บทที่ 330 คนที่รอไม่ได้

บทที่ 330 คนที่รอไม่ได้

อันที่จริงชิมิดท์ไม่ได้ยอมรับในตัวเฉิงสือเพียงเพราะการเจรจาครั้งก่อนเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะการซ่อมรถในครั้งนี้ด้วย

เดิมทีชิมิดท์คิดว่าถ้าหลี่จื้อกังและเฉิงสือซ่อมรถแบบส่งเดช ซ่อมจนพัง หรือยื้อเวลาซ่อมไม่เสร็จ เขาจะเรียกร้องค่าเสียหายให้ถึงที่สุด

ปรากฏว่าเมื่อเช้าวานนี้หลี่จื้อกังเรียกให้ชิมิดท์ไปรับรถ

เขาลองทดสอบดูแล้ว ไม่เพียงแต่เสียงรบกวนจะหายไป แต่เครื่องยนต์ยังถูกทำความสะอาดอย่างละเอียด ทำให้มีกำลังขับเคลื่อนดีขึ้นกว่าเดิม

เขาถามหลี่จื้อกังด้วยความประหลาดใจว่าซ่อมได้อย่างไร

หลี่จื้อกังตอบเพียงว่าเป็นเทคนิคการเชื่อม MIG แต่ไม่ยอมบอกรายละเอียดอื่น นอกจากนี้เขายังทำตามคำสั่งของเฉิงสือโดยกำชับชิมิดท์ว่า "จำไว้ว่าวันหลังมาเติมน้ำมันที่นี่ ให้เติมชนิดที่แพงที่สุดและมีค่าออกเทนสูงที่สุด"

ชิมิดท์รู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย อันที่จริงเขาไปสอบถามมาภายหลังแล้ว ที่นี่ก็มีน้ำมันเบนซินที่ได้มาตรฐานขายอยู่เช่นกัน

แต่เป็นเพราะเลขานุการของเขาเห็นแก่ของถูก เติมน้ำมันเกรดต่ำให้ จึงทำให้เกิดปัญหาในเวลาต่อมา

เขาจึงจ่ายเงินค่าซ่อมให้อย่างเต็มอกเต็มใจ

เมื่อเห็นเฉิงสือในเวลานี้ ประโยคแรกที่เขาพูดก็คือ "ขอบคุณคุณเฉิงมากที่ช่วยซ่อมรถให้ผม"

เฉิงสือพยักหน้าเล็กน้อย "เรื่องเล็กน้อยครับ สำหรับเพื่อนแล้ว เรายินดีให้ความช่วยเหลือเสมอ"

ที่โรงงาน วิศวกรเริ่มทำการทดสอบระบบเครื่องจักรเดี่ยวแล้ว

บนแผงควบคุม ไฟสีเขียวตรงตำแหน่งของเครื่องอัดอากาศ เครื่องขยายตัว เครื่องแลกเปลี่ยนความร้อน และปั๊มต่างๆ สว่างขึ้นทีละดวง โดยให้เครื่องเดินเครื่องสักพักแล้วจึงปิด

การทดสอบระบบเครื่องจักรเดี่ยวมีจุดประสงค์หลักเพื่อตรวจสอบว่าอุปกรณ์แต่ละชิ้นเริ่มทำงานและหยุดทำงานเป็นปกติหรือไม่ ตรวจสอบค่าพารามิเตอร์การทำงาน เช่น อุณหภูมิ แรงดัน และรอบความเร็วว่าอยู่ในเกณฑ์ที่กำหนดหรือไม่ รวมถึงตรวจสอบระบบหล่อลื่น ระบบระบายความร้อน และประสิทธิภาพการซีลกันรั่วไหลของอุปกรณ์

สำหรับอุปกรณ์แรงดันสูงอย่างเครื่องอัดอากาศ ก่อนการทดสอบระบบจะต้องทำการทดสอบความหนาแน่นของอากาศอย่างเข้มงวด เพื่อป้องกันการรั่วไหลของก๊าซหรือของเหลว

หลังจากทดสอบเครื่องจักรเดี่ยวผ่านแล้ว จะดำเนินการทดสอบการทำงานเชื่อมโยงทั้งระบบ ตามกระบวนการแยกอากาศ โดยจะเดินเครื่องทั้งระบบเพื่อตรวจสอบการทำงานประสานกันระหว่างอุปกรณ์ต่างๆ รวมถึงการลำเลียงวัสดุ การถ่ายเทพลังงาน และการจับคู่พารามิเตอร์ว่าปกติหรือไม่

ในระหว่างการทดสอบเครื่องจักรเดี่ยวและการทดสอบระบบการผลิต ก็จะมีการทดสอบระบบควบคุมอัตโนมัติควบคู่กันไปด้วย เพื่อตรวจสอบว่าค่าที่ตั้งไว้ในพารามิเตอร์ควบคุมทั้งหมดถูกต้องหรือไม่ และสามารถปรับสถานะการทำงานของอุปกรณ์โดยอัตโนมัติตามสถานการณ์จริงได้หรือไม่ เพื่อให้มั่นใจว่าระบบจะทำงานได้อย่างเสถียร

การทดสอบนี้เป็นกระบวนการแบบค่อยเป็นค่อยไป โดยจะทยอยเพิ่มโหลดของระบบ หอแยกอากาศขนาด 3,000 ลูกบาศก์เมตรทั้งสามชุดจะถูกแยกเดินเครื่องทีละชุด จากนั้นจึงเดินเครื่องคู่กัน และสุดท้ายเดินเครื่องพร้อมกันทั้งสามชุด เพื่อเปลี่ยนจากโหลดต่ำไปสู่โหลดเต็มพิกัด เพื่อตรวจสอบประสิทธิภาพการทำงาน ความเสถียร และความน่าเชื่อถือของระบบต่างๆ ในสถานีแยกอากาศภายใต้โหลดที่แตกต่างกัน

หลังจากระบบทำงานเสถียรแล้ว จะทำการทดสอบผลิตภัณฑ์ที่ได้ เช่น ปริมาณการผลิตและความบริสุทธิ์ของออกซิเจนและไนโตรเจน อัตราการสกัดก๊าซหายากอย่างอาร์กอน และอัตราการสิ้นเปลืองพลังงานต่อหน่วย ว่าเป็นไปตามข้อกำหนดการออกแบบหรือไม่

รวมถึงมาตรการความปลอดภัยต่างๆ ด้วย

โรงงานของหลูไจ้เสวี่ยเองมีระดับความเป็นอัตโนมัติที่ค่อนข้างสูงในระดับประเทศ ดังนั้นเธอจึงไม่รู้สึกแปลกใจอะไร

แต่หลินเสวี่ยจี้และอู๋ต้าตงที่มาจากรัฐวิสาหกิจเก่าแก่ ไม่เคยเห็นฉากที่หน้างานแทบไม่มีคนงานและปัญหาทุกอย่างถูกจัดการในห้องควบคุมกลางมาก่อน ต่างพากันอุทานด้วยความทึ่งในใจ

พารามิเตอร์สำคัญต่างๆ ในระบบแยกอากาศ เช่น อุณหภูมิ แรงดัน อัตราการไหล และความบริสุทธิ์ สามารถดูได้โดยตรงจากแผงควบคุม

เมื่อยืนอยู่ตรงนี้ พวกเขาถึงรู้สึกว่าตัวเองเหมือนคนบ้านนอกเข้ากรุง

แต่เฉิงสือกลับดูเหมือนเคยเห็นภาพนี้มานับครั้งไม่ถ้วน และยังคอยกำชับข้อควรระวังกับเจ้าหน้าที่ปฏิบัติงานเป็นระยะ

เมื่อการทดสอบทางนี้เสร็จสิ้น ชิมิดท์ก็เดินทางกลับเมืองซุ่ย

เมื่อข่าวแพร่ออกไปว่าโรงงานแยกอากาศเริ่มการผลิต ก็มีคนโทรศัพท์เข้ามาสั่งซื้อก๊าซชนิดต่างๆ มากมายนับไม่ถ้วน

อู๋ต้าตงถอนหายใจ "ถึงได้บอกไงว่า ทำไมคนเราถึงไม่มีวันหาเงินได้เกินกว่าความรู้ความเข้าใจของตัวเอง ถ้าไม่ได้เห็นกับตา ผมคงไม่เชื่อเด็ดขาดว่าแค่อากาศเอามาแปรรูปนิดหน่อย ก็จะขายดีขนาดนี้"

เฉิงสือฟังแล้วกลอกตา "คุณคิดว่าโค้กมันเป็นของวิเศษอะไรนักหนา? มันก็แค่น้ำบริสุทธิ์ผสมสีกับน้ำตาล แล้วอัดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เข้าไป แก้วละหนึ่งหยวน ขายแพงจะตาย แต่คนก็ยังแย่งกันซื้อ"

อู๋ต้าตงหัวเราะ "เฮอะๆ ต่อไปคาร์บอนไดออกไซด์ของพวกเขาก็ต้องมาซื้อจากเรา"

เฉิงสือตบไหล่เขาแล้วถอนหายใจ "ในที่สุดคุณก็คิดได้เสียที"

เฉิงสือทำงานใหญ่สำเร็จไปหนึ่งเรื่อง ในใจรู้สึกยินดี แต่ก็เหนื่อยจริงๆ หลังจากกลับมาทานมื้อกลางวัน เดิมทีตั้งใจจะนั่งดูเอกสารในสำนักงานสักพัก แต่สุดท้ายก็นั่งหลับไปบนโซฟา

เขาได้ยินเสียงคนกำลังรับโทรศัพท์ "ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันจะบอกเขาให้"

"อาร์กอน มีค่ะ ถ้าอย่างนั้นคุณโทรไปที่เบอร์ฝ่ายขายดีกว่านะคะ"

ในความสะลึมสะลือ เขาคิดว่าตัวเองยังอยู่ในสำนักงานชั้นสามสิบห้าบนตึกระฟ้าก่อนที่จะย้อนเวลากลับมา

คนที่รับโทรศัพท์คือเลขานุการของเขา

"คุณอาหม่า เขาเพิ่งกลับมาจากโรงงานแยกอากาศ ให้เขาพักหน่อยเถอะค่ะ อะไหล่ชิ้นนั้นที่คุณต้องการ เขาไปคุยกับโรงงานเซรามิกให้เมื่อหลายวันก่อนแล้ว"

เสียงแหบพร่าของหม่าฉางเซิ่งดังลอดออกมาจากโทรศัพท์ "โรงงานแยกอากาศสร้างเสร็จแล้ว เขายังจะมีอารมณ์มานอนหลับอีก บอกให้เขารีบลุกขึ้นมาทำงานเดี๋ยวนี้"

เดี๋ยวนะ

ก่อนย้อนเวลา ตอนที่ผมติดต่อกับโรงงาน 121 หม่าฉางเซิ่งเกษียณไปแล้วนี่นา

เขาจะโทรมาหาผมที่สำนักงานชั้นสามสิบห้าได้ยังไง?

เฉิงสือตื่นขึ้นทันทีและลุกขึ้นนั่ง

จากนั้นเขาก็เห็นซุนหมิ่นจือและเจียงจิ่นยวี่ สองสาวคนหนึ่งกำลังรับโทรศัพท์ อีกคนกำลังนั่งยองๆ อยู่กับพื้น จัดระเบียบหนังสือและแบบพิมพ์เขียวที่วางเกลื่อนกลาด

เฉิงสือลูบหน้าผากด้วยความจนใจ "พวกคุณกลับมาแล้วเหรอ?"

เจียงจิ่นยวี่ทัก "ตื่นแล้วเหรอคะ?"

ซุนหมิ่นจือหันมายิ้ม "เมื่อกี้พี่หลี่จื้อกังเอาเงินแปดพันหยวนมาให้ บอกว่าเป็นค่าซ่อมรถวันก่อน ฉันบอกว่าจะรอคุณตื่นมาออกใบเสร็จให้ย้อนหลัง แต่เขาบอกว่าไม่ต้อง ถ้ายังไงคุณโทรกลับหาเขาหน่อยนะคะ"

เฉิงสือกล่าว "คนคนนี้ซื่อสัตย์เกินไปแล้ว ค่าซ่อมหนึ่งหมื่นหยวน ให้ผมมาตั้งแปดพัน"

ซุนหมิ่นจือกล่าวเสริม "ฉันก็พูดแบบนั้นเหมือนกัน เขาบอกว่าคุณเป็นคนซ่อมจนหาย เขาขอรับแค่ค่าล้างเครื่องยนต์กับค่าแรงถอดประกอบก็พอ"

เฉิงสือรับคำ "อืม"

ซุนหมิ่นจือยื่นกระดาษให้ "นี่คือรายชื่อคนที่โทรมาเมื่อสักครู่ค่ะ"

เฉิงสือกล่าว "ขอบคุณครับ"

เจียงจิ่นยวี่กล่าว "ฉันช่วยแยกประเภทแบบพิมพ์เขียวใส่แฟ้มไว้ให้แล้ว คุณจะได้หาเจอง่ายๆ"

เฉิงสือบอก "จริงๆ พวกคุณไม่ต้องช่วยผมทำพวกนี้ก็ได้"

ซุนหมิ่นจือตอบ "พวกเราได้ยินพี่จวนบอกว่าคุณอยู่ที่สำนักงาน โทรศัพท์ดังไม่หยุดแต่ไม่มีคนรับ ก็เลยเป็นห่วง ขึ้นมาดูน่ะค่ะ"

เฉิงสือกล่าว "ได้ครับ เดี๋ยวผมจัดการเอง พวกคุณไปพักผ่อนเถอะ"

เจียงจิ่นยวี่บอก "พรุ่งนี้พวกเราจะกลับแล้วนะคะ"

เฉิงสือตอบ "ครับ ขอให้เดินทางปลอดภัย"

พี่ชายของเธอ เจียงยวี่ตง ย่อมต้องไปส่งพวกเธออยู่แล้ว ไม่ต้องให้เขากังวล

ซุนหมิ่นจือพูดขึ้นว่า "เราสองคนตกลงกันแล้ว ว่าจะช่วยคุณหาเครื่องเชื่อมเลเซอร์"

เฉิงสือชะงัก รีบส่ายหน้า "เรื่องนี้ไม่ต้องลำบากพวกคุณหรอก ตั้งใจเรียนเถอะครับ"

ขอแค่พวกเธอไม่มาวุ่นวายกับเขา เรื่องอะไรเขาก็จัดการได้ทั้งนั้น

เจียงจิ่นยวี่แย้ง "พวกเราแค่โทรศัพท์ไม่กี่สายเองค่ะ ไม่เสียเวลามากหรอก อีกอย่างมีทรัพยากรอยู่ในมือแต่ไม่ใช้ ปล่อยทิ้งไว้ก็น่าเสียดายเปล่าๆ เวลาของคุณจะได้เอาไปทำเรื่องอื่นที่มีประโยชน์มากกว่านี้"

เฉิงสือไม่รู้จะพูดอะไรดี

เขาไม่มีเวลามากพอที่จะไปตามหาอุปกรณ์เหล่านี้จริงๆ นั่นแหละ

และจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะพึ่งพาการวิจัยและพัฒนาด้วยตัวเองทั้งหมด