บทที่ 198 สะเทือนไปทั่วโลก! ราชาแห่งสงครามภาคพื้นดินที่แท้จริง!
บทที่ 198 สะเทือนไปทั่วโลก! ราชาแห่งสงครามภาคพื้นดินที่แท้จริง!
ประเทศฟาโรห์
กรุงไคโร
กองบัญชาการทหารรักษาการณ์
เสนาธิการคาอีเคาะประตูห้องบัญชาการตามปกติ... เขาถือเอกสารราชการสองสามฉบับแล้วเดินเข้าไปอย่างเชื่องช้า
“ผู้บัญชาการฮ็อบบี!”
“นี่คือเอกสารสองสามฉบับที่เพิ่งส่งขึ้นมา ขอให้ท่านพิจารณาด้วยครับ...”
เขาวางเอกสารราชการฉบับหนึ่งลงบนโต๊ะ...
ผู้ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ประธานคือรองผู้บัญชาการทหารสูงสุดของประเทศฟาโรห์ และผู้บัญชาการกองบัญชาการทหารรักษาการณ์กรุงไคโร ฮ็อบบี...
เขาเป็นชายหัวล้าน หน้าใหญ่หูใหญ่... หลังจากหยิบเอกสารขึ้นมา ก็เอ่ยถามขึ้นมาลอยๆ ว่า:
“งานแสดงอาวุธเป็นอย่างไรบ้าง เรียบร้อยดีใช่ไหม?”
“ท่านประธานาธิบดีและประมุขของรัฐต่างชาติ ตัวแทนต่างๆ ก็อยู่ที่นั่น... ต้องรับประกันความปลอดภัยของสถานที่จัดงานให้ดี อย่าให้เกิดข้อผิดพลาดใดๆ เด็ดขาด!”
ความคิดทั้งหมดของเขาจดจ่ออยู่กับงานแสดงอาวุธในวันนี้... จึงทำเพียงจรดปากกาเซ็นชื่อลงบนเอกสารอย่างขอไปที
นี่คืองานแสดงสินค้าระหว่างประเทศที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ประเทศฟาโรห์จัดขึ้นในรอบหลายปีมานี้!
หากเกิดปัญหาใดๆ ขึ้น... ผลที่ตามมาจะคาดเดาไม่ได้!
“ท่านผู้บัญชาการ! วางใจได้เลยครับ... จัดการเรียบร้อยแล้ว!” เสนาธิการคาอีมีความมั่นใจอย่างยิ่ง พูดด้วยสีหน้าสุขุมว่า:
“บนพื้นฐานของการรักษาความปลอดภัยที่มีอยู่... ผมได้ส่งกำลังทหารและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเพิ่มเข้าไปอีกกว่าหมื่นนาย”
“ทั่วทั้งสถานที่จัดงานมีการวางระบบรักษาความปลอดภัยถึงสี่ชั้น... ต่อให้เป็นแมลงวันตัวหนึ่งก็บินเข้ามาไม่ได้!”
“จะไม่มีปัญหาใดๆ เกิดขึ้นอย่างแน่นอนครับ”
ฮ็อบบีได้ฟัง... ก็พยักหน้าอย่างพอใจ:
“เรื่องที่นายจัดการ... ข้ายังวางใจได้เสมอ”
“ทำไมข้าถึงเลื่อนตำแหน่งนายให้เป็นเสนาธิการเมื่อปีที่แล้ว? ก็เพราะนิสัยที่มั่นคงและขยันขันแข็งของนายนั่นแหละ...”
ยังไม่ทันจะพูดจบ... ก็ได้ยินเสียงดังสนั่นหวั่นไหวมาจากขอบฟ้าไกล:
“ครืนๆๆ...!”
เสียงนั้นดังสนั่นจนหูแทบดับ... ราวกับจะทำให้แก้วหูฉีกขาด!
แสงสีขาวสว่างเจิดจ้า... สว่างยิ่งกว่าดวงอาทิตย์บนท้องฟ้า จนทำให้ทั้งสองคนแทบจะลืมตาไม่ขึ้น!
บนพื้นดิน... ก็รู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนเล็กน้อย!
สีหน้าของฮ็อบบีและคาอีเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน หัวใจของพวกเขาร่วงหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม... ลางสังหรณ์อันเลวร้ายพุ่งจากปลายเท้าขึ้นสู่กลางกระหม่อม!
การระเบิดที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน... ทำให้ทั้งสองคนตกใจสุดขีด!
ในฐานะทหารอาชีพ... พวกเขารีบวิ่งไปที่หน้าต่าง มองไปยังทิศทางของการระเบิด!
ในวินาทีนั้น!
ทั้งสองคนตกใจจนแทบจะปัสสาวะราดอยู่ตรงนั้น!
บนขอบฟ้า!
เมฆรูปดอกเห็ดสีเทาขนาดใหญ่ลอยสูงขึ้น... ภายในมีประกายระเบิดขนาดเล็กสีส้มแดง!
ควันดำทะมึนพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า... ชั้นเมฆถูกคลื่นกระแทกที่รุนแรง ระเบิดจนเกิดเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่!
บ้าเอ๊ย!
เมฆรูปดอกเห็ด!
ระเบิดนิวเคลียร์...!
ความคิดที่น่าสะพรึงกลัว... ผุดขึ้นในสมองของทั้งสองคน!
เมื่อความคิดที่น่าสะพรึงกลัวนี้เกิดขึ้น... ร่างกายของฮ็อบบีและคาอีก็สั่นสะท้าน!
“ตำแหน่งนั้น!”
“คือโซนจัดแสดงรถถังที่ท่านประธานาธิบดีอยู่...!”
“พระเจ้า... ท่านประธานาธิบดี! จบสิ้นแล้ว!”
สมองของคาอีร้องอุทานออกมาอย่างควบคุมไม่ได้... ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวังราวกับโลกทั้งใบพังทลายลงต่อหน้า!
ดวงตาทั้งสองข้างของฮ็อบบีเบิกกว้างขึ้นเป็นสองเท่า... เมฆรูปดอกเห็ด การระเบิด ประธานาธิบดี โซนจัดแสดงอาวุธ และประมุขของรัฐและตัวแทนจากนานาประเทศ!
คำศัพท์นับไม่ถ้วนแล่นผ่านความคิดของเขา... ฮ็อบบีตกใจจนตัวสั่นเทา!
หรือว่า... จะมีประเทศไหนกล้าบุกโจมตีประเทศฟาโรห์?
ประเทศอิสราเอล?
ผู้ก่อการร้ายในตะวันออกกลาง?
หรือว่าเป็นศัตรูของประเทศใดประเทศหนึ่งในที่เกิดเหตุ...?
การก่อการร้ายในภูมิภาคตะวันออกกลาง... เป็นเรื่องปกติเหมือนการกินข้าว!
หากประมุขของรัฐและตัวแทนจากต่างประเทศจำนวนมากเสียชีวิตจากการลอบสังหารในประเทศฟาโรห์... วันนั้นคงได้ถึงคราวซวยจริงๆ!
ประเด็นคือ... ประธานาธิบดีของตัวเอง ก็ยังอยู่ในโซนจัดแสดง!
ฮ็อบบีไม่มีเวลาคิด หันไปเตะคาอีหนึ่งที:
“ไอ้โง่!”
“แกไม่ได้ใช้ทหารเป็นหมื่นคน สร้างระบบป้องกันถึงสี่ชั้นหรอกรึ?”
“ไม่ได้บอกว่าแม้แต่แมลงวันตัวหนึ่งก็บินเข้าไปไม่ได้รึไง?”
“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
“ทำไมถึงมีการก่อการร้าย! แถมยังระเบิดจนเกิดเมฆรูปดอกเห็ดอีก...!”
“ท่าน... ท่านผู้บัญชาการ ผมไม่รู้ ผมไม่รู้จริงๆ ครับ...”
ในตอนนี้คาอีนั่งทรุดอยู่กับพื้น งงเป็นไก่ตาแตกไปแล้ว... ใครจะไปรู้ว่าโซนจัดแสดงอาวุธจะระเบิดจนเกิดเมฆรูปดอกเห็ดขึ้นมาได้อย่างไร!
ฮ็อบบีโกรธจนแทบจะลุกเป็นไฟ อยากจะหยิบปืนพกออกมายิงคาอีทิ้งเสียเดี๋ยวนี้...
เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ... รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา:
“นั่นเสี่ยวหลี่ใช่ไหม?”
“เปิดใช้แผนเตรียมพร้อมรบระดับหนึ่งทันที!”
“ท่านประธานาธิบดีถูกโจมตีด้วยระเบิดนิวเคลียร์ไม่ทราบชนิด... ส่งทหารไปปิดล้อมสถานที่จัดแสดงอาวุธทั้งหมดทันที!”
“แล้วก็! ห้ามนักข่าวคนใดเข้าใกล้และรายงานข่าว!”
“ตอนนี้! ไปเดี๋ยวนี้เลย! เร็ว...!”
พูดจบ... ผู้บัญชาการฮ็อบบีก็ไม่มีอารมณ์จะสนใจคาอีอีกต่อไป เขาโยนโทรศัพท์ทิ้ง แล้ววิ่งออกไปนอกประตู!
คาอีก็ไม่กล้าชักช้า รีบตามไปติดๆ!
พวกเขานั่งรถหุ้มเกราะ... ระหว่างทางก็เปลี่ยนเป็นชุดป้องกันรังสีที่หน่วยป้องกันส่งมาให้ มุ่งตรงไปยังโซนจัดแสดงรถถัง!
.................-.................
โซนจัดแสดงรถถัง
บนสนามทดสอบ... ฉากตรงหน้า เหมือนกับว่าเวลาได้หยุดนิ่งไปแล้ว
นักท่องเที่ยว นักข่าว และผู้เข้าชมงานนับไม่ถ้วน... ยืนนิ่งมองไปยังทิศทางของท้องฟ้า
ทุกคนยืนตะลึงงัน สมองอื้ออึงไปหมด...
บนใบหน้าของพวกเขาปรากฏสีหน้าหวาดกลัวอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน...
ท้องฟ้าทั้งผืน ถูกเมฆรูปดอกเห็ดขนาดใหญ่ปกคลุม... แสงอาทิตย์ถูกบดบัง ชั้นเมฆก็หายไป...
ฉากนั้น!
น่ากลัวถึงขีดสุด!
เหล่านักท่องเที่ยวราวกับถูกสายฟ้าฟาดลงกลางกระหม่อม ยืนนิ่งอยู่กับที่ งงเป็นไก่ตาแตก...
สมองว่างเปล่า ใบหน้าซีดขาวราวกับหิมะ...
ร่างกายของทุกคนไม่สามารถขยับเขยื้อนได้ ตกตะลึงจนลืมหายใจ!
พระเจ้า...!!
นั่นคือเมฆรูปดอกเห็ด...!!
เมฆรูปดอกเห็ดที่น่ากลัวและใหญ่โตมโหฬาร!!!
คนที่มางานแสดงอาวุธโดยพื้นฐานแล้วล้วนเป็นผู้ที่ชื่นชอบการทหาร... ย่อมมีความรู้ด้านนี้อยู่บ้าง!
พวกเขาย่อมเข้าใจดีว่าเมฆรูปดอกเห็ดหมายถึงอะไร...!!
โดยทั่วไป... มีเพียงการจุดระเบิดนิวเคลียร์ ระเบิดเฆมเชื้อเพลิง ระเบิดเทอร์โมนิวเคลียร์ หรือขีปนาวุธที่มีอานุภาพทำลายล้างสูงเท่านั้น
ถึงจะทำให้เกิดเมฆรูปดอกเห็ด...
แต่ตรงหน้า... รถถังคันหนึ่งกลับทำได้!
ยิงไปนัดเดียว... ระเบิดจนเกิดเมฆรูปดอกเห็ด!
แล้วความตกตะลึงก็ยังไม่จบสิ้น... เมื่อควันจากการระเบิดค่อยๆ จางลง
เรื่องที่น่าขนลุกขนพองอย่างแท้จริง เพิ่งจะอุบัติขึ้น!
เมื่อโดรนขนาดเล็กค่อยๆ เข้าใกล้ และส่งภาพการระเบิดกลับมาแบบเรียลไทม์... ผู้คนถึงได้เห็นอย่างชัดเจน ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่!
ในตอนนี้ ป้อมปราการทางทหารเป้าหมายถูกราบเป็นหน้ากลองแล้ว...
สายตาค่อยๆ เลื่อนสูงขึ้น... มองตามแนวป้อมปราการขึ้นไป!
สมองของทุกคนแทบจะหยุดทำงาน!
ภูเขาลูกย่อมที่อยู่ด้านหลังป้อมปราการทางทหารเป้าหมาย... ถูกระเบิดทะลุ!
ซี้ด...
เสียงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ดังขึ้นนับไม่ถ้วน...
ใช่... คุณไม่ได้มองผิด ภูเขาถูกระเบิดทะลุ ตรงกลางถูกระเบิดจนเกิดเป็นโพรงกลวง!
ภูเขาสูงหลายร้อยเมตร ช่วงกลางของภูเขาถูกระเบิดหายไป...?
????
“อะไรวะ?... ภูเขาสูงหลายร้อยเมตร ถูกระเบิดทะลุ?”
“นี่มันเป็นฝีมือของรถถังคันเดียวนะ... คุณกล้าเชื่อเหรอ?”
“คุณบอกว่านี่คือการจุดระเบิดนิวเคลียร์ขนาดเล็ก ผมยังจะเชื่อซะกว่า!”
“แม่เจ้า... รีบโทรหาประธานาธิบดีประเทศเราเลย รถถังคันนี้ต้องซื้อกลับไปให้ได้!”
“ฉันมาดูรถถัง คุณดันให้ฉันดูระเบิดนิวเคลียร์นี่มันหมายความว่ายังไง...!”
“ไม่ไหวแล้ว... ใครช่วยพยุงฉันที ทำไมฉันถึงคุกเข่าลงไปได้?”
“ตอนนี้ไปขอสัญชาติประเทศหลงยังทันไหมเนี่ย...?”
“...............”
เหล่าผู้ชื่นชอบการทหารนับไม่ถ้วนร้องอุทานอยู่กับที่... สีหน้าเหม่อลอยถึงขีดสุด!
โง่ไปเลย!
โง่ไปเลยโดยสิ้นเชิง!
อากาศภายในเต็นท์สังเกตการณ์แข็งตัวโดยสมบูรณ์...
ไม่มีใครขยับเขยื้อน... สีหน้าของทุกคน หยุดนิ่งอยู่ที่ภาพภูเขาที่ถูกระเบิดทะลุ...
ประธานาธิบดีเซดง ซูซาน มกุฎราชกุมารซาลาซ และผู้บัญชาการระดับสูงของทั้งสองประเทศ... ต่างตกอยู่ในอาการช็อกราวกับคนแก่ที่สติเลอะเลือนไปชั่วขณะ
แข็งทื่อโดยสิ้นเชิง... ไม่ต่างจากรูปปั้นดินเหนียว!
โลกทัศน์ของพวกเขาพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง... ไม่สามารถประกอบกลับคืนมาได้อีก
สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว!
หูอื้อตาลาย!
สมองว่างเปล่า!
นี่มันจะเป็นเรื่องจริงได้อย่างไร???
คุณเป็นแค่รถถังนะ...!
ทำลายป้อมปราการทางทหารจนราบเป็นหน้ากลองก็ว่าไปอย่างแล้ว ระเบิดจนเกิดเมฆรูปดอกเห็ดก็ว่าไปอย่างแล้ว... คุณยังจะระเบิดภูเขาสูงหลายร้อยเมตรจนทะลุอีกเหรอ?
ยิงนัดเดียวได้ผลเหมือนระเบิดนิวเคลียร์ขนาดเล็ก...?
'โหมดทำลายล้าง' ฉันนึกว่าเป็นแค่ชื่อเท่ๆ... ไม่นึกเลยว่ามันจะทำลายล้างได้ถึงขนาดนี้จริงๆ!
ให้ตายเถอะ... ป้อมปราการไหนจะทนการยิงของคุณนัดนี้ได้?
รุนแรงเกินไปแล้ว!
รุนแรงจนไม่น่าเชื่อ!
“นี่... นี่ไม่ได้ฝันไปใช่ไหม?”
“บนโลกนี้... จะมีรถถังที่ระเบิดจนเกิดเมฆรูปดอกเห็ดได้อย่างไร?”
“แม้แต่ภูเขาก็ยังถูกระเบิดทะลุ?”
“นี่ต้องเป็นความฝันแน่ๆ!!”
ซูซานตกใจจนหน้าซีดเผือด... ร่างที่บอบบางของเธอถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว พลางพึมพำด้วยความสับสน!
เธอหยิกขาตัวเองอย่างแรง... ทำไมฝันนี้ยังไม่ตื่นอีก?
เนื้อแทบจะฉีกออกมาอยู่แล้ว... แต่ก็ยังไม่ตื่น!!!
ทุกอย่างเป็นเรื่องจริง!
และในฝูงชนที่อยู่ไกลออกไป... นายพลพีทตัวแทนของประเทศอินทรีและผู้ช่วยบาร์ท ก็เหมือนคนโง่สองคน สูญเสียความสามารถในการคิดโดยสิ้นเชิง!
“ท่าน... ท่านนายพล!” บาร์ทใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว หันไปอย่างยากลำบาก เอ่ยปากถามด้วยเสียงสั่นเครือ:
“นี่... นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่...?”
พีทหน้าซีดเผือด... มุมปากสั่นไม่หยุด:
“ข้า... ข้าก็ไม่รู้...!”
เพราะตกใจมากเกินไป... พีทถึงกับพูดจาสะอึกสะอื้น!
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่...
ประธานาธิบดีเซดงเป็นคนแรกที่ได้สติกลับคืนมา... อาวุธที่เหลือเชื่อขนาดนี้ เขาไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต!
เขาหันกลับมาอย่างรวดเร็ว สั่งการนายพลของกองทัพที่อยู่ข้างหลังว่า:
“ไปเตรียมรถสองสามคันมาเดี๋ยวนี้! ข้าจะไปดูที่เกิดเหตุระเบิด...!”
“หา? ไปที่เกิดเหตุ? อ้อ... ครับ!”
นายพลที่อยู่ข้างหลังชะงักไปหนึ่งวินาที... จากนั้นพลันได้สติ รีบวิ่งออกไปเตรียมรถทันที
การมองผ่านหน้าจอมักทำให้พลาดรายละเอียดบางอย่างไป... การได้เห็นฉากการระเบิดกับตาในที่เกิดเหตุ คือประสบการณ์ที่สมจริงที่สุด!
ซูซานและซาลาซเข้าใจความหมายลึกซึ้งของประธานาธิบดีเซดงทันที... จึงพยักหน้าให้เขา
ครู่ต่อมา!
รถทหารสองสามคันก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน...
ประธานาธิบดีเซดง ซูซาน มกุฎราชกุมารซาลาซ และเหล่านายพลของทั้งสองประเทศ ก้าวเท้าพร้อมกัน... ขึ้นรถทั้งหมด!
มุ่งหน้าไปยังใจกลางการระเบิดด้วยความเร็วแสง!
เหล่านักข่าวมีความตื่นตัวสูง... รู้ว่านี่เป็นโอกาสในการรายงานข่าวที่หาได้ยาก รีบตามไป!
แต่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของประเทศฟาโรห์กลับถือปืนพร้อมรบขวางทางพวกเขาไว้:
“ขออภัย!”
“ใจกลางการระเบิดเป็นความลับทางทหาร... หากไม่ได้รับอนุญาตพิเศษจากท่านประธานาธิบดี บุคคลใดหรือสื่อใดก็ห้ามเข้าใกล้โดยพลการ!”
นักข่าวจนปัญญา... ทำได้เพียงมองขบวนรถของประธานาธิบดีเซดงค่อยๆ ห่างออกไป พลาดโอกาสในการรายงานข่าวที่ดีเยี่ยมไป!
ใจกลางการระเบิดของสนามยิงอยู่ไม่ไกลจากห้องควบคุมนัก... ใช้เวลาเดินทางด้วยรถยนต์เพียงไม่กี่นาทีก็ถึง
หลังจากรถจอดสนิท กลุ่มคนก็ลงมาจากรถ... ต่งซิงหวยไม่พูดอะไรสักคำ ยืนอยู่ข้างๆ มองดูปฏิกิริยาของพวกเขาอย่างเงียบๆ!
ยิ่งปฏิกิริยาของเจ้าหน้าที่ระดับสูงของทั้งสองประเทศรุนแรงมากเท่าไหร่... ในใจของเขาก็ยิ่งมีความสุขมากเท่านั้น!
ประธานาธิบดีเซดงยืนอยู่ไกลจากใจกลางการระเบิด... เหลือบมองไปก็เห็นว่าป้อมปราการทางทหารที่เคยใหญ่โต บัดนี้ถูกระเบิดจนกลายเป็นเศษซากนับไม่ถ้วน!
ใจกลางการระเบิดเกิดหลุมลึกกว่าสิบเมตร... พื้นดินเหมือนถูกไถไปหนึ่งรอบ เต็มไปด้วยดินที่ร่วนซุยและแดงก่ำ!
เมื่อเหยียบลงไป... ยังสามารถรู้สึกได้ถึงความร้อนที่หลงเหลืออยู่หลังการระเบิด!
ภูเขาลูกย่อมที่อยู่ด้านหลังป้อมปราการ... ถูกระเบิดทะลวงจนเป็นโพรงกลวงโบ๋!
อานุภาพของมัน... ช่างน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้!
ทุกคนมึนงงไปหมด... ตกใจจนพูดอะไรไม่ออก!
ทำได้เพียงยืนอยู่บนพื้นดิน รับลมเย็นที่พัดมาจากโพรงเขา... สับสนจนพูดไม่ออก!
เมื่อรวมกับเมฆรูปดอกเห็ดขนาดมหึมาเหนือศีรษะ...
ภาพอันน่าตื่นตะลึงที่ยากจะหาใดเปรียบ... กระแทกเข้าสู่สายตาของพวกเขาอย่างรุนแรง จนลูกตาแทบจะถลนออกมา!
ไม่ต้องสงสัยเลย... ประสิทธิภาพของรถถังเล่ยเป้า ก้าวล้ำยุคสมัยนี้ไปไกล!
ใครจะไปคิดว่า... รถถังคันหนึ่งจะสามารถระเบิดพลังทำลายล้างที่รุนแรงขนาดนี้ได้
นี่ถ้าเอาไปลงสนามรบ... สามารถสู้หนึ่งต่อพัน หรือแม้แต่หนึ่งต่อหมื่นได้อย่างแน่นอน!
นี่คืออาวุธสังหารที่แท้จริง... ราชาแห่งสงครามภาคพื้นดินที่แท้จริง!
[จบตอน]###