บทที่ 18: ปล้นค่าสถานะจนหมดตัว

บทที่ 18: ปล้นค่าสถานะจนหมดตัว

【ทักษะมือเปล่าทำงานสำเร็จ ขโมย: "ค่าความแข็งแกร่ง 6 แต้ม"!】

【ทักษะมือเปล่าทำงานสำเร็จ ขโมย: ทักษะ "เสียงสั่งลาแห่งความตาย"!】

【ทักษะมือเปล่าทำงานสำเร็จ ขโมย: "ค่าจิตวิญญาณ 150 แต้ม"!】

【ทักษะมือเปล่าทำงานสำเร็จ ขโมย: ไอเทม "ผ้าขี้ริ้ว"!】

"เชี่ยเอ้ย!"

เนื่องจากหนึ่งในเสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นนั้นน่าตกใจจนเกินเหตุ ฉู่ฟานจึงเผลอสบถคำผรุสวาทอันแสน 'ไพเราะ' ออกมาอย่างลืมตัว

ค่าจิตวิญญาณ 150 แต้ม!

นี่มันบ้าอะไรกันเนี่ย?

นับตั้งแต่ปลุกอาชีพเทพโจร ฉู่ฟานใช้ทักษะมือเปล่าไปไม่ต่ำกว่า 500 ครั้ง และขโมยค่าสถานะสำเร็จมาแล้วอย่างน้อย 50 ครั้ง

ทว่า ค่าสถานะสูงสุดที่เคยขโมยได้ในครั้งเดียวนั้นอยู่ที่ 10 แต้มเท่านั้น โดยปกติจะอยู่ที่ประมาณ 4 ถึง 8 แต้ม

เขาไม่เคยขโมยค่าสถานะได้รวดเดียวถึง 150 แต้มมาก่อนเลย!

เกิดอะไรขึ้น?

หรือว่าทักษะมือเปล่าจะติดคริติคอลได้ด้วย?

นี่มันเหมือนกับการกระชากเส้นเลือดใหญ่ของอีกฝ่ายออกมาเลยชัด ๆ!

เมื่อมองดูซอมบี้จอมเวทที่เดิมทีมีค่าจิตวิญญาณ 240 แต้ม แต่ตอนนี้เหลือเพียง 90 แต้ม ฉู่ฟานก็แทบจะกลั้นหัวเราะไม่อยู่

"ตูม! ตูม! ตูม!!!"

ไม่จำเป็นต้องหลบแม้แต่น้อย!

ความเสียหายจากเวทมนตร์สามบทที่ระดมยิงเข้ามาพร้อมกัน ทิ้งไว้เพียงฝุ่นเล็กน้อยบนเสื้อผ้าของฉู่ฟานเท่านั้น!

ตัวเขาแทบไม่ได้รับความเสียหายที่เป็นกอบเป็นกำเลย

อืม... จะพูดแบบนั้นก็ไม่ถูกซะทีเดียว

คทาเถาวัลย์มีผลพิเศษที่ทำให้การโจมตีเวทมนตร์สร้างความเสียหายจริง 3 หน่วยเสมอ

ดังนั้น เวทมนตร์ทั้งสามบทจึงสร้างความเสียหายรวม 9 หน่วยให้กับฉู่ฟาน คิดเป็นสัดส่วนมหาศาลถึงสองในพันของพลังชีวิตทั้งหมด!

ช่างน่าประทับใจจริง ๆ!

"มีแค่นี้เหรอ? แรงเท่านี้เอาไปนวดหลังยังไม่รู้สึกเลย!"

"เป็นไปได้ยังไงกัน?!"

เสียงอันเหลือเชื่อดังออกมาจากใบหน้าเหี่ยวย่น ดวงตาของมันแทบจะถลนออกมานอกเบ้า

"งั้น ตาฉันบ้างล่ะนะ!"

วินาทีต่อมา

ฉู่ฟานกระชับมีดสั้นในมือ ร่างกายพุ่งทะยานราวกับดาวตกสีฟ้าคราม เข้าประชิดตัวซอมบี้จอมเวทในพริบตา

"ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ—"

คมมีดของฉู่ฟานฟาดฟันผ่านร่างของซอมบี้จอมเวทนับสิบครั้งในเวลาไม่ถึงสามวินาที ลด HP ของมันจนเหลือเพียงร้อยกว่าหน่วยทันที

"เป็นไปไม่ได้! แกแข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไง! แกมันแค่เลเวล 12 ชัด ๆ..."

"โห นี่แกมองเห็นเลเวลฉันด้วยเหรอ?"

ฉู่ฟานประหลาดใจไม่น้อย

ในรายการทักษะของซอมบี้จอมเวทไม่มีสกิลประเภทตรวจสอบอยู่เลย

แล้วมันรู้เลเวลที่แน่นอนของเขาได้อย่างไร?

"บ้าเอ๊ย! มันยังไม่จบแค่นี้หรอก!"

สิ้นเสียงคำราม ซอมบี้จอมเวทก็ร่าย 'คำสาปวูดู' ใส่ตัวเอง ทำให้ HP ของมันเริ่มฟื้นฟูขึ้นมาอย่างช้า ๆ

ฉู่ฟานยกยิ้มมุมปากและไม่ได้เข้าไปขัดจังหวะ

ตรงกันข้าม เขาแสร้งทำเป็นยืนหอบหายใจอย่างหนักหน่วง ราวกับกำลังอยู่ในช่วงพักฟื้นหลังจากใช้ท่าไม้ตาย

ล้อเล่นน่า!

เขายังขโมยค่าสถานะมาไม่ถึงครึ่งเลย จะรีบฆ่ามันทิ้งได้ยังไง!

"มันใช้เวทรักษาตัวเองได้ด้วย! แย่แล้ว!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า! เจ้ามนุษย์ แกคาดไม่ถึงล่ะสิ? ฝีมือแกไม่เลวเลย ข้าจะให้แกมาเป็นข้ารับใช้เอกของข้า!"

เมื่อเห็นบาดแผลของซอมบี้จอมเวทค่อย ๆ สมานตัว ซูเหยาที่เฝ้าดูอยู่ห่าง ๆ ก็เริ่มกระวนกระวายใจ

เธอไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าทำไมจู่ ๆ ค่าจิตวิญญาณของซอมบี้จอมเวทถึงดิ่งลงไปถึง 150 แต้ม และทำไมค่าสถานะอื่น ๆ ของมันถึงอ่อนแอลงขนาดนั้น

แต่ถึงกระนั้น ด้วยพลังป้องกันเวทในปัจจุบันของซอมบี้จอมเวท ซูเหยาก็ยังไม่สามารถเจาะทะลุการป้องกันของมันได้ แม้ว่าเวทมนตร์ธาตุแสงจะสร้างความเสียหายโบนัส 150% แก่เผ่าพันธุ์อันเดดก็ตาม

เธอได้แต่ยืนกังวลอยู่ข้างสนาม โดยไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี

ทว่า เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นอีกครั้ง!

ค่าความแข็งแกร่งอันน้อยนิดของซอมบี้จอมเวท จู่ ๆ ก็ลดฮวบลงเหลือ 0 ในพริบตา

ซูเหยาขยี้ตาแรง ๆ ก่อนจะสูดหายใจเฮือกใหญ่

สถานะผิดปกติเดียวที่สามารถลดค่าสถานะพื้นฐานทั้งสี่ของเป้าหมายได้คือสถานะ 'คำสาป'

ส่วนเรื่องที่ว่าผลลดค่าสถานะของคำสาปจะกลายเป็นบัฟเพิ่มพลังให้กับศัตรูประเภทอันเดด... เรื่องนั้นช่างมันก่อน!

หลังจากเกม 'วันสิ้นโลก' ผสานเข้ากับความเป็นจริง มันมีตรรกะพื้นฐานอยู่อย่างหนึ่ง คือค่าสถานะพื้นฐานทั้งสี่จะไม่มีวันกลายเป็น 0 หรือติดลบ ค่าต่ำสุดจะอยู่ที่ 1 เสมอ!

นี่มันบั๊กหรือเปล่าเนี่ย?

ยังไม่ทันที่เธอจะหาคำตอบได้ว่าเกิดอะไรขึ้น...

วินาทีถัดมา ฉากอันน่าตกตะลึงก็ปรากฏแก่สายตา

ชุดคลุมที่ซอมบี้จอมเวทสวมอยู่ ฮู้ดที่คลุมหัว และคทาในมือ ข้าวของทั้งหมดร่วงหล่นลงกองกับพื้น

จากนั้น เรื่องที่เหลือเชื่อยิ่งกว่าก็เกิดขึ้น—ค่าความว่องไวของมันก็ลดลงเหลือ 0 ในทันทีเช่นกัน

ในตอนนี้ ซอมบี้จอมเวทดูราวกับถูก 'คำสาปตรึงร่าง' เล่นงาน มันไม่สามารถขยับเขยื้อนได้แม้แต่น้อย หรือแม้แต่จะเปล่งเสียงพูดออกมาสักคำก็ยังทำไม่ได้

ทั่วทั้งทุ่งหญ้าตกอยู่ในความเงียบสงัด

ซอมบี้จอมเวทตกตะลึง

ซูเหยาตกตะลึง

แม้แต่ตัวฉู่ฟานเองก็ยังตกตะลึง

เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า เมื่อค่าความแข็งแกร่งเหลือ 0 จะส่งผลให้ไม่สามารถถือครองอุปกรณ์ใด ๆ ได้

และเมื่อค่าความว่องไวกลายเป็น 0 ก็หมายความว่าร่างกายจะสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหว

ถ้าคิดตามตรรกะนี้ ซอมบี้จอมเวทตัวนี้ก็คงไม่สามารถร่ายเวทฟื้นฟู HP ได้อีกต่อไปแล้วสินะ?

"ให้ตายสิ..." ฉู่ฟานมองดูซอมบี้จอมเวทที่ HP ฟื้นขึ้นมาได้แค่ 3,000 หน่วยพลางถอนหายใจ

เพิ่งผ่านไปรอบเดียวเอง ขโมยต่อไม่ได้แล้วเหรอเนี่ย!

มีบอสที่น่าสมเพชขนาดนี้อยู่ด้วยเหรอ?

ให้ฉันรีดไถแกอีกหน่อยไม่ได้หรือไง?

หมดกัน!

"เฮ้ย! แกเป็นอะไรไป? เฮ้ย! เจ้าซอมบี้น้อย! ถ้าแกไม่พูด ฉันจะฆ่าแกแล้วนะเว้ย!"

ถ้าซอมบี้จอมเวทสามารถพูดได้ในตอนนี้ มันคงตะโกนด่ากราดออกมาแล้วว่า "ไอ้เวรเอ๊ย"

ไอ้หมอนี่มันใช่คนแน่เหรอ?

นิสัยหมาไม่รับประทานชัด ๆ!

หลังจากแน่ใจแล้วว่าซอมบี้จอมเวทไม่สามารถขยับตัวได้อีก ฉู่ฟานก็จัดการปลดเปลื้องอุปกรณ์ทุกชิ้นของมันโดยไม่ลังเล

แน่นอนว่า 'หัวใจหลิงซี' ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น!

ไม่เพียงแค่นั้น อุปกรณ์อื่น ๆ ที่ตกกระจายอยู่บนพื้นก็ไม่รอดพ้นเงื้อมมือมารของฉู่ฟาน เขาโกยทั้งหมดลงใน 'พื้นที่เก็บของส่วนตัว' จนเกลี้ยง!

ซูเหยาเคยบอกไว้ก่อนหน้านี้ว่า ในเมื่อเธอไม่ได้มีส่วนช่วยอะไรเลยและเป็นแค่องค์หญิงเกาะดูด EXP...

...เธอจะไม่แตะต้องอุปกรณ์หรือไอเทมที่ดรอปในดันเจี้ยนนี้แม้แต่ชิ้นเดียว

ดังนั้น ของทั้งหมดนี้ย่อมตกเป็นของฉู่ฟานโดยชอบธรรม!

หวานหมู!

ส่วนบอสที่อยู่ตรงหน้า... มุมปากของฉู่ฟานยกขึ้นเล็กน้อย เขามีแผนในใจแล้ว

แน่นอนว่าต้องใช้ประโยชน์จากมันให้คุ้มค่าที่สุดเพื่อฟื้นฟู MP ของเขาเอง!

"อย่าเข้ามานะเว้ย!" — ถ้าซอมบี้จอมเวทพูดได้ ตอนนี้มันคงอยากจะพูดคำนี้ออกมาที่สุด

น่าเสียดายที่ค่าความว่องไวเหลือศูนย์ มันจึงสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหวไปอย่างสมบูรณ์!

"ขอบใจสำหรับอาหารมื้อนี้นะ!"

ฉู่ฟานกล่าวเสียงเบา

จากนั้น อาวุธในมือก็กวัดแกว่งซ้ำแล้วซ้ำเล่า คมมีดอันแหลมคมฟาดฟันลงมาราวกับสายฟ้าฟาด

ในที่สุด HP ของซอมบี้จอมเวทก็ลดลงจนเหลือศูนย์ ร่างของมันสลายกลายเป็นเถ้าถ่านปลิวว่อนไปทั่วทุ่งหญ้า

และ ณ จุดที่มันเคยยืนอยู่ หีบสมบัติที่เปล่งประกายสีทองเจิดจรัสก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบ

ดันเจี้ยนทุ่งหญ้าฝูไห่ฉบับกลายพันธุ์ ถูกพิชิตสำเร็จแล้วในที่สุด!