บทที่ 32 สร้าง "หงจวิน" ขึ้นมาสักคน!

บทที่ 32 สร้าง "หงจวิน" ขึ้นมาสักคน!

จักรพรรดิเทพจื่อเวยแห่งสวรรค์กลาง!

ช่างเป็นชื่อที่บังเอิญสอดคล้องกับทวีปจื่อเวยที่ฉินยู่สร้างขึ้นโดยเฉพาะ

เหตุใดเฟิ่งเทียนจึงได้รับสมัญญานามเช่นนี้?

นั่นเป็นเพราะความแข็งแกร่งของเขา

บัดนี้โลกเทียนอู่มีเหรินเซียนมากกว่าห้าร้อยตนแล้ว ขั้นเหรินเซียนเองก็แบ่งออกเป็นเก้าขั้นย่อย ซึ่งกว่าเก้าในสิบส่วนยังคงอยู่ในขั้นที่หนึ่งและสอง

มีเพียงสี่คนที่อยู่เหนือขั้นเหรินเซียนขั้นที่สี่ หรือก็คือช่วงกลางของขั้นเหรินเซียน และเขาก็คือหนึ่งในนั้น!

ตลอดสามร้อยปีมานี้ ไม่มีการต่อสู้ในระดับเซียนอย่างแท้จริง แต่เนื่องจากมหาจักรพรรดิทั้งสามยังคงเป็นยอดฝีมือที่แข็งแกร่งที่สุดมาโดยตลอด ประกอบกับการทะลวงขอบเขตได้ก่อนใคร ทั้งยังเป็นประมุขแห่งราชวงศ์เซียน ดังนั้น โลกเทียนอู่จึงยังคงจัดให้ทั้งสามคนเป็นยอดฝีมือที่แข็งแกร่งที่สุด

ทว่าเฟิ่งเทียนกลับเป็นผู้ที่มาทีหลังแต่แซงไปก่อน บัดนี้ระดับพลังของเขากลับบรรลุถึงขั้นเหรินเซียนขั้นที่หกอย่างน่าตกตะลึง แซงหน้าหลินเสวียนและมู่จิ่วเยี่ยนไปแล้ว

เขามีคุณสมบัติเพียบพร้อมที่จะยืนเคียงข้างคนทั้งสาม จากนั้นโลกเทียนอู่จึงยกย่องให้คนทั้งสี่เป็นผู้ยิ่งใหญ่ เป็นสี่ยอดฝีมือผู้แข็งแกร่งที่สุด

เช่นนั้นแล้ว ในฐานะประมุขแห่งราชวงศ์เซียนว่านหยวน หลินเสวียนจะทนให้เฟิ่งเทียนรุ่งเรืองขึ้นมาได้อย่างไร อีกทั้งยังมอบสมัญญานามจักรพรรดิเทพจื่อเวยแห่งสวรรค์กลางให้ ราวกับมีสองจักรพรรดิอยู่ร่วมกัน และยังเป็นผู้กุมอำนาจที่แท้จริงของราชวงศ์เซียนว่านหยวนอีกด้วย?

นั่นเป็นเพราะมรรคาของเฟิ่งเทียนแตกต่างจากทุกคน

ไม่เพื่ออำนาจ ไม่เพื่อชีวิตอันยืนยาว มีใจเดียวเพื่อส่วนรวม เพียงปรารถนาให้ทุกสิ่งมีกฎหมายให้ยึดถือ ทุกสิ่งมีระเบียบให้ปฏิบัติตาม และหมื่นเผ่าพันธุ์อยู่ร่วมกันอย่างสันติ

เขาไม่ได้เดินบนเส้นทางแห่งจักรพรรดิ แต่เป็นมรรคาแห่งการอุทิศตน

ฟ้ากำเนิดสรรพสิ่งเพื่อหล่อเลี้ยงมนุษย์ แต่มนุษย์หามีสิ่งใดตอบแทนฟ้าไม่ มรรคาของเขาก็คือการชำระล้างจักรวาลให้บริสุทธิ์ ให้หมื่นเผ่าพันธุ์อยู่ร่วมกันอย่างสันติ เพื่อถวายสักการะแด่พระคุณแห่งสวรรค์

หลินเสวียนไม่กังวลแม้แต่น้อยว่าเฟิ่งเทียนจะก่อกบฏ หรือเข้าแทนที่ตนเอง เพราะในความหมายหนึ่ง เขาก็คือ "สวรรค์" เช่นกัน สวรรค์แห่งราชวงศ์เซียนว่านหยวน!

นี่จึงเป็นสาเหตุที่ฉินยู่สร้างทวีปแห่งหนึ่งขึ้นมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ

หลังจากได้เห็นพวกเนรคุณในแดนเซียนฉางชิงมามากเกินไป คนอย่างเฟิ่งเทียนจึงดูมีค่าเป็นพิเศษ

ผู้ที่จงรักภักดีต่อฟ้าดินที่ให้กำเนิดและหล่อเลี้ยงตนเองนั้นมีอยู่ไม่น้อย แต่ผู้ที่สามารถอุทิศทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อโลกได้อย่างสุดหัวใจนั้น ช่างหายากยิ่งกว่าขนหงส์และเขากิเลน

และเฟิ่งเทียน ก็คือผู้ที่บริสุทธิ์และแน่วแน่ที่สุดในบรรดาคนเหล่านั้น

ถึงขนาดที่ทำให้ฉินยู่เกิดความคิดประหลาดขึ้นมา จนได้สร้างทวีปจื่อเวยขึ้น

พระองค์ต้องการบ่มเพาะ "หงจวิน" ขึ้นมาสักคน!!

หงจวินในตำนานเทพปกรณัมยุคบรรพกาลของประเทศมังกรบนดาวสีน้ำเงินในชาติก่อน!

แน่นอนว่า "หงจวิน" ผู้นี้ย่อมไม่ใช่หงจวินผู้นั้น

พระองค์ต้องการคนผู้หนึ่งที่บริสุทธิ์จนไร้ซึ่งความเห็นแก่ตัวแม้แต่น้อย สามารถอุทิศทุกสิ่งทุกอย่างให้แก่โลกได้

เพื่อให้เขาผู้นั้นกลายเป็นผู้แทนแห่งมรรคาแห่งสวรรค์!

หรือก็คือ พ่อบ้านใหญ่ของพระองค์

เพื่อช่วยให้พระองค์มีผู้ที่ออกหน้าจัดการโลกเทียนอู่ให้เรียบร้อย และที่สำคัญกว่านั้นคือช่วยพระองค์แบกรับความผิดทั้งหมด

บัดนี้โลกเทียนอู่ได้เดินบนเส้นทางที่แตกต่างจากโลกอื่นโดยสิ้นเชิงแล้ว

เมื่อได้ติดต่อกับสิ่งมีชีวิตจากโลกอื่น ก็ย่อมจะค้นพบความผิดปกติหลายอย่างของโลกเทียนอู่ได้อย่างแน่นอน

ในช่วงที่เป็นโลกเสี่ยวเชียนและมหาพันโลกยังไม่เป็นไร แต่เมื่อโลกเทียนอู่เลื่อนระดับสู่โลกหุนหยวนแล้ว ก็จะถือกำเนิดตัวตนระดับหุนหยวนขึ้นมา

พวกเขาสามารถท่องไปในห้วงหุนตุ้น หรือกระทั่งข้ามผ่านห้วงหุนตุ้นอันไร้ที่สิ้นสุดเพื่อไปยังโลกอื่นได้

นั่นก็หมายความว่า ยอดฝีมือระดับหุนหยวนต้าหลัวจินเซียนขึ้นไปจากโลกอื่น ก็อาจจะค้นพบโลกเทียนอู่ได้ในระหว่างที่ท่องอยู่ในห้วงหุนตุ้น

ในช่วงเวลาอันยาวนานไร้ที่สิ้นสุด นี่คือสิ่งที่ต้องเกิดขึ้นอย่างแน่นอน!

ด้วยความรู้ความสามารถของยอดฝีมือระดับนั้น การค้นพบความผิดปกติของโลกเทียนอู่ก็ย่อมเป็นเรื่องที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้!

ดังนั้น การสร้าง "หงจวิน" ขึ้นมาเพื่อเป็นแพะรับบาป เพื่อไม่ให้ผู้คนสงสัยมาถึงพระองค์ จึงเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง

ทวีปจื่อเวย คือสถานที่คัดเลือกของพระองค์

หลายปีมานี้ แม้จะอยู่ในช่วงหลับใหล แต่ภายใต้การจัดการของพระองค์ ทวีปจื่อเวยก็มีเจินหลิงกลับชาติมาเกิดเกือบหนึ่งร้อยดวงแล้ว

ผลลัพธ์กลับไม่เป็นที่น่าพอใจนัก

เจินหลิงเหล่านั้นโดยเนื้อแท้แล้วมีความบริสุทธิ์ด้อยกว่าเฟิ่งเทียนอยู่มาก ส่วนใหญ่หลังจากกลับชาติมาเกิดแล้ว ความตั้งใจก็เปลี่ยนแปลงไป ผู้ที่ยังคงรักษาปณิธานเดิมไว้ได้ หรือกระทั่งพัฒนาให้ดียิ่งขึ้นนั้นมีน้อยยิ่งกว่าน้อย

ทว่าฉินยู่ก็ไม่รีบร้อน

นี่มันเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น เวลาเพียงเท่านี้ ช่างไม่น่ากล่าวถึง พระองค์มีเวลาเหลือเฟือ

ยอมขาดดีกว่ายอมมีของไม่ดี

แม้จะใช้เป็นแพะรับบาป แต่ตำแหน่งผู้แทนแห่งมรรคาแห่งสวรรค์นี้ก็ไม่ใช่ว่าใครอยากจะเป็นก็เป็นได้

เฟิ่งเทียน คือผู้ที่พระองค์คาดหวังมากที่สุดในตอนนี้

ดังนั้น ฉินยู่จะให้เขาได้ผ่านการเวียนว่ายตายเกิดนับหมื่นชาติภพ!

มีเพียงหลังจากผ่านไปหมื่นชาติภพแล้ว ยังคงรักษาปณิธานเดิมไว้ไม่เปลี่ยนแปลง หรือกระทั่งบริสุทธิ์ยิ่งขึ้น จึงจะมีคุณสมบัติเป็นผู้แทนแห่งมรรคาแห่งสวรรค์ของพระองค์ได้

ทวีปจื่อเวยถูกสร้างขึ้นเพื่อการนี้

พระองค์จะควบคุมสถานการณ์ของทวีปอยู่เสมอ เพื่อให้เจินหลิงที่เข้าไปในนั้นได้รับการชำระล้าง

ในขณะเดียวกันก็มีข้อจำกัดมากมาย

การเสริมความแข็งแกร่งให้แก่โลกเทียนอู่ของพระองค์ ไม่เคยหยุดพักแม้แต่วินาทีเดียว

แต่ทวีปจื่อเวยนั้นมีความแข็งแกร่งเทียบเท่าในตอนแรกที่สร้างขึ้นเท่านั้น หลังจากนั้นก็ไม่ได้ถูกเสริมความแข็งแกร่งอีก

มันจะเป็นดินแดนที่ "เป็นอิสระ" อยู่นอกโลกเทียนอู่

สิ่งมีชีวิตภายในทวีปจื่อเวย จะไม่มีทางค้นพบว่าตนเองอาศัยอยู่ในกระแสความปั่นป่วนในอวกาศ และยังมีโลกที่กว้างใหญ่กว่าอยู่ภายนอก

สิ่งมีชีวิตในโลกเทียนอู่ก็จะไม่มีทางค้นพบว่า ในกระแสความปั่นป่วนในอวกาศมีทวีปที่อ่อนแอเช่นนี้อยู่

สิ่งมีชีวิตภายในนั้น ยังคงฝึกฝน "วิชายุคปัจจุบัน" ที่พวกเขาได้ทอดทิ้งไปแล้ว ขีดจำกัดระดับพลังของสิ่งมีชีวิตเป็นเพียงขั้นเหรินเซียน มีอายุขัยมากที่สุดหนึ่งหยวน หรือหนึ่งแสนสองหมื่นเก้าพันหกร้อยปี

นี่ก็เพื่อให้ช่วงอายุขัยและพลังทำลายล้างของสิ่งมีชีวิตในทวีปจื่อเวยเหมาะสม และสามารถชำระล้างเจินหลิงเหล่านั้นได้ดียิ่งขึ้น

หากระดับพลังต่ำเกินไป หรืออายุขัยสั้นเกินไป ก็จะไม่เหมาะสมเท่านี้ ในเมื่อมีเงื่อนไข ฉินยู่ย่อมเลือกสิ่งที่ดีที่สุด

ถึงกระนั้น การเวียนว่ายตายเกิดนับหมื่นชาติภพอาจต้องใช้เวลานานกว่าหนึ่งพันล้านปี

นี่เป็นเพียงกรณีที่ราบรื่นที่สุด หากยังไม่สามารถปรากฏผู้ที่ผ่านการเวียนว่ายตายเกิดนับหมื่นชาติภพแล้วยังคงรักษาปณิธานเดิมไว้ได้ เวลาที่ต้องใช้ก็จะยิ่งไม่อาจคำนวณได้

แต่ฉินยู่คิดว่ามันจำเป็น และพระองค์ก็รอได้

เดี๋ยวก่อน...

พระองค์ยังสามารถเร่งเวลาได้นี่นา ไม่จำเป็นต้องใช้เวลานานขนาดนั้น!

ความคิดตามความเคยชินนี่มัน... เกือบจะทำสวรรค์พลาดท่าเสียแล้ว

อันที่จริงแล้วจากมุมมองของพระองค์ การเร่งเวลานั้นแทบจะไม่มีความหมายใดๆ

สิ่งที่ต้องจ่ายไปกับผลที่ได้รับนั้นไม่สมดุลกันอย่างสิ้นเชิง ทำให้พระองค์ลืมเรื่องนี้ไปชั่วขณะ

บัดนี้พระองค์สามารถทำให้โลกเทียนอู่ทั้งใบเร่งเวลาภายใต้กฎแห่งกาลเวลาได้ พลังงานแห่งต้นกำเนิดที่ต้องใช้ ภายใต้ปราณแห่งการสร้างสรรค์หนึ่งหมื่นเท่าก็ยังสามารถรองรับได้

แต่กลับไม่มีความหมายใดๆ

วิชาบำเพ็ญเพียรนั้นแตกต่างกันไป บางวิชาจำเป็นต้องเข้าถึงกฎแห่งฟ้าดินตั้งแต่ระดับพลังยังต่ำ แต่บางวิชาก็ไม่จำเป็นจนกว่าจะถึงขั้นเซียน

วิชาบำเพ็ญเพียรของโลกเทียนอู่ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น

แต่ไม่ว่าจะเป็นวิชาใด ในตอนที่ทะลวงผ่านสู่ขั้นเทียนเซียนก็จำเป็นต้องเข้าใจกฎแห่งฟ้าดินให้ถึงระดับหนึ่งจึงจะสามารถทะลวงผ่านได้

และภายใต้การเร่งเวลา นอกจากกฎแห่งกาลเวลาแล้ว การจะเข้าใจกฎอื่นนั้นยากเย็นดุจการปีนป่ายสู่สวรรค์

กฎแห่งกาลเวลาก็ลึกลับซับซ้อนยากจะเข้าใจ ในบรรดาสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วน ยากที่จะมีสักหนึ่งคนที่สามารถเข้าใจได้แม้เพียงผิวเผิน

นั่นก็หมายความว่า การเร่งเวลานั้นมีประโยชน์เฉพาะกับผู้ที่อยู่ต่ำกว่าขั้นเทียนเซียน หรือผู้ที่บำเพ็ญเพียรกฎแห่งกาลเวลาเท่านั้น

ช่างไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง

ไม่มีความจำเป็นใดๆ ที่จะต้องสูญเสียพลังงานแห่งต้นกำเนิดเพื่อใช้กับผู้ที่อยู่ต่ำกว่าขั้นเทียนเซียน ซึ่งเป็นเพียงช่วงเวลาการบำเพ็ญเพียรอันน้อยนิด

บัดนี้ทวีปจื่อเวยกลับเหมาะสมอย่างยิ่ง

ทวีปนี้ตัดขาดจากโลกภายนอก และสามารถถือกำเนิดยอดฝีมือได้สูงสุดเพียงขั้นเหรินเซียน ในฐานะสถานที่คัดเลือกจึงเหมาะสมอย่างสมบูรณ์แบบ

พระองค์ก็ไม่จำเป็นต้องรอนานกว่าหนึ่งพันล้านปีจริงๆ

อย่างน้อยก็ต้องคัดเลือกผู้แทนแห่งมรรคาแห่งสวรรค์เช่นนี้ออกมาให้ได้ ก่อนที่พระองค์จะโต้กลับแดนเซียนฉางชิงและแดนเซียนหลิงซวี

เพื่อขจัดวิกฤตทั้งปวง และปราบปรามความเปลี่ยนแปลงทั้งมวล

จิตสำนึกเคลื่อนไหว

ธารน้ำสายหนึ่งในทะเลแห่งต้นกำเนิด ไหลไปยังห้วงมิติชั้นลึกอันเป็นที่ตั้งของทวีปจื่อเวย ทันใดนั้น กฎเกณฑ์นับหมื่นพันก็ซ่อนเร้น กฎแห่งกาลเวลากลับโดดเด่นเป็นหนึ่ง

กระแสเวลาจึงเปลี่ยนแปลงไปตามนั้น

สองเท่า

สิบเท่า

ร้อยเท่า!

กระแสเวลาของทวีปจื่อเวย เริ่มไหลเวียนเร็วกว่าโลกภายนอกร้อยเท่า

ไม่ใช่ว่าเร็วกว่านี้ไม่ได้ แต่การเพิ่มความเร็วของเวลานั้น จะทำให้การใช้พลังงานแห่งต้นกำเนิดเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ

ร้อยเท่า ก็เพียงพอแล้ว!

หากไม่พอ ในอนาคตค่อยเพิ่มขึ้นอีกก็ยังได้

ทุกอย่างถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อย ขาดเพียงตัวละครหลักเท่านั้น

ฉินยู่ทอดสายตาไปยังเฟิ่งเทียนที่กำลังจะสิ้นชีพ

เดี๋ยวก่อน ยังมีเจ้าหนุ่มโชคร้ายอีกคน ตู๋กูเหวยอี...