เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 6 หมาป่าทมิฬที่ร้ายกาจ ( part 2 )

บทที่ 6 หมาป่าทมิฬที่ร้ายกาจ ( part 2 )

บทที่ 6 หมาป่าทมิฬที่ร้ายกาจ ( part 2 )


บทที่ 6 หมาป่าทมิฬที่ร้ายกาจ (6-2)

 

        ขณะที่ ยี่สือออกจากหมู่บ้านเธอก็มองเห็นผู้คนมากมายในบริเวณรอบๆหมู่บ้านบางคนก็อยู่กันเป็นกลุ่ม 2-3 คน บางคนก็ฉายเดี่ยว พวกเขาเหล่านั้นเหวี่ยงอาวุธแรกเริ่มที่ได้จากระบบเพื่อต่อสู้กับปีศาจในบริเวณนั้นเพื่อเพิ่มระดับของพวกเขา หรือไม่ก็ไปแย่งสัตว์ประหลาดจากผู้อื่น (แจมนั้นเอง : คือการไปแย่งตีสัตว์ปละหลาดจากผู้อื่นโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตการแย่งตีนั้นจะทำให้ค่าประสบการณ์หารกันระหว่างคนตี 2 คนที่ได้จึงทำให้ค่าประสบการณ์จากสัตว์ประหลาดน้อยลงทำให้เพิ่มระดับพลังตัวเองได้ช้านั่นเอง….)     

 

        ยี่สือถอนหายใจออกมา เธอดีใจมากที่เธอสามารถเข้าเกมส์ได้ก่อนครึ่งชั่วโมงถ้าเธอเข้าเกมส์มาในเวลานี้ก็คือ 14.00 นาฬิกาเช่นเดียวกันผู้คนเหล่านี้ เธอก็คงจะจมอยู่กับฝูงคนจำนวนมากที่รีบเพิ่มระดับของตัวเอง โดยที่เธอไม่สามารถไปไหนได้เลย แต่ตอนนี้เธอกำลังจะไปยังถ้ำน้ำแข็ง ?

 

        ความเร็วการเคลื่อนที่ของนักล่าอยู่ในระดับ 2 แต่มันก็ยังสูงกว่าสายประชิดตัวและสายนักเวทย์ แต่การเคลื่อนที่ของยี่สือ นั้นค่อนข้างช้ามากๆ

 

        ยี่สือใช้เวลากว่า ครึ่งชั่วโมงเพื่อเดินทางไปถึงสี่แยกที่อยู่ไม่ไกลจากหมู่บ้านมากนัก

 

        ยี่สือรู้สึกเหนื่อยล้าและหิวมากเมื่อถึงสี่แยก

 

        ยี่สือเดินช้าลงและเดินตรงไปยังบ้านไม้เล็กๆหลังหนึ่งข้างทาง เอลฟ์นาตาชากำลังนั่งอยู่ที่มุมของบ้านนั้นเธอกำลังเหลาลูกธนูอยู่ ยี่สือเห็นลูกธนูเระเกะระกะอยู่รอบๆตัวเธอ แต่ก็มีบางส่วนของลูกธนูที่เสร็จสมบูรณ์แล้วซึ่งวางไว้อยู่บนโต๊ะ

 

        ยี่สือทักทายนาตาชาและบอกภารกิจของเธอ นาตาซาเธอดูเหมือนไม่ได้เอะใจอะไรกับยี่สือ เธอมอบปลอกลูกธนูที่เสร็จสมบูรณ์แล้วให้กับยี่สือ โดยที่ยี่สือยังไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองเธอ

 

        ยี่สือยิ้มและส่ายหัวของเธอหลังจากที่ได้ตรวจสอบลูกธนู “นาตาชา ข้าต้องการลูกธนูที่ดีกว่านี้”

 

        นักล่าจะสามารถใช้ลูกธนูด้วยกันทั้งหมด 3 ประเภทตามระดับของตัวเอง  ลูกธนูหยาบกร้าน (ความเสียหาย 1 จุด)  ลูกธนูไม้ (ความเสียหาย 3 จุด)และสุดท้ายลูกธนูทองแดง (ความเสียหาย 6 จุด) ราคาของลูกธนูเหล่านี้ก็แตกต่างกันด้วยตามคุณภาพ

 

        ปลอกลูกธนูหยาบกร้านราคา 1 เหรียญทองแดง ปลอกลูกธนูไม้มีราคา 20 เหรียญทองแดงและปลอกลูกธนูทองแดงมีราคาเท่ากับ 1 เหรียญเงิน

 

        นักล่าที่เพิ่งมีระดับ 5 อย่างสดๆร้อนๆคงไม่มีเงินมากไปกว่า 10 เหรียญเงิน และพวกเขาก็ต้องเก็บเงินเหล่านี้ไว้สำหรับการใช้จ่ายกับสิ่งที่สำคัญจริงๆฉะนั้นแล้วลูกธนูที่พวกเขาเลือกที่จะใช้ก็คงเป็นลูกธนูที่ถูกที่สุดและนั่นก็คือลูกธนูหยาบกร้าน

 

        ลูกธนูที่นาตาซามอบให้ยี่สือนั่นเป็นลูกธนูหยาบกร้านซึ่งมีราคาถูกที่สุด

 

        อย่างไรก็ตามนาตาชาไม่ได้ประเมินระดับพลังยี่สือต่ำมากนัก ถึงแม้ว่าเธอจะสวมเพียงแค่อุปกรณ์มือใหม่ที่ได้จากระบบแต่เธอคนนี้ก็มีเงินมากถึง 12 เหรียญทองหลังจากที่ได้รางวัลจาก ‘กลิ่นคาวสังหาร’ และภารกิจก่อนหน้านี้

 

        ความร่ำรวยที่ยี่สือมี เธอคงจะอยากได้ลูกธนูทองแดงมากกว่าลูกธนูหยาบกร้าน

 

        ยี่สือนำเงินในกระเป๋าของเธอออกมา 10 เหรียญเงินเพื่อที่จะซื้อปลอกลูกธนูทองแดง 10 อัน แต่แน่นอนว่าเงินที่เธอมีนั้นเธอสามารถซื้อได้ทั้งหมด 100 ชุดแต่เธอคงจะไม่คิดจะซื้อทั้งหมดในเวลาเดียว

 

        การกระทำแบบนั้นเหมือนกำลังยั่วยุปฏิกิริยาจากนาตาชา เธอเหลือบไปมองที่ ยี่สือด้วยสายตาที่เยือกเย็นของเธอ และเธอก็ได้มอบปลอกลูกธนูทองแดงทั้งหมด 10 อันแก่ยี่สือ

 

        ยี่ซือได้รับลูกธนูทั้งหมดแล้วได้จากนั้นเธอก็ได้เก็บมันไว้ที่ปลอกธนูด้านหลังของเธอก่อนที่เธอจะออกไปหลังจากนั้นเธอก็ได้ยินเสียงที่ไม่คุ้นมาก่อนดังว่า “สาวน้อยนักล่า เจ้าต้องการจะเริ่มต้นการเดินทางของเจ้าแบบไหน ?”

 

        เสียงนั่นคือเสียงของนาตาชา ยี่สือถึงกับประหลาดใจ เธอคิดว่า( NPC ผู้มอบหมายภารกิจ)ผู้มอบมายภารกิจแต่ละคนนั้นไม่สามารถพูดได้จากในความทรงจำในอดีตของเธอ แต่ในครั้งนี้แปลกไปนาตาซาไม่เคยพูดกับผู้เล่นคนใดมาก่อน !!!

 

        “จากอดีตของเถ้าเห่อ ข้าจะเดินตามเส้นทางกษัตริย์เถ้าเห่อแห่งเอลฟ์”  ยี่สือ ตอบประโยคแบบเดียวกันกับหัวหน้าของหมู่บ้านหลังจากที่คิดอยู่สักครู่หนึ่ง

 

        คิ้วของนาตาชาได้ยกตั้งขึ้นและหูของเธอก็ได้ตั้งตรงจากนั้นเธอก็ได้หลับตาของเธอและหายใจเข้าอย่างลึกลึกก่อนที่จะพูดว่า “ไปเถอะสาวน้อยกษัตริย์เถ้าเห่อแห่งเอลฟ์อยู่เคียงข้างเจ้า !”

 

        นาตาซาก็ยังคงทำลูกศรต่อไปหลังจากที่เธอได้พูดจบเหมือน ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

        ยี่สือตั้งใจฟังคำพูดจากนาตาซายี่สือคิดว่าเธอคงพูดมากกว่านี้ ! แต่เธอก็คิดผิดและได้ออกจากบ้านนั้นไปทันที เธอเริ่มเดินทางเข้าไปในป่าที่เงียบสงบและหนาทึบจากเส้นทางลับที่อยู่ทิศเหนือ

 

        ป่าเอลฟ์เป็นชื่อของป่าชนิดหนึ่ง รอบๆหมู่บ้านเลฟ์มือใหม่มันเป็นป่าที่ใหญ่โตและไม่มีที่สิ้นสุดแต่สิ่งเดียวที่ ยี่สือรู้ในตอนนี้ก็คือหมู่บ้านเอลฟ์มือใหม่เนี่ยมีดันเจี้ยนทั้งหมดดั้นเจี้ยนแรกเริ่มทั้งหมด 3 ดันเจี้ยน (ดันเจี้ยนแรกเริ่มเหมือนดันเจี้ยนง่ายๆที่ไม่มีอันตรายมาก)

 

        ต้นไม้ในป่าเอลฟ์นั้นใหญ่โตมาก ลำต้นและใบของมันมีขนาดใหญ่คงจะมีเพียงแสงแดดอย่างเดียวที่สามารถส่องผ่านทะลุใบไม้เหล่านั้นมาได้ และแสงเหล่าเมื่อส่องผ่านใบไม้มา มันราวกับว่าดวงดาวในจักรวาลที่กำลังส่องประกายอยู่และพื้นดินในบริเวณป่าเอลฟ์นั้นเป็นดินร่วน อ่อนนุ่มเมื่อได้เดินเข้าไปในป่าแห่งนั้น

 

        ไม่มีใครรู้ชนิดของต้นไม้และพืชพรรณเหล่านั้นเลย

 

        ยี่สือกำลังเดินเข้าไปในเส้นทางลับที่อยู่ลึกที่สุดของป่าเอลฟ์ ที่ถูกซ่อนโดยใบไม้ที่มีขนาดใหญ่มาก

 

        มันช่างเงียบสงบเหลือเกินและในบางครั้งก็ได้ยินเสียงของสัตว์ร้ายที่มีระดับ 4 หรือ 5 ที่ดังอยู่รอบๆบริเวณนั้น

 

        ก่อนที่จะเข้าไปยังจุดลึกสุดของป่าเอลฟ์ได้จะต้องทำภารกิจเบื้องต้นเสียก่อนและก็ต้องคอยหลีกเลี่ยงที่จะต่อสู้กับสัตว์ร้ายบริเวณนั้น ยี่สือได้เดินเข้าไปถึงแท่นบูชามอลเล่อที่ตั้งอยู่ใจกลางทางเหนือของป่าเอลฟ์

 

        มีนักบวชสวมชุดคลุมท่านหนึ่งที่ยืนอยู่บนแท่นบูชานั้น

 

        “สาวน้อยนักล่า ข้ามันใจว่าเจ้ามาที่นี่เพื่อช่วยเหลือพวกเรา กษัตริย์แห่งเอลฟ์ไม่เคยทอดทิ้งพวกเรา” ผู้นำนักบวชคนนั้นมีความสุขเมื่อได้เห็นยี่สือ

 

        “อะไรคือสิ่งที่ข้าสามารถช่วยท่านได้ ? ท่านนักบวชผู้ทรงเกียรติ” ยี่สือกล่าว !

 

        “มีหนูสกปรกตัวหนึ่งที่มาจากถ้ำน้ำแข็งมาขโมยเหรียญตราของข้าไปในขณะที่ข้ากำลังหลับไหลอยู่  โอ๊ะ!!!! เจ้ารู้หรือไม่ว่ามันสำคัญมาก มหานักบวชกำลังจะมาถึงที่นี่เพื่อที่จะใช้มันในไม่กี่วันนี้ ถ้าเขารู้ว่าข้าทำมันหายไปชีวิตข้าคงต้องจบสิ้นแน่ๆ !” ท่าทางความที่รู้สึกเจ็บปวดปรากฎขึ้นในหน้าของเขาและเขาก็มองไปที่ยี่สือ เขาก็หัวเราะออกมาและพูดว่า “เจ้านักล่าเจ้าสามารถช่วยข้าหาเหรียญตรานั้นได้หรือไม่ ? ข้าจะมอบสิ่งตอบแทนอย่างคุ้มค่า…. !”

 

        ยี่สือรับภารกิจนั้นก็ได้ถอนหายใจออกมา ผู้มอบหมายภารกิจเหล่านี้เป็นนักต่อสู้ที่เก่งกาจมากๆแต่พวกเขาก็คงไม่อยากทำเอง อยากให้ผู้เล่นนั้นไปทำให้พวกเขามากกว่า

 

        “เฮ้ ! เจ้าหน่ะ” ยี่สือได้ยินเสียงตะโกนที่ชัดเจนดังมาจากข้างหลังของเธอขณะที่เธอกำลังจะเข้าสู่ถ้ำน้ำแข็ง

 

        เมื่อหันไปรอบๆ ยี่สือก็มองเห็นหมาป่าทมิฬกำลังวิ่งมาข้างหน้าเธอพร้อมกับฝูงแมงมุมนับร้อยตัว

 

        “อย่ายืนเฉยสิ ! เร็วเข้า ช่วยทำอะไรสักอย่างหน่อย !” เสียงตะโกนของหมาป่าทมิฬดังมาถึงยี่สือในขณะที่มันกำลังวิ่งมา…….

 

ติดตามข่าวสารได้ที่ ช่วยกด Like และกดShare https://www.facebook.com/ReignHunters/   นะขอบคุณค้าบบบบบ

 

##################################################################

 

 

จบบทที่ บทที่ 6 หมาป่าทมิฬที่ร้ายกาจ ( part 2 )

คัดลอกลิงก์แล้ว