บทที่ 14 ช้อปปิ้ง

เนื่องจากพักอยู่ที่โรงแรมเดอะเซนต์รีจิส การจองโต๊ะที่ห้องอาหารจีนจึงเป็นเรื่องง่ายมาก

ระหว่างทานอาหาร สวีจื่อม่อดูแลเอาใจใส่เจียงอวี่เวยเป็นอย่างดี ไม่ได้ละเลยเธอเพียงเพราะได้เธอมาครอบครองแล้ว

เจียงอวี่เวยสัมผัสได้ถึงความใส่ใจนี้ ค่าความชอบของเธอจึงเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

[ค่าความชอบของเจียงอวี่เวย +2]

ไม่เลว

การที่ค่าความชอบเพิ่มขึ้นแสดงว่าเจียงอวี่เวยยังคงโหยหาความรักอยู่ลึกๆ

ยิ่งไปกว่านั้น บรรยากาศอันหรูหราของโรงแรม ซึ่งเป็นครั้งแรกของเธอที่ได้มาสถานที่แบบนี้ ก็สร้างความประทับใจให้เธอไม่น้อย

เพียงแต่ด้วยนิสัยของเธอ เธอจึงไม่กล้าแม้แต่จะถ่ายรูปหรือเช็กอิน

"บ่ายนี้ไม่ต้องกลับไปเรียนหรอก เดี๋ยวพาไปซื้อของ" สวีจื่อม่อเสนอเมื่อทานใกล้เสร็จ

เขามีกองทุนย้ายถิ่นฐานตั้งมากมาย ต้องรีบใช้ ยิ่งถ้าใช้แล้วเพิ่มค่าความชอบได้ด้วยยิ่งดีใหญ่

"อ้อ..."

เจียงอวี่เวยลังเลครู่หนึ่ง แต่ก็ตอบตกลง

จากนั้นเธอก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาขอลากับอาจารย์

เพราะเป็นการพาเจียงอวี่เวยมาทานข้าว สวีจื่อม่อจึงใช้กองทุนย้ายถิ่นฐานจ่ายได้ ไม่อย่างนั้นเงินทุนของเขาคงหายไปครึ่งหนึ่งแน่

หลังจากเช็กเอาต์

สวีจื่อม่อเรียกรถไปส่งที่ไอเอฟซี

ระหว่างทาง แม้เจียงอวี่เวยจะไม่พูดอะไรมาก แต่ก็แอบชำเลืองมองเขาเป็นระยะ เหมือนมีอะไรอยากจะพูดแต่ไม่กล้า

เมื่อมาถึง สวีจื่อม่อก็จูงมือเธอเดินเข้าไปอย่างเป็นธรรมชาติ

เจียงอวี่เวยเคยมาที่นี่แน่นอน เพราะเดือนแรกที่ไลฟ์สดเธอก็หาเงินได้พอสมควร แต่เมื่อต้องเผชิญกับสินค้าแบรนด์เนมละลานตา เธอก็ทำใจซื้อไม่ลง

แม้แต่เครื่องประดับชิ้นเล็กๆ ก็ปาเข้าไปหลายพัน ของแพงหน่อยก็หลักหมื่น นักศึกษาปีสองอย่างเธอจะเอาเงินที่ไหนมาจ่ายไหว?

"มีอะไรที่ชอบไหม" สวีจื่อม่อถาม

"คะ?"

เจียงอวี่เวยได้สติ รีบตอบ "ม...ไม่ค่ะ หนูไม่อยากได้อะไร"

แต่...

ผู้หญิงคนไหนบ้างจะไม่ชอบของแบรนด์เนม?

"งั้นก็ซื้อๆ ไปเถอะ"

จริงๆ แล้วสวีจื่อม่อก็ไม่รู้เรื่องแบรนด์เนมเท่าไหร่ เพราะไม่เคยซื้อเหมือนกัน เขาแค่สุ่มเดินเข้าร้านไปร้านหนึ่ง โดยจูงเจียงอวี่เวยตามเข้าไป

เนื่องจากพวกเขาเข้าทางประตูทิศใต้ 1 ร้านหลุยส์ วิตตองจึงอยู่ตรงทางเข้าพอดี

"ยินดีต้อนรับสู่หลุยส์ วิตตองค่ะ"

พนักงานสาวสวยทักทายอย่างกระตือรือร้น

"ช่วยเลือกชุดให้เธอหน่อย"

ด้วยกองทุนย้ายถิ่นฐาน สวีจื่อม่อสั่งพนักงานอย่างมั่นใจ แล้วปล่อยมือเจียงอวี่เวย ผายมือบอก "ไปเลือกสิ"

"เชิญทางนี้ค่ะคุณผู้หญิง"

พนักงานยิ่งกระตือรือร้นเข้าไปใหญ่ เธอรู้ดีว่าลูกค้าแบบนี้มีโอกาสปิดการขายได้สูง

เจียงอวี่เวยยังทำตัวไม่ถูก แต่พนักงานก็รีบหยิบกระเป๋าใบแล้วใบเล่ามาให้เธอเลือกอย่างเอาอกเอาใจ

ผ่านไปนานสองนาน เจียงอวี่เวยก็ยังเลือกไม่ได้สักที

สวีจื่อม่อจำต้องเดินเข้าไปช่วยเลือกตามสายตาที่เธอมอง

LV x TM CARRYALL ราคา 24,900

LV x TM SPEEDY BANDOULIÈRE 25 ราคา 21,500

LV x TM NÉONOÉ BB ราคา 22,300

ดูเหมือนเจียงอวี่เวยจะชอบสไตล์น่ารักๆ

รวมราคาทั้งหมดแค่หกหมื่นกว่าบาท สวีจื่อม่อจ่ายโดยไม่กะพริบตา

กองทุนย้ายถิ่นฐาน 85 ล้านหยวนนี่ใช้ยังไงก็ไม่หมดจริงๆ

"ไป ร้านต่อไป"

เจียงอวี่เวยที่ยังมึนงงถูกสวีจื่อม่อลากไปร้านถัดไป

จากนั้น เขาก็ซื้อทั้งเครื่องสำอาง น้ำหอม เสื้อผ้า รองเท้า... สารพัดอย่าง!

ในอีกด้านหนึ่ง

ขณะที่หวังผิงผิงไปที่สำนักงานกฎหมาย 'ไฮโซ' หวงอวี้ชิงและเพื่อนสนิทก็มาเดินเล่นที่กั๋วจิน

ในร้านกุชชี่ หวงอวี้ชิงยังคงขอให้พนักงานหยิบกระเป๋าใบที่เธออยากได้มาให้ดู ถือพลิกซ้ายพลิกขวาชื่นชมอยู่นาน

น่าเสียดาย มันแพงเกินไป

เธอซื้อไม่ไหว

หวงอวี้ชิงมาดูใบนี้ไม่ต่ำกว่าสิบครั้งแล้ว แม้พนักงานจะเริ่มรำคาญ แต่ก็ยังยิ้มสู้

พนักงานขายมีความอดทนกับพวกไฮโซจอมปลอมพวกนี้อยู่แล้ว เพราะใครจะรู้ วันดีคืนดีพวกเธออาจจะหาเสี่ยมาซื้อให้ก็ได้?

ขณะที่กำลังวางกระเป๋าลง หวงอวี้ชิงเหลือบไปเห็นเงาสะท้อนในกระจก เป็นร่างที่คุ้นตาเดินผ่านหน้าร้านไป

"หือ?"

นั่นสวีจื่อม่อนี่นา

แถมเขายังถือถุงพะรุงพะรัง ที่สำคัญคือ มีสาวน้อยหน้าตาสะสวยและดูเด็กมากเดินอยู่ข้างๆ เขา

หวงอวี้ชิงไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบเดินออกจากร้านทันที

ใช่สวีจื่อม่อจริงๆ ด้วย!

มองดูโลโก้บนถุงช้อปปิ้งในมือเขาและเด็กสาวคนนั้น ล้วนแต่เป็นแบรนด์ที่เธอคุ้นเคยทั้งนั้น

"แบรนด์เนมเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?!"

หวงอวี้ชิงตกใจ

บวกกับรูป 9 ช่องที่เธอเห็นในโมเมนต์สวีจื่อม่อ เธอยิ่งมั่นใจว่าอดีตสามีของหวังผิงผิงน่าจะรวยขึ้นมาจริงๆ

แค่ไม่รู้ว่ารวยก่อนหรือหลังแต่งงานแค่นั้นเอง

"อวี้ชิง จะไปไหนน่ะ"

เพื่อนๆ ร้องเรียก แต่หวงอวี้ชิงแค่โบกมือ "พวกเธอดูไปก่อนนะ ฉันขอไปเดินเล่นหน่อย"

เธอแอบสะกดรอยตามดูห่างๆ มองดูถุงช้อปปิ้งในมือสวีจื่อม่อที่เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ

เขาใจป้ำเกินไปแล้วมั้ง?

เธอเองก็... อยากได้บ้างเหมือนกัน!!!

จนกระทั่งสวีจื่อม่อและเจียงอวี่เวยออกจากไอเอฟซีและขับรถออกไป หวงอวี้ชิงถึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารัวข้อความหาหวังผิงผิง

"ผิงผิง รู้ไหมว่าฉันเจอใครที่ไอเอฟซี"

หวังผิงผิง: "ใคร?"

หวงอวี้ชิง: "สวีจื่อม่อ!"

รูปภาพ รูปภาพ รูปภาพ

"ดูสิ แบรนด์เนมทั้งนั้น! เยอะขนาดนี้ อย่างน้อยต้องหลายแสน"

"หลายแสน?!"

หวังผิงผิงที่นั่งอยู่ในสำนักงานกฎหมายลุกพรวดขึ้นทันที ส่งข้อความเสียงด้วยความโกรธเกรี้ยว "มันเอาเงินฉันไปซื้อแบรนด์เนมเป็นแสนให้นังจิ้งจอกนั่นเหรอ?!"

เธอโกรธจนหน้ามืด รู้สึกเหมือนหัวใจถูกกรีด

นั่นมันเงินของเธอทั้งนั้น แบรนด์เนมพวกนั้นควรจะเป็นของเธอสิ!

ถ้าไม่ใช่เพราะหวงอวี้ชิงบอกว่าสวีจื่อม่อออกจากไอเอฟซีไปแล้ว เธอคงนั่งแท็กซี่ไปดักตบเขาแล้ว

แต่เธอก็ยังบ่นหวงอวี้ชิงที่ไม่ยอมบอกให้เร็วกว่านี้

เพราะหวังผิงผิงตะโกนเสียงดัง ทนายความที่นั่งอยู่ตรงข้ามจึงเงยหน้าขึ้นมอง

"ทนายเฉิน อีกนานไหมกว่าคุณจะยื่นเรื่องขอตรวจสอบได้ อดีตสามีฉันจะผลาญเงินฉันหมดแล้วเนี่ย!"

น้ำเสียงของหวังผิงผิงเต็มไปด้วยความเร่งร้อนและหงุดหงิด

"คุณหวังครับ ไม่ต้องกังวลเรื่องนี้หรอกครับ ถ้าคุณสวีใช้สินสมรสของคุณไปจริง คุณมีสิทธิ์เรียกคืนได้ครับ..."

ทนายเฉินอธิบายข้อกฎหมายให้เธอฟังอย่างใจเย็น

ได้ยินดังนั้น หวังผิงผิงก็ค่อยๆ สงบลง แต่ยังคงเร่งเร้า "แล้วอีกนานไหมกว่าฉันจะได้เงินคืน"

ท่าทีไร้มารยาทของเธอทำให้ทนายเฉินไม่พอใจ แต่เห็นแก่คดีใหญ่ เขาจึงต้องอดทน "พรุ่งนี้น่าจะทราบผลครับ"

"ทำไมต้องรออีกวันนึงด้วย"

หวังผิงผิงบ่นกระปอดกระแปดไม่หยุด

เมื่อวานเธอเพิ่งไปกู้เงินนอกระบบมาช่วยน้องชายหวังเฉียง และยังได้รู้ว่าน้องชายถูกสวีจื่อม่อหลอก

ถ้าสวีจื่อม่อไม่หลอกน้องชายเธอว่าจะให้เงินหมื่นห้า น้องชายเธอจะไปเที่ยวที่อโคจรแบบนั้นเหรอ?

แล้วตอนนี้มันยังเอาเงินของเธอไปซื้อแบรนด์เนมให้นังจิ้งจอกนั่นอีก

แค่เห็นรูปที่หวงอวี้ชิงส่งมา ใจเธอก็ร้อนรุ่มจนนั่งไม่ติด

เธอต้องทำให้สวีจื่อม่อไม่เหลืออะไรเลยให้ได้!