ตอนที่ 4 การปลุกอาชีพทั่วไป! "อัจฉริยะ"!

ตอนที่ 4 การปลุกอาชีพทั่วไป! "อัจฉริยะ"!

เอนฟีเลียหันไปมองหญิงชราเตี้ยๆ ที่กำลังเดินเข้ามาหา สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความลำบากใจ

"คุณย่า..."

"ที่นี่ไม่ใช่ที่ให้เจ้ามาทำตัวใจดี"

"ในช่วงงานประลองของจักรวรรดิ หน้าที่ของเจ้าคือหาซื้อและรวบรวมสมุนไพร"

ลิจิพูดขณะเอามือไพล่หลัง ใบหน้าเหี่ยวย่นของนางเผยความไม่พอใจเล็กน้อย น้ำเสียงก็แฝงด้วยความขุ่นเคือง

"ครับ คุณย่า"

เอนฟีเลียเอื้อมมือไปขยี้ผมสีทองสั้นๆ ของตัวเอง กล่าวเบาๆ

ได้ยินบทสนทนาสั้นๆ ระหว่างสองยายหลาน ถังเจิ้งก็พอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมทั้งสองคนที่ควรจะอยู่ในเมืองชายแดนอย่างเมืองเยลันเทียร์ กลับมาโผล่ในเมืองหลวงได้

ความคิดนี้แล่นเข้ามาในหัวของเขาทันที

ถังเจิ้งพยายามรักษาท่าทีให้สงบที่สุด

อย่าหลงกลกับรูปลักษณ์ของคุณย่าลิจิของเอนฟีเลีย ที่ดูเหมือนเป็นแค่หญิงชราธรรมดาไร้ตัวตน

แต่ความจริงแล้ว นางคือเภสัชกรที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองเยลันเทียร์ และยังเป็นจอมเวทระดับสามของจริง

ถ้าวัดตามเลเวลแล้ว น่าจะอยู่ที่เลเวล 15 ขึ้นไป ซึ่งถือว่าเป็นบุคคลที่แข็งแกร่งมากในหมู่มนุษย์

อย่างน้อย...ถังเจิ้งในตอนนี้ไม่สามารถไปหาเรื่องนางได้แน่นอน

สายตาของลิจิเหลือบมองมาที่ถังเจิ้ง ก่อนจะกวาดผ่านดาบสั้นที่ห้อยอยู่ตรงเอว แล้วเหลือบไปมองแขนที่มีกล้ามเล็กน้อยของเขา

"ไปกันเถอะ เอนฟีเลีย" ลิจิกล่าวด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์ ก่อนจะหันหลังแล้วเดินจากไป

"ครับ คุณย่า"

เอนฟีเลียตอบรับอย่างรวดเร็ว ก้าวขึ้นไปบนถนน แต่แล้วก็หยุดลง เลี้ยวกลับมามองถังเจิ้งด้วยสีหน้าลังเล:

"เจ้าคงมาดูการประลองระหว่างคุณกาจีฟกับคุณไบรอันสินะ? ได้ยินว่าตั๋วดูจากที่นั่งผู้ชมแพงมากเลย"

"เอานี่ไปก่อน ขวดน้ำ หนังข้าวไรย์ถ้ากินเปล่าๆ มันติดคอง่ายนะ"

เอนฟีเลียพูดพลางถอดกระติกน้ำจากเอวแล้วยื่นให้ถังเจิ้ง

หมอนี่...ชักจะน่ารำคาญแล้วสิ

แก้มของถังเจิ้งกระตุก ถ้าไม่ใช่เพราะเขาเข้าใจนิสัยของเอนฟีเลียดีอยู่แล้ว การได้รับน้ำใจจากคนแปลกหน้าแบบนี้ จะทำให้เขาระแวงเป็นอย่างมาก

ยิ่งไปกว่านั้น...

ในฐานะเด็กกำพร้า ถังเจิ้งเกลียดความใจดีที่ไม่มีเหตุผลแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร

"ไม่ "

ถังเจิ้งกำลังจะปฏิเสธ แต่เอนฟีเลียก็ยัดกระติกน้ำใส่มือเขาทันที

การเคลื่อนไหวกะทันหัน!

สีหน้าของถังเจิ้งเปลี่ยนเล็กน้อย

ไม่ใช่เพราะเอนฟีเลียบังคับยัดของให้ แต่เพราะในวินาทีที่แตะกัน แผงสถานะก็ปรากฏข้อความใหม่ขึ้นมา

『บึ๊ซ 』

『สัมผัสกับอาชีพระดับสองพิเศษ – นักเล่นแร่แปรธาตุ (อัจฉริยะ), เภสัชกร (อัจฉริยะ) เงื่อนไขปลุกอาชีพทั่วไปถูกกระตุ้น』

『ได้รับอาชีพทั่วไป "อัจฉริยะ" ต้องการรับอาชีพนี้หรือไม่?』

『หมายเหตุ! อาชีพนี้เป็นอาชีพทั่วไป และจะไม่มีการเพิ่มค่าสถานะเมื่อเลเวลอัพ』

ถังเจิ้งมองข้อความที่แสดงบนแผงสถานะ แขนของเขาสั่นเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น

ในเกม "อิกดราซิล" อาชีพต่อสู้จะแบ่งออกเป็น อาชีพรากฐาน อาชีพระดับกลาง และอาชีพขั้นสูง/อาชีพพิเศษ นอกจากนี้ ยังมี "อาชีพทั่วไป" ที่ไม่เกี่ยวข้องกับการต่อสู้

สามารถเรียกอีกอย่างได้ว่า "อาชีพสายผลิต"

เช่น เภสัชกร, นักเล่นแร่แปรธาตุ, ช่างตีเหล็ก, ชาวนา, พ่อค้า ฯลฯ ที่ไม่ได้มีผลต่อการต่อสู้โดยตรง แต่เป็นสายสนับสนุน

แต่ในโลกต่างมิติแห่งนี้

อาชีพทั่วไปไม่เพียงแต่มีอาชีพสายผลิต ยังมีอาชีพอีกมากที่ไม่เคยมีในเกมมาก่อน เช่น ทาส, สาวใช้, ขุนนาง, เจ้าชาย, ราชา, เจ้าหญิง ฯลฯ

ซึ่งอาชีพเหล่านี้ยังด้อยกว่าอาชีพสายผลิตด้วยซ้ำ เช่น "เจ้าชาย" หรือ "ขุนนาง" จะได้รับโดยกำเนิด ส่วน "ทาส" และอื่นๆ จะถูกบังคับให้ได้รับตามประสบการณ์ชีวิต

นี่คือความแตกต่างพื้นฐานระหว่าง "ผู้เล่น" กับ "ชาวโลกต่างมิติ"

ผู้เล่นสามารถเลือกว่าจะรับอาชีพหรือไม่ ขณะที่ชาวโลกจะได้รับอาชีพตามชีวิตที่เผชิญ โดยไม่สามารถปฏิเสธได้เลย

"รับอาชีพ!"

แทบไม่ลังเล ถังเจิ้งกล่าวในใจทันที

เขาที่กำลังลังเลระหว่างอาชีพรากฐานสายกายภาพหรือสายเวทมนตร์ กลับไม่ลังเลเลยที่จะเลือกอาชีพทั่วไปที่ไม่ช่วยในการต่อสู้

ในชั่วขณะนั้น!

ความตื่นเต้นภายในของถังเจิ้งพุ่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

อาชีพทั่วไปแม้จะไม่เพิ่มพลังโดยตรง แต่นั่นไม่ได้แปลว่าอาชีพเหล่านี้ไร้ประโยชน์ในโลกแห่งนี้

『รับอาชีพสำเร็จ – อัจฉริยะ Lv.1』

『อัจฉริยะ (อาชีพทั่วไป): อาชีพนี้สามารถแปลงเป็นอาชีพรากฐานหรืออาชีพทั่วไปอื่นได้ตามต้องการ』

『หมายเหตุ: เนื่องจากคุณสมบัติพิเศษ อาชีพนี้จะไม่เพิ่มค่าสถานะพื้นฐานเมื่อเลเวลอัพ และไม่ได้รับความสามารถเฉพาะของอาชีพเป้าหมาย』

ถังเจิ้งมองข้อมูลบนแผงสถานะ พยายามระงับความตื่นเต้น

"เป็นอะไรหรือเปล่า?"

เอนฟีเลียมองถังเจิ้งที่กำลังจับมือแน่น สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ถามด้วยความงุนงงและห่วงใย

"ขอโทษ แล้วก็...ขอบคุณ"

ถังเจิ้งได้สติ รีบคลายมือ รับกระติกน้ำไว้ กล่าวอย่างจริงใจ

คำขอบคุณครั้งนี้...เขาหมายความตามนั้นจริงๆ

"ไม่เป็นไร"

เอนฟีเลียไม่ได้คิดอะไร พยักหน้าให้ถังเจิ้งก่อนจะเดินจากไปอย่างรวดเร็ว

ถังเจิ้งมองแผ่นหลังของเอนฟีเลียที่ค่อยๆ ห่างออกไป พลางสูดลมหายใจลึก ดวงตาเปล่งประกาย

เขาไม่คิดเลยว่าจะได้อาชีพทั่วไประดับสุดแรร์มาโดยบังเอิญ!

เมื่อมีอาชีพ "อัจฉริยะ" อยู่ ถังเจิ้งก็ไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องการเลือกอาชีพรากฐานอีกต่อไป ปัญหาใหญ่ในแผนการสร้างตัวละครของเขาก็หายไปทันที

ที่สำคัญ...อาชีพนี้ให้อภัยต่อความผิดพลาดได้สูงมาก!

เท่าที่ถังเจิ้งรู้ ในโลกนี้มีเพียงอีกคนหนึ่งที่มีอาชีพ "อัจฉริยะ" เหมือนเขา

นั่นคือ ลาน่า เจ้าหญิงทองคำแห่งอาณาจักรเยสติเก

หรืออีกชื่อคือ "เจ้าหญิงแห่งการล่มสลาย"

อาชีพ "เจ้าหญิง (ทั่วไป)" ของเธอ ก็แปลงมาจาก "อัจฉริยะ (ทั่วไป)" เช่นกัน

อาชีพทั่วไประดับสุดแรร์นี้ กลับถูกใช้อย่างสิ้นเปลืองในมือของเจ้าหญิงทองคำ หรือจะพูดให้ถูกก็คือ...ในมือของมนุษย์โลกต่างมิติ

มีเพียงในมือของ "ผู้เล่น" เท่านั้น ที่อาชีพนี้จะเผยพลังที่แท้จริงออกมาได้

ถังเจิ้งรู้สึกราวกับเชือกที่รัดแน่นในใจได้คลายออก

ความสิ้นหวังที่เกาะกินจิตใจมานานพลันจางหายไปมาก แม้จะเป็นแค่อาชีพทั่วไป แต่เขากลับรู้สึกว่าอนาคตไม่ได้มืดมนอย่างที่เคย

"และข้าก็ได้รับข้อมูลสำคัญเพิ่มอีกหนึ่งข้อ"

ดวงตาของถังเจิ้งเป็นประกาย

การสัมผัสกับเอนฟีเลียสามารถกระตุ้นเงื่อนไขการรับอาชีพทั่วไปได้ เป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายของเขา

เมื่อรวมกับการที่แค่สัมผัสอาวุธก็สามารถปลุกอาชีพได้ เขาก็ได้เรียนรู้ข้อมูลสำคัญถึงสองอย่างเกี่ยวกับความสามารถโดยกำเนิด "ผู้เล่น"

แต่ทว่า...

เมื่อพิจารณาจากการที่เขาได้รับเพียงอาชีพทั่วไป ไม่ใช่ "นักเล่นแร่แปรธาตุ" หรือ "เภสัชกร" แบบตรงๆ การสัมผัสกับบุคคลทั่วไปคงไม่สามารถปลุกอาชีพได้ง่ายๆ

"หรือว่า...เพราะเอนฟีเลียมีอาชีพ 'นักเล่นแร่แปรธาตุ (อัจฉริยะ)' และ 'เภสัชกร (อัจฉริยะ)' สองสาย 'อัจฉริยะ' พร้อมกัน จึงทำให้เกิดการปลุกอาชีพทั่วไปอย่าง 'อัจฉริยะ'?"

ถังเจิ้งขบคิดอย่างเงียบงัน

จบตอน