เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 363 ให้เงินก็ไม่เอา

บทที่ 363 ให้เงินก็ไม่เอา

บทที่ 363 ให้เงินก็ไม่เอา


บทที่ 363 ให้เงินก็ไม่เอา

เจียงยวี่ตงพยักหน้าเล็กน้อย “ที่นายพูดมาถูกหมด”

เขาเคยลงพื้นที่ในชนบทบ่อยครั้ง พอเฉิงสือพูดเขาก็เข้าใจทันที

แต่โจวซินเซิงกับคนอื่นๆ เอาแต่อุดอู้อยู่ในโรงงาน คิดเรื่องพวกนี้ไม่ออกหรอก

เฉิงสือกล่าวว่า “ผมแนะนำให้เขาพาบุคลากรทางเทคนิคหลักๆ ไปกินนอนตามอำเภอต่างๆ สักพัก ไปทำความเข้าใจความต้องการที่แท้จริงของพี่น้องเกษตรกร แล้วค่อยกลับมาวิจัยพัฒนา”

ผู้บริหารองค์กรที่ไม่เข้าใจความต้องการที่แท้จริงของลูกค้า เป็นเรื่องที่ทั้งน่าขำและน่าเศร้า

เจียงยวี่ตงเม้มปาก “อืม”

วันรุ่งขึ้น ทีมช่างเทคนิคของโรงงานเครื่องกลก็จำต้องลงพื้นที่ชนบทเพื่อสำรวจตลาดด้วยความคับแค้นใจ

แม้แต่โจวซินเซิงยังคิดว่าเฉิงสือจงใจกลั่นแกล้งพวกเขาเพื่อแก้แค้น

อีวานอฟโทรมาทวงสัญญา “เอาล่ะ เรื่องที่คุณสั่งผมจัดการเรียบร้อยแล้ว บอกมาว่าเหมืองทองอยู่ที่ไหน”

เฉิงสือตอบ “ก็บอกไปแล้วไง”

อีวานอฟอุทานเสียงหลง “หา?!!”

เฉิงสืออธิบาย “ธุรกิจบริษัททัวร์นี่แหละ คือเหมืองทอง ตอนนี้อิทธิพลของคุณยังไม่มากพอ ต่อให้ผมบอกตำแหน่งเหมืองทองจริงๆ ไป คุณก็รักษาไว้ไม่ได้ เผลอๆ จะนำภัยมาสู่ตัวด้วยซ้ำ”

อีวานอฟสบถ “ไอ้บ้าเอ๊ย ไอ้ต้มตุ๋น ผมไม่น่าเชื่อคุณเลย”

เฉิงสือถามกลับ “คุณคิดว่าภาวะขาดแคลนสินค้าอุปโภคบริโภคในมอสโกจะรุนแรงขึ้น หรือจะคลี่คลายลง”

อีวานอฟตอบทันที “แน่นอนว่าต้องรุนแรงขึ้นสิ”

เฉิงสือกล่าว “นั่นไงล่ะ ดังนั้นเส้นทางการท่องเที่ยวสายนี้ จะช่วยให้คุณขนส่งของที่คุณต้องการจากฝั่งเราไปที่นั่นได้อย่างต่อเนื่อง และยังสามารถขนของจากฝั่งคุณมาให้เราได้ด้วย ถ้าคุณต้องการโควตารถไฟขนส่งสินค้า ผมจะช่วยหาทางให้ ทางเราต้องการแร่ธาตุคุณภาพสูงชนิดต่างๆ”

คำพูดบางอย่าง เขาไม่สะดวกที่จะพูดผ่านโทรศัพท์

แต่คนฉลาดอย่างอีวานอฟ ย่อมคิดตามได้แน่นอน

อีวานอฟเงียบไปครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็สบถออกมา “เชี่ย... กูเข้าใจแล้ว”

จากนั้นก็วางสายไป

จางฉี่หางลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เดิมทีเขาไม่ควรปากมาก

แต่พอนึกถึงตอนที่เฉิงสือเล่าเรื่องการดัดแปลงปืนพกมาคารอฟให้ฟังคราวก่อน เขาคิดว่าถ้าเสนอแนะอะไรไปบ้างก็น่าจะไม่มีปัญหา

เขาเอ่ยขึ้นว่า “กระสุนหนักเกินไปครับ ถ้าพกไปเยอะ ภาระของทหารก็จะหนักเกินไป แต่ถ้าพกไปน้อย ก็กลัวว่าอำนาจการยิงจะไม่พอ”

เฉิงสือหยิบสมุดมาจดไปพลางพูดไปพลาง “อืม สามารถใช้วัสดุคอมโพสิตมาแทนที่ปลอกกระสุนทองแดงแบบดั้งเดิมบางส่วนได้ แบบนี้จะช่วยลดน้ำหนัก และยังช่วยเพิ่มความทนทานต่อการกัดกร่อนและความเป็นฉนวน ลดความเสี่ยงที่กระสุนจะเสียหายระหว่างการเก็บรักษาและการใช้งาน”

จางฉี่หางเสนอต่อ “ตอนนี้พื้นผิวปลอกกระสุนไม่เรียบลื่นพอ ทำให้การป้อนกระสุนและคัดปลอกไม่ไหลลื่น บางครั้งก็เกิดอาการขัดลำกล้อง”

เฉิงสือตอบ “อืม รูปทรงก็ต้องแก้ด้วย”

จางฉี่หางกล่าวอีกว่า “ตอนนี้แรงยึดระหว่างปลอกกระสุนกับหัวกระสุนไม่แน่นพอ บางครั้งก็หลวม ทำให้กระสุนชื้นได้ หรืออาจก่อให้เกิดอันตรายที่ร้ายแรงกว่านั้น”

จบบทที่ บทที่ 363 ให้เงินก็ไม่เอา

คัดลอกลิงก์แล้ว