ตอนที่ 12: หยั่งรู้อนาคต ×! สไลด์นำเสนอ √!

ตอนที่ 12: หยั่งรู้อนาคต ×! สไลด์นำเสนอ √!

ความมืดมิด... ความโกลาหล... จากนั้น กระแสข้อมูลมหาศาลราวกับเขื่อนแตกพุ่งทะลักเข้าสู่ห้วงความคิดของ อุจิฮะ กิน อย่างบ้าคลั่ง!

ความรู้สึกนี้... คล้ายกับตอนที่เขาดูดซับ "มรดก" ของชิซุยในครั้งแรก แต่มันไม่ได้เจ็บปวดขนาดนั้น มันเหมือนกับเขาถูกจับกดให้นั่งดูไฟล์งานนำเสนอ (PPT) ที่ยาวเหยียดและถูกกดเร่งความเร็วแบบสุดขีดภายในเสี้ยววินาที!

เนื้อหาในสไลด์นำเสนอมีดังต่อไปนี้:

สไลด์ที่ 1: วิชาเนตรของอุจิฮะ ฟูกาคุ — หยั่งรู้อนาคต (รุ่นสเปกต่ำ)

สไลด์ที่ 2: การแทรกแซงของอุจิฮะ กิน — ตัวแปรใหม่ได้ถือกำเนิด!

สไลด์ที่ 3: แผนการทุ่มสุดตัว — ยุทธศาสตร์สามขั้นตอน

• ขั้นที่ 2: เคลื่อนย้ายเชิงกลยุทธ์ รักษาเปลวไฟ!
• ขั้นที่ 3: แฉความจริง สร้างความปั่นป่วน!

สไลด์ที่ 4: ภารกิจปัจจุบัน — ถ่วงเวลา!

สไลด์ที่ 5: บทสรุป — คำฝากฝังของผู้นำตระกูล

• "จงมีชีวิตอยู่ต่อไป! กิน! แบกรับความหวังของอุจิและเงินห้าสิบล้านเรียวของฉันไป! ใช้ 'ของเล่น'... ไม่ใช่สิ ใช้สติปัญญาและพลังของเธอ! นำพาคนในตระกูลที่เหลือไปสู่เส้นทางใหม่!"
• "อนาคตของตระกูลอุจิ... ฝากไว้ที่เธอแล้วนะ!"

ภาพสุดท้ายในสไลด์หยุดนิ่งที่ใบหน้าของฟูกาคุที่มองมาด้วยสายตาให้กำลังใจแต่แฝงความเศร้าสร้อย ตรงหางตาของเขานั่นมัน... คราบเลือดหรือน้ำตากันแน่?

ฟุ่บ!

กระแสข้อมูลสิ้นสุดลง! อุจิฮะ กิน สะดุ้งตื่นจากวิชาลวงตา! กระบวนการทั้งหมดในโลกความจริงผ่านไปเพียงแค่วินาทีเดียวเท่านั้น!

เขาสะบัดศีรษะที่ยังมึนงง มองไปที่อุจิฮะ ฟูกาคุ ที่ยืนเด่นตระหง่านอยู่ในซูซาโนโอะสีดำ เบื้องหลังของเขาคือการเผชิญหน้ากับคลื่นมนุษย์ของหน่วยลับและหน่วยรากเพียงลำพัง... เมื่อนึกถึง "ยุทธศาสตร์ทุ่มสุดตัว" และ "คำฝากฝัง" จากไฟล์งานนำเสนอนั่น... สีหน้าของอุจิฮะ กิน ก็กลายเป็นซับซ้อนสุดขีดทันที!

"นี่มัน... เชี้ยอะไรกันเนี่ยยย!!!"

ฝูงม้าแพะ (หญ้า-โคลน-ม้า) นับหมื่นตัววิ่งพล่านอยู่ในใจของเขา เขามีคำด่าเป็นล้านคำที่อยากจะพ่นออกมา!

"ท่านผู้นำฟูกาคุ! ไอ้เนตรของท่านนี่มัน... หยั่งรู้อนาคตหรือเขียนพล็อตนิยายกันแน่?!" "ทุ่มสุดตัว?! ท่านเรียกการเอาพวกสายบวกไปเป็นตัวล่อ แล้วให้ฉันเป็นแพะรับบาปว่าทุ่มสุดตัวเนี่ยนะ?!" "แมวนินจาเดลิเวอรี่?! อัญเชิญย้อนกลับ?! ไปนั่งกินปลากระป๋องรสหนูในซากปรักหักพัง?! นี่คือ 'บ้านใหม่' ที่ท่านจัดหาให้คนในตระกูลเหรอ?!" "แล้วไอ้แผนป้ายสีนั่น... เดี๋ยวเดียวนะ... แฉความจริงงั้นเหรอ?! ท่านผู้นำ ท่านนี่มันเจ้าพ่อสงครามประสาทชัดๆ!" "เงินห้าสิบล้านเรียวคือมรดก?! ตาแก่เอ๊ย ท่านกำลังปักธงตาย (Death Flag) ผืนใหญ่เบ้อเริ่มเลยนะ!"

ในขณะที่เขากำลังก่นด่าในใจอย่างบ้าคลั่ง ความผิดปกติก็เกิดขึ้นในสนามรบอีกครั้ง!

สมาชิกตระกูลอุจิที่รอดชีวิต ซึ่งได้รับความคุ้มครองอยู่ด้านหลังซูซาโนโอะของฟูกาคุ เริ่มมีควันสีขาวพวยพุ่งออกมาจากร่างกายทีละคน!

ปุ้ง! ปุ้ง! ปุ้ง!

ราวกับจุดพลุ พร้อมกับเสียงร้อง "เมี๊ยววว~ (ตูเหนื่อยแล้วนะโว้ย)" ของพวกแมวนินจา สมาชิกอุจิฮะหลายสิบคนหายวับไปในพริบตา!

พวกเขาถูกอัญเชิญย้อนกลับออกไปแล้ว!

ฉากที่แปลกประหลาดนี้ดึงดูดความสนใจของหน่วยลับรอบข้างทันที!

"พวกมันหายไปแล้ว?!" "นั่นมันวิชาอัญเชิญย้อนกลับงั้นเหรอ?!" "หยุดพวกมันไว้! โจมตีเร็วเข้า!"

การโจมตีจากหน่วยลับและหน่วยรากประโคมเข้าใส่ซูซาโนโอะสีดำของฟูกาคุอย่างบ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม!

"หึ! คู่ต่อสู้ของพวกเจ้าคือข้า!"

ซูซาโนโอะของฟูกาคุคำรามลั่น แขนโครงกระดูกยักษ์กวาดผ่านอากาศ ปัดป้องทั้งคาถานินจาและคุไนที่พุ่งเข้ามา!

เขายืนหยัดดุจโขดหินกลางกระแสคลื่น ขัดขวางการโจมตีทั้งหมดอย่างเหนียวแน่น เพื่อซื้อเวลาอันมีค่าให้คนกลุ่มสุดท้ายได้อพยพออกไป!

อุจิฮะ กิน มองแผ่นหลังที่ดูยิ่งใหญ่นั้น เขาสัมผัสได้ถึงเสบียงกรังและดาบไอออนที่ยังร้อนกรุ่นอยู่ในอ้อมอก แล้วก็นึกถึงอนาคตที่ต้องไป "นั่งกินปลากระป๋องรสหนู" และภาระหนักอึ้งในการ "นำทางอุจิ" จากในนิมิต... เขาหายใจเข้าลึกๆ รู้สึกว่าชีวิตนินจาของเขามันช่าง... ตื่นเต้นซะจริง!

"เอาวะ... ท่านผู้นำ ภาระนี้... ฉันรับไว้เอง!"

ดวงตาของอุจิฮะ กิน ฉายแววมุ่งมั่น เขากระชับดาบไอออนในมือแน่น โมดูลต้านแรงโน้มถ่วงส่งเสียงครางกระหึ่มอีกครั้ง

"ก็แค่เป็นแพะรับบาปที่ต้องพาทั้งคนแก่ ผู้หญิง และเด็กหนี! มันก็ยังดีกว่าอยู่ที่นี่รอความตายล่ะวะ!"

"แมวนินจาเดลิเวอรี่... รอบต่อไป ต้องเป็นคิวของฉันแล้วสินะ?!"