บทที่ 12 วัสดุล้ำค่าขนาดนี้ ก็แค่กองไว้บนพื้นเนี่ยนะ?

หัวหน้านักออกแบบมู่ย่อตัวลง ปลายนิ้วลูบผ่านคราบน้ำมันบนพื้น ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกมากมายเหลือคณา

หลายปีก่อน สถาบันวิจัยวัสดุแห่งสถาบันวิทยาศาสตร์หลงเคยทุ่มเงินมหาศาล เพื่อนำเข้าชุดอุปกรณ์การผลิตระดับล่างชุดหนึ่งจากประเทศกังหันลม

จุดประสงค์ในตอนนั้นคือการทำวิศวกรรมย้อนกลับและลอกเลียนแบบคาร์บอนไฟเบอร์ T300

น่าเสียดายที่พวกเขามีเพียงอุปกรณ์ แต่ไม่มีกระบวนการผลิต เพื่อที่จะก้าวข้ามอุปสรรคนี้ไปให้ได้ ประเทศได้รวบรวมผู้เชี่ยวชาญด้านวัสดุศาสตร์จากทั่วทั้งประเทศ เพื่อเร่งรัดการพัฒนากระบวนการผลิต

ผลลัพธ์น่ะหรือ? ก็ไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง... เหล่าผู้เชี่ยวชาญยังคงไม่สามารถก้าวข้ามกระบวนการควบคุมอุณหภูมิอย่างแม่นยำในขั้นตอนการเผาคาร์บอนที่อุณหภูมิสูงได้...

และในตอนนี้  โรงงานเอกชนแห่งหนึ่งกลับใช้หม้อไอน้ำที่ผลิตในประเทศซึ่งถูกดัดแปลง มาวิจัยและพัฒนากระบวนการผลิตคาร์บอนนี้ขึ้นมา และผลิตคาร์บอนไฟเบอร์ระดับ T300 ได้สำเร็จ ของเทียบของต้องโยนทิ้ง คนเทียบคนช่างน่าเจ็บใจจนอยากตายเสียจริง!

นักวิชาการชั้นนำของประเทศหลายร้อยคน กลับสู้โรงงานเล็กๆ แห่งหนึ่งไม่ได้...

ซูหมิงเดินต่อไปข้างหน้า พลางแนะนำไปด้วย  “ข้างหน้าคือโซนเตรียมเส้นใยตั้งต้น PAN ของเราครับ”  การเตรียมเส้นใยตั้งต้น PAN ที่ว่านี้ คือการปรับปรุงกระบวนการพอลิเมอไรเซชันของอะคริโลไนไตรล์และเทคโนโลยีการปั่นเส้นใยให้เหมาะสม เพื่อผลิตเส้นใยตั้งต้น PAN ที่มีความแข็งแรงสูงและมีความสม่ำเสมอสูง เส้นใยตั้งต้นชนิดนี้คือวัสดุพื้นฐานของคาร์บอนไฟเบอร์ประสิทธิภาพสูง

เหล่านักวิชาการหยุดยืนอยู่หน้าเครื่องจักรกลที่ดูเรียบง่ายและเตาเผาอุณหภูมิสูงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบเดินตามซูหมิงไป

ในขณะนี้ ซูหมิงชี้ไปยังเครื่องปั่นเส้นใยที่อยู่ด้านหลัง พร้อมกับแนะนำอย่างละเอียด

“นี่คือเครื่องปั่นเส้นใยความแม่นยำสูงของเรา สามารถผลิตเส้นใยที่มีความสม่ำเสมอและมีเส้นผ่านศูนย์กลางต่ำกว่า 5 ไมครอนได้ครับ”

“..........”

เครื่องปั่นเส้นใยความแม่นยำสูง นี่ก็เป็นอุปกรณ์ที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งในการผลิตคาร์บอนไฟเบอร์  สาเหตุที่ต่างประเทศสามารถผลิตคาร์บอนไฟเบอร์คุณภาพระดับ T500, T700 ขึ้นไปได้ ก็เพราะความแม่นยำของเครื่องปั่นเส้นใยที่สูงกว่า และในด้านนี้ ประเทศก็ยังคงไม่มีความก้าวหน้าทางเทคนิคใดๆ เลย

เมื่อมองดูสีหน้าที่เรียบเฉยของซูหมิง เหล่านักวิชาการถึงกับอิจฉาจนน้ำตาจะไหล!

ใครจะไปคาดคิดว่าโรงงานเก่าโทรมแห่งนี้ จะมีเครื่องปั่นเส้นใยความแม่นยำสูงที่สามารถผลิตเส้นใยสม่ำเสมอซึ่งมีความแม่นยำต่ำกว่า 5 ไมครอนได้!

“เอ๊ะ? เครื่องจักรของคุณเครื่องนี้ใช้ทำอะไร? ทำไมผมถึงไม่เคยเห็นมาก่อน?”

ในขณะนั้น หัวหน้านักออกแบบมู่ก็ชี้ไปยังเครื่องจักรขนาดใหญ่เครื่องหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกล ด้วยความสงสัยอย่างยิ่ง  ในฐานะหัวหน้านักออกแบบและผู้รับผิดชอบโครงการ J-160

หัวหน้านักออกแบบมู่ถือได้ว่าเป็นผู้ที่มีความรู้กว้างขวางในประเทศ และมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับการวิจัยวัสดุคาร์บอนไฟเบอร์ แม้ว่าตนเองจะไม่เคยมีความก้าวหน้าในเทคโนโลยีคาร์บอนไฟเบอร์ แต่ในต่างประเทศ... เขาก็เคยเยี่ยมชมอุปกรณ์การผลิตที่คล้ายคลึงกัน

ในความทรงจำของเขา ไม่ว่าจะเป็นประเทศตงหยาง กลุ่มประเทศตะวันตก หรือประเทศอินทรี ก็ไม่มีเครื่องจักรของที่ไหนที่คล้ายกับเครื่องจักรตรงหน้านี้...

“คุณหมายถึงเครื่องนั้นเหรอครับ” ซูหมิงมองไปตามทิศทางที่นิ้วของหัวหน้านักออกแบบมู่ชี้ไป แล้วอธิบายว่า

“นี่คือเครื่องปฏิกรณ์พอลิเมอไรเซชันแบบผสมสมบูรณ์ ส่วนใหญ่ใช้สำหรับการทำให้เป็นเนื้อเดียวกันในกระบวนการปั่นเปียกแบบฉีดพ่นแห้งครับ”

กระบวนการปั่นเปียกแบบฉีดพ่นแห้ง?

หัวใจของท่านมู่สั่นสะท้าน น้ำเสียงถึงกับสั่นเทา

“คุณ... คุณก้าวข้ามแม้กระทั่งกระบวนการปั่นเปียกแบบฉีดพ่นแห้งได้แล้วเหรอ?”

ซูหมิงพยักหน้า

หึ่ง.....!  เมื่อเหล่านักวิชาการได้ยินดังนั้น ในหัวพลันว่างเปล่าราวกับถูกอสุนีบาตเก้าสวรรค์ฟาดใส่! หัวหน้านักออกแบบมู่ถึงกับอ้าปากค้าง อดที่จะถอยหลังไปครึ่งก้าวไม่ได้

แววตานั้นเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ!

นายพลไต้หรงที่อยู่ข้างๆ ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องเทคนิคมากนัก ฟังแล้วก็งุนงงไปหมด จึงกระซิบถามผู้อำนวยการโหวที่อยู่ข้างๆ

“กระบวนการปั่นเปียกแบบฉีดพ่นแห้ง มันคืออะไรเหรอครับ?”

ผู้อำนวยการโหวอธิบายว่า

“กระบวนการปั่นเปียกแบบฉีดพ่นแห้งปรากฏขึ้นครั้งแรกในบทความวิชาการของนักวิชาการท่านหนึ่งจากประเทศจอห์นบูล เป็นการมองการณ์ไกลถึงเทคโนโลยีการผลิตคาร์บอนไฟเบอร์ในอนาคต”

“ในปัจจุบัน กลุ่มประเทศตะวันตกยังคงพยายามทดลองอยู่ ยังไม่สามารถทำให้เป็นจริงได้”

“มันมีประสิทธิภาพสูงกว่าและมีต้นทุนต่ำกว่าเทคโนโลยีคาร์บอนไฟเบอร์ทั่วไปครับ”

หลังจากได้ฟัง นายพลไต้หรงก็เข้าใจในทันที ในแววตาที่มองซูหมิงยิ่งเต็มไปด้วยความชื่นชมมากขึ้น  มิน่าล่ะ คาร์บอนไฟเบอร์ที่ซูหมิงผลิตถึงได้มีราคาถูกกว่าคาร์บอนไฟเบอร์ที่กลุ่มประเทศตะวันตกผลิตมากขนาดนี้  ที่แท้ก็เป็นเพราะซูหมิงได้ก้าวข้ามกระบวนการที่ล้ำสมัยซึ่งแม้แต่ชาติตะวันตกก็ยังไม่เชี่ยวชาญ!

คราวนี้ ทุกคนก็เข้าใจในที่สุด

จากนั้น ซูหมิงก็แนะนำอุปกรณ์และกระบวนการผลิตอื่นๆ ภายในโรงงานต่อไป

ทุกคนต่างก็พากันชื่นชมไม่ขาดปาก รู้สึกนับถืออย่างยิ่ง

พอฟังไปถึงช่วงท้าย ทัศนคติของนักวิชาการอาวุโสหลายท่านก็เปลี่ยนไป มีท่าทีนอบน้อมราวกับนักเรียนชั้นประถม ตั้งใจเรียนรู้อย่างเงียบๆ

หลังจากแนะนำทั้งหมดเสร็จสิ้น ซูหมิงก็เดินออกจากประตูหลังของโรงซ่อม แล้วชี้ไปข้างหน้า

“นั่นคือโกดังของเราครับ วัสดุคาร์บอนไฟเบอร์ที่ใช้ไม่หมด ทั้งหมดอยู่ที่นั่นแล้ว”

“ถ้าพวกท่านรีบใช้ ก็สามารถขนสินค้าล็อตนี้ไปก่อนได้เลย น่าจะมีอยู่หลายสิบตัน”

นายพลไต้หรงและคนอื่นๆ เงยหน้าขึ้นมอง ข้างหน้าไม่มีห้องหับ ไม่มีแม้แต่เพิงที่ดูดีสักหลัง...

มีเพียงลานโล่งแห่งหนึ่ง ซึ่งมีกองอะไรบางอย่างถูกคลุมไว้ด้วยผ้าใบกันน้ำหลากสีผืนหนึ่ง

นายพลไต้หรงชี้ไปยังกองของนั้นด้วยความสงสัย

“บอสซู คุณจะบอกว่าลานโล่งตรงนี้คือโกดังของพวกคุณ?”

“แล้วที่คลุมอยู่ใต้ผ้าใบกันน้ำนั่นก็คือวัสดุผสมคาร์บอนไฟเบอร์ T300 เหรอ?”

“ครับ”  ซูหมิงเดินเข้าไปข้างหน้า ดึงผ้าใบกันน้ำผืนนั้นออก แผ่นวัสดุคาร์บอนไฟเบอร์ที่ซ้อนกันอยู่ก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน

ภาพนี้  ทำเอานายพลไต้หรงและเหล่าผู้เชี่ยวชาญถึงกับพูดไม่ออก!

ให้ตายสิ!   ให้ตายสิพับผ่า!

วัสดุคาร์บอนไฟเบอร์ที่ล้ำค่ายิ่งกว่าทองคำ กลับถูกกองไว้บนพื้นที่โล่งแจ้งแบบนี้ ใช้แค่ผ้าใบกันน้ำเก่าๆ ผืนหนึ่งคลุมไว้เนี่ยนะ?  เดี๋ยวนะ! คุณไม่กลัวถูกขโมย โดนฝน หรือโดนสุนัขกัดบ้างเลยหรือ?

นี่มันไม่เห็นคุณค่าของคาร์บอนไฟเบอร์เอาเสียเลย!  “ช่างเป็นการผลาญของดีเสียจริง!”

หัวหน้านักออกแบบมู่เดินเข้าไปลูบวัสดุคาร์บอนไฟเบอร์ ฝุ่นหนาเตอะติดเต็มมือขวา แววตาเต็มไปด้วยความเสียดาย...

นักวิชาการคนอื่นๆ ต่างมองซูหมิงอย่างตกตะลึง ในใจปั่นป่วนไปหมดแล้ว

“บอสซู วัสดุคาร์บอนไฟเบอร์ที่ล้ำค่าขนาดนี้ ท่านก็แค่วางไว้บนพื้นที่โล่งแจ้งเนี่ยนะ?”

นายพลไต้หรงทนดูซูหมิงทำลายของดีไม่ไหว รู้สึกขุ่นเคืองอยู่บ้าง

ซูหมิงถอนหายใจอย่างจนใจ  “เฮ้อ! ช่วยไม่ได้ครับ... โรงงานของเราพวกท่านก็เห็นแล้วว่ามันเล็กเกินไปจริงๆ!”  “ไม่มีที่วางแล้วจริงๆ ครับ”

“อีกอย่าง คาร์บอนไฟเบอร์ของผมกันน้ำได้ โดนฝนก็ไม่เป็นไร”  พอพูดถึงตรงนี้ เขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

“จริงสิ! ท่านนายพล พวกท่านซื้อคาร์บอนไฟเบอร์กลับไปแล้ว เตรียมจะเอาไปใช้อย่างไรเหรอครับ?”  ต่างสาขาอาชีพก็เหมือนอยู่คนละโลก  วัสดุคาร์บอนไฟเบอร์ในภาคพลเรือน ซูหมิงรู้วิธีใช้งาน  อุปกรณ์กีฬากลางแจ้งอย่างคันเบ็ด ไม้แบดมินตัน หรือจักรยาน ล้วนใช้ได้ทั้งนั้น

แต่ในทางการทหาร คาร์บอนไฟเบอร์ใช้ทำอะไรกันแน่ เขาก็ไม่รู้จริงๆ

หัวหน้านักออกแบบมู่อธิบายว่า

“ยกตัวอย่างกองทัพอากาศแล้วกันนะครับ วัสดุนี้ส่วนใหญ่ใช้กับลำตัวของเครื่องบินรบ!”

“ประสิทธิภาพของเครื่องบินรบเกี่ยวข้องโดยตรงกับน้ำหนัก การทำให้ลำตัวเครื่องบินมีน้ำหนักเบาลง น้ำหนักที่ประหยัดไปได้ก็จะสามารถนำไปบรรทุกอาวุธและเชื้อเพลิงได้มากขึ้น ความสามารถในการบรรทุกอาวุธและพิสัยการบินก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย”

“หากไม่บรรทุกอะไรเลย แค่ทำให้น้ำหนักเบาลง ความเร็วก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก สรุปก็คือ การทำให้ลำตัวเครื่องบินมีน้ำหนักเบาลงนั้นมีข้อดีนับไม่ถ้วน...”

“แล้วจะทำอย่างไรให้ลำตัวเครื่องบินมีน้ำหนักเบาลงล่ะ? วัสดุคาร์บอนไฟเบอร์ก็คือหัวใจสำคัญครับ”

ผู้อำนวยการโหวที่อยู่ข้างๆ ก็เสริมขึ้นมาอย่างถูกจังหวะ

“นอกจากเครื่องบินรบแล้ว ไม่ว่าจะเป็นดาวเทียมบนฟากฟ้า เรือรบที่แล่นในมหาสมุทร เรือดำน้ำที่ดำดิ่งอยู่ใต้ทะเลลึก หรือแม้แต่รถถังและรถหุ้มเกราะบนภาคพื้นดิน...”

“ล้วนสามารถนำคาร์บอนไฟเบอร์ไปใช้ได้ทั้งสิ้น”

“เป็นอย่างนี้นี่เอง...!”  ซูหมิงพยักหน้า

“ถ้าเป็นอย่างนั้น ความแข็งแรงของ T300 จะไม่พอใช้เหรอครับ?”

[จบตอน]###