บทที่ 19 เงินลับ

บทที่ 19 เงินลับ

“สบายใจได้ ฉันเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วล่ะ”

“บุหรี่ฮวาจื่อที่เพิ่งซื้อมาใหม่ ลองชิมรสชาติหน่อยไหม”

จูต้าโหยวเห็นดังนั้นก็รีบยื่นบุหรี่ฮวาจื่อซองหนึ่งให้ฉินยูน ฉินยูนเหลือบมองจูต้าโหยวทีหนึ่ง

“ขอสักตัวละกันครับ!”

ว่าแล้วฉินยูนก็หยิบบุหรี่จากซองของจูต้าโหยวขึ้นมาตัวหนึ่ง นี่คือบุหรี่จงหัวรุ่นซอฟต์ราคาซองละหกสิบหยวน ปกติฉินยูนไม่กล้าซื้อบุหรี่ราคาแพงขนาดนี้มาสูบหรอก

ต้องยอมรับว่ารสชาติของจงหัวนั้นดีกว่าเฮอฮวาอยู่มากจริงๆ ก็สมราคาของมันนั่นแหล่ะ

จากนั้นทั้งสองคนก็พูดคุยถึงสถานการณ์ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาอย่างเรียบง่าย หลังจากสูบบุหรี่เสร็จ ฉินยูนก็ขอลากลับ ขี่รถสามล้อไฟฟ้ากลับไปยังที่พักในหมู่บ้านกลางเมือง

หลังจากจัดการทำความสะอาดอุปกรณ์ตั้งแผงลอยเสร็จแล้ว ฉินยูนก็ถือกระติกน้ำเก็บความร้อนเดินขึ้นไปยังห้องพักด้านบน!

เมื่อกลับถึงห้อง สิ่งแรกที่ฉินยูนต้องทำคืออาบน้ำ โดยเฉพาะสำหรับคนกวางโจวแล้ว หากวันไหนไม่ได้อาบน้ำจะรู้สึกไม่สบายตัวจนนอนไม่หลับเลยทีเดียว

หลังจากอาบน้ำเสร็จ ฉินยูนก็ใช้ไดร์เป่าผมให้ผมแห้งสนิท เพื่อป้องกันไม่ให้เป็นหวัดในช่วงฤดูหนาว

ในช่วงเปลี่ยนผ่านฤดูกาล อุณหภูมิขึ้นๆ ลงๆ มักจะทำให้ป่วยได้ง่าย ดังนั้นทุกครั้งที่สระผม ฉินยูนจึงพยายามเป่าให้แห้งที่สุดเสมอ

เนื่องจากวันนี้ขายของจนเกือบเกลี้ยง ฉินยูนจึงไม่มีเครื่องเคียงเหลือพอที่จะทำข้าวผัดกินเองได้ เขาจึงได้แต่ต้มหมี่กินง่ายๆ เพื่อประทังความหิว

เมื่อมองดูไอน้ำที่พุ่งออกมาจากชามหมี่ ฉินยูนก็รู้สึกเจริญอาหารขึ้นมาทันที เขาใช้ตะเกียบพุ้ยหมี่คำโตเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย

ขณะเดียวกันก็ไม่ลืมเปิดระบบข้อมูลข่าวสารรายวันเพื่อดูว่าข้อมูลใหม่ที่ปรากฏขึ้นคืออะไร?

【ข้อมูลข่าวสารวันนี้ (สีขาว) : โรงงานเฟอร์นิเจอร์มู่กุยหลินเพิ่งรับซื้อโซฟามือสองมาใหม่ชิ้นหนึ่ง ในนั้นมีเงินลับจำนวนหนึ่งหมื่นหยวนของชายหนุ่มที่กลัวภรรยาซ่อนเอาไว้อยู่!】

เงินลับเหรอ?

ดูเหมือนจะมีพี่ชายผู้โชคร้ายบางคนซ่อนไว้ ไม่รู้ว่าถ้าเขารู้เรื่องนี้จะรู้สึกยังไง

ฉินยูนเดาว่าภรรยาคงเห็นว่าโซฟามันเก่ามากแล้ว เลยขายเป็นขยะไปโดยไม่รู้เลยว่าสามีของเธอซ่อนเงินไว้ในนั้นตั้งหมื่นกว่าหยวน

ดูท่าเขาจะได้เงินมาเปล่าๆ อีกก้อนแล้ว ถึงแม้เงินหนึ่งหมื่นหยวนจะน้อยกว่าเมื่อเทียบกับแสตมป์หรือรางวัลลอตเตอรี่ขูดก่อนหน้านี้

แต่สำหรับฉินยูนแล้วก็ถือว่าพอรับได้ เขาไม่ได้ตื่นเต้นเหมือนตอนแรกๆ แล้ว เพราะมุมมองของคนเราจะเปลี่ยนไปตามระดับความสามารถที่เพิ่มขึ้น

อย่างไรก็ตาม โซฟาตัวใหญ่ขนาดนี้ การจะขี่รถสามล้อไปรับเองคงไม่ค่อยเหมาะสม และอาจจะทำให้คนสงสัยโดยไม่จำเป็นได้

เพราะการแต่งกายแบบฉินยูนนั้นมีจุดประสงค์ชัดเจนเกินไป

“คิดออกแล้ว!”

ฉินยูนนึกหาวิธีที่ดีได้แล้ว ซึ่งจะไม่ส่งผลกระทบต่อการหาเงินของเขา และจะไม่ทำให้ใครสงสัยด้วย

เมื่อคิดได้ดังนั้นฉินยูนก็เข้านอนอย่างสบายใจ พร้อมกับส่งข้อความหาหวังเสี่ยวเฟยเพื่อนัดให้เขามาช่วยขนของกับเขาในเช้าวันพรุ่งนี้

ครั้งนี้หวังเสี่ยวเฟยมาแปลก เขาไม่บ่นเรื่องการเป็นลูกจ้างเหมือนอย่างเคย ซึ่งเหตุผลของเขานั้นฉินยูนย่อมรู้อยู่แก่ใจ

ใจของเขาคงไปจดจ่ออยู่ที่เถียนเหวินจิ้งน้องเมียของจูต้าโหยวเสียแล้ว เมื่อมีข้ออ้างเรื่องฉินยูนแบบนี้ ย่อมไม่มีทางปล่อยโอกาสให้หลุดมือไปแน่

คืนนี้ฉินยูนหลับสนิทมาก ไม่ได้ตื่นเต้นจนนอนไม่หลับเหมือนวันก่อนๆ

เพราะเรื่องของระบบ หลังจากผ่านการฝึกฝนมาหลายวัน ฉินยูนก็เริ่มปรับตัวให้เข้ากับการมีอยู่ของมันได้แล้ว ไม่ได้รู้สึกลนลานเหมือนตอนแรก

หลังจากเจ็ดโมงครึ่งในตอนเช้า ฉินยูนก็ตื่นขึ้นมาแต่เช้าตรู่ หลังจากสลัดผ้าห่มออก เขาก็พับมันไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

ถ้าไม่จัดระเบียบที่พักแล้วจะไปจัดการโลกใบนี้ได้อย่างไร!

ฉินยูนยังคงเคร่งครัดกับตนเอง การพับผ้าห่มไม่ใช่แค่การพับผ้า แต่มันหมายถึงการเริ่มต้นชีวิตในวันใหม่ของเขาด้วย

เขาเดินไปที่ห้องน้ำ บีบยาสีฟันแล้วทำความสะอาดช่องปากอย่างง่ายๆ เพื่อขจัดสิ่งสกปรกออกไป

หลังจากทำทุกอย่างเสร็จ เขาก็เข้าห้องน้ำเพื่อขับถ่ายตามปกติ

เมื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ฉินยูนก็ลงมาข้างล่างเพื่อรอหวังเสี่ยวเฟย

“มาถึงหรือยัง!”

“ตอนนี้อยู่ไหนแล้ว?”

ฉินยูนหยิบโทรศัพท์ออกมา เปิด WeChat แล้วส่งข้อความหาหวังเสี่ยวเฟย

“ใกล้จะถึงแล้ว รอผมอีกไม่กี่นาทีนะ”

ติ๊ง ติ๊ง!

เมื่อเห็นข้อความของหวังเสี่ยวเฟย ฉินยูนก็เก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า

ไม่นานนัก ก็เห็นหวังเสี่ยวเฟยวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา

“เมื่อคืนดูไลฟ์สดเพลินไปหน่อยเลยตื่นสายน่ะครับ”

“ขอโทษด้วยนะครับพี่ฉิน!”

“ไม่เป็นไร ขึ้นรถเถอะ ยังไม่ได้กินมื้อเช้าใช่ไหมล่ะ?”

“ยังเลยครับ!”

“งั้นไปหาหมี่หุนกินกันก่อน”

“ได้เลยครับ!”

หลังจากคุยกันสั้นๆ ฉินยูนก็พาหวังเสี่ยวเฟยไปที่ร้านอาหารเช้าของพี่หวัง

เนื่องจากเป็นเวลาเจ็ดโมงสี่สิบกว่านาทีแล้ว จำนวนลูกค้าในร้านจึงเบาบางลงไปมาก เหลือเพียงไม่กี่คนเท่านั้น

ต้องรู้ว่าปกติถ้าฉินยูนตื่นมาตอนหกโมงเช้า ที่นี่จะวุ่นวายและส่งเสียงดังอึกทึกไปหมด

ถึงแม้พี่หวังจะไม่ได้เก่งเรื่องการเป็นแม่สื่อสักเท่าไหร่ แต่ฝีมือการทำหมี่หุนของเธอนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ จนดึงดูดผู้คนแถวนี้ให้มาอุดหนุนกันมากมาย

ฉินยูนเองก็เป็นแฟนคลับตัวยงคนหนึ่งเหมือนกัน

“เถ้าแก่ฉิน ไม่นึกเลยว่าจะได้เจอกันอีกนะจ๊ะ”

ทันทีที่เห็นฉินยูนพาหวังเสี่ยวเฟยเดินเข้ามา พี่หวังก็ให้การต้อนรับอย่างกระตือรือร้น

อย่ามองว่าพี่หวังอายุสี่สิบกว่าแล้ว แต่เธอยังคงรักษารูปร่างและผิวพรรณได้ดีมาก ดูเหมือนผู้หญิงที่เพิ่งจะอายุสามสิบต้นๆ เท่านั้นเอง

รูปร่างที่ทรวดทรงองค์เอวดูดีนั้น มักจะทำให้ผู้ชายวัยกลางคนแถวนี้มองจนน้ำลายสอ ยิ่งพี่หวังเป็นหม้ายด้วยแล้ว

ว่ากันว่าพี่หวังมีดวงกินสามี ในคืนวันแต่งงานสามีของเธอก็ตายไปโดยไม่มีสาเหตุ ทำให้ทางบ้านสามีไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่

ถึงขั้นกล่าวหาว่าเธอเป็นต้นเหตุการตายของลูกชายเขา แต่เรื่องจริงดูเหมือนว่าฝ่ายชายจะมีโรคหัวใจอยู่แล้ว และในคืนแต่งงานดูเหมือนพี่หวังจะแสดงออกอย่างเร่าร้อนเกินไปหน่อย

ฝ่ายชายตื่นเต้นจนหัวใจล้มเหลวไปเสียก่อน!

ต้องยอมรับว่าเป็นเรื่องที่โชคร้ายมากจริงๆ

“เหมือนเดิมครับ ขอหมี่หุนหนึ่งที่ เพิ่มไข่สองฟอง”

“เสี่ยวเฟย นายอยากกินอะไรก็สั่งได้เลยนะ มื้อนี้ฉันเลี้ยงเอง”

“แปลกแฮะ ปกติจะให้นายเลี้ยงเนี่ยยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์ซะอีก”

“ช่วงนี้พอดีมีเงินคล่องมือขึ้นมานิดหน่อยน่ะครับ”

ฉินยูนอธิบายด้วยรอยยิ้ม เมื่อก่อนเขาไม่มีเงินจริงๆ ย่อมไม่สามารถทำเป็นคนหน้าใหญ่ใจดีได้

ดังนั้นส่วนใหญ่จึงเป็นหน้าที่ของคุณชายหวังที่เป็นคนจ่ายบิลเสมอ เมื่อวันนี้เห็นสภาพของฉินยูนเปลี่ยนไป หวังเสี่ยวเฟยจึงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

“งั้นผมไม่เกรงใจแล้วนะ จะกินให้หนำใจเลย”

หวังเสี่ยวเฟยเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ไม่เกรงใจอีกต่อไป

พี่หวังที่อยู่ด้านข้างเมื่อได้ยินคำพูดของฉินยูน ดวงตาของเธอก็ฉายแววบางอย่างออกมา!

เธอมองฉินยูนด้วยสายตาที่ดูเป็นประกายมากขึ้นเรื่อยๆ แต่พอมองย้อนกลับมาที่อายุสี่สิบกว่าของตัวเองแล้ว เธอก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาด้วยความจนใจ

ยิ่งชื่อเสียงของเธอที่เลื่องลือเรื่องนั้นอีก..................

“ทั้งสองคนรอสักครู่นะจ๊ะ เดี๋ยวได้แล้วจ้ะ”

พี่หวังสะกดอารมณ์ความรู้สึกของตนเองลง แล้วหันไปจัดการกับเครื่องทำหมี่หุนทันที

ห้านาทีต่อมา หมี่หุนสองชามที่เพิ่งขึ้นจากเตาแบบร้อนๆ ก็มาวางอยู่ตรงหน้าฉินยูนและหวังเสี่ยวเฟย

ตั้งแต่หาเงินก้อนโตมาได้ ฉินยูนก็เริ่มที่จะไม่ปล่อยให้ตัวเองต้องลำบากเรื่องการกินอีก ยิ่งวันนี้มีหวังเสี่ยวเฟยเพื่อนรักอยู่ด้วยแล้ว

อย่างไรเสียเขาก็จะไม่ยอมให้เพื่อนต้องลำบากเด็ดขาด