บทที่ 143 ดอกเห็ดระเบิดออกมาแล้ว ท่านยังจะบอกว่าเป็นเครื่องดับเพลิงอีกหรือ?

ไฟไหม้?

ซูหมิงและรัฐมนตรีตู้ได้ยินดังนั้นก็มีสีหน้าเคร่งเครียด รีบวิ่งออกไปดู

เมื่อมองออกไป... ผ่านโรงงานนับไม่ถ้วน ก็เห็นเปลวไฟโหมกระหน่ำในพื้นที่โรงงานอันห่างไกล ไฟลุกลามรุนแรงผิดปกติ ราวกับจะเผาผลาญทุกสิ่งในวินาทีถัดไป

เมื่อเห็นฉากนี้ ทุกคนก็หน้าซีดเผือด หัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม

นี่เป็นงานทางการทูต ถ้าหากไฟไหม้ครั้งใหญ่ทำอันตรายถึงมกุฎราชกุมารซาลาซเข้า เรื่องคงจะใหญ่โตแน่!

ก่อนที่ทุกคนจะทันได้ตั้งตัว... ซูหมิงก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก เดินเข้ามาหาซาลาซ แล้วอธิบายว่า:

“องค์มกุฎราชกุมาร ท่านไม่ต้องกังวล... นี่ไม่ใช่ไฟไหม้ครับ นี่เป็นพื้นที่โรงงานอีกแห่งหนึ่งของเรากำลังทำการทดลองอยู่”

พอได้ยินว่าเป็นการทดลอง... ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างมองหน้ากันไปมา ความรู้สึกตึงเครียดผ่อนคลายลงเล็กน้อย

“ทดลอง? ทดลองอะไร?”

รัฐมนตรีจางแห่งกระทรวงการต่างประเทศรู้สึกสงสัยเป็นอย่างยิ่ง จึงเอ่ยถามด้วยความอยากรู้

“ก็คือ...”

ซูหมิงเพิ่งจะอ้าปากตอบ พลันบนท้องฟ้าก็เกิดเสียงดังสนั่นขึ้น:

“จิ๊ว......!”

เสียงนั้นดังขึ้นอย่างรวดเร็วในเวลาอันสั้น... กลายเป็นเสียงโซนิกบูมที่แสบแก้วหู:

“ตูม......!”

พร้อมกันนั้น!

บนท้องฟ้า... ลำแสงรูปกรวยคล้ายลูกไฟพุ่งผ่านไปในชั่วพริบตา ทิ้งภาพติดตาเป็นวงแหวนมัคไว้เบื้องหลัง...

ลำแสงรูปกรวย!

วงแหวนมัค!

โซนิกบูม!

วัตถุบินไม่ทราบชนิดความเร็วเหนือเสียง!

ในวินาทีนั้น... ต่อให้เป็นคนโง่ก็ยังรู้ว่านั่นไม่ใช่เรื่องดีแน่

ทุกคนต่างหลบหลีกตามสัญชาตญาณ!

“คุ้มครององค์มกุฎราชกุมาร!”

เหล่าแม่ทัพนายกองของซาอุดีอาระเบียรีบเข้ามาป้องกันอยู่เบื้องหน้าซาลาซ

“ครืนนน......”

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวสะเทือนเลื่อนลั่นมาจากพื้นดิน ดังก้องไปทั่วท้องฟ้า!

ในชั่วพริบตา... ท้องฟ้าเหนือพื้นที่โรงงานถูกปกคลุมไปด้วยแสงสีขาวเจิดจ้า

แสงสว่างนั้นเจิดจ้าจนบดบังแสงอาทิตย์!

ณ ใจกลางพื้นที่โรงงานที่เกิดเพลิงไหม้... พลันปรากฏกลุ่มควันรูปดอกเห็ดสีส้มแดงขนาดมหึมาลอยสูงขึ้นไป

เบื้องล่างของดอกเห็ดคือวงแหวนไอน้ำสีขาว... โอบล้อมเปลวไฟทั้งหมดไว้จนมิด มองไม่เห็นประกายไฟแม้แต่น้อย

จากนั้น!

แผ่นดินก็สั่นสะเทือนเล็กน้อย... ภาพทั้งหมดนั้นช่างน่าตกตะลึงอย่างยิ่ง!

ทุกคนต่างตกตะลึงขวัญผวากับการระเบิดที่ไม่คาดฝันนี้

แต่ละคนแข็งทื่ออยู่กับที่ สีหน้าเหม่อลอย สมองว่างเปล่า

มีเพียงซูหมิงที่ยังคงสงบนิ่งเช่นเคย ใบหน้าเปื้อนยิ้มพลางปลอบโยนทุกคน:

“องค์มกุฎราชกุมาร ท่านรัฐมนตรีจาง ท่านรัฐมนตรีตู้... อย่ากลัวไปเลยครับ นี่คือการทดลองที่เรากำลังทำอยู่ ไม่มีอันตรายแน่นอน!”

ในฐานะที่เป็นทหาร รัฐมนตรีตู้ได้สติกลับคืนมาก่อนใคร

เขาเบิกตากว้าง มองไปที่ซาลาซที่ยืนตะลึงเป็นไก่ตาแตก เมื่อแน่ใจว่าอีกฝ่ายยังปลอดภัยดี... ก็หันมามองซูหมิงด้วยสีหน้าโกรธเกรี้ยว:

“ซูหมิง! เกิดอะไรขึ้นกันแน่... ทั้งไฟไหม้ ทั้งระเบิด คุณกำลังทำอะไรอยู่กันแน่?”

“ท่านรัฐมนตรีตู้! ไม่ต้องกังวลครับ ไม่มีอันตรายจริงๆ... นั่นเป็นพื้นที่โรงงานของเวยหลงดับเพลิง กำลังทดสอบเครื่องดับเพลิงรุ่นใหม่อยู่!”

ซูหมิงอธิบายด้วยน้ำเสียงสงบ

เมื่อวานเหอกวงได้รายงานเขาแล้วว่า วันนี้เวยหลงดับเพลิงจะทดสอบเครื่องดับเพลิง

ซูหมิงรู้เรื่องนี้... แต่เนื่องจากเครื่องดับเพลิงไม่ใช่สิ่งที่ซูหมิงสร้างขึ้น เขาจึงไม่ทราบถึงประสิทธิภาพของมัน

ดังนั้นซูหมิงจึงไม่คาดคิดว่าจะเกิดเรื่องใหญ่โตขนาดนี้

คำพูดนี้ดังขึ้น!

ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างตกตะลึง!

เครื่องดับเพลิงรุ่นใหม่?

โซนิกบูม?

วงแหวนมัค?

เดี๋ยวนะ... คุณจะบอกผมว่าของที่เพิ่งพุ่งผ่านไปเมื่อครู่ เกิดโซนิกบูม และมีวงแหวนมัคพ่นออกมาจากส่วนท้าย...

คือ... เครื่องดับเพลิง?

บ้าไปแล้ว!

รัฐมนตรีตู้ รัฐมนตรีจาง ซาลาซ และเหล่าแม่ทัพนายกองของซาอุดีอาระเบียต่างก็งงเป็นไก่ตาแตก!

ตกตะลึงจนอ้าปากค้างถึงขีดสุด แม้แต่ลมหายใจก็ยังถี่กระชั้น

“องค์มกุฎราชกุมารท่านดูสิครับ... ไฟที่นั่น ดูเหมือนจะดับไปแล้วจริงๆ! แต่ว่า ทำไมบนท้องฟ้าถึงมีดอกเห็ดสีเทาอยู่ล่ะครับ...?”

นายพลชาวซาอุดีอาระเบียคนหนึ่งชี้ไปยังตำแหน่งของโรงงานที่อยู่ไกลออกไป อดไม่ได้ที่จะร้องอุทานออกมา!

ทุกคนมองตามทิศทางที่นิ้วของเขาชี้ไป!

มึนไปเลย!

ข่าวดี: ไฟดับแล้ว!

ข่าวร้าย: ดอกเห็ดระเบิดออกมาแล้ว!

ไม่รู้ทำไม... มนุษย์มักจะมีความกลัวต่อดอกเห็ดโดยธรรมชาติ เพียงแค่ได้เห็น ก็รู้สึกหนาวสะท้านไปถึงกระดูก

ซาลาซหน้าซีดเผือด กลืนน้ำลายอึกใหญ่ สันหลังเย็นวาบ

รัฐมนตรีตู้และรัฐมนตรีจางก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน มุมปากสั่นระริก ขนลุกชัน

ส่วนเหล่าแม่ทัพนายกองของซาอุดีอาระเบียนั้นตัวสั่นงันงก เช็ดเหงื่อเย็นที่ผุดขึ้นบนหน้าผาก

เงียบ!

เงียบสงัด!

บรรยากาศในที่เกิดเหตุเงียบสงัดราวกับป่าช้า!

เนิ่นนาน!

ทุกคนถึงได้สติกลับคืนมา: เครื่องดับเพลิงอะไรจะมีความเร็วเหนือเสียง แถมยังระเบิดเป็นดอกเห็ดได้อีก?

นี่มันระเบิดนิวเคลียร์ขนาดเล็กชัดๆ!

รัฐมนตรีตู้หันขวับกลับมาทันที ดวงตาทั้งสองคมกริบดุจมีด จ้องเขม็งไปที่ซูหมิง:

“ซูหมิง! คุณเล่นตุกติกอะไรอยู่กันแน่?”

“โซนิกบูม! วงแหวนมัค! เครื่องดับเพลิงของคนดีๆ ที่ไหนจะมีความเร็วเหนือเสียงกัน?”

“แล้วก็!” สีหน้าของเขาเคร่งขรึมอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ พลางชี้ไปที่ดอกเห็ดบนท้องฟ้าที่ไม่ไกลนัก:

“ดอกเห็ดนั่นมันเรื่องอะไรกันแน่ คุณอธิบายให้ผมฟังให้ชัดเจน”

ซูหมิงเหลือบมองรัฐมนตรีตู้ พบว่าใบหน้าและลำคอของเขากำลังแดงขึ้นอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า

เห็นได้ชัดว่าความดันโลหิตพุ่งสูงขึ้นแล้ว!

เขารีบปลอบ:

“ท่านรัฐมนตรีตู้ ท่านอย่าเพิ่งตื่นเต้นไปเลยครับ!”

“เมื่อครู่นี้ผมก็กำลังจะบอกท่านเรื่องนี้อยู่พอดี... นี่คืออุปกรณ์ดับเพลิงที่เวยหลงดับเพลิงของเราวิจัยและพัฒนาขึ้นใหม่ล่าสุด ใช้สำหรับดับไฟในบ่อน้ำมันขนาดใหญ่ บ่อก๊าซโดยเฉพาะ... อานุภาพมันแรงขึ้นหน่อย ก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรือครับ?”

“แรงขึ้นหน่อย?” รัฐมนตรีตู้ขมวดคิ้วจ้องเขม็ง: “ดอกเห็ดระเบิดออกมาแล้ว... คุณยังจะบอกว่านั่นมันแรงขึ้นหน่อยอีกเหรอ?”

“นั่นมันแรงขึ้นเป็นล้านเท่าเลยต่างหาก... เข้าใจไหม?”

ซูหมิงเบ้ปาก... คิดในใจ: ก็ไฟมันดับแล้วนี่ จะเอาอะไรอีกล่ะ?

คนพูดไม่ได้ตั้งใจ แต่คนฟังกลับใส่ใจ

ซาลาซและเหล่าแม่ทัพนายกองของซาอุดีอาระเบียจับประเด็นสำคัญในคำพูดของซูหมิงได้อย่างเฉียบแหลม... นั่นคือเครื่องดับเพลิงนี้ เป็นอุปกรณ์ดับเพลิงที่ใช้สำหรับบ่อน้ำมันขนาดใหญ่และบ่อก๊าซโดยเฉพาะ!

ให้ตายเถอะ! นี่มันตรงสายงานเลยไม่ใช่หรือไง!

ซาอุดีอาระเบียนอกจากทะเลทรายแล้ว ก็เหลือแต่บ่อน้ำมัน!

ในเมื่อเป็นของที่ใช้ดับไฟในบ่อน้ำมัน และมีอานุภาพเทียบเท่ากับระเบิดนิวเคลียร์ขนาดเล็ก... ซาลาซและเหล่าแม่ทัพนายกองของซาอุดีอาระเบียก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที!

พวกเขาสบตากัน มุมปากยกสูงขึ้นเป็นองศาที่ยากจะหยั่งถึงพร้อมกัน... สีหน้าราวกับกำลังบอกว่า โชคดีที่เดินช้า ไม่อย่างนั้นเกือบพลาดของดีไปแล้ว!

ทันใดนั้น!

ซาลาซก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว จัดชายฉลองพระองค์สีขาว:

“เอ่อ... ท่านรัฐมนตรีตู้ ท่านรัฐมนตรีจาง ท่านประธานซู ผมสนใจอุปกรณ์ดับเพลิงบ่อน้ำมันนี้มาก พอจะพาผมไปดูได้ไหมครับ?”

ในตอนนี้ รัฐมนตรีตู้และรัฐมนตรีจางก็เต็มไปด้วยความอยากรู้เกี่ยวกับเรื่องเครื่องดับเพลิงเช่นกัน พวกเขาก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าซูหมิงไปประดิษฐ์ของ ‘พิสดาร’ อะไรออกมาอีก

เมื่อเห็นว่ารัฐมนตรีจางและรัฐมนตรีตู้ไม่มีความเห็นใดๆ ซูหมิงก็ตอบกลับไปทันที: “ไม่มีปัญหาครับ!”

ด้วยเหตุนี้... เขาจึงนำทุกคนไปยังโรงงานทดลองของเวยหลงดับเพลิง บนพื้นที่โล่งกว้างขนาดใหญ่ เหอกวงและเจ้าหน้าที่จำนวนมากกำลังยืนล้อมรอบอุปกรณ์ทดสอบ วิเคราะห์ข้อมูลการระเบิดอยู่

พอเห็นเจ้านายของตัวเองมา เหอกวงและคนอื่นๆ ก็หยุดงานในมือ แล้วรีบวิ่งเข้ามา

“เหอกวง คุณมาได้จังหวะพอดี ผมจะแนะนำให้คุณรู้จัก” ซูหมิงชี้ไปที่คนข้างหลัง แล้วแนะนำว่า: “องค์มกุฎราชกุมาร ท่านรัฐมนตรีจาง ท่านรัฐมนตรีตู้... นี่คือหัวหน้าเจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิคของแผนกวิจัยและพัฒนาของบริษัทเรา”

“นี่คือมกุฎราชกุมารซาลาซแห่งซาอุดีอาระเบีย ท่านรัฐมนตรีจางแห่งกระทรวงการต่างประเทศ ท่านรัฐมนตรีตู้แห่งกรมพัฒนาอาวุธยุทโธปกรณ์”

“องค์มกุฎราชกุมาร ท่านรัฐมนตรีจาง ท่านรัฐมนตรีตู้... สวัสดีครับ”

“สวัสดี!”

หลังจากที่ทุกคนทักทายกันตามลำดับแล้ว ซูหมิงก็พูดต่อว่า:

“เหอกวง! องค์มกุฎราชกุมารสนใจอุปกรณ์ดับเพลิงบ่อน้ำมันของเรามาก คุณช่วยแนะนำหน่อยสิ”

“ได้ครับ!”

เหอกวงได้ยินดังนั้นดวงตาก็เป็นประกาย!

ซาอุดีอาระเบีย!

นี่มันไม่ใช่เนื้อชิ้นโตที่มาเสิร์ฟถึงที่... เอ่อ ลูกค้าที่มีศักยภาพหรอกหรือ?

ใครบ้างจะไม่รู้ว่าซาอุดีอาระเบียร่ำรวยเงินทอง มีบ่อน้ำมันมากมาย?

ถ้าทำให้มกุฎราชกุมารซาลาซพอใจได้... แล้วยอดสั่งซื้ออุปกรณ์ดับเพลิงจะน้อยได้อย่างไร?

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ใบหน้าของเหอกวงก็เปล่งปลั่งขึ้นมาทันที มีชีวิตชีวาขึ้นเป็นสองเท่า

“หัวหน้าเหอ... เครื่องดับเพลิงที่มีความเร็วเหนือเสียงและระเบิดเป็นดอกเห็ดเมื่อครู่นี้คืออะไร พอจะเล่ารายละเอียดให้ฟังได้ไหมครับ?”

มกุฎราชกุมารซาลาซเอ่ยปากถามอย่างใจร้อน ในน้ำเสียงมีความคาดหวังที่ยากจะปิดบัง

“องค์มกุฎราชกุมาร ท่านรัฐมนตรีทุกท่าน เชิญทางนี้ครับ”

เหอกวงทำท่าเชิญ แล้วนำทุกคนไปยังใจกลางของสนามทดลอง

เขาชี้ไปที่อุปกรณ์ที่เพิ่งทดสอบยิงไปเมื่อครู่:

“องค์มกุฎราชกุมาร ท่านผู้นำทุกท่าน... เมื่อครู่นี้เราได้ทดสอบยิงเครื่องดับเพลิงรุ่นนี้ครับ”

บนแท่นทดสอบ... ปืนดับเพลิงทรงกระบอกยาวที่คล้ายกับ RPG แต่ใหญ่กว่า RPG อยู่หนึ่งเท่า และดูล้ำยุคอย่างยิ่ง ก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน

ซาลาซ รัฐมนตรีจาง และคนอื่นๆ เดินเข้าไปล้อมรอบ แล้วสังเกตอย่างละเอียด

เมื่อเห็นของสิ่งนี้... รัฐมนตรีตู้และเหล่าแม่ทัพนายกองของซาอุดีอาระเบียก็มีสีหน้าซับซ้อน

ในฐานะที่เป็นทหาร พวกเขามองแวบเดียวก็รู้ถึงโครงสร้างที่แตกต่างของเครื่องดับเพลิง

หัวรบ, กลไกการยิง, อุปกรณ์เล็งเป้า, ระบบขับเคลื่อน, ระบบนำวิถี... ครบครัน!

นี่มันใช่เครื่องดับเพลิงที่ไหนกัน!

นี่มันคือขีปนาวุธต่อสู้อากาศยานสำหรับทหารราบชัดๆ!

รัฐมนตรีตู้: “หัวหน้าเหอ... เครื่องดับเพลิงที่พวกคุณออกแบบ รูปลักษณ์ภายนอกและโครงสร้างภายใน ทำไมถึงเหมือนกับขีปนาวุธต่อสู้อากาศยานสำหรับทหารราบอย่างกับแกะ?”

เหอกวงพยักหน้า แล้วยิ้มตอบกลับไปว่า:

“ท่านนายพลตาแหลมคมมากครับ รูปร่างของเครื่องดับเพลิงออกแบบตามโครงสร้างของขีปนาวุธต่อสู้อากาศยานจริงๆ... มันเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่ล่าสุดของเวยหลงดับเพลิงเรา กระสุนดับเพลิงแบบซุ่มยิงสำหรับทหารราบ!!”

“หา? อะ... อะไรนะ?”

“กระสุนดับเพลิงครับ!”

“ประโยคก่อนหน้านั้น!”

“กระสุนดับเพลิงแบบซุ่มยิงสำหรับทหารราบ!”

รัฐมนตรีตู้: “.......”

เหล่าแม่ทัพนายกองของซาอุดีอาระเบีย: “.......”

แบบซุ่มยิง?

กระสุนดับเพลิง?

รัฐมนตรีตู้มึนไปเลย: ถ้านี่ไม่ใช่ขีปนาวุธนะ ผมจะกินมันเข้าไปสดๆ ตรงนี้เลย

เขามองซูหมิงด้วยสีหน้าสุดจะทน พลางบ่นพึมพำเสียงเบา:

“น้องซูหมิง... ใช้ขีปนาวุธดับไฟ! คุณนี่มันแสบจริงๆ!”

ซูหมิงกางมือออก: “ท่านรัฐมนตรีตู้ พูดไปท่านอาจจะไม่เชื่อ... ของสิ่งนี้ไม่ใช่ฝีมือผม เป็นเหอกวงกับแผนกวิจัยและพัฒนาของพวกเขาสร้างขึ้นมา และ... เมื่อครู่นี้ผมก็กำลังจะบอกท่านเรื่องนี้อยู่พอดี เพียงแต่ยังไม่ทันได้พูด”

รัฐมนตรีตู้เหลือบตามอง: “ผมเชื่อคุณก็ผีแล้ว!”

ในขณะนี้!

มกุฎราชกุมารซาลาซและเหล่าแม่ทัพนายกองต่างก็ประหลาดใจอย่างยิ่ง... ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ทำท่าเหมือนเห็นสมบัติล้ำค่า ค่อยๆ ลูบไล้ลำกล้องปืน

เหอกวงก็รู้จังหวะ เดินตามหลังซาลาซ แล้วแนะนำต่อว่า:

“ถึงแม้ว่ากระสุนดับเพลิงแบบซุ่มยิงของเราจะออกแบบตามโครงสร้างของขีปนาวุธต่อสู้อากาศยาน... แต่มันล้ำสมัยกว่าขีปนาวุธต่อสู้อากาศยานทั่วไปมากนะครับ”

“ขีปนาวุธต่อสู้อากาศยานทั่วไปใช้การเล็งด้วยกลไก มีความคลาดเคลื่อนสูง... ดังนั้น! โรงงานของเราจึงเปลี่ยนมาใช้ไจโรสโคปใยแก้วนำแสง บวกกับระบบนำวิถีด้วยภาพอินฟราเรด ทำให้ความแม่นยำเพิ่มขึ้นอย่างมาก สามารถเล็งไปยังจุดศูนย์กลางของเปลวไฟได้อย่างแม่นยำ... ยิงนัดเดียวก็สามารถดับที่ต้นตอได้เลย!”

ซาลาซพยักหน้าเล็กน้อย เขามองออกอย่างชัดเจน... ว่าส่วนเล็งเป้านั้น ก็คืออุปกรณ์นำวิถี

“อะไรนะ!!!!”

“ไจโรสโคปใยแก้วนำแสง? แถมยังเพิ่มระบบนำวิถีด้วยภาพอินฟราเรดอีก?”

เหล่าแม่ทัพนายกองของซาอุดีอาระเบียต่างก็ตกใจจนโง่ไปเลย... ระบบนำวิถีทั้งสองชนิดนี้เป็นเทคโนโลยีที่ใช้ในขีปนาวุธต่อสู้อากาศยาน จรวดหลายลำกล้อง และขีปนาวุธข้ามทวีป

คุณเอามาใช้กับเครื่องดับเพลิงแบบพกพาเนี่ยนะ?

โดยเฉพาะเทคโนโลยีนำวิถีด้วยไจโรสโคปใยแก้วนำแสงนี้ สามารถลดความคลาดเคลื่อนให้เหลือเพียงไม่กี่เซนติเมตร เป็นเทคโนโลยีที่ยากและล้ำสมัยที่สุดในบรรดาเทคโนโลยีนำวิถีด้วยความเฉื่อย

เจ้าหน้าที่ทหารของซาอุดีอาระเบียต่างก็อิจฉาจนมึนงง... แค่เครื่องดับเพลิงเอง? ใช้ระบบนำวิถีที่ล้ำสมัยขนาดนี้... มันคุ้มค่าเหรอ?

เมื่อนึกย้อนกลับไปในประเทศของพวกเขา... ประทัดสองนัดที่ล้ำสมัยที่สุด ก็ยังเป็นของที่ซื้อมาจากประเทศหลงเมื่อหลายปีก่อน

นี่เพิ่งจะผ่านมานานเท่าไหร่กัน... เทคโนโลยีไจโรสโคปใยแก้วนำแสงและระบบนำวิถีด้วยภาพอินฟราเรด พวกคุณชาวประเทศหลงก็เอามาใช้กับเครื่องดับเพลิงแล้ว?

โอ้โห!

การเติบโตและความแข็งแกร่งของประเทศหลงในช่วงไม่กี่ปีมานี้ ช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ!

ต่อไปต้องเกาะขาพี่ใหญ่ประเทศหลงให้แน่น!

ชนิดที่ว่าต่อให้ตายก็ไม่ปล่อย!

ซาลาซและเจ้าหน้าที่ทหารของซาอุดีอาระเบียต่างก็ตัดสินใจอย่างแน่วแน่ในใจ

แต่ว่า!

ซาลาซคิดไม่ตก... เทคโนโลยีนำวิถีบนเครื่องดับเพลิง มันมีความหมายด้วยเหรอ?

ไฟไหม้ตรงไหน ก็ยิงไปตรงนั้นก็จบแล้วไม่ใช่หรือ?

ดังนั้น เขาจึงมองไปที่เหอกวงด้วยความสงสัย แล้วเอ่ยปากถามว่า:

“หัวหน้าเหอ... ผมไม่เข้าใจเลยว่า จุดประสงค์ที่พวกคุณติดตั้งเทคโนโลยีนำวิถีบนเครื่องดับเพลิงคืออะไร? เครื่องดับเพลิงบ้านไหนต้องการความแม่นยำสูงขนาดนั้นกัน?”

“พวกคุณกลัวไฟจะวิ่งหนี...?”

เหอกวงยิ้มอย่างใจเย็น: “องค์มกุฎราชกุมาร ท่านอาจจะไม่ทราบ ไฟในพื้นที่ป่าเขาบางแห่งลุกลามรุนแรงเกินไป การดับไฟในระยะใกล้จะทำให้เจ้าหน้าที่ดับเพลิงได้รับบาดเจ็บได้ง่าย”

“เหตุผลที่ติดตั้งเทคโนโลยีนำวิถี ก็เพื่อความสะดวกในการดับไฟจากระยะไกล... มันมีความสามารถในการยิงแล้วลืม หลังจากล็อกเป้าหมายแล้วจะติดตามโดยอัตโนมัติ ทำให้มั่นใจในความแม่นยำได้อย่างมีประสิทธิภาพ ในขณะเดียวกันก็รับประกันความปลอดภัยของเจ้าหน้าที่ดับเพลิงด้วย”

รัฐมนตรีตู้และรัฐมนตรีจางที่อยู่ข้างๆ มีสีหน้าชะงักงัน มุมปากกระตุก ตกใจจนพูดไม่ออกไปครู่ใหญ่

ยิงแล้วลืม?

หลังจากล็อกเป้าหมายแล้วจะติดตามโดยอัตโนมัติ?

นี่คือฟังก์ชันที่เครื่องดับเพลิงควรจะมีเหรอ?

ฟังยังไง ก็เหมือนเป็นขีปนาวุธต่อสู้อากาศยาน!

โง่ไปเลย!!

โง่ไปเลยจริงๆ!!

นี่มันมุ่งเป้าไปที่การดับไฟจริงๆ เหรอ?

ทำไมรู้สึกเหมือนมุ่งเป้าไปที่การยิงเครื่องบินมากกว่า?

ซาลาซชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นมุมปากก็ยกสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง... ยิ่งเครื่องดับเพลิงพิสดารมากเท่าไหร่! เขาก็ยิ่งชอบมากเท่านั้น

“หัวหน้าเหอ... ถ้าอย่างนั้น เทคโนโลยีนำวิถีของพวกคุณ ถูกออกแบบมาเพื่อการดับไฟจากระยะไกลสินะ?”

“ใช่ครับ!”

ซาลาซดีใจอย่างบ้าคลั่งในใจ: “ถ้าอย่างนั้น... ขอถามหน่อยครับว่าขีปนาวุธต่อสู้อากาศยานนี้ เอ่อ... กระสุนดับเพลิง ใช่ กระสุนดับเพลิง!”

“ระยะยิงของมันสูงแค่ไหน?”

เหอกวงพูดด้วยน้ำเสียงสงบ ค่อยๆ เล่าให้ฟัง:

“เวยหลงดับเพลิงของเราได้ทำการดัดแปลงกระสุนดับเพลิงอย่างสิ้นเชิง ได้ปรับปรุงโครงสร้างเกลียวภายในลำกล้องและอุปกรณ์ขับเคลื่อนให้ดีขึ้น”

“ระยะยิงสูงสุดเพิ่มขึ้นเป็นหนึ่งหมื่นแปดพันเมตร ระยะยิงสูงสุดในแนวสูงเป็นหนึ่งหมื่นสองพันเมตร ความเร็วปากลำกล้องเพิ่มขึ้นเป็น 1,800 เมตรต่อวินาที”

“........”

??????????

!!!!!!!!!!

เท่าไหร่นะ?

ระยะยิงสูงสุดในแนวสูงหนึ่งหมื่นสองพันเมตร?

ความเร็วปากลำกล้อง 1,800 เมตรต่อวินาที? เทียบเท่ากับความเร็วหกมัค?

“ความเร็ว... ความเร็วหกมัค! คุณจะทำให้กระสุนดับเพลิงเร็วขนาดนั้นไปทำไมกัน?”

ดวงตาของรัฐมนตรีตู้เบิกกว้างราวกับกระดิ่ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

“กลัวไฟจะลุกลามน่ะสิครับ... ท่านรัฐมนตรีตู้ ท่านน่าจะทราบดีว่า ไฟป่าขนาดใหญ่บางแห่ง อาศัยแรงลม เพียงสิบกว่าวินาทีก็สามารถลุกลามไปได้หลายสิบเมตรหรือกระทั่งหลายร้อยเมตร”

“เวลาเกิดภัยพิบัติ ชีวิตเป็นเดิมพัน ทุกวินาทีจึงมีความหมาย!”

เหอกวงพูดอย่างชอบธรรม ทำให้รัฐมนตรีตู้หาเหตุผลมาโต้แย้งไม่ได้เลย

แม้แต่เหล่าแม่ทัพนายกองของซาอุดีอาระเบียก็พยักหน้า แสดงความเห็นด้วย และรู้สึกประทับใจอย่างยิ่ง

กระสุนดับเพลิงนี้มีระยะยิงสูงกว่าขีปนาวุธสติงเจอร์ของประเทศอินทรีถึง 7,000 เมตร!

ที่สำคัญคือยังมีความเร็วหกมัค นี่ก็สามารถใช้ยิงเครื่องบินรบความเร็วเหนือเสียงบางรุ่นได้แล้ว

เมื่อทำงานร่วมกับการนำวิถีด้วยดาวเทียมและการตรวจจับของเรดาร์ป้องกันภัยทางอากาศต่อต้านอากาศยานล่องหน... หรือเชื่อมต่อกับสัญญาณเรดาร์ของเครื่องบินแจ้งเตือนล่วงหน้า

หากเครื่องบินรบสเตลธ์ FF-220 กล้าบินในน่านฟ้าที่ต่ำกว่า 1.2 หมื่นเมตร... ก็สามารถสอยให้ร่วงได้ในนัดเดียว!

โอ้โห!

ถ้านี่ซื้อกลับไป... พ่นสีหน่อย ก็สามารถใช้เป็นขีปนาวุธต่อสู้อากาศยานได้เลย!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เหล่าแม่ทัพนายกองของซาอุดีอาระเบียก็ตื่นเต้นจนแทบจะกระโดดขึ้นมา... พวกเขารีบวิ่งไปที่ข้างหูของซาลาซ แล้วกระซิบกระซาบกัน

หลังจากการอธิบายของเหล่าแม่ทัพนายกอง ซาลาซก็มีความเข้าใจใหม่เกี่ยวกับกระสุนดับเพลิงที่อยู่ตรงหน้า

ดวงตาทั้งสองของเขาเป็นประกายแวววาว ราวกับได้เห็นหญิงงามล่มเมือง เลือดลมสูบฉีดขึ้นไปถึงสมอง

ในหัวมีเพียงความคิดเดียวเท่านั้น อยากได้!

ซาลาซคิดไว้แล้ว... ไม่ว่ากระสุนดับเพลิงนี้จะราคาเท่าไหร่ เขาก็จะซื้อมันกลับบ้านให้ได้!

ไม่ต่อรองราคาด้วยซ้ำ!

แต่ว่า! ก่อนที่จะซื้อ เขายังมีคำถามสุดท้ายที่ต้องถาม:

“หัวหน้าเหอ... ทำไมกระสุนดับเพลิงของพวกคุณ ถึงระเบิดเป็นดอกเห็ดได้?”

คำถามนี้... เป็นคำถามที่ทุกคนในที่เกิดเหตุอยากจะถาม!

สายตาของรัฐมนตรีจาง รัฐมนตรีตู้ และเหล่าแม่ทัพนายกองของซาอุดีอาระเบียต่างก็จับจ้องไปที่เหอกวง

เขาไม่ได้รีบร้อนตอบ แต่ส่งสายตาให้เจ้าหน้าที่ที่อยู่ข้างหลัง เจ้าหน้าที่คนนั้นเข้าใจในทันที อุ้มหัวรบสีเขียวทหารออกมาลูกหนึ่ง บนหัวรบมีเครื่องหมายกากบาทสีแดงที่เห็นได้ชัดเจน

เหอกวงรับหัวรบมาอย่างระมัดระวัง แล้วแสดงให้ทุกคนดู:

“องค์มกุฎราชกุมาร นี่แหละครับคือสาเหตุที่ทำให้มันระเบิดเป็นดอกเห็ดได้... หัวรบพิเศษที่เราดัดแปลงขึ้นใหม่”

พูดจบ เขาก็วางหัวรบลงบนแท่น แล้วอธิบายต่อ:

“เป็นที่ทราบกันดีว่า... วิธีดับไฟที่มีประสิทธิภาพที่สุดมีสองวิธี วิธีหนึ่งคือการดับเปลวไฟโดยตรง อีกวิธีหนึ่งคือการกำจัดออกซิเจนที่จำเป็นต่อการเผาไหม้”

“การเผาไหม้ต้องการออกซิเจน ขอเพียงแค่ทำให้ออกซิเจนรอบๆ บริเวณที่เกิดไฟไหม้หมดไปอย่างสิ้นเชิง สร้างพื้นที่ขาดอากาศหายใจชั่วขณะ เปลวไฟทั้งหมดก็จะถูกดับลงในทันที”

การเผาไหม้ต้องการออกซิเจน นี่เป็นความรู้พื้นฐาน... ทุกคนเข้าใจดี

สิ่งที่ทุกคนอยากรู้คือ... กระสุนดับเพลิงทำได้อย่างไร... ในชั่วพริบตา ทำให้ออกซิเจนหมดไปอย่างสิ้นเชิง?

ก็ได้ยินเหอกวงอธิบายต่อ:

“หัวรบพิเศษที่ดัดแปลงแล้ว ขนาดลำกล้องไม่เปลี่ยนแปลง... บรรจุสารประกอบไฮโดรคาร์บอน”

สารประกอบไฮโดรคาร์บอน?

ซาลาซและรัฐมนตรีจางไม่ใช่ทหาร ดังนั้นจึงไม่มีปฏิกิริยาใดๆ

แต่รัฐมนตรีตู้และเหล่าแม่ทัพนายกองของซาอุดีอาระเบียเมื่อได้ยินคำนี้ สีหน้าก็พลันมืดครึ้มลง... พวกเขานึกถึงอาวุธกึ่งนิวเคลียร์ที่น่าสะพรึงกลัวชนิดหนึ่งขึ้นมาทันที

“หลังจากยิงออกไป หัวรบพิเศษจะจุดระเบิดทันทีเมื่อใกล้จะถึงเป้าหมาย... ในขณะที่จุดระเบิด จะสร้างเมฆหมอกขึ้นโดยการผสมเชื้อเพลิงกับอากาศ จากนั้นจึงจุดระเบิดครั้งที่สอง เพื่อเผาผลาญออกซิเจนทั้งหมดรอบๆ บริเวณที่เกิดไฟไหม้”

“.........”

เหอกวงพูดไม่หยุด อธิบายหลักการดับไฟทั้งหมดออกมา

ซาลาซและรัฐมนตรีจางฟังอย่างเพลิดเพลิน พยักหน้าซ้ำๆ ยกนิ้วโป้งให้เหอกวงในใจ

มีเพียงรัฐมนตรีตู้และตัวแทนทหารของซาอุดีอาระเบียเท่านั้นที่แต่ละคนมีใบหน้าเย็นชา จ้องมองหัวรบกระสุนดับเพลิงบนแท่นด้วยความตึงเครียด

แม่ทัพนายกองของซาอุดีอาระเบียที่อยู่ใกล้ซาลาซที่สุด ดึงตัวซาลาซตามสัญชาตญาณ:

“องค์มกุฎราชกุมาร ท่านถอยไปข้างหลังหน่อยครับ อยู่ห่างๆ หัวรบไว้”

“หืม? เป็นอะไรไป?”

ซาลาซไม่เข้าใจ

“สารประกอบไฮโดรคาร์บอน หรือที่เรียกว่าระเบิดอากาศพลังงานสูง... ถ้ากระผมเดาไม่ผิด ของสิ่งนี้น่าจะเป็นระเบิดเฆมเชื้อเพลิง!”

เหอกวงมีสีหน้าสงบนิ่ง ไม่ได้ตั้งใจจะปิดบัง ตอบกลับไปตามความจริง:

“ตอนที่ออกแบบมัน ผมได้ยืมหลักการของระเบิดเฆมเชื้อเพลิงมาใช้จริง แต่ของเรานี้ใช้สำหรับดับไฟ! ยังมีความแตกต่างจากระเบิดเฆมเชื้อเพลิงของจริงอยู่”

รัฐมนตรีตู้เบิกตากว้าง ให้ตายเถอะ... มิน่าล่ะถึงได้ระเบิดเป็นดอกเห็ด ที่แท้คุณใช้ระเบิดเฆมเชื้อเพลิงนี่เอง?

ซาลาซไม่ค่อยมีความรู้เรื่องอาวุธ ถึงขนาดไม่รู้ถึงความร้ายแรงของปัญหา เขาหันไปถามลูกน้อง:

“ระเบิดเฆมเชื้อเพลิงคืออะไร?”

นายพลคนนั้นจึงตอบกลับไปว่า:

“องค์มกุฎราชกุมาร... ระเบิดเฆมเชื้อเพลิงเป็นอาวุธที่มีอานุภาพทำลายล้างสูง เป็นการใช้สารเฆมเชื้อเพลิงผสมกับอากาศ สร้างเป็นละอองลอยที่แขวนลอยอยู่ในอากาศ เหมือนกับหมอกหนา ปกคลุมพื้นที่ปฏิบัติการ”

“หลังจากจุดระเบิดครั้งที่สอง ละอองลอยที่เป็นหมอกจะระเบิด ก่อให้เกิดลูกไฟขนาดมหึมา... อุณหภูมิในทันทีสูงถึง 2,500 องศาเซลเซียส!”

“ไม่เพียงแต่จะสามารถเผาผลาญออกซิเจนทั้งหมดในพื้นที่ได้ แม้แต่รถถังก็ยังสามารถหลอมละลายได้...”

ในสงครามจริง... ระเบิดเฆมเชื้อเพลิงน่ากลัวกว่าที่จินตนาการไว้มาก ไม่ใช่เพราะพลังการระเบิดที่รุนแรง

แต่เป็นเพราะศัตรูที่ถูกโจมตี แม้แต่ออกซิเจนในปอดก็จะถูกดูดออกมา... และในที่สุดก็จะถูกทรมานจนตายเพราะขาดอากาศหายใจ!

“เนื่องจากความสามารถในการทำลายล้างที่ทรงพลัง จึงถูกเรียกว่า ‘อาวุธกึ่งนิวเคลียร์’”

“เบื้องหน้าระเบิดเฆมเชื้อเพลิง ทุกชีวิตเท่าเทียมกัน!”

เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ หัวใจของซาลาซก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง ถอยหลังไปสองสามก้าวโดยไม่รู้ตัว

สีหน้าตกตะลึงอย่างยิ่ง... แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว!

“อย่ากลัวไปเลย! หัวรบทั้งหมดได้ติดตั้งระบบนิรภัยไว้แล้ว จะไม่ระเบิดหรอกครับ”

เหอกวงรีบอธิบายทันที กลัวว่าจะทำให้พ่อบุญทุ่มตกใจหนีไป

และในขณะนี้... บนใบหน้าที่สงบนิ่งของเหล่าแม่ทัพนายกองของซาอุดีอาระเบีย มุมปากก็ค่อยๆ ยกสูงขึ้น

กระสุนดับเพลิงนี้ หากเปลี่ยนเป็นหัวรบขีปนาวุธต่อสู้อากาศยาน ก็จะสามารถยิงเครื่องบินรบ เฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธได้

หากเปลี่ยนเป็นหัวรบเจาะเกราะ ก็จะสามารถยิงรถถัง รถหุ้มเกราะ ป้อมปราการทางทหารได้

หากเปลี่ยนเป็นระเบิดเฆมเชื้อเพลิง ก็จะเป็นอาวุธกึ่งนิวเคลียร์สำหรับทหารราบ!

การใช้งานหลากหลายครบครัน!

บวกกับระยะยิงสูงสุดในแนวสูง 1.2 หมื่นเมตร ระยะยิงไกล 1.8 หมื่นเมตร และความเร็ว 6 มัค

นอกจากคำว่าสมบูรณ์แบบแล้ว เขาก็หาคำอื่นมาบรรยายมันไม่ได้อีกแล้ว

วินาทีต่อมา!

นายพลชาวซาอุดีอาระเบียคนนั้นเดินเข้ามาหาซาลาซ:

“องค์มกุฎราชกุมาร... ประเทศซาอุดีอาระเบียของเรามีบ่อน้ำมันมากมาย กระสุนดับเพลิงมีความสำคัญต่อเราอย่างยิ่ง... เราควรจะซื้อกลับไปบ้างหรือไม่ครับ เพื่อที่จะได้ติดตั้งกระสุนดับเพลิงสำหรับทหารราบชนิดนี้โดยเร็วที่สุด”

“ให้ดีที่สุดคือคนละกระบอกเลย!”

????????

คนละกระบอกอาวุธกึ่งนิวเคลียร์สำหรับทหารราบ?

ภาพนั้น แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว!

ซาลาซได้สติกลับคืนมาทันที ตบต้นขาตัวเองสองสามครั้ง:

“ใช่ๆๆ! ตะวันออกกลางเรามีบ่อน้ำมันเยอะ ไฟไหม้ก็เยอะ... ต้องการกระสุนดับเพลิงชนิดนี้อย่างยิ่ง!”

เขามองไปที่ซูหมิง เพิ่งจะอ้าปากถามราคา

เหอกวงก็พูดขึ้นมาทันที:

“องค์มกุฎราชกุมาร... ท่านเข้าใจผิดแล้ว!”

“กระสุนดับเพลิงแบบซุ่มยิงสำหรับทหารราบของเรานี้ ใช้สำหรับดับไฟขนาดกลางและขนาดเล็ก... สำหรับบ่อน้ำมันขนาดใหญ่ เรามีอุปกรณ์ที่ล้ำสมัยและมีประสิทธิภาพมากกว่านี้!”

“หืม?”

“ยังมีที่ล้ำสมัยและมีประสิทธิภาพมากกว่านี้อีกเหรอ?”

เสียงของซาลาซสั่นเล็กน้อย เจือไปด้วยความสับสนเจ็ดส่วน ความคาดหวังสองส่วน และความงุนงงหนึ่งส่วน

ดวงตาทั้งสองจ้องเขม็งไปที่เหอกวง ไม่ขยับเขยื้อน!

“ใช่ครับ!”

เหอกวงไหนเลยจะยอมพลาดโอกาสในการขายนี้... นี่เป็นแค่กระสุนดับเพลิงสำหรับทหารราบ ผลิตภัณฑ์หลักตัวจริง ยังไม่ได้ปรากฏตัวเลย!

พล็อตเรื่องที่คุ้นเคย!

รสชาติที่คุ้นเคย!

รัฐมนตรีตู้คุ้นเคยกับกระบวนการทางธุรกิจของบริษัทเวยหลงนี้เป็นอย่างดี

เขารู้ดี... ว่าไม่มีทางที่จะมีแค่กระสุนดับเพลิงสำหรับทหารราบรุ่นนี้รุ่นเดียว

จากที่เขารู้จักเวยหลง ของที่ออกมาทีหลัง ถึงจะเป็นของเด็ด!

จากนั้น!

เหอกวงก็ส่งสายตาให้เจ้าหน้าที่ที่อยู่ข้างหลัง... เจ้าหน้าที่เหล่านั้นก็เริ่มเคลื่อนไหวทันที วิ่งเข้าไปในโรงงานด้านหลัง

มกุฎราชกุมารซาลาซ รัฐมนตรีจาง รัฐมนตรีตู้ และเจ้าหน้าที่ทหารของซาอุดีอาระเบียต่างก็เขย่งเท้า ยืดคอ ชะเง้อมองไปยังทิศทางของโรงงาน

ขณะที่ทุกคนกำลังคาดเดาว่าผลิตภัณฑ์ที่ล้ำสมัยกว่าจะเป็นอะไร

คาดไม่ถึงเลย

รถบรรทุกขนส่งหนักแบบล้อสีเขียวทหารคันหนึ่ง ปรากฏขึ้นในสายตาของทุกคน

รัฐมนตรีตู้หัวใจเต้นระรัว ม่านตาขยายใหญ่ขึ้นทันที ชี้ไปที่รถคันข้างหน้า:

“ท่านประธานซู นี่คือ...?”

“นี่คือรถบรรทุกขนส่งหนักที่ผลิตโดยเวยหลงแมชชีนเนอรี่ของเราครับ ด้านหลังมีตู้บรรทุกที่รับน้ำหนักได้ยี่สิบหกตัน ส่วนใหญ่ใช้สำหรับขนส่งวัสดุหนักเช่นวัสดุก่อสร้าง เหล็กกล้า”

“.........”

ซูหมิงพูดพล่ามไปมากมาย... แต่ไม่มีประโยคไหนเลย ที่รัฐมนตรีตู้อยากจะฟัง:

“ไม่ๆๆ! ผมไม่ได้ถามคุณเรื่องรถ... ผมถามถึงของที่อยู่บนตู้บรรทุก นั่นมันอะไรกัน?”

ซูหมิงส่ายหน้า ตอบกลับอย่างจริงใจ:

“ของข้างหลังน่ะเหรอครับ? อันนี้ผมไม่รู้แล้ว... ไม่ใช่ผมออกแบบ!”

ในขณะนี้ รถบรรทุกหนักได้ขับเข้ามาใกล้แล้ว... รัฐมนตรีตู้ก็ไม่มีเวลามาสนใจซูหมิงอีกต่อไป รีบเดินเข้าไป กะว่าจะดูให้ชัดเจนด้วยตาตัวเอง

ซาลาซ รัฐมนตรีจาง และคนอื่นๆ ก็ตามไปอย่างไม่ลังเล

หัวรถหันหน้าเข้าหาทุกคน ไม่มีอะไรน่าดู... ส่วนตู้บรรทุกด้านหลัง มีแท่นบรรทุกขนาดใหญ่ตั้งอยู่

บนแท่น... มีแท่นเหล็กขนาดเท่ากันหกอันถูกเชื่อมติดอยู่ รอบๆ แท่นเหล็กแต่ละอันคือท่อยิงขนาดกลางหกท่อ!

เหอกวงพูดอย่างไม่รีบร้อน แนะนำทีละคำ:

“องค์มกุฎราชกุมาร... กระสุนดับเพลิงสำหรับทหารราบเมื่อครู่นี้ ยิงได้ทีละท่อ ประสิทธิภาพในการดับไฟต่ำ ครอบคลุมพื้นที่ได้น้อย การรับมือกับไฟไหม้บ่อน้ำมันขนาดกลางถึงขนาดใหญ่... ยังคงมีข้อจำกัดอยู่บ้าง”

“ส่วนรุ่นนี้... คือรถดับเพลิงแบบยิงต่อเนื่องรุ่นลูกเห็บ ที่เราผลิตขึ้นมาโดยเฉพาะเพื่อรับมือกับไฟไหม้บ่อน้ำมันและบ่อก๊าซขนาดกลางถึงขนาดใหญ่!”

สิ้นเสียงคำพูด!

ทั้งบริเวณก็เงียบสงัด

ไม่มีใครพูด!

ไม่มีใครกล่าว!

ไม่มีใครบ่น!

คนคนหนึ่ง เมื่อตกใจถึงขีดสุด จะพูดไม่ออกแม้แต่ครึ่งคำ

ทุกคนแค่ยืนเงียบๆ อยู่ข้างรถคันนี้... สมองว่างเปล่า สีหน้าเหม่อลอย แต่สายตากลับจ้องเขม็งไปที่ของชิ้นใหญ่ตรงหน้านี้!

ไม่มีใครจะเชื่อว่ามันเป็นรถดับเพลิง!... เรียกทหารคนไหนมาดูก็ได้ พวกเขาจะบอกว่ามันคือรถยิงขีปนาวุธ!

รถดับเพลิงบ้านไหนหน้าตาแบบนี้กัน?

รถดับเพลิงคันหนึ่งไม่บรรทุกน้ำ กลับบรรทุกขีปนาวุธ คุณกล้าเชื่อเหรอ?

ในฝูงชน นายพลชาวซาอุดีอาระเบียคนหนึ่งที่อยู่ข้างหน้าหน่อย ยกนิ้วขึ้นมานับอย่างงุนงง:

“หนึ่ง สอง สาม... แท่นยิงขนาดใหญ่หกแท่น แต่ละแท่นมีท่อยิงหกท่อ!”

“หกแท่นสามสิบหกนัด... รวมทั้งสิ้น 36 ขีปนาวุธ!”

“โอ้โห! รถคันเดียว ยิงขีปนาวุธได้ 36 ลูก! เทียบเท่ากับเรือรบขนาด 4,000 ตันลำหนึ่ง”

หลังจากการคำนวณคร่าวๆ... ในที่เกิดเหตุมีเสียงสูดลมหายใจเย็นดังขึ้นนับไม่ถ้วน

รถยิงขีปนาวุธต่อสู้อากาศยาน S-400 ของหมีโซเวียตคันหนึ่งบรรจุขีปนาวุธได้แค่ 7 ลูก

คุณเป็นรถดับเพลิง กลับบรรจุได้ถึงสามสิบหกลูก?

เทียบเท่ากับรถยิง S-400 ห้าคัน?

พระเจ้า!

นี่มันอานุภาพทำลายล้างระดับไหนกัน?

เงียบ!

เงียบจนน่ากลัว!

“ใช่! ถูกต้อง รวมแล้วก็คือ 36 ท่อยิง... สามารถยิงกระสุนดับเพลิงพร้อมกันได้ 36 ลูกในครั้งเดียว พื้นที่ครอบคลุมในการดับไฟ ประมาณสามถึงหกกิโลเมตร”

“เท่าไหร่นะ?”

“สามถึงหกกิโลเมตร?”

??????????

รัฐมนตรีตู้มองเหอกวงด้วยสีหน้างุนงง... ในใจมีเครื่องหมายคำถามผุดขึ้นมานับไม่ถ้วน!

นี่มันใช่รถดับเพลิงที่ไหนกัน?

นี่มันคือรถยิงขีปนาวุธชัดๆ!

ต่อให้ท้าวเทวราชมาเอง... นี่ก็คือรถยิงขีปนาวุธ!

เหลือเชื่อ!

มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

นี่มันเหลือเชื่อจนไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาพูดแล้ว!

ผ่านไปหลายนาที

รัฐมนตรีตู้ถึงจะค่อยๆ ได้สติกลับคืนมาจากความตกตะลึง เขาเดินวนรอบรถดับเพลิงหนึ่งรอบ เสียงของเขาถึงกับสั่นเครือ:

“36 ท่อยิง ยิงพร้อมกันได้ มีกองบัญชาการในตัว... ให้ตายเถอะ คุณโหดกว่ากองกำลังจรวดเสียอีก!”

“เอ๊ะ? ไม่ใช่ ไม่ใช่ ไม่ใช่!”

รัฐมนตรีตู้สังเกตเห็นความผิดปกติของรถดับเพลิงทันที ก้มศีรษะลง... ตรวจสอบบริเวณที่เชื่อมต่อระหว่างท่อยิงขีปนาวุธและแท่นยิงอย่างละเอียด

บนนั้นมีระบบบังคับเลี้ยวไฮดรอลิกสำหรับปรับมุมอย่างเห็นได้ชัด

ม่านตาของเขาขยายใหญ่ขึ้นเป็นสองเท่าทันที มุมปากกระตุกอย่างรุนแรงจนควบคุมไม่ได้:

“วิธีการยิงของคุณนี่ ไม่ใช่การยิงในแนวราบ... แต่เป็นการยิงในแนวตั้ง!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ทุกคนก็ก้มตัวลง ชะเง้อมอง... ไปสังเกตระบบบังคับเลี้ยวไฮดรอลิก

จริงด้วย ระบบไฮดรอลิกนี้เข้ากันได้ดีกับโหมดการยิงในแนวตั้งจริงๆ

ตอนนี้ ท่อยิงขีปนาวุธวางอยู่ในแนวราบ เพื่อความสะดวกในการเคลื่อนที่ของรถยนต์

เมื่อเข้าสู่โหมดการยิง... ท่อยิงขีปนาวุธก็จะหันปากกระบอกปืนขึ้นสู่ท้องฟ้าผ่านระบบบังคับเลี้ยว

เหอกวงเดินไปที่หน้าแท่นยิง พยักหน้าแล้วกล่าวว่า:

“ใช่ครับ! เป็นการยิงในแนวตั้งหกท่อจริงๆ... ถ้าเป็นการยิงในแนวราบ จะมีข้อจำกัดมากเกินไป การยิงในแนวตั้งจะใช้งานสะดวกกว่า”

ซูหมิงก็สังเกตอย่างสนใจเช่นกัน ในใจรู้สึกทึ่งอย่างยิ่ง พลางกล่าวชื่นชมว่า:

“เหอกวง! เจ้าหนูนี่ไม่เลวเลยนะ พัฒนาเร็วมาก... รถดับเพลิงคันนี้ ทำได้ดีมาก”

“ขอบคุณครับเจ้านาย!”

“ดีบ้าดีบออะไร! คุณทำรถดับเพลิงให้ยิงในแนวตั้งได้ แล้วจะให้กองทัพเรือกับกองกำลังจรวดเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?”

รัฐมนตรีตู้ที่อยู่ข้างๆ เสียงดังขึ้นหลายเดซิเบลทันที ตะโกนบ่น

ปัจจุบัน!

ในยุคปี 2002 นี้ ระบบยิงในแนวตั้งถือเป็นของหายาก... ไม่ใช่ว่าใครๆ ก็จะสามารถใช้ระบบยิงในแนวตั้งได้!

ระบบยิงในแนวตั้งของประเทศหลงส่วนใหญ่มีอยู่ในซีรีส์ขีปนาวุธนิวเคลียร์ตงเฟิง... ส่วนใหญ่ใช้สำหรับการยิงขีปนาวุธข้ามทวีปขนาดใหญ่ในแนวตั้ง!

ส่วนรถยิงขีปนาวุธในแนวตั้งบนบกขนาดกลางและขนาดเล็ก ระบบขีปนาวุธบนเรือ และระบบขีปนาวุธต่อสู้อากาศยาน/ต่อต้านเรือบนบก ล้วนไม่มีระบบใดที่เป็นการยิงในแนวตั้งเลย!

รถยิงขีปนาวุธต่อสู้อากาศยานอย่างหงฉี-70 หงฉี-90 และหงฉี-640 ใช้การยิงจากแท่นยิงแบบเอียง

เรือรบที่ล้ำสมัยที่สุดของกองทัพเรือ คือเรือพิฆาตชั้นโซเวียตเมนนีสี่ลำที่นำเข้าจากประเทศหมีโซเวียตในราคา 2,400 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ก็เป็นการยิงจากแท่นยิงแบบเอียงเช่นกัน

ระบบยิงในแนวตั้งเพียงระบบเดียวที่ประจำการอยู่ คือระบบต่อสู้อากาศยาน S-300 ที่ซื้อมาจากหมีโซเวียต!

ระบบยิงในแนวตั้งเพียงระบบเดียวที่กำลังก่อสร้างอยู่ คือเรือพิฆาต 0520 ที่เตรียมจะปล่อยลงน้ำในปีหน้า

นี่คือเหตุผล! ว่าทำไมการยิงในแนวตั้ง บวกกับ 36 ท่อยิง ถึงทำให้รัฐมนตรีตู้มีปฏิกิริยาใหญ่โตขนาดนี้

ระบบป้องกันภัยทางอากาศที่ล้ำสมัยที่สุดของประเทศหลงในตอนนี้คือ S-300 แต่คุณเป็นแค่รถดับเพลิง... กลับล้ำสมัยกว่า S-400 ถึงสิบเท่า!

จะไปหาเหตุผลจากใครได้?

ในขณะเดียวกัน คนที่ตื่นเต้นเหมือนกับรัฐมนตรีตู้ก็คือซาลาซและเหล่าแม่ทัพนายกองของซาอุดีอาระเบีย!

ดวงตาของพวกเขาแทบจะเชื่อมติดอยู่กับรถดับเพลิงแล้ว... น้ำลายที่อยากได้ ก็กลืนลงไปหลายอึกแล้ว!

แม้แต่ประเทศหลงยังไม่มีระบบยิงในแนวตั้ง สำหรับซาอุดีอาระเบียแล้ว ยิ่งเป็นของล้ำค่าในบรรดาของล้ำค่า!

รถยิงขีปนาวุธขนาดใหญ่ขนาดนี้ ถ้าสามารถซื้อกลับไปได้... ซาลาซกล้าที่จะด่าแม่ต่อหน้าทูตประเทศอินทรีเลย!

“เกี่ยวกับเรื่องการนำวิถี... เนื่องจากระบบการยิงเปลี่ยนไป นอกจากความเฉื่อย เรดาร์ และการนำวิถีด้วยอินฟราเรดแล้ว เรายังได้เพิ่มโหมดการนำวิถีด้วยดาวเทียมเข้าไปด้วย”

“อะไรนะ?”

“การ... การนำวิถีด้วยดาวเทียม?”

ครั้งนี้แม้แต่รัฐมนตรีจางที่ไม่ค่อยรู้เรื่องการทหารก็ยังงง!

มองไปที่เหอกวงด้วยสีหน้าตื่นตระหนก เสียงสั่นเทาจนยากจะปิดบัง:

“คุณ... พวกคุณไปเอาดาวเทียมมาจากไหนกัน?”

“บริษัทของเรายิงขึ้นไปเองไงครับ... อะไรกัน พวกท่านไม่รู้เหรอครับ?”

เหอกวงกระพริบตาด้วยความสงสัย พลางถามกลับไป

“เวยหลงของพวกคุณ?”

“ยังยิงดาวเทียมด้วย?”

“คุณไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม?”

[จบตอน]###