EP.45 ตัวอย่างที่น่าสยดสยอง Part 2

EP.45 ตัวอย่างที่น่าสยดสยอง Part 2

หลังจากที่อาริอัสและฮาร์ลีย์ออกจากบ้านของอีวานอฟไปไม่นาน รูเล็ตต์พยายามโทรหาเกรเกอร์ แต่ก็โทรไม่ติดและถูกโอนสายไปยังระบบฝากข้อความเสียง

"ชิ แย่แล้ว เกรเกอร์ โทรหาฉันทันทีที่ได้รับข้อความนี้ เรามีปัญหาใหญ่แล้ว" รูเล็ตต์พูดอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็วางสายก่อนจะเลื่อนดูรายชื่อผู้ติดต่ออีกครั้งแล้วโทรหาฮาร์ลีย์

ต่างจากกรณีของเกรเกอร์ การโทรเชื่อมต่อได้ แต่ไม่ใช่เสียงของฮาร์ลีย์ที่ปลายสาย

"ฉันกำลังสงสัยอยู่ว่าเมื่อไหร่เธอจะโทรมา" เสียงของอาริอัสนั้นทำให้รูเล็ตต์รู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว เธอนิ่งไปครู่นึง เพราะไม่รู้จะตอบยังไงดี

"เงินที่หายไป...ก็เป็นคุณนี่เอง คุณรอดมาได้ยังไง ?" เธอพูดตะกุกตะกัก

"เธอกำลังกังวลเรื่องที่ไม่ที่ไม่ถูกต้องอยู่นะ" อาริอัสพูดเพียงเท่านี้ก่อนวางสาย

ขณะนั้นเขาและฮาร์ลีย์อยู่ที่บ้านของเขา เขานั้นทำตัวราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แม้แต่ฮาร์ลีย์ซึ่งปกติเป็นคนไม่คิดมากก็ยังรู้สึกไม่สบายใจกับสถานการณ์นี้

"เฮ้ บอส ตำรวจนั้นจะไม่เริ่มตามหาเราเหรอ พอพวกเขาเจอสภาพที่เราทำไว้เนี่ย แล้วนายจะทำยังไงกับเล็ตต์ล่ะ" ฮาร์ลีย์ถามพลางนอนหงายท้องอยู่บนโซฟา ขาของเธอนั้นเตะไปมาอย่างสนุกสนานในอากาศขณะที่เธอมองดูโทรทัศน์

“ฉันมีคนที่จะจัดการเรื่องนั้นอยู่แล้ว ส่วนรูเล็ตต์ ฉันจะจัดการกับเธอทีหลัง เธอน่าจะกำลังเดินทางออกจากก็อตแธมไปแล้ว และฉันก็ไม่มีความสนใจที่จะตามจับ เธอ” อาริอัสตอบอย่างใจเย็น โดยเขานั้นหมายถึงเจ้าหน้าที่ทุจริตที่เขายังคงมีอยู่ในกรมตำรวจก็อตแธม เขานั้นไม่กังวลว่าการกระทำของเขาจะถูกเปิดเผย และถึงแม้จะถูกเปิดเผย เขาก็รู้สึกว่าผลที่ตามมานั้นไม่สำคัญอะไร

"ส่วนเรื่องของรูเล็ตต์และลูเธอร์นั้น ก็คงเป็นแค่เรื่องของเวลาเท่านั้น"

"ยังไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอทิ้งฉันไป นายคิดว่านายรู้จักผู้หญิงคนนี้ดีแค่ไหน" ฮาร์ลีย์ขมวดคิ้ว ดูเหมือนจะเสียใจ กับการทรยศของรูเล็ตต์มากกว่าที่เธอแสดงออก

"ยิ่งมีคนมากเท่าไหร่ก็ยิ่งต้องแบ่งเงินกันมากขึ้น เท่านั้น รูเล็ตต์ต้องการทำกำไรให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ดังนั้นเธอจึงทำงานร่วมกับเชดเท่านั้น ซึ่งความสามารถของเชดเป็นประโยชน์อย่างมาก"

"อืม ฉันว่ามันก็ฟังดูมีเหตุผลนะถ้าคิดดูดีๆ เอาเถอะ อย่างน้อยก็ไม่มีนายมาตามล่าฉัน นายมันบิดเบี้ยวกว่าที่นายแสดงออกนะ บอส แต่มันก็เซ็กซี่ดีนะ รู้ไหม นายคล้ายๆ คุณเจ แต่... จะใช้คำอะไรดี... อืม... น่าเย้ายวน ใช่ นั่นแหละ"

อาริอัสนั้นไม่ได้ตอบคำพูดของฮาร์ลีย์ และเธอยังคงเตะขาเล่นต่อไป

...

เช้าวันต่อมา ข่าวของเมืองก็อตแธมรายงานเหตุการณ์สุดสยองที่เกี่ยวข้องกับเกรกอร์ อิวานอฟ รายละเอียดอันน่าสยดสยองนั้นทำให้ชาวเมืองหวาดกลัว ตำรวจได้ปกปิดข้อมูลส่วนใหญ่จากสาธารณชน แต่ข่าวลือและทฤษฎีสมคบคิดเริ่มปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว เหตุการณ์นี้กลายเป็นข่าวระดับประเทศในไม่ช้า โดยสถานีข่าวภายนอกก็อตแธมก็รายงานข่าวนี้เช่นกัน

เมื่อรูเล็ตต์เห็นข่าว เธอก็กลับไปที่เนวาดาแล้ว แต่ความกังวลที่เธอมีต่ออาริอัสกลับเพิ่มมากขึ้นอย่างมาก ในขณะเดียวกัน อาริอัสได้ตื่นขึ้นมาในเช้าวันนั้นด้วยบรรยากาศที่สดใสกว่าคนส่วนใหญ่

เขาเปิดตาขึ้นมาก็พบว่าผ้าห่มถูกดึงออกไปแล้ว และไอ้นั่นของเขาก็โผล่ออกมา โดยที่ฮาร์ลีย์กำลังใช้ลิ้นของเธอเลียไปตามส่วนปลายของไอ้นั่นของเขาพร้อมกับลูบคลำลำไอ้นั่นของเขาไปด้วย ก้นที่อวบอิ่มของเธอนั้นส่ายไปมาในอากาศขณะที่เธอกำลังทำอยู่

ทางอาริอัสนั้นไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร เพราะเขาสัมผัสได้ถึงการปรากฏตัวของเธอ และเมื่อสังเกตเห็นว่าเธอนั้นไม่มีเจตนาร้ายเขาจึงปล่อยให้ ดำเนินการต่อไป

"อรุณสวัสดิ์" ฮาร์ลีย์พึมพำขณะที่กำลังดูดไอ้นั่นของเขา พร้อมกับยิ้มกว้างก่อนจะเริ่มดูดส่วนปลายทั้งหมด

อาริอัสยื่นมือออกไปดึงผมเปียของเธอเบาๆอย่างหยอกล้อ นั่นทำให้เธอยิ้มมุมปากมากขึ้นไปอีก "อะไรเป็นแรงบันดาลใจให้เธอทำแบบนี้ ?" เขาถามพลางทำให้เธอขยับ ขึ้นลงบนไอ้นั่นของเขาอย่างไม่เรียบร้อยมากขึ้น

"อืม...น่าสนใจ อยาก...แบบนั้น-" ส่วนใหญ่ที่เธอพูดนั้นมันฟังไม่ค่อยชัด แต่อาริอัสก็พอจะเข้าใจได้ ฮาร์ลีย์เธอนั้นมีนิสัยใจร้อนและมักทำตามใจตัวเองโดยไม่คิดถึงผลที่ตามมา ความคิดที่จะดูดไอ้นั่นของเขาก่อนที่เขาจะตื่นนั้นได้ผุดขึ้นมาในใจเธอโดยไม่ทันตั้งตัว และเธอก็ลงมือทำมันไปเลยโดยไม่สนผลที่ตามมาแบบทุกที

ก่อนที่อาริอัสจะพูดอะไรไปมากกว่านี้ โทรศัพท์ของเขาซึ่งวางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งใกล้ๆก็ดังขึ้น มันแสดงหมายเลขผู้โทรที่คุ้นเคย-บาร์บารา

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วถอนหายใจ "ว่า ?"

"ข่าว... เกิดอะไรขึ้นกับนายกเทศมนตรี คุณเป็นคนทำหรือเปล่า ?" เสียงของบาร์บาร่าสั่นเครือเจือด้วยความกลัวและความสงสัย

"อ๋อ เรื่องนั้นเหรอ ? ไม่ใช่" อาริอัสตอบอย่างราบรื่น "ฉันแค่ตั้งใจจะทำลายภาพลักษณ์ของเขาด้วยการปล่อยข้อมูลบางอย่างที่เขาปกปิดไว้ ฉันเองก็ไม่ว่าอะไรกับผลลัพธ์ที่ออกมาหรอก"

ขณะที่อาริอัสกำลังพูด ฮาร์ลีย์ก็สังเกตเห็นว่าเขารับโทรศัพท์แล้ว รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ และเธอก็เริ่มดูดไอ้นั่นของเขาแรงขึ้น โดยแน่ใจว่าเสียงนั้นจะได้ยินผ่านทางโทรศัพท์ไปหาคนที่โทรมา

"แล้วคุณอยู่ไหนล่ะ ? คุณยังอยู่ที่ก็อตแธมอยู่ไหม ?" บาร์บาราถามด้วยเสียงสั่นเครือ

"ฉันอยู่บ้านนะ อ้อ ใช่แล้ว และเนื่องจากทรัพย์สินของฉันถูกขายให้กับ เล็กซ์คอร์ป ไปแล้ว เธอจึงไม่จำเป็นต้องไปที่ไอซ์เบิร์กเลานจ์อีกต่อไปแล้ว" อาริอัสบอกเธออย่างไม่ใส่ใจ

"ตกลง...งั้นฉันควรไปทำงานที่บ้านคุณดีไหม ? เป็นคน ทำความสะอาดหรืออะไรทำนองนั้น ?" บาร์บาราเสนอพร้อมกับพยายามจับตาดูเขาอย่างใกล้ชิด

"ฉันจะคิดดูก่อน" อาริอัสตอบพลางแสดงท่าทีไม่สนใจความคิดนั้นเท่าไหร่ บาร์บาราเริ่มตื่นตระหนก เสียงของเธอเริ่มเร่งรีบมากขึ้น

"เดี๋ยวก่อน! ฉัน เอ่อ... สามารถให้ข้อมูลบางอย่างกับคุณได้ในระหว่างที่ฉันอยู่ที่นั่นด้วย"

"ข้อมูลประเภทไหนล่ะ ?" อาริอัสถามด้วยน้ำเสียงยังคง เฉยเมย

"แน่นอนว่าเกี่ยวกับอาชญากร ฉันจะไม่พูดอะไรเกี่ยวกับฮีโร่ แม้ว่าคุณอยากจะเปิดเผยตัวตนของฉันก็ตาม" บาร์บาราชี้แจง

"ได้ เธอช่างมีน้ำใจเหลือเกิน ตกลง ฉันจะแจ้งให้ฝ่ายบริหารทราบว่าให้ถือว่าเธอเป็นแขกคนนึงนับจากนี้ไป เอาล่ะ ถ้าแค่นี้ก็พอแล้ว ฉันมีธุระต้องไป จัดการ"

อาริอัสไม่รอคำตอบจึงวางสายและหันกลับไปสนใจ ฮาร์ลีย์ที่ยังคงดูดไอ้นั่นของเขาอย่างตะกละตะกลามไม่หยุด

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________