ตอนที่3 ฮัลค์? มาเลยเดี๋ยวพ่อจะดูดให้หมด
ตอนที่3 ฮัลค์? มาเลยเดี๋ยวพ่อจะดูดให้หมด
อีกด้านหนึ่ง
เนื่องจากการบุกโจมตีอย่างกะทันหันของชิทอรี่
สมาชิกอเวนเจอร์สจึงจำเป็นต้องแยกย้ายกันปฏิบัติการ
เทพเจ้าสายฟ้า ธอร์ กำลังเหวี่ยงค้อนโยเนียร์ของเขาอย่างสุดแรง
สายฟ้าที่ค้อนปลดปล่อยออกมา ดุดันราวกับกระแสน้ำเชี่ยวกราก กวาดล้างชิทอรี่ไปตลอดเส้นทาง ราวกับม้วนเสื่อกวาดทิ้ง
"โลกิ! ข้าจะซัดเจ้าให้เละเลย!"
เขาโกรธจนถึงขีดสุด!
เมื่อเห็นย่านเมืองอันรุ่งเรืองตกอยู่ในสภาพย่อยยับเช่นนี้ ต้นเหตุทั้งหมดก็เพราะน้องชายของเขา โลกิ เป็นผู้ก่อเรื่อง
เขาทั้งแค้น ทั้งรู้สึกผิด!
จนในตอนนี้ เขาแทบอยากจะคว้าตัวโลกิมากระหน่ำอัดให้สะใจตรงนั้นเลย
"ฟิ้ววว~"
บนถนนอีกฝั่งหนึ่ง
โทนี่ สตาร์ก ในเกราะมาร์ค7สีแดง ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ ฝ่ามือยิงลำแสงเลเซอร์สองสาย กวาดยิงใส่ชิทอรี่รอบด้าน
แสงสีแดงฉานนั้นแฝงไว้ด้วยไอร้อนสุดขีดอันน่าสะพรึงกลัว เมื่อกระทบใส่ชิทอรี่ ก็ปะทุเป็นเปลวไฟในทันที
อุณหภูมิที่สูงสุดขีด หลอมเหล็กกล้าให้ละลายเป็นของเหลวทันที!
กัปตันอเมริกา สตีฟ โรเจอร์ส, ฮอว์คอาย คลินต์ บาร์ตันและแบล็ค วิโดว์ นาตาชา โรมานอฟฟ์ รวมทีมกันสามคนจับตามองสิ่งมีชีวิตต่างดาวขนาดยักษ์ระดับยานรบตัวหนึ่งเลวีอาธาน!
เมื่อการต่อสู้เริ่มต้นขึ้น
เลวีอาธานที่มีรูปร่างคล้ายตะขาบยักษ์ อาศัยร่างกายโลหะอันแข็งแกร่ง บุกตะลุยอย่างไร้สิ่งใดขวางกั้น กวาดล้างถนนหนทาง พุ่งชนตึกสูงพังถล่มลงมานับไม่ถ้วน
แม้จะถูกกระหน่ำยิงด้วยกระสุนและปืนใหญ่จำนวนมหาศาล แต่มันก็ยังไม่สะทกสะท้าน
กล่าวได้ว่าอาวุธของมนุษย์โจมตีใส่มัน ก็แทบไม่ต่างจากการเกาให้คัน
"ไรวะเนี้ย! อาวุธของพวกเราแทบไม่ได้ผลเลย!"
บาร์ตันยิงลูกศรระเบิดชุดหนึ่งใส่เลวีอาธาน
แต่กลับพบว่า ลูกศรที่ระเบิดบนร่างของมัน ทำได้เพียงเกิดสะเก็ดไฟอ่อน ๆ เท่านั้น แทบไม่สร้างความเสียหายใด ๆ ได้เลย!
เมื่อเห็นภาพตรงหน้า
กลุ่มของนาตาชาทั้งสามคนต่างตกอยู่ในความเงียบงันพร้อมกัน
พวกเขาแตกต่างจากอเวนเจอร์สคนอื่น ๆ
แม้จะมีทักษะการต่อสู้ ความเร็ว และความชำนาญด้านอาวุธที่เหนือกว่ามนุษย์ทั่วไป
แต่ก็ไม่ได้มีพลังระดับเทพเหมือนฮัลค์หรือธอร์และก็ไม่มีชุดเกราะเหล็กที่ทั้งป้องกันและโจมตีได้ราวกับพระเจ้าเหมือนของโทนี่
ทว่า...
เมื่อเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตต่างดาวที่ติดอาวุธครบมือ และมีเทคโนโลยีระดับสูงเช่นนี้ ทักษะของพวกเขาชัดเจนว่า ยังไม่เพียงพออย่างยิ่ง
"แยกย้ายกันปฏิบัติการ! หาโลกิให้เจอ แล้วปิดเทสเซอแร็กต์!"
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สตีฟก็ตัดสินใจออกคำสั่งอย่างเด็ดขาดใช้กลยุทธ์จับหัวหน้าก่อน!
เมื่อมองดูชิทอรี่จำนวนมหาศาลที่ยังคงหลั่งไหลเข้าสู่โลกไม่หยุด วิธีที่มีประสิทธิภาพที่สุดในตอนนี้ ก็คือแย่งเทสเซอแร็กต์กลับมา และปิดรูหนอนให้ได้อย่างสิ้นเชิง!
ครู่ต่อมา
ฮัลค์โซซัดโซเซลุกขึ้นมา รู้สึกเพียงเวียนหัว ตาลาย สมองบวมตุ่ย
"โครม!!!!"
การโจมตีปริศนานี้ เกือบทำให้เขาสลบคาที่ไปแล้ว
"ฮัลค์!" ฮัลค์คำรามอย่างเดือดดาล
แล้วก็พบว่า เจียงเฉินยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างไม่ทุกข์ไม่ร้อน
"ฮัลค์โกรธ!" เขาเบิกตากว้างจ้องเจียงเฉินอย่างเคียดแค้น รู้สึกว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ ต้องเกี่ยวข้องกับอีกฝ่ายแน่นอน!
ใช่แล้ว!
เป็นหมอนี่แหละ!
แย่งผลงานของฮัลค์ไป!
แถมเกือบจะซัดฮัลค์เกือบตายอีก!
ในชั่วขณะนั้นความคิดมากมายหลั่งไหลเข้าสู่หัวของฮัลค์
แม้เขาจะพูดออกมาไม่ได้ ได้แต่ระบายความโกรธด้วยเสียงคำราม
แต่ท่ามกลางความโกรธเกรี้ยว ฮัลค์กลับสูญเสียสติไปโดยสิ้นเชิง พุ่งตรงเข้าหาเจียงเฉินทันที
ตึง! ตึง! ตึง!
ทุกย่างก้าวที่เหยียบลงพื้น ทิ้งหลุมยักษ์เอาไว้หนึ่งหลุม
ร่างกายมหึมานั้นไม่ได้เชื่องช้าเลยแม้แต่น้อย ราวกับรถถังซูเปอร์เฮฟวีที่เร่งเครื่องเต็มพิกัด พุ่งบดขยี้เข้าหาเจียงเฉิน
บ้าเอ๊ย!
นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย?!
ฉันซัดชิทอรี่ก็ผิดงั้นเหรอ?
ใครใช้ให้นายมาขวางทาง ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าตัวเองรับไม่ไหว!
ตอนนี้ยังคิดจะเอาคืนฉันอีก?!
นายนี่มัน...
เจียงเฉินโกรธจนคิ้วกระตุก
ฟึบ!
ภายใต้วิชาลอยตัว ร่างของเขากระโดดพุ่งขึ้นทันที
ทั้งร่างราวกับขีปนาวุธเหนือเสียง เคลื่อนย้ายพริบตาเดียวก็ไปโผล่ตรงหน้าฮัลค์
"รับไปซะ!"
เจียงเฉินตะโกนลั่นยกเท้าขึ้นแล้วเตะใส่ใบหน้าของฮัลค์อย่างไม่ลังเล
ตูม!
เสียงระเบิดกึกก้องสะเทือนฟ้าดินดังสนั่นเข้าโสตประสาท
ฮัลค์ตั้งตัวไม่ทัน แม้ขาจะยังไม่ถึงตัวแต่แรงลมจากขาที่อัดแน่นไปด้วยแสงทองเจิดจ้าก็ได้แผ่กระจายออกไปไกลหลายร้อยเมตร ทำให้ผู้ที่อยู่ในรัศมีตาพร่าไปชั่วขณะ!
แรงลมฉีกอากาศราวกับจะฉีกมิติออกจากกัน จากแรงเสียดทานอันรุนแรง พลังปะทะปะทุเป็นเปลวไฟ ก่อนจะอัดใส่ใบหน้าของฮัลค์อย่างจัง
"ตูม!"
"ฮัลค์… ฮัลค์……."
ในพริบตาเดียว
ท่ามกลางเสียงครวญครางไม่หยุด ฮัลค์ถูกซัดกระเด็นออกไป ร่างกายราวกับอุกกาบาต พุ่งเป็นเส้นโค้งสวยงามกลางอากาศ ก่อนจะกระแทกลงพื้นดินที่อยู่ไกลออกไปหลายร้อยเมตรอย่างรุนแรง
และในจังหวะที่ฝ่าเท้าสัมผัสกับร่างของฮัลค์นั้นเอง แรงดูดอันคุ้นเคยและทรงพลัง ก็พลันหลั่งไหลเข้าสู่ห้วงความคิดของเจียงเฉิน
ถัดจากนั้น
เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้งในหูของเจียงเฉิน
"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับ……"