บทที่ 275 สมบัติฮงเมิงสูงสุดหม้อศักดิ์สิทธิ์วั่นมู่! อาณาจักรลับดาวสวรรค์!

เห็นได้ว่าบนม้วนหนังสือยังคงเขียนต่อไปว่า:

"หลังจากนั้นข้าก็เที่ยวท่องไปทั่วโลก บังเอิญได้พบกับผู้ทรงพลังโบราณรายหนึ่งในช่วงเวลาที่กำลังจะมรณกรรม

ท่านถอนหายใจอย่างเศร้าสลดก่อนจะมรณะ เปิดเผยความลับที่น่าตกตะลึง ว่าเจ้าของแหล่งโบราณวั่นมู่นั้นคือเผยเฉินหยวน เป็นคนที่มีแผนสำรองถึงสามแผน!

ถิ่นศักดิ์สิทธิ์วั่นมู่นั้นเป็นเพียงเหยื่อล่อที่เขาโยนออกมาเพื่อดึงดูดสายตาผู้คนเท่านั้น!

หม้อศักดิ์สิทธิ์วั่นมู่ที่แท้จริงนั้น ถูกเขาปิดผอบไว้ในขวดหยกสีหยกเขียว ซ่อนอยู่ในถ้ำที่ถูกทิ้งร้างแห่งหนึ่งภายในแหล่งโบราณที่ไม่มีใครรู้จักและไม่มีอะไรสะดุดตา!

เล่ห์เหลี่ยมเช่นนี้ช่างน่าสะพรึงกลัว และก็น่าชื่นชมด้วย!"

"น่าเศร้าและน่าเกลียด!

เมื่อข้าได้รู้ความลับนี้ ข้าก็ได้รับพิษแปลกประหลาดที่ไม่มีทางแก้ไปแล้ว รากฐานของข้าเหี่ยวเฉาหมด เวลาที่เหลืออยู่ไม่มากนัก!

แม้จะรู้ว่าหม้อสมบัติอยู่ที่ไหน แต่ข้าก็ไม่สามารถรอให้แหล่งโบราณวั่นมู่เปิดอีกครั้งได้!

มีเบาะแสของสมบัติอันล้ำค่าแต่กลับไม่มีโอกาสได้เห็นมันด้วยตาตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้นก็ไม่สามารถใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ของมันเพื่อช่วยตัวเอง นี่คือความเสียใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของข้า!"

"มีตำนานว่าหม้อศักดิ์สิทธิ์วั่นมู่นั้นมีพลังอันไร้เทียมทาน เป็นสมบัติที่เกิดจากฮงเมิง

นั่งบนหม้อนั้นเพื่อฝึกฝน จะสามารถดึงแก่นแท้ของฟ้าดินมาได้ ประหยัดแรงได้ครึ่งหนึ่งแต่ได้ผลสองเท่า!

ที่ศักดิ์สิทธิ์กว่านั้นคือ หม้อนี้มีความสามารถพิเศษในการหลอมหลอมทุกสรรพสิ่งและชำระปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายทั้งหลาย!

หากข้าในสมัยก่อนสามารถเข้าไปในแหล่งโบราณ หาหม้อนี้ได้ และใช้พลังชำระของมันชำระพิษรุนแรงในร่างกายของข้า อาจจะสามารถหล่อหลอมรากฐานใหม่ มีชีวิตอีกชาติหนึ่ง และพิชิตจุดสูงสุดที่สูงขึ้นได้!"

"น่าเสียดาย!

เวลาไม่เป็นใจข้า!

วันนี้ข้าจึงทิ้งม้วนหนังสือนี้ไว้ เพื่ออธิบายความลับและแผนที่อย่างละเอียด ซ่อนไว้ที่ภูเขาเผียวเหมียว...

หวังว่าผู้มีบุญในอนาคตที่ถือม้วนหนังสือนี้ เข้าไปในแหล่งโบราณวั่นมู่ จะได้รับสมบัติฮงเมิงอันล้ำค่านี้!

หากเป็นเช่นนั้นได้ ก็นับว่า...ทำให้ความปรารถนาที่ตายไม่หลับตาของข้าก่อนตายสำเร็จแล้ว!"

"เสียงดูดลมหายใจ——!"

เมื่อเห็นถึงตรงนี้ มือของเจียงเป่ยที่กำม้วนหนังสืออยู่สั่นเทาอย่างแรง รูม่านตาหดเล็กลงทันที หัวใจสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

"ขวดหยก...หม้อศักดิ์สิทธิ์วั่นมู่?!

สมบัติฮงเมิงอันล้ำค่าหม้อศักดิ์สิทธิ์วั่นมู่ที่ทำให้ผู้เข้าขั้นเซิงเซียนนับไม่ถ้วนบ้าคลั่งไปหมด กลับ...กลับซ่อนอยู่ในขวดหยกที่ไม่มีอะไรสะดุดตานี้?!"

ลมหายใจของเจียงเป่ยเริ่มเร็วขึ้น เขารีบหยิบขวดหยกที่เพิ่งชิงมาจากเฒ่าปีศาจเสวียนอินออกมา ดวงตาของเขาปะทุแสงสว่างอันน่าตกตะลึง!

"พลังชำระ!

ม้วนหนังสือนี้บอกว่า หม้อศักดิ์สิทธิ์วั่นมู่มีพลังชำระทุกสรรพสิ่ง!

ผู้เข้มแข็งลึกลับที่เขียนม้วนหนังสือนี้ได้รับพิษรุนแรง หวังพึ่งมันเพื่อแก้พิษและต่อชีวิต แต่เพราะแหล่งโบราณวั่นมู่ปิดไปจึงขาดความหวัง!

นี่...นี่ไม่ได้หมายความว่า คาถาภัยพิบัติแห่งความมืดในร่างข้า ก็สามารถใช้หม้อศักดิ์สิทธิ์วั่นมู่นี้เพื่อชำระและกำจัดได้หรือ?!"

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ในใจของเจียงเป่ยก็เต็มไปด้วยความยินดีอย่างแรงกล้า

"ท้องฟ้าไม่ได้ตัดทางคนจริงๆ!"

เจียงเป่ยไม่สามารถกดความตื่นเต้นในใจไว้ได้อีกต่อไป สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วถอดจุกขวดหยกออกอย่างแรง!

"เสียงหึ่ง——!!!"

ในทันทีที่เปิดจุกออก กระแสลมอันศักดิ์สิทธิ์ที่แรงกล้าและกว้างใหญ่ไพศาลก็พุ่งออกมาจากปากขวดอย่างรุนแรง!

ทั้งถ้ำถูกความกดดันอันทรงพลังปกคลุมในทันที

จากนั้น แสงสีทองก็พุ่งออกมาจากในขวดหยก!

แสงสีทองนั้นสว่างจ้ามาก หลังจากออกมาสู่ท้องฟ้าก็ขยายตัวใหญ่ขึ้นตามลม

ในพริบตา ก็กลายเป็นหม้อสำริดโบราณขนาดใหญ่สูงหลายจั่งและหนักแน่น!

บนตัวหม้อนั้นปกคลุมไปด้วยอักษรลึกลับนับไม่ถ้วน

ในเวลาเดียวกัน กระแสลมที่บริสุทธิ์และกว้างใหญ่ไพศาลก็แผ่กระจายออกไปรอบๆ โดยมีหม้อใหญ่เป็นศูนย์กลางอย่างเงียบๆ!

ในทันทีที่ร่างกายถูกกระแสลมศักดิ์สิทธิ์นี้ปกคลุม เจียงเป่ยก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า พลังเย็นจัดของคาถาภัยพิบัติแห่งความมืดในร่างของเขาสะดุดอย่างแรง และหดตัวลงโดยไม่รู้ตัว!

"ได้ผล!

ได้ผลจริงๆ!"

เจียงเป่ยตื่นเต้นอย่างมาก ดวงตาของเขาปะทุแสงแห่งความยินดี "นี่คือหม้อศักดิ์สิทธิ์วั่นมู่!

เพียงแค่กระแสลมชำระที่แผ่ออกมาตามธรรมชาติ ก็สามารถกดคาถาภัยพิบัติแห่งความมืดได้!

ไม่น่าแปลกใจเลย...ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมเฒ่าปีศาจเสวียนอินจึงดูถูกถิ่นศักดิ์สิทธิ์วั่นมู่ พูดถึงแต่ 'หม้อเชย'!

ที่แท้เขารู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าสมบัติที่แท้จริงอยู่ที่นี่!

เขาวางแผนอย่างพิถีพิถัน ก็เพื่อกลืนโอกาสอันยิ่งใหญ่นี้เพียงลำพัง!"

เมื่อมองดูหม้อใหญ่ที่ลอยอยู่กลางอากาศตรงหน้า เจียงเป่ายังคงรู้สึกไม่จริงอย่างแรงกล้า

ใครกล้าคิดว่า สมบัติฮงเมิงอันล้ำค่าที่ทำให้เจ้าของกองกำลังชั้นนำของราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์และสัตว์ประหลาดเก่าแก่ที่ซ่อนตัวนับไม่ถ้วนต้องฝันถึง

ตอนนี้กลับปรากฏตัวต่อหน้าเขาได้ง่ายๆ และตกเป็นของเขา!

มันเหมือนกับความฝันเลย!

"เวลาไม่รอ!

ต่อไปก็จะต้องชำระคาถาภัยพิบัติแห่งความมืดที่น่ารำคาญนี้ให้สิ้นเชิง!"

เจียงเป่ยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ดวงตาของเขาปะทุแสงสว่าง ก้าวเดินออกไปหนึ่งก้าว

พุ่งตรงไปยังปากหม้อของหม้อศักดิ์สิทธิ์วั่นมู่ที่ลอยอยู่

กำลังจะพุ่งเข้าไปข้างใน เพื่อใช้พลังชำระของหม้อศักดิ์สิทธิ์วั่นมู่ขับไล่คำสาป!

แต่ในเวลานั้น——

"เสียงปัง!"

พลังผลักดันอันทรงพลังก็พุ่งออกมาจากหม้อศักดิ์สิทธิ์วั่นมู่ทันที กระแทกเข้าที่ร่างของเขา

ร่างของเขาถูกผลักไปอย่างแรง ถอยหลังสะดุดหลายก้าวกว่าจะยืนหยัดได้ เลือดและพลังภายในก็กำเริบไม่หยุด!

"เกิดอะไรขึ้น?!"

ใบหน้าของเจียงเป่ยเปลี่ยนไปทันที หัวใจสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง "หม้อนี้...กำลังผลักดันข้าหรือ?!"

เขารีบหยิบม้วนหนังสือขึ้นมาอีกครั้ง สายตาคมกริบ มองไปที่ครึ่งหลังของข้อความที่เขียนไว้

พอดี ที่ส่วนท้ายของข้อความยังมีบรรทัดตัวอักษรเล็กๆ อีกบรรทัดหนึ่ง:

"หากคนรุ่นหลังโชคดีได้รับโอกาสนี้ และครอบครองหม้อศักดิ์สิทธิ์วั่นมู่ จะต้องไปที่อาณาจักรลับดาวสวรรค์สักครั้ง เพื่อค้นหา 'หญ้าเซียนหลิง' แล้วนำมันใส่ไว้ในหม้อศักดิ์สิทธิ์วั่นมู่เพื่อเผาไหม้และหลอมหลอม

เฉพาะเช่นนี้เท่านั้น จึงจะสามารถทำให้หม้อศักดิ์สิทธิ์วั่นมู่ยอมรับเจ้าของเบื้องต้น เปิดความสามารถพิเศษในการหลอมหลอมและชำระอันยอดเยี่ยม และควบคุมมันได้อย่างสมบูรณ์

แต่ภายนอกอาณาจักรลับดาวสวรรค์มีแนวอาคมโบราณปกป้อง ลึกลับและแข็งแกร่งมาก ต้องการทำลายมัน...ยาก! ยาก! ยาก!"

"ที่แท้เป็นเช่นนี้!"

หลังจากเจียงเป่ยอ่านจบ ดวงตาของเขาก็กลายเป็นอย่างจริงจังทันที สูดลมหายใจเย็นเข้ามาหนึ่งลมหายใจ พูดอย่างตกตะลึงว่า "ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมเฒ่าปีศาจเสวียนอินจึงทำเครื่องหมายตำแหน่งของอาณาจักรลับดาวสวรรค์บนแผนที่โดยเฉพาะ!

เป้าหมายที่แท้จริงของเขาไม่ใช่แค่หม้อศักดิ์สิทธิ์วั่นมู่เท่านั้น ยังมีสิ่งสำคัญที่ทำให้หม้อศักดิ์สิทธิ์วั่นมู่ยอมรับเจ้าของได้คือหญ้าเซียนหลิงด้วย!

มีแค่การได้หญ้าเซียนหลิงเท่านั้น ถึงจะสามารถควบคุมหม้อนี้ได้อย่างแท้จริง และใช้พลังชำระของมันได้!"

เขากำมืออย่างแน่น ข้อนิ้วขาวซีดเพราะแรงกด แต่สายตาของเขากลับมั่นคงอย่างยิ่ง

"การปรากฏของหม้อศักดิ์สิทธิ์วั่นมู่คือความหวังสุดท้าย ท้องฟ้าไม่ได้ตัดข้า!

ตอนนี้ความหวังนี้ทั้งหมดผูกพันอยู่กับหญ้าเซียนหลิงของอาณาจักรลับดาวสวรรค์นั้น!

นี่คือทางรอดเพียงทางเดียว แม้จะเป็นถ้ำมังกรถ้ำเสือ เป็นภูเขาดาบทะเลไฟ ข้าก็ต้องบุกเข้าไปสักครั้ง!"

ความคิดของเจียงเป่ยกระจ่างทันที ไม่มีการลังเลอีกเลย

"ก่อนหน้านี้ข้าได้ยินพวกนักพรตอภิปรายกันว่า ประมุขนิกายหมื่นวันเจี๋ยไป๋หลี่เฉิง ประมุขหุบเขาชางฮัวเสวียเฟย และประมุขนิกายตวนเทียนห่าวเจินเหริน สามผู้ยิ่งใหญ่แห่งอาณาเขตหยุนหย่งเหล่านี้ กำลังรวบรวมคนเพื่อร่วมกันโจมตีแนวอาคมปกป้องของอาณาจักรลับดาวสวรรค์?

ผู้ที่เข้าร่วมทำลายแนวอาคมและออกแรงจะได้รับสิทธิ์เข้าไปในอาณาจักรลับเพื่อหาสมบัติ?

นี่...พอดีกับความต้องการของข้าเลย!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เจียงเป่ยก็ไม่ชักช้าอีกต่อไป

เขาโบกมือใหญ่ หม้อศักดิ์สิทธิ์วั่นมู่ที่ลอยอยู่ก็กลายเป็นแสงสีทองอีกครั้ง หดกลับเข้าไปในขวดหยกอย่างรวดเร็ว

เขาระมัดระวังเก็บขวดหยกติดตัวอย่างดี

จากนั้นเขาก็พุ่งออกจากถ้ำ ตามแผนที่บนม้วนหนังสือตรงไปยังอาณาจักรลับดาวสวรรค์

ไม่นานนัก เจียงเป่ยก็พบว่า อาณาจักรลับดาวสวรรค์นี้กับสถานที่ผนึกแห่งที่สองที่เฒ่าปีศาจเสวียนอินทำเครื่องหมายไว้อยู่ในทิศทางเดียวกันอย่างน่าประหลาด!

"ถ้าเช่นนั้น จะไปที่สถานที่ผนึกแห่งที่สองก่อน!

ดูว่าเฒ่าปีศาจเสวียนอินยังคิดถึงอะไรอยู่ จากนั้นก็เร่งตรงไปอาณาจักรลับดาวสวรรค์!"

เจียงเป่ยเพิ่มความเร็ว

ตามการบอกของแผนที่ สถานที่แห่งที่สองก็เป็นถ้ำที่ดูภายนอกไม่มีอะไรสะดุดตาและถูกผนึกด้วยแนวอาคมเช่นกัน ระยะทางไม่ไกลเกินไป

หลังจากเจียงเป่ยมาถึง เขาก็มองไปรอบๆ อย่างระมัดระวัง ยืนยันว่าไม่มีใครติดตามหรือแอบดู ดวงตาของเขาแลบแสงคม!

"เสียงกรีดดาบ!"

ดาบอู่สือเทียนออกจากฝักอย่างรวดเร็ว!

"แตกให้ข้า!"

พลังดาบที่กลั่นจนถึงที่สุดและคมกริบฉีกอากาศ ฟันลงบนตราผนึกที่ทางเข้าถ้ำอย่างแรง!

"เสียงระเบิด——!!!"

เสียงระเบิดอันน่าตกตะลึงดังกึกก้องขึ้น!

จากการฟันครั้งนี้ ตราผนึกแตกสลายทันที พร้อมกับประตูหินทั้งหมดถูกระเบิด เศษหินกระเด็นไปทั่ว

ร่างของเจียงเป่ยไม่หยุดชะงักแม้แต่น้อย รีบพุ่งเข้าไปในถ้ำ

ภายในถ้ำก็รกร้างอย่างยิ่งเช่นกัน

การจัดวางโดยรวมยิ่งคล้ายกับถ้ำที่ซ่อนหม้อศักดิ์สิทธิ์วั่นมู่ไว้อย่างมาก

เขาตามคำแนะนำบนม้วนหนังสือ ตรงไปที่ผนังหินที่ดูธรรมดาแห่งหนึ่งในส่วนลึกของถ้ำ

"อยู่ที่นี่!"

ดวงตาของเจียงเป่ยเย็นลง ไม่ลังเลเลย หมัดหนักกระแทกลงบนผนังหิน!

"เสียงปัง!"

ผนังหินแตกออก เปิดเผยร่องว่างที่ซ่อนอยู่

เจียงเป่ยเอามือยื่นเข้าไป ไม่นานก็สัมผัสอะไรบางอย่าง รีบหยิบออกมาทันที

เมื่อเปิดฝ่ามือดู

เห็นได้ว่าในฝ่ามือนอนอยู่ผลึกหินที่มีสีน้ำเงินเข้มทั้งก้อน

ภายในผลึกหินยังมีแสงดาวดวงเล็กๆ หมุนเวียนอยู่ แผ่พลังคลื่นแปลกประหลาดและอ่อนโยนออกมา

"นี่คืออะไร?"

เจียงเป่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย สังเกตอย่างละเอียด

เขาคลี่ม้วนหนังสือออกมาค้นหาอย่างละเอียดอีกครั้ง แต่เกี่ยวกับสมบัติชิ้นที่สองนี้ บนม้วนหนังสือนอกจากทำเครื่องหมายสถานที่แล้ว กลับไม่มีข้อความอธิบายชื่อและประโยชน์ใดๆ เลย

"เฒ่าปีศาจเสวียนอินให้ความสำคัญขนาดนี้ สิ่งนี้ก็ต้องไม่ธรรมดาแน่...ช่างเถอะ เวลาเร่งด่วน เก็บไว้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน!"

เขาไม่ลงลึกอีกต่อไป รีบเก็บผลึกหินสีน้ำเงินนี้เข้ากระเป๋ามิติ

"ไป! ไปอาณาจักรลับดาวสวรรค์!"

หลังจากทำทุกอย่างนี้เสร็จ เจียงเป่ยไม่ลังเลเลย ร่างของเขาเหมือนลูกธนูที่หลุดจากสายพุ่งออกจากถ้ำ พุ่งตรงไปยังทิศทางของอาณาจักรลับดาวสวรรค์ที่ทำเครื่องหมายบนแผนที่ด้วยความเร็วเต็มที่!

ไม่นานนัก เจียงเป่ยก็เข้าใกล้อาณาจักรลับดาวสวรรค์แล้ว ระหว่างทางเห็นนักพรตมากมายพุ่งไปข้างหน้า

"เร็ว! อาณาจักรลับดาวสวรรค์อยู่ข้างหน้า! ไปช้าอีกก็จะไม่ทันจริงๆ แล้ว!"

"เข้าร่วมก็สามารถเข้าไปในอาณาจักรลับได้ โอกาสแบบนี้ไม่ค่อยมีเลย!"

......

เสียงเร่งด่วนดังก้องขึ้นมาต่อเนื่อง

ดวงตาของเจียงเป่ยเย็นลง เพิ่มความเร็ว ตามแผนที่บนม้วนหนังสือ ไม่นานก็มาถึงบริเวณที่ตั้งของอาณาจักรลับดาวสวรรค์แล้ว

ยังไม่ทันเข้าใกล้ เสียงระเบิดสั่นฟ้าและเสียงอึกทึกครึกโครมก็พุ่งมาเหมือนน้ำที่ท่วม

เงยหน้าขึ้นมอง เห็นได้ว่าข้างหน้าเป็นพื้นที่กว้างขวาง ตอนนี้เต็มไปด้วยคนมากมาย ฝูงชนนับไม่ถ้วนล้อมวงอยู่

ตรงกลางฝูงชน มีแนวอาคมตราผนึกขนาดใหญ่ยืนตระหง่านอยู่ระหว่างฟ้าและดิน แผ่กระแสลมโบราณและยิ่งใหญ่ออกมา

บนผนังแนวอาคมมีอักษรหมุนเวียนอยู่ นี่คือทางเข้าของอาณาจักรลับดาวสวรรค์!

ขณะนี้ รอบๆ แนวอาคมขนาดใหญ่กว้างหลายสิบจั่งนั้น มีร่างเงาลอยอยู่มากกว่าร้อยร่าง!

ต่ำสุดก็มีกระแสลมขั้นโจวหัวเซียน ส่วนเซียนลุนฮุยนั้นไม่รู้ว่ามีกี่คน!

พวกเขาร้อยกว่าคนทั้งหมดกำลังโจมตีแนวอาคม ทำให้แนวอาคมสั่นไหวไม่หยุด

ส่วนตรงตำแหน่งกลางของคนร้อยกว่าคนนี้ มีร่างเงาสามร่างยืนตระหง่านเหมือนเสาค้ำฟ้า กระแสลมลึกลับเหมือนทะเล และแฝงเหนือนักพรตรอบๆ ทั้งหมดรวมกัน!

นั่นคือประมุขนิกายหมื่นวันเจี๋ยไป๋หลี่เฉิง ประมุขหุบเขาชางฮัวเสวียเฟย และประมุขนิกายตวนเทียนห่าวเจินเหริน สามผู้ยิ่งใหญ่แห่งอาณาเขตหยุนหย่ง!

(จบบท)

แจ้งนักอ่านทุกท่านครับ ตอนนี้ผมแปลถึงบทที่275 ต้นฉบับตอนนี้อัพถึงบทที่277 (28/12/68) ผมจะแปลแล้วอัพเดทให้ทุก5บทนะครับ

ขอบคุณนักอ่านทุกท่านครับ ^^

คำว่า ฮงเมิง "鴻蒙" (hóngméng) หมายถึง "ความโกลาหลดั้งเดิม" หรือ "สภาวะก่อนการแบ่งแยกฟ้าดิน" ในตำนานจีนโบราณ

ในบริบทนี้ "鴻蒙至寶" หมายถึงสมบัติที่เกิดจากจักรวาลดั้งเดิม เป็นสมบัติระดับสูงสุดที่มีอยู่ก่อนโลกจะถูกสร้าง