บทที่ 10: ผู้เล่นผู้หิวกระหาย

บทที่ 10: ผู้เล่นผู้หิวกระหาย

"โธ่เอ๊ย ทำไมเป็นเรททั่วไปซะงั้น"

ชายหนุ่มทำหน้าบอกบุญไม่รับราวกับหมดอารมณ์ทางเพศโดยสิ้นเชิง ฝูงชนรอบข้างก็แยกย้ายกันไปด้วยสีหน้าเสียดาย

เทพธิดาจอมถ้ำมองบางองค์: "..."

เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเวรตะไลบางตัวออกนอกลู่นอกทางจนศีลธรรมอันดีงามของสังคมเสื่อมทราม หลัวลี่ได้เตรียมการป้องกันไว้ตั้งนานแล้ว แค่ไม่คิดว่าผู้เล่นจะเถื่อนขนาดนี้ เล่นสาด "แสงศักดิ์สิทธิ์" ใส่หน้าเธอตั้งแต่วินาทีแรกเลย

พอนึกถึงผู้เล่นพวกนั้นที่มีรูปร่างหน้าตาประหลาดพิสดารไม่เหมือนผู้เหมือนคน หลัวลี่ก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอีกระลอก

อุตส่าห์ปั้นหน้าตาระบบสวยๆ หล่อๆ ไว้ให้ตั้งเยอะ แต่ผู้เล่นพวกนี้ดื้อด้านชัดๆ ดันปรับแต่งหน้าตาตัวเองให้ดูประหลาดที่สุดเท่าที่จะทำได้ โชคดีที่ส่วนใหญ่ยังดูเป็นคนอยู่ ไม่งั้นเธอคงไม่รู้จะอธิบายให้ชาวเมืองดั้งเดิมฟังยังไง

ต้องหาอะไรให้ผู้เล่นทำซะแล้ว คิดได้ดังนั้น เธอจึงติดต่อนักบุญหญิงจางเสี่ยวถงที่กำลังสวดมนต์อยู่ในวิหาร และส่งแผนการขั้นต่อไปให้

"ผู้ถูกเลือกได้ลงมาจุติที่จัตุรัสแล้ว จงจัดการให้พวกเขาหลอมรวมเข้ากับโลกนี้โดยเร็วที่สุด!"

หลังจากสั่งการเสร็จ หลัวลี่ก็นอนแผ่หลาในมิติวัฏสงสาร การดำเนินการต่อเนื่องชุดนี้ผลาญพลังเทพไปถึง 7 หน่วย ซึ่งคลาดเคลื่อนจากที่เธอคำนวณไว้เล็กน้อย

เพื่อให้ผู้เล่นได้รับความสามารถที่เหมาะสม เธอได้จัดระเบียบ "มรดก" และ "สายเลือด" ทั้งหมดที่บันทึกไว้ในวัฏสงสารหกวิถี

เธอยังวางระบบคัดกรองที่อนุญาตให้มรดกและสายเลือกเป็นฝ่ายเลือกผู้ที่เหมาะสมเอง ซึ่งนั่นแหละตัวการที่ทำให้เปลืองพลังเทพ

นี่คือพลังเทพปัจจุบันของเธอ:

【พลังเทพ: 19.2/200】

ใช้ไปเยอะเหมือนกันแฮะ คงต้องพักสักหน่อย รอให้ "ต้นหอม" รุ่นแรกเติบโตและพลังเทพเพิ่มขึ้นก่อนค่อยออกไปซ่า...

ในศาสนจักรเทพปฐพี จางเสี่ยวถงได้รับโองการเทพ เธอลืมตาขึ้นและลุกยืน แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและคาดหวัง

ผู้ถูกเลือกมาแล้ว!

พวกเขาจะมีหน้าตาเป็นยังไงนะ? จะเหมือนทูตสวรรค์ในตำนานที่มีปีกสีขาวบริสุทธิ์ พลังมหาศาล และจิตใจที่ศักดิ์สิทธิ์หรือเปล่า?

เมื่อคิดได้ดังนี้ จางเสี่ยวถงแทบรอไม่ไหวที่จะได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของผู้ถูกเลือก

ขณะที่เธอกำลังจะเดินออกจากประตูวิหารชั้นใน เสียงหนึ่งก็ดังมาจากด้านนอก

"ว้าว รูปปั้นเทพธิดานี่งานดีชะมัด เกมนี้สุดยอด เก็บรายละเอียดเนียนกริบ"

"จุ๊ๆ หน้าอกเทพธิดานี่บะระฮึ่มมาก ใหญ่กว่าของเธอตั้งไซส์นึงแน่ะ เสี่ยวหรู"

"โอ๊ย พี่ชิงจื่อเนี่ย น่ารำคาญจริงๆ!"

ใครกัน? กล้าดียังไงมาลบหลู่รูปปั้นเทพธิดา!

เมื่อได้ยินวาจาจาบจ้วงเหล่านั้น จางเสี่ยวถงโกรธจัดทันที เธอกำคทาเทพในมือแน่น เตรียมจะออกไปสั่งสอนเจ้าพวกสามหาวข้างนอกให้รู้สำนึก

ทว่า ทันทีที่ก้าวออกไปและเผชิญหน้ากับพวกเขา จางเสี่ยวถงก็ต้องชะงัก

ยืนอยู่หน้ารูปปั้นในวิหารชั้นนอก คือหญิงสาวแปลกหน้าสองคนที่งดงามหยดย้อย

คนหนึ่งมีรูปร่างสูงโปร่งและอวบอัด ชุดผู้เริ่มต้นที่เรียบง่ายไม่อาจปิดซ่อนเรือนร่างที่โค้งเว้าได้ ส่วนหญิงสาวข้างๆ แม้จะไม่สูงนัก แต่ก็มีหน้าตาจิ้มลิ้มน่ารัก

พวกเธอกำลังยืนเบียดกันทำอะไรบางอย่าง ปากก็พึมพำคำพูดแปลกๆ ทำเอาแก้มของจางเสี่ยวถงแดงระเรื่อ

เมื่อสัมผัสได้ถึงเสียงฝีเท้า ผู้เล่นทั้งสองก็หยุดการกระทำพร้อมกันและหันมามอง ก่อนจะพบกับเด็กสาวแสนสวยในชุดนักบวชหญิง

เด็กสาวมีใบหน้ารูปไข่ งดงามและอ่อนเยาว์พร้อมแก้มป่องนิดๆ ใต้คิ้วโก่งดั่งใบหลิวคือดวงตาที่สดใสและมีชีวิตชีวาราวกับสายน้ำ สีหน้าโกรธเคืองของเธอดูเหมือนกำลังอ้อนวอนมากกว่าน่ากลัว

"ชิงชิงจื่อ" สาวสวยลุคผู้ใหญ่ มองเด็กสาวตรงหน้าซึ่งมีรูปร่างหน้าตาดีกว่าพวก "หน้าตาระบบ" เป็นหมื่นเท่า ดวงตาของเธอกลายเป็นรูปหัวใจทันที

"นะ... น่ารักจังเลย น้องสาว!"

เธอเมินความโกรธบนใบหน้าของจางเสี่ยวถงโดยอัตโนมัติ และพยายามจะเดินเข้าไปหา

"หยุดนะ! อย่าเข้ามา!" เมื่อเห็นสายตารุกรานของอีกฝ่าย จางเสี่ยวถงร้องลั่นและถอยหนี

"พวกเธอเป็นใคร? ที่นี่คือวิหารของเทพธิดา ไม่ใช่ที่เที่ยวเล่น และแน่นอนว่าห้ามลบหลู่เทพธิดาเด็ดขาด!"

เสียงที่ตื่นตระหนกเล็กน้อยของเด็กสาวดังขึ้น หญิงสาวทั้งสองถึงบางอ้อทันที

"เธอไม่มีชื่อบนหัว เป็น NPC นี่เอง!"

"ดูเหมือนจะเป็น NPC พิเศษนะเนี่ย สีหน้าตัวละครในเกมนี้สมจริงมาก"

เมื่อมองใบหน้าแปลกหน้าทั้งสองและนึกถึงคำพูดแปลกๆ ที่พวกเธอพูด คำตอบหนึ่งก็ผุดขึ้นในใจจางเสี่ยวถง

"พวกเธอคือ... ผู้ถูกเลือกงั้นเหรอ?"

"อ่า ใช่ๆๆ พวกเราเองจ้า" "เหมียนเหมียนหรู" ตอบพร้อมรอยยิ้ม พลางขยิบตาให้ชิงชิงจื่อที่กำลังยืนเหม่อ

จางเสี่ยวถงถอนหายใจด้วยความโล่งอก แม้ลึกๆ จะรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

พวกเธอก็ไม่ได้ต่างจากคนธรรมดาเลย แถมยังกล้าลบหลู่เทพธิดาอีก นี่คือผู้ถูกเลือกที่เทพธิดาพูดถึงจริงๆ เหรอ?

อย่างไรก็ตาม เธอนึกถึงคำกำชับของเทพธิดาก่อนหน้านี้:

"พฤติกรรมของพวกเขาจะวุ่นวาย ชอบเล่นพิเรนทร์และวิ่งพล่านไปทั่ว เราได้ตั้งกฎเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องเพื่อควบคุมพฤติกรรมของพวกเขาไว้แล้ว"

"แต่ถ้าพวกเขาทำอะไรที่เจ้าไม่ชอบ ก็ไม่ต้องตามใจ สั่งงานให้พวกเขาทำได้เลย ไม่ว่างานอะไร พวกเขาก็ยินดีทำทั้งนั้น พวกเขาเป็นแรงงานชั้นยอด"

นี่เป็นโอกาสดีที่จะลองดู และถือโอกาสลงโทษพวกเธอไปในตัว

เมื่อคิดได้ดังนี้ จางเสี่ยวถงก็เกิดไอเดียขึ้นมา เธอจึงเอ่ยขึ้นว่า:

"ยินดีต้อนรับ เหล่าผู้ถูกเลือก ฉันคือ จางเสี่ยวถง นักบุญหญิงแห่งศาสนจักรเทพปฐพี และเป็นผู้ดูแลเมืองนี้ชั่วคราว"

"นักบุญหญิง? สวัสดีจ้ะ พี่ชื่อ เหมียนเหมียนหรู"

"น้องสาว พี่ชื่อ ชิงชิงจื่อ นะจ๊ะ!" ชิงชิงจื่อส่งจูบให้

จางเสี่ยวถงเมินสายตาเป็นประกายวิบวับของคนหลังโดยอัตโนมัติ เธอลดคทาลงแล้วกล่าวว่า:

"ฉันกำลังจะไปที่จัตุรัสเพื่อต้อนรับผู้ถูกเลือกที่กำลังจะลงมาจุติ พวกเธออยากช่วยฉันไหม?"

สิ้นเสียงจางเสี่ยวถง กล่องข้อความก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าทั้งสองคน

【ค้นพบภารกิจใหม่: ความช่วยเหลือ】

【นักบุญหญิงแห่งศาสนจักรเทพปฐพีกำลังกลัดกลุ้มเรื่องการจัดระเบียบเหล่าผู้ถูกเลือก บางทีคุณน่าจะไปช่วยเธอนะ】

【รางวัล: ค่าความชอบจางเสี่ยวถง +2】

【รับภารกิจหรือไม่?】

ภารกิจแรกหลังจากเข้าเกม! ดวงตาของชิงชิงจื่อเป็นประกาย เธอไม่คิดว่าจะเจอเรื่องดีๆ แบบนี้

งั้นก็มีระบบค่าความชอบด้วยสินะ? ถ้าเต็ม 100 จะเกิดอะไรขึ้น? หรือว่าจะเป็น... "ฮิฮิ ไว้ใจพวกเราได้เลย!" เมื่อคิดอะไรดีๆ ออก เธอก็กดรับภารกิจด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข

จากนั้น จางเสี่ยวถงก็โบกคทา แล้วทั้งสามคนก็เดินทางผ่านพื้นดิน ไปโผล่ที่แท่นสูงใจกลางจัตุรัสโดยตรง

ในเวลาเดียวกัน ผู้เล่นที่ยังคงมั่วซั่วกันอยู่ต่างก็ได้รับการแจ้งเตือน

【เรียนผู้เล่น นักบุญหญิงแห่งศาสนจักรเทพปฐพีได้ปรากฏตัวที่ใจกลางจัตุรัสแล้ว คุณสามารถไปหาเธอเพื่อรับภารกิจรายวันได้】

นักบุญหญิง? ภารกิจรายวัน?!

ผู้เล่นเงียบกริบไปชั่วขณะ

ทันใดนั้น ร่างของจางเสี่ยวถงและอีกสองคนก็ปรากฏขึ้น

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า จางเสี่ยวถงในชุดหรูหราคือนักบุญหญิง เธอกลายเป็นจุดสนใจของคนทั้งลานทันที ในขณะที่อีกสองคนถูกผู้เล่นเมินโดยสมบูรณ์

พวกเขาราวกับน้ำเย็นที่สาดลงในกระทะน้ำมันเดือด ระเบิดตูมตามทันที

"แม่เจ้านักบุญหญิงสวยเวอร์ อยากเก็บไปเลี้ยงที่บ้านสักคนจัง"

"ท่านนักบุญหญิง ผมอยากรับภารกิจ! ผมอยากเข้าศาสนจักร!"

"ท่านผู้ยิ่งใหญ่ ขอผมจับกระโปรงท่านหน่อยได้ไหม?"

ผู้เล่นทุกคนมองมาเป็นตาเดียว สายตาแหลมคมราวกับจะถอดเสื้อผ้าเธอออก จางเสี่ยวถงตัวสั่นสะท้าน

ก็แหงล่ะ ถ้าถูกฝูงมนุษย์สัตว์, พวกเด็กแว้น และหนุ่มขี้โรคจำนวนมหาศาลจ้องมองตาไม่กะพริบ แรงกดดันย่อมมหาศาล

แต่เธอก็รู้ตัวอย่างรวดเร็วว่าเทพธิดาต้องมอบโองการเทพให้พวกเขาแล้วแน่ๆ

แต่เหล่าผู้ถูกเลือกใจร้อนเกินไป เธอเตรียมบทพูดไว้ยาวเหยียด แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่จำเป็นแล้ว

"พวกคุณ... แน่ใจนะว่าจะรับภารกิจ?" เธอพูดด้วยความลังเลเล็กน้อย เพราะรู้สึกว่าภารกิจที่เทพธิดาให้มามันแปลกๆ ชอบกล

"รวบรวมวัสดุ"

"หาอาหาร"

"บุกเบิกที่ดินรกร้าง"

"สร้างบ้าน"

...แน่ใจนะว่านี่ไม่ใช่การใช้งานเยี่ยงทาส? พวกเขาจะยอมทำเหรอ? เด็กสาวรู้สึกกังวล กลัวว่าจะโดนผู้ถูกเลือกที่โกรธแค้นรุมทึ้ง

ทว่าผิดคาด เหล่าผู้ถูกเลือกทำราวกับเจอขุมทรัพย์ พากันกรูเข้ามาพูดว่า:

"ครับๆๆ! มีภารกิจอะไรเอามาให้หมดเลยครับ!"

"ท่านนักบุญหญิง ได้โปรดถล่มผมด้วยภารกิจเถอะครับ!"

"ท่านผู้ยิ่งใหญ่ ภารกิจ เอามา เอามา"

เมื่อเห็นความกระตือรือร้นของพวกเขา จางเสี่ยวถงก็โล่งใจ เธอรวบรวมพลังไว้ในคทา ทันใดนั้นพื้นที่ใกล้ๆ ก็ยกตัวขึ้น กลายเป็นแผ่นหินขนาดใหญ่เรียบเนียนอย่างรวดเร็ว

นี่คือ "กระดานภารกิจ" ที่สร้างขึ้นด้วยพลังของคทาเทพ

ฉากมหัศจรรย์นี้ทำให้ผู้เล่นทึ่งจัด และทุกคนต่างหันไปมองแผ่นหิน

จางเสี่ยวถงแปะเศษผ้าขาดๆ ลงบนแผ่นหิน แต่ละชิ้นมีรายละเอียดภารกิจเขียนอยู่ ระหว่างทำ เธอคอยสังเกตสีหน้าของผู้ถูกเลือกอย่างระมัดระวัง กลัวว่าพวกเขาจะรังเกียจผ้าขี้ริ้วพวกนั้น

แต่ที่น่าแปลกใจคือ เหล่าผู้ถูกเลือกดูเหมือนจะไม่สนใจเศษผ้าเลย แต่กลับจ้องมองแผ่นหินตาเป็นมัน

ในสายตาของจางเสี่ยวถง แผ่นหินนั้นว่างเปล่านอกจากเศษผ้า แต่ในสายตาของผู้เล่น มันเต็มไปด้วยข้อมูล

แม้จะงุนงงอยู่บ้าง แต่ดูเหมือนเป้าหมายพื้นฐานจะสำเร็จแล้ว เธอจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก