บทที่ 119 มีดสั้นซ่อนในแผนที่ หมัดเด็ดพิฆาตปรากฏ!

บทที่ 119 มีดสั้นซ่อนในแผนที่ หมัดเด็ดพิฆาตปรากฏ!

การที่จิตวิญญาณในกะโหลกกระดูกขาวจำกัดพลังของเงามารโครงกระดูกไว้ที่ระดับไท่อี่จินเซียนขั้นสูงสุดนั้น แท้จริงแล้วเป็นเพราะความเกรงกลัวต่อฉินยู่

หรืออาจกล่าวได้ว่า...เกรงกลัวต่อบุตรแห่งชะตาสวรรค์ในความคิดของมัน

เงามารโครงกระดูกที่แตกตัวออกไปนั้นหนีรอดไปได้หรือไม่?

คำตอบคือไม่

พวกมันเพียงแค่ออกจากขอบเขตของสมรภูมิหลักเท่านั้น

แต่สำหรับมรรคาแห่งสวรรค์ของโลกใบหนึ่งแล้ว เมื่อได้ย่างกรายเข้ามาในโลกใบนี้ ระยะทางใกล้ไกลล้วนไร้ความหมาย

หากมรรคาแห่งสวรรค์ต้องการใช้อัสนีเทวะทัณฑ์สวรรค์ฟาดฟันเจ้า

ไม่ว่าจะหนีไปที่ใด หลบซ่อนอยู่ที่ใด ก็ล้วนอยู่ใกล้เพียงแค่เอื้อม ระยะทางนั้นหาได้มีความหมายไม่

ดังนั้น เงามารโครงกระดูกระดับไท่อี่จินเซียนขั้นสูงสุดจึงไม่ได้หลบหนีไปไหน

เพียงแต่เพราะพวกมันอ่อนแอเกินไป ไม่คุ้มค่าที่จะใช้อัสนีเทวะทัณฑ์สวรรค์ฟาดลงไประหว่างการต่อสู้อัน "ดุเดือด" ก็เท่านั้น

ในยามนี้ที่มันหลอมรวมเงามารโครงกระดูกเข้าด้วยกัน จิตวิญญาณในกะโหลกกระดูกขาวก็ยังคงไม่กล้าปล่อยให้พวกมันหลอมรวมจนมีพลังถึงระดับต้าหลัวที่แท้จริง

เพราะการกระทำเช่นนั้นจะดึงดูดความสนใจของ "บุตรแห่งชะตาสวรรค์" จากนั้นอัสนีเทวะทัณฑ์สวรรค์ก็จะฟาดลงมา ทำให้ทุกอย่างสูญเปล่า

แต่มันกลับคาดไม่ถึงว่า นอกจากเงามารโครงกระดูกที่หลอมรวมจากร้อยร่างซึ่งกำลังเผชิญหน้ากับมู่ฉางเฟิงเพียงตนเดียวแล้ว เงามารโครงกระดูกตนอื่นที่เกิดจากการหลอมรวมร้อยร่างก็ถูกอัสนีเทวะทัณฑ์สวรรค์ฟาดลงมาเช่นกัน

นี่หมายความว่าฟ้าดินแห่งนี้ยังมีพลังเหลือเฟืออยู่งั้นรึ?

หรือว่า "บุตรแห่งชะตาสวรรค์" ผู้นี้บ้าคลั่งกว่าที่มันคิดไว้เสียอีก?

หรือว่านี่คือการแสดงออกถึงความวิปลาส?

ในชั่วขณะนั้น ความคิดในหัวของจิตวิญญาณในกะโหลกกระดูกขาวหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็มิได้หยุดการกระทำในปัจจุบัน

เพราะนี่ก็เป็นการบั่นทอนพลังงานแห่งต้นกำเนิดของมหาพันโลกอันแปลกประหลาดนี้ให้เร็วยิ่งขึ้นเช่นกัน

ส่วนตัวมันเอง แม้เงามารที่ควบแน่นขึ้นมาจะถูกทำลายไปอย่างต่อเนื่อง ดูเผินๆ คล้ายเป็นการสิ้นเปลืองพลังงานที่ใกล้จะหมดสิ้นอย่างรวดเร็ว

แต่แท้จริงแล้วกลับไม่เป็นเช่นนั้น

เพราะเงามารที่หนีออกจากสมรภูมิหลักได้นั้น แม้จะตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ แต่ก็กำลังดูดซับพลังชีวิตจากเหล่าผู้แข็งแกร่งแห่งโลกเทียนอู่อยู่

จึงทำให้ได้รับการเสริมพลังอยู่เนืองๆ การสิ้นเปลืองพลังงานจึงต่ำกว่าที่เห็นภายนอกอย่างยิ่ง

หากเหล่าผู้แข็งแกร่งแห่งโลกเทียนอู่ไม่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ และ "บุตรแห่งชะตาสวรรค์" ไม่บ้าคลั่งถึงเพียงนี้ มันก็สามารถที่จะยิ่งสู้ยิ่งแข็งแกร่งได้...

เรื่องนี้ ฉินยู่ย่อมทราบดี

จึงได้ใช้อัสนีเทวะทัณฑ์สวรรค์ฟาดเข้าใส่เงามารที่หลอมรวมกันจนมีพลังใกล้เคียงระดับต้าหลัวอย่างยิ่ง

เพื่อให้ความแข็งแกร่งของเงามารโครงกระดูกและเหล่าผู้แข็งแกร่งแห่งโลกเทียนอู่อยู่ในระดับที่สมดุลกันอยู่เสมอ

เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์สองประการ คือการบั่นทอนพลังของกะโหลกกระดูกขาวอย่างต่อเนื่อง และการขัดเกลาเหล่าผู้แข็งแกร่งแห่งโลกเทียนอู่

รวมถึงการสร้างความรู้สึกผูกพันและยอมรับในโลกเทียนอู่ให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น...

นับเป็นการยิงธนูครั้งเดียวได้นกสามตัว...

สถานการณ์ในแต่ละสมรภูมิต่างเริ่มมีเสถียรภาพ กะโหลกกระดูกขาวพยายามที่จะบุกทะลวงไปยังทวีปเทียนอู่อยู่ตลอดเวลา

ขณะเดียวกัน ก็ควบแน่นปราณมารที่กลับคืนมาให้กลายเป็นเงามารโครงกระดูกอย่างต่อเนื่อง

หลังจากก้าวออกจากตัวกะโหลกกระดูกขาวแล้ว ส่วนใหญ่ก็ถูกอัสนีเทวะทัณฑ์สวรรค์ทำลายและกลับคืนสู่ร่างต้น

ส่วนน้อยที่หลบหนีจากอัสนีเทวะทัณฑ์สวรรค์ได้ ก็จะหลอมรวมกันไม่กี่ตนหรือหลายสิบตน แล้วเข้าสังหารเหล่าผู้แข็งแกร่งแห่งโลกเทียนอู่

แม้จะไม่สามารถเอาชนะได้ และถูกเหล่าผู้แข็งแกร่งแห่งโลกเทียนอู่ต้านทานไว้ หรือกระทั่งถูกทำลายจนกลายเป็นปราณมารกลับคืนสู่ร่างต้น

เป็นเช่นนี้วนเวียนซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ดูเหมือนเป็นการกระทำที่ไร้ประโยชน์

แต่แท้จริงแล้วแก่นแท้ของมันคือสมบัติวิญญาณหุนตุ้น แม้จะเสียหายจนระดับลดลง แต่ก็ยังคงมีคุณลักษณะบางอย่างของสมบัติวิญญาณหุนตุ้นหลงเหลืออยู่

ไม่ว่าจะเป็นอัสนีเทวะทัณฑ์สวรรค์หรือเหล่าผู้แข็งแกร่งแห่งโลกเทียนอู่ ก็ทำได้เพียงแค่ทำลายเงามารโครงกระดูกที่มันควบแน่นขึ้นมา แต่ไม่สามารถบดขยี้ปราณมารสีดำได้มากนัก

ทำให้สงครามแห่งการบั่นทอนเช่นนี้ ยิ่งไม่เท่าเทียมกันยิ่งกว่าเดิม

ขณะเดียวกัน โลกเทียนอู่ก็มีผู้แข็งแกร่งล้มตายอย่างต่อเนื่อง

แต่สิ่งเดียวที่จิตวิญญาณในกะโหลกกระดูกขาวคำนวณผิดพลาดก็คือ สิ่งที่โลกเทียนอู่ไม่เคยขาดแคลนเลยก็คือ...พลังงานแห่งต้นกำเนิด!

นี่ก็ไม่อาจกล่าวได้ว่าเป็นการคำนวณผิดพลาด แต่เป็นความเข้าใจ...ความเข้าใจในมหาพันโลกและแก่นแท้ของหุนตุ้น

ในที่สุด มันกลับถูกความคิดของตนเองกักขังไว้

จนกระทั่งมันไม่เคยสงสัยเลยว่า ภายใต้การบั่นทอนที่ไม่เท่าเทียมเช่นนี้ จะพ่ายแพ้ให้แก่มหาพันโลกธรรมดาแห่งหนึ่ง...

อย่างไรก็ตาม จิตวิญญาณในกะโหลกกระดูกขาวย่อมมีเวลาที่จะมองเห็นความจริง

หนึ่งวัน

หนึ่งเดือน

หนึ่งปี!

แต่ความเข้าใจนี้ กลับปรากฏขึ้นหลังจากที่การบั่นทอนพลังอย่างรวดเร็วเช่นนี้ดำเนินมาเป็นเวลาหนึ่งปีเต็ม และเป็นเวลาที่มันมาถึงขีดจำกัดอย่างแท้จริงแล้ว

เงามารโครงกระดูกที่ควบแน่นขึ้นมานั้นอ่อนแอลงเรื่อยๆ ทำได้เพียงเทียบเท่ากับระดับต้าหลัวขั้นกลางเท่านั้น

ส่วนเงามารที่แตกตัวออกมา ยิ่งยากที่จะเป็นภัยคุกคามต่อเหล่าผู้แข็งแกร่งแห่งโลกเทียนอู่ได้อีก

แม้ว่าฉินยู่จะลดจำนวนและพลังของอัสนีเทวะทัณฑ์สวรรค์ลงเช่นกัน แต่จิตวิญญาณในกะโหลกกระดูกขาวก็ยังคงค้นพบความจริงที่ว่าตนเองมิอาจเอาชนะได้

ในทันที มันจึงหยุดการควบแน่นเงามารโครงกระดูก

แต่ก็สายเกินไปเสียแล้ว!

ฉินยู่ที่ไม่เคยผ่อนคลายแม้แต่วินาทีเดียว ย่อมไม่ให้โอกาสกะโหลกกระดูกขาวได้หยุดพักหายใจแม้แต่น้อย หรือแม้แต่เวลาที่จะคิดหาทางรับมือ!

ครืนนน!

ฟ้าดินคำราม อำนาจสวรรค์อันรุ่งโรจน์กวาดล้างบาปกรรม!

อัสนีเทวะทัณฑ์สวรรค์หลายสิบล้านสายควบแน่นขึ้นในชั่วพริบตา ทำให้ทั่วทั้งห้วงดาราสว่างไสว

แต่นี่คือแสงแห่งการทำลายล้าง!

ก่อนที่พวกมันจะฟาดลงบนร่างต้นของกะโหลกกระดูกขาวอย่างสมบูรณ์ อัสนีเทวะทัณฑ์สวรรค์จำนวนเท่ากันก็ควบแน่นขึ้นมาอีกครั้ง

จากนั้นก็ฟาดลงมาตามลำดับ แล้วก็ควบแน่นขึ้นมาใหม่...

กวาดล้างท่าทีอ่อนแอที่เคยแสดงออกไปจนหมดสิ้น อำนาจสวรรค์อันไร้ขอบเขตเข้าทำลายล้างทุกสรรพสิ่ง!

มีดสั้นซ่อนในแผนที่ ในที่สุดก็ปรากฏโฉม!

ในชั่วขณะที่เห็นปฏิกิริยาผิดปกติของกะโหลกกระดูกขาว ฉินยู่ก็ฉีกกระชากหน้ากากแห่งการเสแสร้งและลวงหลอกออกจนหมดสิ้น และลงมืออย่างเต็มกำลังที่แท้จริง!

เปลี่ยนจากฝ่ายตั้งรับเป็นฝ่ายรุกอย่างสมบูรณ์

และยังเป็นหมัดเด็ดพิฆาตอีกด้วย!

ครืนนนนน!

เปรี้ยง!

เปรี้ยง!

แสงแห่งการทำลายล้างหลายสิบล้านสาย ฟาดลงบนร่างมหึมาของกะโหลกกระดูกขาวจนหมดสิ้น และส่วนใหญ่ยังฟาดเข้าใส่จุดที่แตกหักและมีรอยร้าว

วิธีการที่แตกต่างไปจากเดิมนี้ ทำให้จิตวิญญาณในกะโหลกกระดูกขาวตั้งตัวไม่ติด เสียงกระดูกลั่นดังต่อเนื่องเป็นสาย

บนร่างมหึมาของกะโหลกกระดูกขาว รอยร้าวมากมายถูกฉีกกระชากและขยายกว้างขึ้น ขณะเดียวกันก็มีกระดูกสีขาวซีดจำนวนมาก ถูกอัสนีเทวะทัณฑ์สวรรค์ฟาดจนหลุดลอยกระเด็นออกไป!

หลายปีมานี้ นี่จึงนับเป็นการสร้างบาดแผลให้แก่กะโหลกกระดูกขาวได้อย่างแท้จริง!

แต่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น!

จิตวิญญาณในกะโหลกกระดูกขาวที่บาดเจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่มีโอกาสได้หยุดพักหายใจแม้แต่น้อย

อัสนีเทวะทัณฑ์สวรรค์อีกหลายสิบล้านสาย ที่เทียบได้กับการโจมตีสุดกำลังของต้าหลัวก็ฟาดลงมาอีกครั้ง!

ไม่มีที่สิ้นสุด!

เวลาในการควบแน่นและฟาดลงมานั้นใช้เวลาเพียงชั่วพริบตาเดียว

นี่คือกฎเกณฑ์แห่งต้นกำเนิดของโลกเทียนอู่ที่กำลังทำงานเกินขีดจำกัด และยังเป็นพลังอำนาจสูงสุดที่แท้จริงอีกด้วย!

การกระทำเช่นนี้จะสร้างความเสียหายให้แก่กฎเกณฑ์แห่งต้นกำเนิด แต่ฉินยู่ไม่สนใจแม้แต่น้อย เขาขอเพียงพลังทำลายล้างสูงสุดเท่านั้น!

เปรี้ยง... เปรี้ยง!

อัสนีเทวะทัณฑ์สวรรค์ราวกับไม่มีที่สิ้นสุด กลืนกินกะโหลกกระดูกขาวจนหมดสิ้น เปลี่ยนสถานที่นั้นให้กลายเป็นนรกแห่งการทำลายล้าง

เสียงอัสนีบาต เสียงกระดูกลั่นครอบงำทุกสิ่ง

รอยร้าวบนร่างของกะโหลกกระดูกขาวถูกฉีกกระชาก ขยายกว้างออกไป กระดูกจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ แหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย หลุดออกจากร่างต้นไป

อ๊า!

เสียงกรีดร้องโหยหวนอันผิดวิสัยมนุษย์ดังกึกก้องไปทั่วทั้งจักรวาล

ขณะเดียวกันก็เจือปนไปด้วยอารมณ์มากมาย ทั้งความโกรธ ความหวาดกลัว และความตื่นตระหนก

นี่คืออารมณ์ในใจของจิตวิญญาณในกะโหลกกระดูกขาวในยามนี้

"เป็นไปไม่ได้...เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!"

"เจ้าจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ได้อย่างไร... ไม่สิ โลกใบนี้จะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ได้อย่างไร... ไม่สิ... จะมีพลังงานแห่งต้นกำเนิดมากมายถึงเพียงนี้ได้อย่างไร..."

"คาดไม่ถึง...ข้าเทพผู้นี้เพิ่งจะหลุดพ้นจากเจ้ากระดูกเฒ่านั่น ทั้งยังหนีรอดจากยอดฝีมือที่แข็งแกร่งที่สุดสองตนนั้นมาได้... แต่กลับต้องมาพ่ายแพ้ให้แก่มหาพันโลกเล็กๆ แห่งหนึ่ง...ฮ่าๆ...น่าขันสิ้นดี!"

"แผนการยอดเยี่ยม! แต่ข้าเทพผู้นี้ไม่ยอม!"

"เจ้าจะไม่ได้อะไรไปทั้งสิ้น! จงดับสูญไปพร้อมกับข้าเทพผู้นี้เถิด!"

เปรี้ยงๆๆ!

เสียงคำรามของจิตวิญญาณในกะโหลกกระดูกขาวที่เต็มไปด้วยความไม่เชื่อและอารมณ์อื่นๆ เช่นความไม่ยอมจำนนดังขึ้นอีกครั้ง

ขณะเดียวกัน ร่างกายมหึมาขนาดนับหมื่นลี้ก็เริ่มหดตัวลงอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายที่อ่อนแอก็พลันพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

แต่เมื่อมันหดตัวลง รอยร้าวบนร่างกายที่รับภาระหนักเกินไปก็ยิ่งรุนแรงขึ้น และระเบิดออกในที่สุด

กระดูกเกือบครึ่งหนึ่งหลุดออกจากร่างต้น กระเด็นระเบิดออกไปในห้วงมิติ