ตอนที่ 13: ไม่ชอบ

ตอนที่ 13: ไม่ชอบ

ฉินเหมี่ยวที่สมองกำลังหมุนติ้วรีบงัดข้ออ้างออกมาทันควัน "คือ... เมื่อก่อนที่บ้านผมเคยกะจะเปิดโรงงานผลิตเครื่องดื่มน่ะ แล้วนี่ก็คือ 'ยาโพชั่นบำรุงสุขภาพ' สูตรลับประจำตระกูลของผมเองครับ"

ทักษะการแถระดับนี้ฉินเหมี่ยวใช้มานับครั้งไม่ถ้วน โดยเฉพาะเวลาแอบหนีไปสิงร้านอินเทอร์เน็ตแล้วแม่กลับจากที่ทำงานเร็วกว่ากำหนด เขาต้องงัดวิชาเอาตัวรอดมาสู้กับ 'ฝ่ามือพิฆาต' ของแม่อยู่เสมอ

ชิวเหมิงหยิบกระป๋องสีดำขึ้นมาพินิจด้วยความสงสัย "ยาโพชั่นบำรุงสุขภาพงั้นเหรอ?" เธอทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ "ชื่อนี้ชื่อเสียงไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่นะ ฟังดูเหมือนพวกหลอกลวงยังไงไม่รู้"

ฉินเหมี่ยวไหวไหล่พลางตอบ "ก็นั่นแหละครับ โรงงานที่บ้านผมเลยขอใบอนุญาตไม่ผ่านไง ผลิตออกมาเลยต้องเก็บไว้ดื่มกันเองในครอบครัวเนี่ย"

สายตาเคลือบแคลงของชิวเหมิงทวีความรุนแรงขึ้น เธอจ้องมองฉินเหมี่ยวตั้งแต่หัวจรดเท้าเหมือนเพิ่งเคยเห็นหน้าเขาเป็นครั้งแรก อย่างไรก็ตาม ความสงสัยนั้นอยู่ได้ไม่นานเธอก็ผ่อนคลายลงพลางโบกมือ "เอาเถอะ ถึงชื่อมันจะดูแย่ แต่ในเมื่อนายกล้าดื่มเองก็แสดงว่ามันไม่มีพิษ และที่สำคัญ รสชาติมันโคตรดีเลยจริงๆ"

"ขอบใจนะ ยัยเพื่อนสมองพิการ!" ฉินเหมี่ยวกลอกตา

"ตายแล้ว! ฉันขอโทษ ฉันไม่ควรสงสัยนายเลย" ชิวเหมิงเห็นฉินเหมี่ยวทำท่าแง่งอนจึงแกล้งแหย่ "มาเถอะ มาชนแก้ว เอ้ย ชนกระป๋องกันหน่อย" ว่าแล้วเธอก็ยกกระป๋องในมือขึ้นชนกับของฉินเหมี่ยว

คำสารภาพกลางวงล้อม

ขณะที่ทั้งคู่กำลังคุยกัน จู่ๆ ก็เกิดเสียงฮือฮาขึ้นในกลุ่มเพื่อนร่วมชั้น เมื่อหันไปมองก็เห็น จูหง และ ฟานเยว่ ยืนอยู่กลางวงล้อม โดยมีเสียงของจูหงตะโกนขึ้นมา

"ในเมื่อเพื่อนๆ อยู่กันครบทุกคนแล้ว ฉันอยากจะให้ทุกคนช่วยเป็นพยานให้หน่อยครับ! ตามกติกาของเกมโกคาร์ทเมื่อกี้ ฉันมีสิทธิ์ขอให้รองหัวหน้าห้องฟานเยว่ เล่นเกม Truth or Dare 1 อย่าง ฟานเยว่ เธอจะเลือก 'ความจริง' หรือ 'คำท้า'?"

พอจูหงพูดจบ เพื่อนๆ รอบข้างก็เริ่มส่งเสียงเชียร์กันระงม หลายคนถึงกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเตรียมบันทึกภาพประวัติศาสตร์ ฟานเยว่เองก็ดูเหมือนจะเดาทางออก เธอก้มหน้าลงด้วยความขวยเขินก่อนจะตอบเสียงเบา "งั้น... คำท้าค่ะ..."

แม้รอบข้างจะเสียงดัง แต่จูหงที่อยู่ใกล้ได้ยินชัดเจน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ "งั้น... มาเป็นแฟนฉันนะ!"

สิ้นคำพูดของจูหง เสียงโห่ร้องเชียร์ก็ดังกระหึ่มขึ้นกว่าเดิม หลังจากนั้นไม่นาน แม้จะไม่ได้ยินเสียงตอบรับชัดๆ แต่ท่าทางพยักหน้าของเธอที่ทำให้จูหงยิ้มแก้มปริ ก็เป็นคำตอบที่ชัดเจนพอแล้ว

บอกตามตรง แม้ฉินเหมี่ยวจะพยายามปล่อยวางมาบ้างแล้ว แต่การเห็นคนที่ตัวเองชอบตอบตกลงเป็นแฟนกับคนอื่นต่อหน้าต่อตามันก็เหมือนมีก้อนแข็งๆ จุกอยู่ที่ลำคอ เขาซดยาโพชั่นอึกใหญ่ลงไป ความรู้สึกมันร้อนรุ่มจนเขานึกว่าตัวเองเพิ่งกระดกเหล้าดีกรีแรงเข้าไปเสียอีก

ชิวเหมิงแอบสังเกตปฏิกิริยาของฉินเหมี่ยวอยู่เงียบๆ เมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้ทำอะไรวู่วามเธอก็โล่งใจ เธอเอื้อมมือไปสะกิดแขนเขา "อย่าเศร้าไปเลย โลกนี้กว้างใหญ่ คนตั้งเยอะแยะ นายต้องเจอคนที่ใช่กว่านี้แน่นอน"

ฉินเหมี่ยวตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่ดูโล่งใจเกินคาด "ผมรู้ครับ ผมไม่ได้เศร้าขนาดนั้นหรอก มันแค่เป็นความรู้สึกหน่วงๆ ตามสัญชาตญาณเฉยๆ เดี๋ยวสักพักก็คงดีขึ้น"

"ไอ้เพื่อนสมองพิการ ฉันซึ้งใจจริงๆ ที่นายคิดได้แบบนี้ ลูกชายฉันโตเป็นผู้ใหญ่แล้วสินะ!" "ไปไกลๆ เลยไป!"

สิทธิ์ของผู้ชนะ

ไม่นานกลุ่มคนก็เริ่มกระจายตัว เมื่อฉินเหมี่ยวมองไปอีกทีก็เห็นจูหงและฟานเยว่เดินจับมือกันพร้อมรอยยิ้มหวานหยด ฉินเหมี่ยวซดยาอึกสุดท้าย บี้กระป๋องในมือแล้วขว้างลงถังขยะอย่างแรง เหมือนเป็นการทิ้งอดีตไปพร้อมกับมัน

จูหงที่สมหวังแล้วเดินจูงมือฟานเยว่ตรงเข้ามาหาพวกเขา พร้อมกับเพื่อนคนอื่นๆ "อาเหมี่ยว นายเจ๋งมาก! ยินดีด้วยนะที่ชนะการแข่ง ฝีมือขับรถนายนี่ของจริงว่ะ ฉันยอมแพ้เลย" จูหงถามพร้อมรอยยิ้มผู้ชนะ "ว่าแต่ สิทธิ์ Truth or Dare 2 ข้อของนาย นายจะใช้กับใครล่ะ?"

ฉินเหมี่ยวนึกขึ้นได้ว่าเขายังมีรางวัลติดตัวอยู่ "อืม... ขอผมคิดแป๊บนึงนะครับ" เขาเกาหัวก่อนจะปิ๊งไอเดีย

"สำหรับคำท้า (Dare)... ไอ้คัง!" ฉินเหมี่ยวเรียกเพื่อนแว่นหนาคนหนึ่ง "ผมเห็นนายเล็งมานานแล้วแต่ใจไม่ถึง! บอก 'ฉีฉี' ไปซิว่าในใจนายคิดอะไรอยู่"

สายตาทุกคนพุ่งไปที่ คังซ่วย ทันที เมื่อถูกต้อนจนมุมในที่แจ้งแบบนี้ คังซ่วยจึงกลั้นใจตะโกนใส่ อู๋ฉีฉี ว่า "ฉีฉี! ฉันชอบเธอนะ!" เสียงเชียร์ดังขึ้นอีกครั้ง แต่อู๋ฉีฉีกลับนิ่งเงียบ

ฉินเหมี่ยวจึงรีบใช้สิทธิ์ที่สองทันที "ส่วนความจริง (Truth)... ฉีฉี เธอชอบไอ้คังบ้างไหม?"

"ไม่ชอบ"