอยากได้ตัวพี่มากกว่า~"

หวังห้าวข่มความรู้สึกกระอักกระอ่วนแล้วพูดเสียงเข้ม "ผมมีแฟนแล้ว"

"หนูรู้อยู่แล้วค่ะว่าพี่มีแฟน ก็พี่สาวมานมานไม่ใช่เหรอคะ?"

เสียงหวานหยดย้อยของจ้าวฟางเต็มไปด้วยความยั่วยวน

"ถึงหนูจะไม่สวยเท่าพี่สาวมานมาน แต่หนูก็เป็นดอกไม้ป่านะคะ ดอกไม้บ้านหรือจะสู้กลิ่นหอมของดอกไม้ป่าได้"

"พี่สาวมานมานไปอัดรายการ ช่วงนี้ให้หนูอยู่เป็นเพื่อนพี่ดีกว่านะคะ~"

พูดจบ เธอก็จงใจดึงคอเสื้อลง เผยให้เห็นผิวขาวเนียนวับๆ แวมๆ ภายใต้ลายเสือดาว...

หวังห้าวชื่นชมด้วยสายตาอันสงบนิ่ง จะไม่มองความปรารถนาดีของสาวงามก็กะไรอยู่

อย่างไรก็ตาม เรื่องคบหากันนั้นเป็นไปไม่ได้ รู้ทั้งรู้ว่าเธอผ่านผู้ชายมาแล้วห้าคน หวังห้าวไม่อยากไปเพิ่มสถิติให้เธออีก...

"ลางานป่วยสักสองสามวัน ใช้โอกาสนี้หนีไปซะ แล้วอย่าติดต่อมาหาผมอีก"

มองดูแผ่นหลังของหวังห้าวที่เดินจากไป จ้าวฟางเลียริมฝีปาก

"นายแบบสี่คนในบริษัท ฉันก็ฟาดมาหมดแล้ว แต่ไม่มีใครหุ่นแซ่บเท่าคุณเลย"

"หวังห้าว คอยดูเถอะ ฉันจะทำให้คุณสยบแทบเท้าฉันให้ได้"