ตอนที่ 22: รางวัลการเลื่อนระดับ

ตอนที่ 22: รางวัลการเลื่อนระดับ

ฟานหม่างรีบกลับไปที่ห้องของเขา พร้อมกับขวางเคไว้ที่หน้าประตู "ฉันขอตัวไปเปลี่ยนชุดก่อน ฉันไม่ชอบให้คนแก่มาดูตอนฉันแก้ผ้าหรอก รออยู่ข้างนอกนั่นแหละ"

หลังจากปิดประตู ฟานหม่างเหลือบมองความคืบหน้าการอัปเกรดระบบ มันอยู่ที่เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ เขารู้สึกว่ามันค้างอยู่ที่ตัวเลขนี้มาตั้งแต่ตอนเขากลับมาถึง MIB แล้ว เขาเกลียดเลขนี้ชะมัด!

ในการต่อสู้กับเจ้าแมลงยักษ์ ฟานหม่างได้ใช้แต้มคุณสมบัติอิสระที่สะสมไว้จนหมดเกลี้ยง แต่หลังจากสังหารมันได้ เขาก็ได้รับผลตอบแทนมหาศาลเช่นกัน

ข้อมูลตัวละคร: ฟานหม่าง

ภารกิจ: ขจัดภัยคุกคามจากยานรบอาร์ควิลเลียนที่มีต่อโลก — ภารกิจเสร็จสิ้น คุณจะได้รับรางวัลใหญ่

จากการสังหารราชาแมลงและทำภารกิจสำเร็จ เขาได้รับแต้มคุณสมบัติ 4 แต้ม เลเวลตัวละครเพิ่มขึ้นหนึ่งระดับได้รับอีก 4 แต้ม และสุดท้ายคือหีบสมบัติสีทองในพื้นที่ระบบที่เขาดรอปได้จากศพของราชาแมลง

【เปิดหีบสมบัติสีทอง: ได้รับแต้มคุณสมบัติอิสระ 5 แต้ม และปืนอะตอมหมายเลข 2 แบบชาร์จพลังงานได้ไม่จำกัด 1 กระบอก】

ตอนนี้เขามีแต้มคุณสมบัติถึง 13 แต้ม และยังได้ปืนมาอีกกระบอก แม้ปืนอะตอมหมายเลข 2 จะทรงพลังและเขาก็คุ้นมือกับมันดี แต่มันก็เป็นของที่หาเบิกจาก MIB ได้อยู่แล้ว การได้จากหีบเลยดูไม่ค่อยน่าตื่นเต้นเท่าไหร่ เขาคงจะดีใจกว่านี้ถ้าได้แต้มคุณสมบัติเพิ่มแทน

ข้อปลอบใจเพียงอย่างเดียวคือ ปืนอะตอมกระบอกนี้ชาร์จพลังงานได้ไม่จำกัด ทำให้เขาไม่ต้องคอยเปลี่ยนเซลล์พลังงานอะตอมให้ยุ่งยากอีกต่อไป

ก๊อก ก๊อก ก๊อก~~

"เอฟ นายเสร็จหรือยัง? เจอแหล่งพลังงานนั่นไหม?" เสียงของเคดังมาจากข้างนอก

"เจอแล้ว! แต่ฉันกำลังอาบน้ำอยู่ ตัวมันสกปรกเกินไป รอเดี๋ยว" ฟานหม่างก้มมอง "กาแล็กซี" ที่เขาหยิบออกมาจากกระเป๋า มันเป็นของดีจริงๆ แต่น่าเสียดายที่มันเป็นของคนอื่น ทำไมหีบสมบัติไม่เปิดได้กาแล็กซีให้เขาบ้างนะ?

จนกระทั่งเขาอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ระบบก็ยังอัปเกรดไม่เสร็จสมบูรณ์ ฟานหม่างจึงค่อยๆ สวมเสื้อผ้าอย่างไม่รีบร้อน

ติ๊ง~~

【การอัปเกรดระบบเสร็จสิ้น ปลดล็อกพื้นที่เก็บของ ปลดล็อกฟังก์ชันการแปลภาษา แก้ไขอาการไม่พึงประสงค์หลังจากการจัดสรรแต้มคุณสมบัติตัวละคร】

อัปเกรดตั้งนาน เพิ่มมาแค่ไม่กี่อย่างเนี่ยนะ?!

ก๊อก ก๊อก ก๊อก~~

"เอฟ เสร็จหรือยัง?"

"มาแล้วๆ" ฟานหม่างมองกาแล็กซีในมือ เขารู้สึกว่าความสว่างของมันดูหม่นลงไปนิดหน่อย แต่นอกนั้นก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง พวกอาร์ควิลเลียนคงไม่สังเกตเห็นหรอกมั้ง?

เคเห็นฟานหม่างเดินออกมาในสภาพผมยังเปียก มีผ้าขนหนูคล้องคอ เขากำลังเช็ดผมพลางยื่นจี้อันหนึ่งมาให้

"อ่ะ นี่น่าจะเป็นกาแล็กซีที่พวกอาร์ควิลเลียนต้องการ เอาไปให้พวกเขาสิ"

เคตรวจดูอย่างละเอียดก่อนจะถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ของสิ่งนี้ยังปกติดี ดูเหมือนเขาจะกังวลมากเกินไปจนไม่ควรไประแวงเอฟเลย

"เอฟ ครั้งนี้นายทำความดีความชอบครั้งใหญ่ องค์กรต้องให้รางวัลนายแน่ๆ ไปเถอะ ตามฉันไปพบหัวหน้าเซด"

เซดมองดูกาแล็กซีที่วางอยู่ตรงหน้า เขารีบคว้ามันไว้ทันทีและสั่งการลูกน้อง: "ติดต่อพวกอาร์ควิลเลียนเดี๋ยวนี้ บอกพวกเขาว่าเราพบกาแล็กซีแล้ว และเราจะส่งมอบศพของเจ้าแมลงที่ฆ่าเจ้าชายโรเซนเบิร์ก พร้อมกับร่างของชาวอาร์ควิลเลียนอีกสองร่างให้พวกเขาด้วย"

หนึ่งนาทีต่อมา เซดสั่งการด้วยความกระวนกระวายใจอีกครั้ง: "หยุดช่องทางเดินเรือของยานอวกาศทั้งหมด เพื่อต้อนรับทูตของอาร์ควิลเลียน"

ฟานหม่างนั่งจิบโค้กแก้วใหญ่อย่างสบายอารมณ์ แม้การอัปเกรดระบบจะไม่ได้เพิ่มฟีเจอร์มามากมาย แต่มันก็ใช้งานได้จริงสุดๆ

พื้นที่เก็บของนั้นกว้างขวางมาก ใหญ่กว่าห้องนอนเขาเสียอีก และใส่ของได้ตั้งเยอะ แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้มีแค่ปืนอะตอมหมายเลข 2 ตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวเพียงกระบอกเดียว

และต่อจากนี้เวลาเขาเพิ่มแต้มคุณสมบัติ เขาจะไม่ต้องเจอกับอาการเจ็บจี๊ดๆ อีกต่อไป การเพิ่มแต้มระหว่างการต่อสู้แล้วต้องมาสะดุ้งเนี่ย มันอาจทำให้เขาตายได้เลยนะ!

นอกจากนี้ เขายังไม่ต้องพกเครื่องแปลภาษาต่างดาวของ MIB อีกต่อไป เพราะเขาสามารถเข้าใจภาษาต่างดาวทุกภาษา รวมถึงทุกภาษาบนโลกด้วย

หืมม บางทีเขาอาจจะไปเดทกับสาวต่างชาติ หรือดูหนังจากประเทศหมู่เกาะ (ญี่ปุ่น) แบบไม่มีซับไตเติ้ลได้สบายๆ แล้วสินะ

ในขณะนั้น มนุษย์ต่างดาวหลายคนที่ถูกห้ามไม่ให้ขึ้นยานต่างพากันไม่พอใจและประท้วง จนมีเจ้าหน้าที่ต้องคอยอธิบายเป็นการเฉพาะ เมื่อพวกเขาได้ยินว่าทูตอาร์ควิลเลียนกำลังจะมา พวกเขาแทบจะก่อจลาจลด้วยความกลัว

"ทุกคนเงียบๆ! เราทำตามข้อเรียกร้องของอาร์ควิลเลียนแล้ว และยานรบของพวกเขาจะจากไปในเร็วๆ นี้ โทสะของอาร์ควิลเลียนจะไม่ลงที่โลก แต่จะมุ่งไปที่พวกแมลงแทน การปิดเส้นทางยานอวกาศก็เพื่อต้อนรับยานของทูตอาร์ควิลเลียน พวกคุณอยากจะขับยานไปชนกับพวกเขาจริงๆ เหรอ?"

พอสิ้นเสียง แสงสว่างวาบก็ปรากฏขึ้นที่ทางเข้าอุโมงค์ และหุ่นยนต์ผิวโลหะสามตัวก็เดินเข้ามา

"ใครคือผู้รับผิดชอบที่นี่ เซดใช่ไหม?" เสียงภาษาอังกฤษที่แข็งทื่อจากหุ่นยนต์ตัวหน้าดังขึ้น

"ผมเอง คุณคือทูตอาร์ควิลเลียนใช่ไหม?" เซดเหลือบมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ ซึ่งแสดงให้เห็นว่ายานของทูตได้มาถึงแล้ว

แผ่นปิดหน้าของหุ่นยนต์เปิดออก เผยให้เห็นร่างเล็กจิ๋วที่อยู่ข้างใน ก่อนจะปิดลงอย่างรวดเร็ว วินาทีที่แผ่นหน้าเปิดออก ฟานหม่างเห็นชัดเจนว่าหุ่นยนต์สองตัวข้างหลังทูตมีรูหลายรูตามตัว ดูเหมือนปากกระบอกปืนไม่มีผิด

"กาแล็กซีอยู่ที่ไหน?"

เซดยื่น "กาแล็กซี" ที่อยู่ในฝ่ามือให้: "นี่ครับ เชิญตรวจสอบได้เลย"

ช่องหนึ่งเปิดออกที่หน้าอกของหุ่นยนต์ที่ทูตนั่งอยู่ และกาแล็กซีก็ถูกวางลงไปข้างในโดยตรง ดวงตาของหุ่นยนต์เปล่งแสงสีแดง แผ่นปิดหน้าเปิดออกอีกครั้ง และรูพรุนบนหุ่นยนต์สองตัวข้างหลังก็หายไป

"เซด ในนามของชาวอาร์ควิลเลียน ข้าขอขอบคุณชาวโลกสำหรับความช่วยเหลือ กาแล็กซีปกติดี แล้วเรื่องศพล่ะ?"

เจ้าหน้าที่นำกล่องสามใบมาวางข้างๆ เซด

"อยู่นี่ครับ แม้สภาพศพจะเสียหายไปบ้าง" เซดถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อเห็นทูตเปิดหน้ากากออกมาคุย ราวกับความบาดหมางได้สลายไปสิ้น

ทูตโบกมือ และหุ่นยนต์สองตัวข้างหลังก็เข้ามาตรวจสอบ ก่อนจะยกกล่องเหล่านั้นเดินกลับไปยังทางเดิน

"ขอบคุณที่จับกุมตัวคนร้ายได้ โลกจะได้รับมิตรภาพจากชาวอาร์ควิลเลียน ใครเป็นคนแก้แค้นให้เจ้าชายของเรา?"

เซดชี้ไปที่ฟานหม่าง: "นี่คือเจ้าหน้าที่ เอฟ เขาคือหนึ่งในเจ้าหน้าที่ที่ยอดเยี่ยมที่สุดของ MIB"

เซดขยิบตาให้ฟานหม่างรัวๆ นายนี่นะ นั่งดื่มโค้กอยู่ได้! รีบเดินมานี่เร็วเข้า

"เอฟ ในนามของชาวอาร์ควิลเลียน ข้าขอขอบคุณสำหรับความพยายามของคุณ คุณได้รับเชิญให้ไปเยี่ยมเยียนดาวอาร์ควิลเลียนในอนาคต หากคุณพบปัญหาใดๆ คุณสามารถใช้สิ่งนี้ติดต่อเราได้"

ทูตยื่นทรงกลมโลหะขนาดเล็กให้ฟานหม่าง จากนั้นโบกมือลาเซดและคนอื่นๆ: "ข้าต้องไปแล้ว เพื่อจัดการกับปัญหาที่แท้จริง!"

หลังจากทูตอาร์ควิลเลียนจากไป ทุกคนต่างจ้องมองไปที่หน้าจอขนาดจิ๋ว สิบนาทีต่อมา ยานรบอาร์ควิลเลียนขนาดยักษ์ก็เก็บอาวุธทั้งหมด กลับลำ และเดินทางออกจากระบบสุริยะไปในที่สุด

ทันใดนั้น เจ้าหน้าที่ MIB ทุกคนต่างพากันโห่ร้องด้วยความดีใจ แม้แต่พวกมนุษย์ต่างดาวที่ถูกกักตัวไว้ก็ส่งเสียงเชียร์ประหลาดๆ ออกมา

จังหวะนั้นเอง เสียงที่คุ้นเคยก็แว่วเข้าหูฟานหม่าง: "เฮ้ พวกนายตะโกนอะไรกันน่ะ? เอฟ ทูตอาร์ควิลเลียนอยู่ไหนล่ะ? ฉันอยากจะถ่ายรูปคู่กับเขาหน่อยน่ะ"