บทที่ 5 พ่อค้ามืดต่างดาว

บทที่ 5 พ่อค้ามืดต่างดาว

"นายไปได้ยินเรื่ององค์กร MIB มาจากที่ไหน แล้วทำไมถึงรู้เรื่องหน้าที่ของพวกเราดีขนาดนี้?" K เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกึ่งจับผิด

"ตอนเด็กๆ ผมเคยเห็นพวกคุณจับมนุษย์ต่างดาวครั้งหนึ่งครับ ไม่ใช่คุณหรอกนะ แต่แต่งตัวเหมือนกันเป๊ะ พวกเขาเรียกตัวเองว่า MIB บอกว่ามีหน้าที่จัดการมนุษย์ต่างดาวบนโลกและปกป้องดวงดาว" ฟ่านหมาง แถไปน้ำขุ่นๆ ตามสัญชาตญาณ

ความทรงจำของร่างนี้ไม่มีเรื่องมนุษย์ต่างดาวอยู่เลย แต่ MIB ปฏิบัติภารกิจมานับครั้งไม่ถ้วน K จะไปรู้ได้ยังไงว่าครั้งไหนเป็นครั้งไหน?

"งั้นเหรอ? ถ้านายรู้เรื่อง MIB นายก็ควรจะรู้ว่าไม่มีใครโกหกต่อหน้าเราได้ พลังของเรามันยิ่งใหญ่กว่าที่นายจินตนาการนัก" K ไม่ซักไซ้ต่อ เขาตั้งใจว่าจะให้คนไปตรวจสอบประวัติชายคนนี้ตั้งแต่เกิดในภายหลัง

เขาพาฟ่านหมางเดินเข้าไปในร้าน ทันเวลาที่ได้ยิน เจ กำลังเถียงกับแจ็คเจ้าของร้าน

"ฉันมีแต่พวกนาฬิกาโรเล็กซ์พวกนี้แหละ ไม่มีปืนหรอก" แจ็ค พ่อค้าหน้าเลือดเถียงข้างๆ คูๆ

"เอาของนำเข้ามาให้เขาดูซิ" K พูดขัดขึ้น

แจ็คเห็น K ก็ชะงักไปก่อนจะฝืนยิ้ม "เฮ้ K สบายดีไหม? ข้าเลิกขายของพวกนั้นไปตั้งนานแล้วนะ" ในใจเขากรีดร้องว่าทำไมตัวซวยอย่าง K ถึงมาที่นี่ แต่ก็นะ... ปฏิเสธไว้ก่อนดีกว่า เงินที่เข้ากระเป๋าไปแล้วจะให้คายออกมาง่ายๆ ได้ยังไง?

K ชักปืนรูปทรงประหลาดออกมาจากซองเล็งไปที่หัวของแจ็ค "ไม่มีใครหลอกข้าได้ ข้าจะนับถึงสาม... หนึ่ง"

"เขาเอาจริงนะแจ็ค" เจคิดว่า K แค่ข่มขู่เหมือนที่เขาเคยทำกับผู้ต้องหาบ่อยๆ ทว่าเขาสังเกตเห็นฟ่านหมางถอยหลังไปสองก้าว "เฮ้ ฟ่าน นายกลัวอะไรน่ะ?"

"ตอนเขาคลั่งน่ะเขาเอาจริงนะ นายควรจะฟังเขาไว้ดีกว่า" ฟ่านหมางเตือนพลางจ้องเขม็งไปที่หัวของแจ็ค เตรียมดูฉาก 'หัวระเบิด' ที่กำลังจะเกิดขึ้น

"เขาก็เป็นแบบนี้ตลอดแหละ" แจ็คบ่นพลางทำตาแยกส่วน ดวงตาข้างหนึ่งมองเจ อีกข้างมองฟ่านหมาง "ทำไมวันนี้ K พาเด็กใหม่มาตั้งสองคน MIB เปลี่ยนระบบทำงานเป็นทีมสามคนตั้งแต่เมื่อไหร่?"

"สอง"

"รีบเอาออกมาเถอะแจ็ค ไม่งั้น K ไม่ลังเลแน่" ฟ่านหมางสำทับจากด้านหลัง

"บอกแล้วไงว่าเลิกขายแล้ว โรเล็กซ์พวกนี้ไม่อยู่ในเขตอำนาจแกไม่ใช่เรอะ?" แจ็คยังคงเล่นแง่

"สาม"

ปัง!

หัวของแจ็คระเบิดออกทันที ของเหลวสีเขียวพุ่งกระจายไปทั่ว รวมถึงกระเด็นใส่หน้าของเจด้วย

เจรีบชักปืนพกออกมาเล็งใส่ K ทันที "วางอาวุธลง! ยกมือขึ้นเหนือหัว! ฟ่าน ระวัง! หาที่หลบเร็ว!"

เจแทบสติหลุด ชายคนนี้กล้าฆ่าคนต่อหน้าตำรวจเลยเหรอ? คิดว่าอยู่หน่วยงานพิเศษแล้วจะทำอะไรก็ได้รึไง? แล้วนั่นมันปืนบ้าอะไร ยิงทีเดียวหัวหายไปทั้งแถบแบบนั้น!

"ข้าเตือนเขาแล้ว" K เอ่ยเสียงเรียบพลางลดปากกระบอกปืนลงอย่างไม่แยแสปืนที่เจเล็งมา

"วางอาวุธ! ทิ้งปืนลงพื้น! ฉันก็เตือนคุณเหมือนกัน!" น้ำเสียงของเจเริ่มสั่นเครือ ทันใดนั้นเขาเห็นแววตาของฟ่านหมางดูแปลกไป "ฟ่าน มีอะไรอยู่ข้างหลังฉันงั้นเหรอ?"

"เจ เชื่อฉันเถอะ... หันไปดูข้างหลังนายสิ" ฟ่านหมางชี้ไปที่เคาน์เตอร์ "เขาไม่ตายหรอก"

"ไอ้แก่น่ารำคาญเอ๊ย"

เจหันขวับไปมอง เห็นร่างไร้หัวของแจ็คค่อยๆ ลุกขึ้นยืน มีก้อนเนื้อปูดออกมาจากลำคอ มันโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ปรากฏหูตาจมูกปาก จนกลายเป็นหัวใหม่ที่มีใบหน้าเหมือนแจ็คคนเดิมเป๊ะ!

หัวหายไปแล้ว... งอกใหม่ได้ด้วยเรอะ?!

"รู้ไหมว่ามันเจ็บขนาดไหน?" แจ็คบ่นอุบพลางปาดของเหลวออกจากหน้า

"รีบเอาอาวุธออกมา ไม่งั้นข้ายิงอีกรอบแน่" K พูดนิ่งๆ ราวกับว่าการยิงหัวคนเล่นเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ

"เจ วางปืนลงเถอะ นั่นน่ะมนุษย์ต่างดาว ยิงหัวมันไม่ตายหรอก" ฟ่านหมางเอ่ย "แจ็ค นายรีบเอาของออกมาให้เราดีกว่า ไม่งั้นนายต้องเจ็บตัวอีกรอบแน่"

เจค่อยๆ ลดปืนลง โลกทัศน์ของเขาพังทลายเป็นรอบที่เท่าไหร่ของวันก็ไม่รู้ เจ้านี่สยองกว่าไอ้ตัวที่โดดตึกเมื่อกี้หลายเท่า

แจ็คมองปืนในมือ K เขาพ่ายแพ้ต่อความบ้าบิ่นนั้น จึงกดปุ่มใต้เคาน์เตอร์ ผนังร้านที่มีของประดับตกแต่งพลิกกลับด้าน เผยให้เห็นคลังแสงอาวุธหน้าตาประหลาดมากมาย

ฟ่านหมางตาโต นี่มันสุดยอดอาวุธทั้งนั้น เขาอยากรู้จริงๆ ว่าปืนพวกนี้กับปืนอะตอมของ MIB อันไหนจะแรงกว่ากัน

"ระบุตัวยาที่นายเห็นสิ" K ผายมือให้เจ

ฟ่านหมางชี้ไปที่ปืนทรงแปลกตา "กระบอกนั้นครับ อันที่อยู่ตรงกลาง"

เจพยักหน้าสมทบ "ใช่เลย กระบอกนี้แหละที่มันทำตกแล้วเกิดประกายไฟก่อนจะหายวับไป"

"แกขายปืนแปลงพลังงานคาร์บอนสะท้อนแสงให้พวกไซเบอร์เนติกที่ไม่มีใบอนุญาต ใครอนุญาตให้แกทำแบบนี้?" K จ้องเขม็งใส่แจ็ค

"เขาก็ดูไม่เหมือนคนเลวเท่าไหร่นะ" แจ็คแก้ตัวน้ำขุ่นๆ ในใจก็นึกด่าว่า 'ข้าทำอาชีพนี้ จะมีคนมีใบอนุญาตที่ไหนมาซื้อปืนกับข้าล่ะวะ? พวกนั้นจะยอมจ่ายราคาแพงลิบลิ่วแบบนี้เรอะ?'

"เป้าหมายสังหารของมันคือใคร?" มือที่ถือปืนของ K สั่นเทิ้ม ถ้าไม่ติดสนธิสัญญาเขาอยากจะลากคอแจ็คเข้าคุกไปนานแล้ว ไม่รู้ว่าหมอนี่แอบขายปืนให้พวกต่างดาวนอกรีตไปเท่าไหร่

"ข้าไม่รู้จริงๆ" แจ็คพูดความจริง เขาแค่ขายปืน ไม่ได้สนว่าลูกค้าจะเอาไปยิงใคร

K เล็งปืนใส่หัวแจ็คอีกรอบ "ขึ้นยานลำต่อไปแล้วไสหัวไปจากโลกซะ ไม่งั้นข้าฆ่าแกแน่! อาวุธพวกนี้ถูกยึดทั้งหมด!"

เจรู้สึกว่ารัศมีของตัวเองจางหายไปโดยสิ้นเชิง K ที่พร้อมจะลั่นไกทุกวินี่แหละคือลูกพี่ตัวจริง ทันใดนั้นเขาสังเกตเห็นฟ่านหมางกำลังใช้บางอย่างซับของเหลวสีเขียวบนพื้น

"ฟ่าน นายทำอะไรน่ะ?"

"เก็บตัวอย่างเลือดไปศึกษาครับ อยากรู้ว่าเลือดต่างดาวต่างกับคนยังไง แล้วมียาพิษชนิดไหนที่ฆ่าพวกมันได้แบบเงียบๆ บ้าง"

แจ็คที่ตอนแรกกะว่าจะแอบกบดานอยู่สักพัก พอได้ยินคำพูดของฟ่านหมางเขาก็ขนลุกซู่ รีบกวาดนาฬิกาโรเล็กซ์ใส่กระเป๋า คว้ากล่องลับบนผนังแล้ววิ่งหนีออกประตูหลังร้านไปทันที คู่หูคนใหม่ของ K นี่แม่งน่ากลัวเกินไปแล้ว!

เมื่อแจ็คหนีไป เจจึงถามฟ่านหมางอย่างสงสัย "นายปรุงยาแบบนั้นได้จริงๆ เหรอ?"

ฟ่านหมางยักไหล่ "ผมก็แค่ขู่ไปงั้นเอง"

เจยืนพิงประตู พยายามย่อยข้อมูลเรื่องมนุษย์ต่างดาวที่ประดังประเดเข้ามา

K สวมแว่นกันแดด "ยังคิดอยู่ว่าจะยอมรับเรื่องพวกนี้ได้ยังไงใช่ไหม? ข้าพนันได้เลยว่าพรุ่งนี้เช้า นายจะลืมเรื่องพวกนี้ไปจนหมดสิ้น"

"เฮ้ ฟ่าน มองมาทางนี้หน่อย อย่าให้ข้าต้องใช้กำลังเลยนะ"

ฟ่านหมางถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง "งั้นคุณพอจะให้โอกาสผมสัมภาษณ์งานหน่อยได้ไหม? หรือพูดง่ายๆ คือ เราสองคนสนใจงานนี้นะครับ ใช่ไหมเจ?"

คลิก~~

...เจมองดูชายแก่หน้าตาประหลาดตรงหน้าที่กำลังเล่าเรื่องตลกฝืดๆ ชายคนนั้นหัวเราะจนแทบจะทุบโต๊ะ แต่เจกลับงุนงงไปหมด เขาจำได้ว่าชวนฟ่านมาบาร์เพื่อจีบสาว ทำไมตอนนี้มานั่งดื่มกับลุงที่ไหนก็ไม่รู้?

"ฟ่าน นี่ใครน่ะ?"

ฟ่านหมางที่ไม่ได้ถูกลบความทรงจำ แสร้งทำหน้ามึน "อ้าว ไม่ใช่เพื่อนนายเหรอ?"

"ใช่แล้ว เราเป็นเพื่อนกัน เอ็ดเวิร์ดส์ สงสัยเตกีล่าจะแรงไปหน่อยนะ คราวหน้าลองผสมโซดากับน้ำแข็งดูสิ เอาล่ะ ถ้าพวกนายสองคนอยากมา ก็มาให้ตรงเวลาตอนเก้าโมงเช้าวันพรุ่งนี้ตามที่อยู่นี่นะ"

K ส่งนามบัตร MIB ให้ทั้งคู่ เขาเหลือบมองฟ่านหมางเป็นพิเศษ เขารู้สึกว่าชายชาวจีนคนนี้ใจเย็นเกินไปหน่อย...