บทที่ 24: จบแล้วเหรอ?

บทที่ 24: จบแล้วเหรอ?

พอได้ยินแบบนั้น ร่างอรชรของซูเหยาก็สั่นสะท้าน

นี่เขาหมายความว่ายังไง... แค่ทำตัวสวย ๆ ก็พอเนี่ยนะ?

ฟังดูเหมือนเธอเป็นแค่แจกันประดับฉาก ที่มีค่ามากกว่าตัวถ่วงแค่นิดเดียว—แถมเธอยังเถียงไม่ออกอีกต่างหาก

ในความเป็นจริง เธอก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ นั่นแหละ เป็นเพียงเครื่องประดับที่คอยบัฟฟื้นฟูมานาให้กับปาร์ตี้

ฉู่ฟานก้าวเท้าออกไป ทันใดนั้นพื้นดินที่เคยมั่นคงก็ยุบยวบลงกลายเป็นบ่อโคลนสีม่วง เท้าของเขาจมลงไปเกือบถึงข้อเท้า

"หืม? กับดักซ่อนเร้นงั้นเหรอ?"

เขาไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

ทันทีที่รู้สึกถึงความผิดปกติ ค่าความว่องไวที่สูงลิ่วก็ช่วยให้เขาดีดตัวกลับออกมาจากบ่อโคลนพิษได้ทันท่วงที

"ฉู่ฟาน เป็นอะไรไหม?"

ซูเหยารีบวิ่งเข้ามาดูอาการ

"ไม่เป็นไร"

เมื่อมองดูบึงโคลนสีม่วงเดือดปุด ๆ ขนาดใหญ่ที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ฉู่ฟานก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนาวสันหลังวาบ

หากปฏิกิริยาตอบสนองของเขาช้ากว่านี้เพียงเสี้ยววินาที บ่อโคลนนี้คงกลืนกินเขาและส่งไปยมโลกเรียบร้อยแล้ว

พวกเขาเคยเรียนเรื่องนี้ในห้องเรียน: กลไกทุกอย่างภายในดันเจี้ยนจะสร้างความเสียหายจริงเป็นเปอร์เซ็นต์

ไม่ว่าคุณจะมี HP สูงแค่ไหน หรือมีค่าต้านทานมากเพียงใด กับดักเหล่านี้ก็สามารถเจาะทะลุได้ทั้งหมด

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า โคลนสีม่วงที่เดือดพล่านอยู่ตรงหน้าคือ 'บ่อโคลนพิษ' อันเลื่องชื่อ

หากก้าวพลาดตกลงไป ร่างกายจะติดสถานะจมปลัก และสูญเสีย HP สูงสุด 2% ทุกวินาที

กล่าวคือ หากไม่มีใครช่วยหรือไม่มีไอเทมพิเศษสำหรับปลดพันธนาการ คุณจะต้องตายภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที

ซูเหยาที่ตื่นตระหนกไม่แพ้กันรีบคว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเช็คคู่มือที่ผู้เฒ่าหลี่เตรียมไว้ให้—แต่มันไม่มีการพูดถึงบ่อโคลนพิษเลยแม้แต่น้อย

"แปลกจริง ในคู่มือทั่วไปไม่เห็นมีบอกเลยว่ามีกลไกซ่อนอยู่"

"ไม่มีบอกเลยเหรอ? แล้วบอสที่ระบุในคู่มือ ใช่ 'อัศวินจักรพรรดิ' หรือเปล่า?"

ซูเหยาพยักหน้า "ใช่เลย ในคู่มือบอกว่าบอสดันเจี้ยนตัวนี้ถึกทน พลังโจมตีกายภาพสูง แต่พลังป้องกันเวทต่ำ ให้เน้นเอาสายเวทมาจัดการ—ข้อมูลตรงเป๊ะ!"

คิ้วของฉู่ฟานขมวดเข้าหากัน

ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัว "อย่าบอกนะว่าดันเจี้ยนเกิดการกลายพันธุ์อีกแล้ว?"

ซูเหยากลอกตามองบนใส่เขา "นายเห็นอะไรก็เหมาว่าเป็นดันเจี้ยนกลายพันธุ์ไปซะหมด!"

"ก็แล้วมันไม่ดีตรงไหน? ของดรอปดีกว่า แถม EXP ก็เยอะกว่าด้วย!"

"เออ ๆ ก็ถูกของนาย แล้วเราจะเอายังไงต่อ?"

บ่อโคลนพิษตอนนี้ล้อมรอบสุสานหลวงไว้ทั้งหมด กินพื้นที่กว้างกว่ายี่สิบถึงสามสิบเมตร

ถ้าข้ามไปไม่ได้ ก็ไม่มีทางเริ่มการต่อสู้ได้เลย

ฉู่ฟานแสยะยิ้ม "ก็ทำแบบนี้ไง!"

"ห๊ะ?"

ยังไม่ทันที่ซูเหยาจะตั้งตัว เธอก็พบว่าตัวเองถูกเขาจับพาดบ่าไปเรียบร้อยแล้ว

เขาพุ่งทะยาน กระโดดข้ามบ่อโคลนกว้างสามสิบเมตรในรวดเดียว และลงจอดบนยอดสุสานอย่างสวยงาม

แต่เรื่องมันยังไม่จบแค่นั้น

วินาทีต่อมา

"เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!"

เสียงโลหะกระทบกันดังขึ้นรอบตัวเขา

เหล่าอัศวินที่ซ่อนตัวอยู่ฉวยโอกาสโจมตีทันทีที่เขาเท้าแตะพื้น

ทว่าไม่มีใครเจาะเกราะป้องกันของเขาได้ การโจมตีนั้นเพียงแค่ทำให้พวกมันหลุดจากสถานะล่องหน

อัศวินนับสิบตนนายปรากฏตัวล้อมกรอบเขาไว้ทันที

"ลูกไม้เยอะจริงนะ? สกิลดี สเตตัสแจ่ม—ขอรับไปละนะ!"

【ทักษะมือเปล่าทำงานสำเร็จ: ขโมยทักษะ 'วิชาตัวเบา'!】

【วิชาตัวเบา: ทักษะติดตัวระดับมหากาพย์ เพิ่มความว่องไว 5% การเคลื่อนไหวไร้เสียง】

【ทักษะมือเปล่าทำงานสำเร็จ: ขโมยค่าความว่องไว 10 แต้ม!】

【ทักษะมือเปล่าทำงานสำเร็จ: ขโมยค่าความแข็งแกร่ง 7 แต้ม!】

【สังหารอัศวินล่องหน Lv21—ได้รับ EXP 1,600!】

【สังหารอัศวินล่องหน Lv22—ได้รับ EXP 1,700!】

【สังหารหัวหน้าอัศวินล่องหน Lv22—ได้รับ EXP 3,000!】

—เสียงแจ้งเตือนดังรัว และหลอด EXP ของทั้งคู่ก็พุ่งพรวดพราด

"โห ทำไมค่าประสบการณ์เยอะขนาดนี้เนี่ย?"

"สงสัยจะเป็นมอนสเตอร์หายาก ในคู่มือไม่เคยพูดถึงอัศวินล่องหนพวกนี้เลย บางดันเจี้ยนก็มีมอนสเตอร์หายากโผล่มาแบบสุ่ม"

คิ้วของฉู่ฟานขมวดมุ่น

รอบแรก: ดันเจี้ยนจำลอง เจอการกลายพันธุ์ทันที

รอบสอง: ดันเจี้ยนธรรมชาติ เจออัศวินนอกตำรากับบ่อโคลนพิษ

นี่มันโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่?

ความผิดปกติอีกแล้วงั้นเหรอ?

หรือจะเป็นบทลงโทษที่ไปขโมยสกิลของเทพธิดามา?

แต่ช่างเถอะ ยิ่งเสี่ยงมาก ผลตอบแทนก็ยิ่งสูง—มาถึงขั้นนี้แล้วถอยไม่ได้

"ไปกันเถอะ ได้เวลาลุยบอสแล้ว!"

ฉู่ฟานเดินนำหน้าสำรวจเส้นทาง ส่วนซูเหยาคอยตามหลังพร้อมร่ายโล่แสงเพื่อป้องกันการลอบโจมตี

ไม่นานพวกเขาก็มาถึงหน้าแท่นบูชาที่บอสดันเจี้ยนรออยู่

ดวงตาภายใต้หมวกเหล็กของ 'อัศวินจักรพรรดิ' สว่างวาบด้วยแสงสีแดงฉานเมื่อสัมผัสได้ถึงผู้บุกรุก

ร่างมหึมาของมันลุกขึ้นยืนพร้อมเสียงโลหะเสียดสีกันดังสนั่น

"ผู้บุกรุก—ต้องกำจัด!"

เสียงคำรามกึกก้องราวกับเครื่องจักรระเบิดออกมาจากตัวมัน

มันเงื้อดาบยักษ์สีทองที่มีขนาดใหญ่กว่าตัวฉู่ฟานขึ้น แล้วพุ่งเข้าใส่

ทุกย่างก้าวของร่างยักษ์นั้นทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน—ดูน่าเกรงขามจนไม่อาจหยุดยั้งได้

"ซ่อนเร้นแห่งความว่างเปล่า!"

บอสระดับฝันร้ายขึ้นชื่อเรื่อง HP และพลังป้องกันที่สูงลิ่ว

ฉู่ฟานต้องการทดสอบว่าทักษะ 'ซ่อนเร้นแห่งความว่างเปล่า' จะทำงานร่วมกับ 'วิชาลอบสังหาร' ได้ดีแค่ไหน

ในพริบตา ร่างของเขาก็หายวับไปและปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของอัศวิน

มีดสั้นในมือกำแน่น ก่อนจะแทงทะลุเกราะเหล็กอันแวววาว—เจาะเข้าไปได้อย่างหมดจด

วิชาลอบสังหาร!

การโจมตีจากสถานะซ่อนเร้นจะสร้างความเสียหาย 1,000% ยิ่งค่าความว่องไวสูง ตัวคูณความแรงก็ยิ่งเพิ่มขึ้น

เขาคาดว่าจะลดเลือดมันได้สักไม่กี่พัน แล้วค่อยใช้ 'ขโมยเวท' ดูด MP มาใช้คู่กับ 'มือเปล่า' ตอดไปเรื่อย ๆ จนตาย

แต่เขาประเมินพลังโจมตีของตัวเองต่ำไปมาก

การโจมตีครั้งนี้รุนแรงระดับหายนะ

หลอด HP จำนวน 13,000 หน่วยของอัศวินจักรพรรดิ ลดฮวบจนเหลือศูนย์ในชั่วพริบตา

ทีเดียวจอด

เป็นการสังหารในดาบเดียวที่หมดจดและไร้ข้อกังขา

ยังไม่ทันที่เขาจะกดใช้ทักษะ 'มือเปล่า' ร่างยักษ์ของอัศวินก็ล้มครืนลงและสลายกลายเป็นหีบสมบัติรางวัลจบดันเจี้ยน

【สังหารอัศวินจักรพรรดิ Lv25—ได้รับ EXP 50,000!】

【เลเวลอัพเป็น Lv15—ปลดล็อกทักษะใหม่: เนตรแห่งสัจธรรม!】

【เนตรแห่งสัจธรรม: ทักษะติดตัวระดับตำนาน มอบการมองเห็นความจริง เปิดเผยศัตรูที่ซ่อนเร้นและล่องหนได้ทุกที่ และสร้างความเสียหายเพิ่มขึ้น 100% แก่ศัตรูเหล่านั้น】