บทที่ 101 แกหาที่ตายแท้ๆ

บทที่ 101 แกหาที่ตายแท้ๆ (ตอนฟรี * ขอบคุณที่ติดตาม * อัพเดทตามต้นฉบับ)

หลี่ซู่เจวียนชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะรู้สึกตัว เธอเปิดประตูรับซูม่านหัวเข้ามาข้างในแล้วปิดประตูลงเบาๆ

อู๋เชี่ยนเชี่ยน ผู้ช่วยสาวน้อยก้มหน้าลงอย่างรู้ความ แสร้งทำเป็นจดจ่ออยู่กับข้อมูล แต่หูของเธอกลับผึ่งรับฟังอย่างเต็มที่

เธอบอกได้ลางๆ ว่าผู้หญิงที่ดูมีสง่าราศีตรงหน้านี้ต้องเป็นคนที่มีเบื้องหลังไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

แถมยังมาขอข้อมูลติดต่อส่วนตัวของแขกรับเชิญชายทันทีที่มาถึง... พล็อตเรื่องนี้มันน่าตื่นเต้นชะมัด

“ทำไมจู่ๆ ถึงมาขอข้อมูลติดต่อของหลินโจวล่ะ” หลี่ซู่เจวียนถามด้วยความสงสัย

ซูม่านหัวถอนหายใจ “เหล่าเจียงโทรหาฉันน่ะ”

“ถ้าอย่างนั้น เหล่าเจียงก็—”

“เขารู้เรื่องแล้ว”

หัวใจของหลี่ซู่เจวียนกระตุกวูบ “เหล่าเจียงคงไม่บังคับให้มู่เสวี่ยกลับไปหรอกนะ แบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด”

ซูม่านหัวขำกับท่าทางปกป้องของเพื่อนจึงถอนหายใจออกมา “ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอต้องลนลาน”

“จะไม่ให้ฉันกังวลได้ยังไง ตอนนี้ลูกสาวเธอแถมยังหลินโจวอีก เป็นคู่รักที่ได้รับความนิยมที่สุดในรายการเลยนะ ถ้าเธอไป รายการของฉันก็จบเห่กันพอดี ฉันบอกเลยนะว่ายังไงฉันก็ไม่ยอมให้เธอไปเด็ดขาด”

“ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ได้มาเพื่อพาตัวเธอไป”

ซูม่านหัวยิ้มอย่างอ่อนโยน “ที่ฉันอยากได้ข้อมูลติดต่อของหลินโจว เพราะอยากจะคุยกับเขาเป็นการล่วงหน้าก็เท่านั้น ไม่มีอะไรมากกว่านั้นหรอก”

หลี่ซู่เจวียนถอนหายใจอย่างโล่งอกแล้วตบหน้าอกตัวเองเบาๆ “เธอทำเอาฉันตกใจแทบตาย ฉันนึกว่าพวกเธอสองคนจะร่วมมือกันมาแยกคู่รักคู่นี้ซะอีก”

“ดูเธอพูดเข้าสิ ฉันจะทนเห็นลูกสาวตัวเองเสียใจได้ยังไง”

“แล้วทางเหล่าเจียงล่ะ เธอวางแผนจะทำยังไง”

ซูม่านหัวเลิกคิ้วเล็กน้อย ใบหน้าที่เดิมทีดูอ่อนโยนกลับแผ่ซ่านไปด้วยออร่าที่ไม่อาจโต้แย้งได้ออกมาทันที

“ไม่เป็นไรหรอก ที่บ้านฉันเป็นคนตัดสินใจ”

“ตราบใดที่ลูกสาวฉันชอบ และฉันเห็นว่าเขาใช้ได้ ก็ไม่มีใครพรากพวกเขาจากกันได้ทั้งนั้น”

“เอาละ เดี๋ยวฉันจะส่งข้อมูลติดต่อของหลินโจวให้เธอในอีกสักครู่”

หลี่ซู่เจวียนอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

“พูดก็พูดเถอะ อีกไม่กี่วันข้างหน้า เธอคงไม่ได้กะจะไปพบเขาในฐานะแม่ยายจริงๆ หรอกใช่ไหม”

“ฟังเธอพูดเข้า ฉันแค่ต้องการสังเกตเขาดูว่าเขาคู่ควรกับความรักของลูกสาวฉันหรือเปล่าก็เท่านั้นเอง”

ด้านข้าง อู๋เชี่ยนเชี่ยนดูเหมือนกำลังมองแท็บเล็ตอยู่ แต่ในใจของเธอแทบจะระเบิดออกมาแล้ว

เธอเดาออกแล้ว

ผู้หญิงที่ดูสูงศักดิ์และมีออร่าทรงพลังคนนี้คือแม่ของเจียงมู่เสวี่ย

และดูจากความหมายของคำพูดเธอแล้ว เธอไม่ได้มาเพื่อสร้างความลำบาก แต่เห็นชัดๆ ว่ามาเพื่อสนับสนุนพวกเขาอย่างลับๆ

ที่สำคัญกว่านั้น เธอพูดเองเลยว่าเธอเป็นคนตัดสินใจเรื่องในบ้าน และตราบใดที่ลูกสาวชอบ ก็ไม่มีใครพรากพวกเขาจากกันได้

ในหัวของเธอมีความคิดเพียงอย่างเดียว

หลินโจวคนนั้นโชคดีมหาศาลอะไรขนาดนี้

ภายในห้องถ่ายทอดสด หลินโจวและเจียงมู่เสวี่ยเดินลงมาจากชั้นบน

ในขณะนี้ มีเพียงลู่เซียวและซูม่านที่อยู่ในกระท่อมใจเต้น

แขกรับเชิญคนอื่นๆ กลับไปที่หอพักก่อนที่ฝนจะตก พอสองคนนี้อยากจะไปบ้างก็พบว่าฝนตกหนักเกินไป และพวกเขาก็ไม่มีอะไรทำที่นั่นอยู่ดี ประจวบเหมาะกับที่ลู่เซียวรู้วิธีเล่นหมากรุกจีน พวกเขาจึงอยู่เล่นด้วยกันสองสามกระดานเพื่อฆ่าเวลา

ความจริงแล้วตอนที่รายการเริ่มแรกๆ ผู้หญิงที่ลู่เซียวเลือกคือหลินเจี้ยนเวย

เขาคิดว่าบุคลิกของเขาค่อนข้างร่าเริง ดังนั้นเขาจึงรู้สึกว่ามันจะดีกว่าถ้าได้เจอผู้หญิงที่มีคลื่นความถี่เดียวกัน

แต่หลังจากใช้เวลาอยู่ด้วยกัน เขารู้สึกสบายใจและผ่อนคลายมากกว่าเมื่ออยู่กับซูม่านที่อ่อนโยนและเก็บตัว

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากเล่นเกมด้วยกันในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ซูม่านก็เริ่มมีความรู้สึกที่ดีต่อลู่เซียว จนเกิดเป็นเคมีบางอย่างขึ้นมา

ดังนั้น นอกจากคู่ของหลินโจวและเจียงมู่เสวี่ยแล้ว ลู่เซียวและซูม่านก็เป็นคู่ที่คนลุ้นให้ลงเอยกันมากที่สุด

“พวกคุณลงมาแล้วเหรอ”

ซูม่านเงยหน้าขึ้นเป็นคนแรกและเลื่อนกระดานหมากรุกไปไว้ตรงกลาง เพื่อเหลือที่ว่างให้คนทั้งสอง

ลู่เซียวเงยหน้าขึ้นเช่นกัน เขาฉีกยิ้มจนเห็นฟันขาวสะอาด “ข้างบนมีอะไรสนุกๆ หรือเปล่าครับ พวกคุณถึงได้ลงมาช้าขนาดนี้”

หลินโจวยิ้มและพูดล้อเล่น “ก็เพราะผมกลัวว่าลงมาแล้วจะรบกวนพวกคุณสองคนน่ะสิ”

ลู่เซียวหัวเราะทันทีและรับมุก เขามองไปที่เจียงมู่เสวี่ยพลางแซวว่า “คุณกลัวว่าพวกเราจะรบกวนคุณมากกว่าละมั้ง”

เจียงมู่เสวี่ยหน้าแดงซ่านเมื่อได้ยินคำนั้น จู่ๆ เธอก็ระลึกได้ว่าเมื่อครู่เธอเพิ่งนอนหลับอยู่ในอ้อมแขนของหลินโจว

ซูม่านยิ้มตามไปด้วย “อยากเล่นหมากรุกจีนสักตาสิไหม มู่เสวี่ยเล่นเป็นหรือเปล่า”

เจียงมู่เสวี่ยส่ายหน้าเบาๆ “ไม่ค่อยเป็นค่ะ...”

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันสอนให้ ลองสักตาไหม”

เมื่อเห็นดังนั้น หลินโจวจึงยิ้ม “งั้นพวกคุณเล่นกันไปก่อนนะ ผมจะไปทำอาหารแล้ว”

เจียงมู่เสวี่ยเงยหน้าขึ้นทันที “ฉันไปด้วยค่ะ!”

ชาวเน็ตต่างคอมเมนต์กันว่า

ฮ่าๆๆ ฉันรู้อยู่แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้

คู่นี้น่ารักน่าสนใจเกินไปแล้ว

หวานจัง ฉันจิ้นคู่นี้สุดๆ ไปเลย

ฉันดูไลฟ์มาทั้งบ่ายแล้ว หวานจนฉันอยากจะมีความรักเองเลย

ฉันก็ด้วย แต่เมียฉันเห็นฉันนั่งยิ้มมีความสุขเกินไป นึกว่าฉันแอบคุยกับคนอื่น จนตอนนี้จะขอหย่ากับฉันแล้วเนี่ย

ลู่เซียวและซูม่านไม่ได้รั้งพวกเขาไว้อีก “งั้นฝากด้วยนะ มีอะไรให้ช่วยก็บอกได้เลย”

“ตกลงครับ”

ทั้งสองเดินเข้าไปในห้องครัวเคียงข้างกัน หลินโจวเปิดตู้เย็นอย่างรวดเร็วและเริ่มเลือกวัตถุดิบสำหรับมื้อค่ำ

เจียงมู่เสวี่ยเดินตามเขาไป ช่วยล้างผักที่หลินโจวหยิบออกมาอย่างตั้งใจ

“ล้างเสร็จแล้วค่ะ~”

เจียงมู่เสวี่ยเงยหน้าขึ้นมองหลินโจวด้วยสายตาที่เป็นประกายอย่างมีความหวัง

“อยากเรียนรู้วิธีหั่นผักจริงๆ เหรอครับ” หลินโจวเข้าใจความหมายในดวงตาของเจียงมู่เสวี่ย มุมปากของเขาอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยขณะถามออกไป

“ค่ะ”

“แต่ผมกลัวคุณจะทำมีดบาดมือนะ”

“งั้นคุณก็สอนฉันสิ~”

เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่ดูออดอ้อนเล็กน้อยของลูกสาว เจียงจ้านหมิงรู้สึกเหมือนหัวใจของเขาจะละลาย

แต่พอคิดว่าเธอพูดแบบนี้กับผู้ชายแปลกหน้า หัวใจของเขาก็เริ่มเจ็บจี๊ดขึ้นมาทันที

ในขณะนี้ เขามีความคิดเพียงอย่างเดียวในใจ

มันเกิดอะไรขึ้นในช่วงไม่กี่วันที่ลูกสาวเขาไม่อยู่บ้านกันแน่

ใครก็ได้บอกเขาทีว่ามันเกิดอะไรขึ้น ลูกสาวเขาไม่ได้ทำท่าทางแบบนี้กับเขามานานมากแล้วนะ

หลินโจวล้างมือเสร็จแล้วเช่นกัน เขาเริ่มสาธิตให้เจียงมู่เสวี่ยดู “อย่างแรกทำแบบนี้ กำมือครึ่งหนึ่งเพื่อประคองผักไว้ เก็บหัวแม่มือเข้าไป แล้วให้ใบมีดแนบกับข้อนิ้วเวลาหั่นลงไป แบบนี้จะได้ไม่โดนมือครับ”

“ฉันจะลองดูค่ะ”

“ได้ครับ”

หลินโจวถอยออกมาเล็กน้อย เจียงมู่เสวี่ยหยิบมีดทำครัวขึ้นมาแล้วเริ่มลงมือลองทำ

“ต้องหั่นชิ้นใหญ่แค่ไหนคะ”

“แค่ชิ้นเล็กๆ ก็พอครับ ไม่ต้องเท่ากันเป๊ะก็ได้”

“อ๋อ”

เจียงมู่เสวี่ยพยักหน้า เลียนแบบท่าทางของเขาเมื่อครู่ เธอกำมือครึ่งหนึ่งและค่อยๆ หั่นลงไปอย่างระมัดระวัง

แต่ถึงอย่างไรก็นับเป็นครั้งแรกที่เธอทำเรื่องแบบนี้ เธอจึงดูเกอะกะอยู่บ้างอย่างเลี่ยงไม่ได้

หัวใจของหลินโจวเต้นผิดจังหวะเมื่อได้เห็น เพราะทนดูอย่างกังวลต่อไปไม่ได้ เขาจึงขยับเข้าไปใกล้เบาๆ กุมมือเล็กของเจียงมู่เสวี่ยเอาไว้ แล้วเริ่มสอนเธอแบบมือประกบมือ

“งอนิ้วอีกนิดครับ แบบนั้นแหละ ค่อยๆ วางมีดลงไป ไม่ต้องรีบ”

ภายใต้การสอนแบบมือประกบมือ เจียงมู่เสวี่ยก็เข้าใจเทคนิคอย่างรวดเร็ว เธอที่ไม่เคยทำอาหารที่บ้านเลย ตอนนี้ดูเหมือนแม่ครัวตัวน้อยที่แสนเรียบร้อย เธอกำลังหั่นผักอย่างจริงจังและจดจ่อ แม้ว่าผักที่หั่นออกมาจะไม่ได้สมบูรณ์แบบ แต่มันก็ดูเป็นระเบียบและใช้ได้เลยทีเดียว

หลินโจวที่ยืนอยู่ข้างกายไม่ได้ขี้เหนียวคำชมเลยสักนิด “เก่งมากครับ ดีกว่าตอนที่ผมหั่นครั้งแรกเยอะเลย”

เมื่อได้ยินคำชมของหลินโจว ดวงตาของเจียงมู่เสวี่ยก็โค้งหยีกลายเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยวทันที

ในขณะเดียวกัน ภายในห้องทำงาน

ใบหน้าของเจียงจ้านหมิงมืดครึ้มจนเหมือนจะมีน้ำหมึกหยดออกมาได้

นานแค่ไหนแล้วนะ

นานแค่ไหนแล้วที่ลูกสาวเขาไม่เคยออดอ้อนและยิ้มแบบนั้นให้เขาเลย

แล้วเจ้าเด็กเหลือขอนั่นยังบังอาจมาจับมือลูกสาวเขาอีก

ประเด็นสำคัญคือ ลูกสาวเขาดูเหมือนจะเคยชินกับมันไปเสียแล้ว

เขารู้สึกว่าหัวใจเริ่มเจ็บจี๊ดขึ้นมาอีกครั้ง

เจ้าเด็กเวรนั่น กล้าดีน่ายังไงมาล่อลวงลูกสาวฉัน แกหาที่ตายแท้ๆ...