บทที่ 16 การตัดสินใจ

ระหว่างทางกลับบ้าน สวีจื่อม่อเห็นข้อความจากลู่เจียฉี

การปรับปรุงและเพิ่มเติมบางอย่างในบ้านเริ่มดำเนินการแล้ว โดยมีลู่เจียฉีลงมาคุมงานด้วยตัวเอง ความคืบหน้าถือว่าดีทีเดียว

จะว่าไป หน้าตาของลู่เจียฉีอาจจะเป็นรองเจียงอวี่เวยนิดหน่อย แต่หุ่นของเธอนี่กินขาด ถ้าจะปั่นค่าความชอบ เธอก็น่าจะเป็นเป้าหมายที่ดีเหมือนกัน

สวีจื่อม่ออยากได้แต้มคุณสมบัติใจจะขาด อย่างน้อยก็ขอให้ไปถึง 18 ก่อนเถอะนะ?!

ด้วย 'ความสามารถพิเศษ' ปัจจุบัน เขาคิดว่าตัวเองคงไปไม่รอดในนิยาย

ขนาดสาวข้างบ้านยังตั้ง 25 แล้ว!!!

ทำไมจู่ๆ ถึงรู้สึกเหมือนหลุดมาจากอนิเมะจัง?

น่าเสียดายที่ตอนนี้เขาถังแตก หลังจากเจอเจียงอวี่เวยเมื่อวาน เงินในบัตรสวีจื่อม่อเหลือไม่ถึงห้าพัน

ต่อให้ลู่เจียฉียอม แต่ค่าข้าว ค่าโรงแรม ก็ต้องใช้เงินไม่ใช่เหรอ?

รอไปก่อนละกัน

อีกอย่าง ตอนนี้เธอกำลังวิ่งเต้นทำงานให้เขาอยู่ เขาจะมาคิดเรื่อง... แทงข้างหลังเธอ

มันก็ดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่

แม้จะมีคฤหาสน์แล้ว แต่จะให้ย้ายเข้าไปอยู่เร็วๆ นี้คงเป็นไปไม่ได้

ถ้าซื้อคอนโดพร้อมอยู่ให้เจียงอวี่เวยสักห้องล่ะ?

ความคิดหนึ่งแล่นเข้ามาในหัวของสวีจื่อม่อ

ด้วยกองทุนย้ายถิ่นฐาน 85 ล้านหยวน เขาเพิ่งใช้ไปไม่ถึงห้าแสน ต่อให้ซื้อคอนโดในปินเจียงเบย์อีกสักห้องก็ยังเหลือเฟือ

การใช้ชีวิตในสตาร์ซิตี้มันช่างสุขสบายจริงๆ

อย่างน้อยราคาบ้านที่นี่ก็ทำให้คนค่อนประเทศอิจฉาตาร้อน

เดิมทีสวีจื่อม่อกะจะค่อยเป็นค่อยไป เพราะการให้มากเกินไปรวดเดียวอาจทำให้มาตรฐานของเจียงอวี่เวยสูงขึ้นจนเสียคน

แต่วันนี้ นักศึกษาสาวใสซื่อคนนี้ทำให้เขาประหลาดใจไม่น้อย

แม้เจียงอวี่เวยจะดูวัตถุนิยมไปบ้าง แต่ในสังคมปัจจุบันที่ข้อมูลข่าวสารขับเคลื่อนด้วยทุนนิยม จะมีผู้หญิงสักกี่คนที่ไม่เป็นแบบนั้น?

ยิ่งเธอเป็นถึงดาวมหาลัยด้วยแล้ว

สรุปก็คือ เจียงอวี่เวยเป็นเด็กสาวที่อาจจะหลงวัตถุไปบ้าง แต่ก็ยังโหยหาความรัก

และความรักนั้นอยู่เหนือวัตถุ

ไม่อย่างนั้น ค่าความชอบของเธอคงไม่พุ่งขึ้นทีเดียวสิบแต้มตอนที่ตกลงคบกันหรอก

พอนึกถึงเจียงอวี่เวยเมื่อคืน สวีจื่อม่อก็รู้สึก... แข็งทื่อขึ้นมาอีกแล้ว

นั่นเป็นโปรเจกต์ซ่อมฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์ที่น่าพึงพอใจจริงๆ

ซื้อคอนโดให้เธออยู่สักห้องก็ไม่เสียหาย แถมยังทำให้เขาไปหาเธอได้สะดวกขึ้นด้วย

ที่สำคัญที่สุดคือ สวีจื่อม่อไม่อยากอยู่ที่อพาร์ตเมนต์เดิมแล้ว เขาไม่อยากให้หวังผิงผิงและครอบครัวตามหาตัวเจอ

อีกอย่าง อพาร์ตเมนต์นี้ต้องรีบขายทิ้งให้เร็วที่สุด พอมีเงินเมื่อไหร่ สิ่งแรกที่จะทำคือซื้อบ้านใหม่ให้พ่อแม่ด้วย

และหลังจากซื้อคอนโดให้เจียงอวี่เวย สวีจื่อม่อก็ย้ายไปอยู่ชั่วคราวได้ด้วย

ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

คอนโดนี้ ต้องซื้อ!

"ระบบ ถ้าฉันใส่ชื่ออีกฝ่ายร่วมด้วย จะใช้กองทุนย้ายถิ่นฐานซื้อคอนโดได้ไหม"

[ได้ หมายเหตุ: (หากโฮสต์ถอดชื่ออีกฝ่ายออก ทรัพย์สินที่ซื้อด้วยกองทุนย้ายถิ่นฐานจะเข้าสู่กระบวนการประมูล และเงินจะไหลกลับเข้ากองทุน)]

โอเค

ไม่มีช่องโหว่ให้โกงเลยแฮะ

แต่สวีจื่อม่อก็ไม่ได้คิดจะใช้วิธีนี้หาเงินอยู่แล้ว เขาหยิบโทรศัพท์ส่งข้อความหาลู่เจียฉี: "ช่วยหาคอนโดให้ผมอีกสักห้องสิ เอาแถวเขตเย่ว์ลู่เหมือนกัน งบไม่เกินยี่สิบล้าน ขอแบบหิ้วกระเป๋าเข้าอยู่ได้เลยนะ"

ยี่สิบล้าน ต่อให้ซื้อรถหรูให้เจียงอวี่เวยอีกคัน เขาก็ยังเหลือเงินอีกตั้งหกสิบล้าน

ใช้ยังไงก็ไม่หมด!

เดี๋ยวนะ

รถก็ซื้อในชื่อเจียงอวี่เวยก่อนได้นี่นา แล้วเขาก็เอามาขับรอจนกว่าเธอจะได้ใบขับขี่

แบบนี้เขาก็เดินทางสะดวกขึ้น ไม่ต้องคอยเรียกแท็กซี่ไปไหนมาไหนแล้ว

ลู่เจียฉีตะลึงเมื่อเห็นข้อความ

จะซื้อคอนโดอีกห้อง? แถมงบไม่เกินยี่สิบล้าน?!

ตอนแรกเธอประเมินว่าสวีจื่อม่อน่าจะมีทรัพย์สินเกินร้อยล้าน แต่ตอนนี้เธอรู้สึกว่ามันต้องมากกว่านั้นแน่ๆ

คนที่มีทรัพย์สินร้อยกว่าล้านที่ไหนจะกล้าควักเงินสดเกือบครึ่งมาซื้อคอนโดสองห้องเล่นๆ แบบนี้?!

เธอเจอขุมทรัพย์เข้าให้แล้วจริงๆ

และสวีจื่อม่อก็ดูทำตัวเรียบง่ายมาก

ลู่เจียฉีอดนึกย้อนไปถึงตอนเจอกันครั้งแรกไม่ได้ ตอนที่สวีจื่อม่อนั่งแท็กซี่มา

ตอนนั้นเธอมองเขาผิดไปจริงๆ

โชคดีที่สวีจื่อม่อไม่ถือสา และท่าทีที่มีต่อเธอก็ดีใช้ได้ โดยเฉพาะตอนดูบ้านและกินข้าว เขาชอบแอบมองขาอ่อนของเธอในถุงน่องสีดำอยู่เรื่อย

รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปากของลู่เจียฉี แต่ก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว

เฮ้อ ก็แค่นั้นแหละ สวีจื่อม่อไม่ได้รุกคืบอะไรต่อ ทำเอาเธอแอบผิดหวังนิดๆ

แต่... เธอควรจะปล่อยโอกาสนี้หลุดมือไปเพียงเพราะสวีจื่อม่อไม่เป็นฝ่ายรุกงั้นเหรอ?

แววตาของเธอเริ่มฉายความมุ่งมั่น

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือจัดการงานที่สวีจื่อม่อสั่งให้เรียบร้อย ดังนั้น หลังจากดูข้อมูลที่พักอาศัย ลู่เจียฉีก็เริ่มพิมพ์ข้อความ

"คุณสวีคะ สนใจเป็นห้องชุดขนาดใหญ่หรือวิลล่าคะ"

สวีจื่อม่อคิดอยู่ครู่หนึ่ง

เจียงอวี่เวยเพิ่งอยู่ปีสอง วิลล่าก็ดี แต่เธอน่าจะชอบห้องชุดหรูๆ มากกว่า

"เอาห้องชุดขนาดใหญ่ละกัน"

"คุณสวีคะ เท่าที่ฉันทราบตอนนี้ มีเหมยซีหูหมายเลข 1, จินเม่า, หมู่ตันเก๋อ และปินเจียงเบย์ ที่ตรงตามความต้องการของคุณ คุณสนใจที่ไหนเป็นพิเศษไหมคะ"

ลู่เจียฉีเอ่ยชื่อโครงการห้องชุดระดับท็อปในเขตเย่ว์ลู่

แน่นอนว่าปินเจียงเบย์ยังคงเป็นที่สุด

จริงๆ แล้วด้วยงบที่สวีจื่อม่อตั้งไว้ ซื้อห้องที่ปินเจียงเบย์ก็ยังมีเงินเหลือเฟือ เธอแค่เสนอชื่อโครงการให้สวีจื่อม่อเลือกเท่านั้น

"ที่ไหนก็ได้ ที่สำคัญคือต้องตกแต่งเสร็จพร้อมอยู่ สไตล์โมเดิร์น เรียบหรูดูวัยรุ่น และต้องมีที่จอดรถด้วย..."

สวีจื่อม่อระบุความต้องการอย่างละเอียด

"คุณสวี รอสักครู่นะคะ"

จากนั้นลู่เจียฉีก็เริ่มสอบถามข้อมูลโครงการต่างๆ อย่างละเอียด

มีเงินซะอย่าง ไม่ต้องกลัวว่าจะหาซื้อคอนโดดีๆ ไม่ได้ ยิ่งช่วงนี้ด้วยแล้ว แค่ในปินเจียงเบย์ที่เดียว ก็มีเจ้าของห้องที่ตกแต่งเสร็จแล้วแต่ต้องรีบขายเพราะหมุนเงินไม่ทัน

ห้องนั้นขนาด 442 ตารางเมตร แต่คุ้มค่ากว่าห้องที่สวีจื่อม่อซื้อไปเยอะ

คอนโดสมัยนี้ซื้อง่ายขายยาก แถมราคาก็ดิ่งลงเหว

บวกกับค่าส่วนกลางมหาโหดของปินเจียงเบย์... ต่อให้ยกลู่เจียฉีให้อยู่ฟรีๆ เธอก็ไม่มีปัญญาจ่ายค่าส่วนกลางด้วยรายได้ของเธอหรอก

มันบ้าบอขนาดนั้นแหละ

ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง ลู่เจียฉีก็ส่งข้อมูลห้องชุดหลายแห่งที่ตรงตามความต้องการของสวีจื่อม่อมาให้

"คุณสวีลองเลือกดูก่อนนะคะ"

"โอเค"

สวีจื่อม่อดูผ่านๆ แล้วรู้สึกว่าพอใจทุกที่ แต่ในเมื่อจะซื้อให้เจียงอวี่เวย ก็ต้องให้เธอเป็นคนเลือกเอง

เขาจึงส่งข้อความหาเธอ "ว่างเมื่อไหร่จ๊ะอวี่เวย"

เจียงอวี่เวยกำลังจะเริ่มไลฟ์สด พอเห็นข้อความของเขาก็ชะงัก รอยยิ้มเบ่งบานบนใบหน้า แต่ความรู้สึกไม่สบายตัวทำให้เธอลังเลนิดหน่อย แต่ก็ยังถามกลับไปว่า "พี่จื่อม่อคิดถึงหนูเหรอคะ"

"ใช่ครับ"

"แต่ตอนนี้หนูควรพักผ่อนนะ ไว้ว่างเมื่อไหร่ พี่จะพาไปทำธุระหน่อย"

สวีจื่อม่อส่งข้อความไปสองข้อความติดกัน

สัมผัสได้ถึงความห่วงใย รอยยิ้มของเจียงอวี่เวยยิ่งหวานหยดย้อย จนเฟิงฟางฟางที่อยู่เตียงบนทนดูไม่ได้

"อี๋ เลี่ยนชะมัด