บทที่ 220 ยอดฝีมือมาพร้อมหน้า ความสิ้นหวังอันไร้ที่สิ้นสุด

บทที่ 220 ยอดฝีมือมาพร้อมหน้า ความสิ้นหวังอันไร้ที่สิ้นสุด

ต้าหลัวจินเซียนหนึ่งแสนตน แม้ดูเหมือนจะมากมาย แต่ในความเป็นจริงแล้วกลับไม่นับว่ามากนัก

เพราะตัวตนที่อยู่ต่ำกว่าระดับสวรรค์ชั้นเก้าสมบูรณ์พร้อมของแดนเซียนหลิงซวีนั้น ในสายตาของยอดฝีมือแห่งโลกเทียนอู่แล้วสามารถเพิกเฉยได้

การดำรงอยู่ของพวกเขามีไว้เพื่อเป็นอาหารหล่อเลี้ยงให้โลกเทียนอู่ยกระดับขึ้นเท่านั้น ในขณะเดียวกันก็เป็นทั้งของรางวัลและบุญกุศลแห่งฟ้าดิน!

และยอดฝีมือของโลกเทียนอู่ในหุนตุ้น แม้จะเป็นเพียงกำลังเสริม แต่ในด้านพลังก็ยังเหนือกว่าระดับสวรรค์ชั้นเก้าสมบูรณ์พร้อมของแดนเซียนหลิงซวี และใกล้เคียงกับระดับสวรรค์ชั้นสิบ

ผู้ที่อยู่ต่ำกว่าระดับสวรรค์ชั้นเก้าสมบูรณ์พร้อมของแดนเซียนหลิงซวี หากไม่รวมตัวกันเป็นจำนวนมหาศาล ก็ยากที่จะสร้างภัยคุกคามต่อพวกเขาได้

ดังนั้น เพียงแค่ทำลายเรือเหาะหุนตุ้นที่แดนเซียนหลิงซวีโดยสารมา ให้ยอดฝีมือในนั้นปรากฏตัวในหุนตุ้น ผู้ที่ต้องปราบปรามอย่างแท้จริงแล้วจึงมีจำนวนไม่มากนัก

ต้าหลัวจินเซียนระดับสวรรค์ชั้นเก้าสมบูรณ์พร้อมขึ้นไป ในด้านจำนวนกลับมีน้อยกว่ายอดฝีมือของโลกเทียนอู่

ภายใต้ความแตกต่างของพลังเช่นนี้ และยังมีการปิดล้อมอย่างสมบูรณ์ พวกเขาจะมีโอกาสหลบหนีได้อย่างไร

ต้าหลัวจินเซียนหนึ่งแสนตนกำลังลดจำนวนลงอย่างรวดเร็ว ไม่ถูกสังหารจนสิ้นซาก ก็ถูกปราบปรามและผนึกไว้

แม้แต่ตัวตนที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของมหาพันโลกอย่างต้าหลัวจินเซียนสวรรค์ชั้นสิบสองก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

เพราะในวงล้อมตอนนี้ มียอดฝีมือหลายสิบคนที่แข็งแกร่งกว่าหรือสามารถบดขยี้พวกเขาได้อย่างง่ายดาย!

แม้ว่าหุนตุ้นจะกว้างใหญ่ไพศาล ยอดฝีมือหลายสิบคนอาจดูเหมือนน้อย แต่ในนั้นยังมีตัวตนจากโลกเทียนอู่อีกหลายร้อยคนที่เทียบเท่ากับต้าหลัวจินเซียนสวรรค์ชั้นสิบเอ็ด และอีกหลายพันคนที่เทียบเท่ากับระดับสวรรค์ชั้นสิบ

เมื่อวงล้อมกระชับเข้ามา การรับรู้ของพวกเขาก็เชื่อมโยงกัน สามารถครอบคลุมพื้นที่ได้อย่างสมบูรณ์! ไม่มีที่ให้หนี ไม่มีที่ให้หลบ!

เพียงแค่เผชิญหน้ากัน ไม่ว่าจะมีพลังระดับใด เพียงชั่วครู่ก็จะมีตัวตนที่สามารถบดขยี้พวกเขาได้มาถึง!

เช่นเดียวกับมหาจักรพรรดิจิ่วเซียวที่นำทัพห้าพันนาย แม้นับเป็นกำลังที่แข็งแกร่ง แต่ก็ยังถูกบดขยี้จนสิ้นชีพ!

ครืนนน! กฎเกณฑ์นับหมื่นสายกำลังแตกสลายและดับสูญ ปริมณฑลแห่งโลกพังทลาย กำแพงผลึกแห่งโลกก็กำลังหดตัวลงด้วยความเร็วที่น่าสะพรึงกลัว

ปราณแห่งการทำลายล้างอันไร้ที่สิ้นสุดได้แผ่ปกคลุมทั่วทั้งฟ้าดินและจักรวาล มิติเวลาและกฎเกณฑ์ทั้งหมดของแดนเซียนหลิงซวีล้วนพังทลาย สรรพมรรคาดับสูญ

ในความเงียบสงัดเต็มไปด้วยเสียงร่ำไห้อันไร้ที่สิ้นสุด

ความโศกเศร้าอย่างสุดซึ้งแผ่ซ่านไปทั่ว

นี่อาจเป็นเพราะยังมีต้าหลัวจินเซียนของแดนเซียนหลิงซวีเองที่กำลังทำลายล้างอยู่ภายใน ทำให้เกิดความโศกเศร้าจากการดับสูญที่รวดเร็วยิ่งขึ้น

ทว่าต้าหลัวจินเซียนเหล่านี้ก็ต้องดับสูญไปพร้อมกับแดนเซียนหลิงซวีอันเป็นผลมาจากการกระทำของพวกมันเอง

ในตอนนี้ เหลืออยู่ไม่ถึงสิบตนแล้ว

และทุกสิ่งทุกอย่างของแดนเซียนหลิงซวีกำลังถูกโลกเทียนอู่กลืนกินอย่างรวดเร็ว แปรเปลี่ยนเป็นอาหารหล่อเลี้ยงของตน

ในไม่ช้า ต้าหลัวจินเซียนไม่กี่ตนที่เหลืออยู่ ก็ไม่สามารถต้านทานการพังทลายอันเป็นผลมาจากการดับสูญของแดนเซียนหลิงซวีได้อีกต่อไป และถูกกลืนกินไปทีละตน

ในขณะเดียวกัน แดนเซียนหลิงซวีก็มาถึงช่วงเวลาสุดท้าย แสงอันเจิดจรัสอย่างหาที่เปรียบมิได้สาดส่องทะลุทะลวงหุนตุ้น ปลดปล่อยแสงสุดท้ายของตนเองออกมา และยังเป็นร่องรอยแห่งการดำรงอยู่สุดท้าย

สรรพสำเนียงเงียบงัน ในเศษหนึ่งส่วนร้อยล้านของชั่วพริบตา แดนเซียนหลิงซวีก็พลันยุบตัวลงสู่ศูนย์กลางอย่างสมบูรณ์ ทุกสิ่งทุกอย่างหวนคืนสู่ความว่างเปล่า

แล้วก็ขยายตัวออกเป็นขนาดเดิมราวกับฟองสบู่ ทุกสิ่งทุกอย่างในนั้นถูกโลกเทียนอู่กลืนกินในชั่วพริบตา

มหาพันโลกอันกว้างใหญ่ไพศาลใบหนึ่งดับสูญไปเช่นนี้

ในหุนตุ้นอันไร้ขอบเขตไม่มีร่องรอยของแดนเซียนหลิงซวีอีกต่อไป...

ต้าหลัวจินเซียนทั้งหมดของแดนเซียนหลิงซวีต่างสัมผัสได้ ในขณะเดียวกันพันธนาการและพันธะกรรมบนร่างกายก็มลายสิ้นไป

นี่คือแผนการที่พวกเขาวางแผนมานับไม่ถ้วนปี และเป็นผลลัพธ์ที่ต้องการ แต่ในตอนนี้กลับไม่มีผู้ใดมีความรู้สึกตื่นเต้นแม้แต่น้อย

มีเพียงความสิ้นหวัง! ณ บัดนี้ ต้าหลัวจินเซียนหนึ่งแสนตนเหลืออยู่ไม่ถึงหนึ่งในสิบ ในจำนวนนั้นส่วนใหญ่ยังคงเป็นผู้ที่อยู่ต่ำกว่าระดับสวรรค์ชั้นเก้าสมบูรณ์พร้อม

เพราะพวกมันไม่สามารถสร้างความวุ่นวายใดๆ ได้ เป็นเพียงผู้อ่อนแอที่รอให้ภัยคุกคามที่แท้จริงถูกกำจัด แล้วจึงค่อยถูกเก็บกวาดทิ้งอย่างง่ายดาย

กลับสามารถมีชีวิตอยู่ได้อีกเพียงไม่กี่ลมหายใจ

แต่สำหรับต้าหลัวจินเซียนแล้ว การถูกดูแคลนเช่นนี้ จะไม่นับเป็นดาบคมที่แทงทะลุเจินหลิงได้อย่างไร!

นี่นับเป็นการดูหมิ่นอย่างถึงที่สุด แต่พวกมันก็ไม่อาจโกรธได้ ทำได้เพียงรอคอยแสงสว่างแห่งชีวิตที่จะปรากฏขึ้นในความไร้พลังและความสิ้นหวัง

หรืออาจจะเป็นการรอคอยความตายที่จะมาถึง...

ยังมีต้าหลัวจินเซียนบางตน ที่หลังจากมองไม่เห็นอนาคตใดๆ แล้ว ก็เลือกความตายอันทรงเกียรติที่สุด

พวกมันบุกเข้าใส่ยอดฝีมือของโลกเทียนอู่โดยสมัครใจ จากนั้นก็เผาผลาญทุกสิ่งทุกอย่างของตนเองระเบิดตัวในหุนตุ้น เช่นเดียวกับแดนเซียนหลิงซวีที่ปลดปล่อยแสงสุดท้ายแห่งการดำรงอยู่

การกระทำนี้ก็ทำให้ยอดฝีมือของโลกเทียนอู่โกรธเกรี้ยว! เพราะนี่แตกต่างจากตอนที่เผชิญหน้ากับห้วงอเวจีมารหมิงจิ้น

โลกเทียนอู่มีอสูรยักษ์หุนตุ้น และภัยคุกคามจากหุนหยวนที่วางแผนอยู่เบื้องหลัง จึงจำเป็นต้องยกระดับโดยเร็วที่สุด

วีรบุรุษย่อมเข้าใจวีรบุรุษ ผู้แข็งแกร่งย่อมเคารพผู้แข็งแกร่ง? ในตอนนี้ไม่เหมาะสมอย่างสิ้นเชิง

และยอดฝีมือของแดนเซียนหลิงซวี ล้วนทรยศต่อโลกของตนเอง ไม่สมควรได้รับการเคารพจากยอดฝีมือของโลกเทียนอู่

พวกมันสมควรเป็นเพียงอาหารหล่อเลี้ยงให้โลกเทียนอู่ยกระดับเท่านั้น!

และยังเป็นบุญกุศลแห่งฟ้าดินของพวกเขา! ดังนั้น ยอดฝีมือของโลกเทียนอู่จึงไม่คิดจะออมมืออีกต่อไป และระเบิดอานุภาพเทวะที่รุนแรงที่สุดออกมา

สังหารต้าหลัวจินเซียนที่เหลืออยู่ของแดนเซียนหลิงซวีให้เร็วที่สุด หรือไม่ก็ปราบปรามและผนึกไว้ ไม่ให้พวกมันมีโอกาสระเบิดตัวเอง

ทั้งนี้ก็เพื่อให้โลกเทียนอู่และตนเองได้รับประโยชน์มากขึ้น

ต้าหลัวจินเซียนของแดนเซียนหลิงซวีกำลังลดจำนวนลงอย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกัน วงล้อมก็ยิ่งกระชับเล็กลง...

การดับสูญของแดนเซียนหลิงซวี ก่อให้เกิดคลื่นนับไม่ถ้วนในหุนตุ้น

คลื่นพลังอันรุนแรงโหมกระหน่ำ ทำให้เหล่าตัวตนที่กำลังต่อสู้กันอยู่ใกล้กับโลกทั้งสอง ต่างก็รีบเร่งกลับเข้าสู่เรือเหาะหุนตุ้นด้วยความเร็วสูงสุด

เพราะสำหรับพวกเขาแล้วนี่คือคลื่นมรณะ

โชคดีที่ด้วยสายตาของต้าหลัวจินเซียน แม้จะไม่เคยเห็นการดับสูญของโลก แต่ก็สามารถมองทะลุกระบวนการของมันได้ในพริบตาเดียว

จึงไม่ได้สร้างความเสียหายใดๆ มากนัก แต่ก็ยังคงทำให้ต้าหลัวจินเซียนของแดนเซียนฉางชิงเหล่านี้ รู้สึกสิ้นหวังถึงขีดสุด

และยังมีความรู้สึกไร้พลังอย่างลึกซึ้ง...

ในขณะเดียวกัน ในใจก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความรู้สึกเสียใจขึ้นมา...

อารมณ์เช่นนี้ ไม่ควรจะปรากฏขึ้นในจิตใจของต้าหลัวจินเซียน

แต่ในตอนนี้ ต้าหลัวจินเซียนส่วนใหญ่ของแดนเซียนฉางชิงต่างก็เสียการควบคุม เจตจำนงอันไร้เทียมทานของพวกมันกำลังสลายไปทีละน้อย

รัศมีแห่งความตายที่ราวกับเป็นของจริงเข้าปกคลุมในจิตใจ

ความตายนี้มาจากยอดฝีมือของโลกเทียนอู่ส่วนหนึ่ง และอีกส่วนหนึ่งมาจากแดนเซียนหลิงซวีที่เพิ่งดับสูญไป ทว่าแน่นอนว่า ส่วนใหญ่แล้วย่อมเป็นเพราะเหตุผลแรก

พวกมันไม่สามารถนำพาแดนเซียนฉางชิงไปสู่การดับสูญได้เหมือนกับที่แดนเซียนหลิงซวีทำ ดังนั้นจุดจบของพวกมันจึงมีเพียงการร่วงหล่น

และการดับสูญโดยสมบูรณ์ของแดนเซียนหลิงซวีในตอนนี้ หมายความว่าเหล่าผู้ที่อยู่ระดับต้าหลัวจินเซียนสวรรค์ชั้นเก้าสมบูรณ์พร้อมขึ้นไปของแดนเซียนหลิงซวี มีความเป็นไปได้ที่จะบรรลุมรรคหุนหยวนต้าหลัวจินเซียนได้แล้ว

เพียงแต่ แม้จะไม่ได้เห็นการวางกำลังของโลกเทียนอู่ในหุนตุ้น แต่เมื่อมองดูยอดฝีมือของโลกเทียนอู่ที่ยังคงสงบนิ่ง ไม่แสดงความรีบร้อนแม้แต่น้อย

ก็สามารถรู้ได้ว่าโอกาสที่ยอดฝีมือของแดนเซียนหลิงซวีจะหลบหนีและบรรลุมรรคหุนหยวนต้าหลัวจินเซียนนั้น... ช่างริบหรี่อย่างยิ่ง

ในขณะเดียวกัน ก็หมายความว่าพลังของโลกเทียนอู่นั้นแข็งแกร่งจนน่าสะพรึงกลัว พวกมันยิ่งไม่มีโอกาสรอดชีวิต และยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะมีโอกาสได้เห็นหุนหยวนต้าหลัวจินเซียน

แม้ว่าแดนเซียนหลิงซวีจะมีผู้แข็งแกร่งสามารถหลบหนีไปได้ และบรรลุมรรคหุนหยวนต้าหลัวจินเซียน สำหรับพวกเขาแล้วจุดจบก็ยังคงเหมือนเดิม

จะไม่ให้สิ้นหวังได้อย่างไร...

เป็นไปตามที่พวกเขาคิด การต่อสู้ในทุกทิศทางของหุนตุ้นอันไร้ขอบเขต ไม่นานก็สงบลงทั้งหมด

นี่ก็หมายความว่ายอดฝีมือของแดนเซียนหลิงซวีถูกทำลายล้างจนหมดสิ้น ไม่ถูกสังหารจนสิ้นซาก ก็ถูกผนึกจับเป็นเชลย

วงล้อมจึงสามารถกระชับได้เร็วยิ่งขึ้น ในไม่ช้า เรือเหาะหุนตุ้นก็ปรากฏขึ้นจากทุกทิศทางอย่างต่อเนื่อง

บนนั้นมียอดฝีมือที่แผ่รัศมีอันแข็งแกร่ง ทำให้ต้าหลัวจินเซียนธรรมดาต้องหวาดหวั่นและสั่นสะท้าน! ความสิ้นหวัง... แปรเปลี่ยนเป็นรูปธรรม