บทที่ 282 ราชานักฆ่า

บทที่ 282 ราชานักฆ่า

แคว้นจงโจว

หนึ่งในพื้นที่ต้องห้าม หุบเขาตัดวิญญาณ

ลึกเข้าไปในหุบเขาตัดวิญญาณ มีภูเขาลูกใหญ่ ภายในภูเขานั้นถูกขุดออกไปจนกลวง

ที่นี่คือสำนักงานใหญ่ขององค์กรนักฆ่าที่มีชื่อเสียงอื้อฉาว

ขณะนี้ นักฆ่าระดับทองขององค์กรนักฆ่าทั้งหมด 34 คนมารวมตัวกัน

เดิมทีมีทั้งหมด 36 คน แต่ถูก "ผู้พิทักษ์แห่งความยุติธรรม" สังหารไปสองคน

ตอนนี้เหลือ 34 คน

นักฆ่าระดับทองที่ภายนอกดูแข็งแกร่งเกรียงไกร ยืนเรียงแถวกันอย่างเคารพ

บนบัลลังก์ประมุข

บุคคลที่ถูกคลุมร่างกายด้วยเสื้อคลุมสีดำกำลังนั่งอยู่

เขาคือหัวหน้าใหญ่ขององค์กรนักฆ่า—"ราชานักฆ่า"

ยอดนักฆ่าผู้สามารถลอบสังหารผู้แข็งแกร่งระดับสิบสองขั้นสูงสุดได้สำเร็จ

ไม่มีใครรู้ว่าราชานักฆ่าแข็งแกร่งแค่ไหน

ในลำดับพลังของจงโจวสำหรับผู้ที่ยังไม่บรรลุขั้นเซียน

ราชานักฆ่าครองอันดับหนึ่ง

สามารถกล่าวได้ว่าเขาคือผู้แข็งแกร่งที่สุดในระดับก่อนเซียน

"ฐานที่มั่นทางตะวันตกถูกกวาดล้าง ใครเป็นพยาน 

ออกมารายงานรายละเอียดของเหตุการณ์!"

ราชานักฆ่ากล่าวด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง

ไม่มีความรู้สึกใด ๆ แสดงออกมา ราวกับว่าการตายของนักฆ่าระดับทองสองคนนั้นไม่มีผลต่ออารมณ์ของเขาเลย

"รับทราบ ท่านราชานักฆ่า!"

สองนักฆ่าระดับทองที่หนีรอดมาจากฐานที่มั่นทางตะวันตกก้าวออกมา

หนึ่งในนั้นเริ่มเล่าเรื่อง:

"ท่านราชานักฆ่า คนที่จู่โจมฐานของพวกเรา มันเรียกตัวเองว่า

'ผู้พิทักษ์แห่งความยุติธรรม' สวมหมวกฟาง ใบหน้าปกปิดด้วยหน้ากาก

ไม่เห็นใบหน้าได้ชัด เขาสวมเสื้อคลุมที่มีอักษร 'ยุติธรรม' อยู่ด้านหลัง..."

"พลังของเขาแข็งแกร่งมาก ใช้เพียงกระบี่เล่มเดียวต่อสู้กับพวกเรา

ทั้งนักฆ่าระดับทองทางตะวันตกและนักฆ่าระดับเงินเกือบสามสิบคน

แต่ก็ยังไม่เสียเปรียบ พิษร้ายแรงที่พวกเราจัดเตรียมไว้ ไม่มีผลใด ๆ ต่อเขาเลย..."

หลังจากเล่ารายละเอียดจนครบ

ทั้งสองนักฆ่าระดับทองหยุดพูดและรอคำถามจากราชานักฆ่า

"พวกเจ้าหมายความว่า ตอนแรกยังสามารถต่อสู้ได้อย่างสูสี 

แต่ต่อมาผู้พิทักษ์แห่งความยุติธรรมใช้วิธีบางอย่าง 

ทำให้พวกเจ้าเสียสองนักฆ่าระดับทอง ใช่หรือไม่?"

ราชานักฆ่าสอบถาม

"ใช่แล้ว ท่านราชานักฆ่า! วิธีของเขาน่ากลัวมาก ราวกับสังหารศัตรูในความว่างเปล่า ไม่อาจป้องกันได้เลย หากพวกเราไม่หนีเร็ว คงต้องตายที่นั่นเช่นกัน"

"มีข้อมูลอื่นเกี่ยวกับผู้พิทักษ์แห่งความยุติธรรมหรือไม่?"

ราชานักฆ่าถามต่อ

นักฆ่าระดับทองอีกคนออกมารายงาน:

"ท่านราชานักฆ่า ผู้พิทักษ์แห่งความยุติธรรมเคยปรากฏตัวที่

'เมืองที่สาบสูญ' ครั้งหนึ่ง"

"ในตอนนั้น เขาเพียงลำพัง สามารถขับไล่ฝูงอสูรระดับสิบที่กำลังคลุ้มคลั่งนับร้อยตัว และช่วยชีวิตนักสำรวจนับแสนคนในเมืองนั้นได้"

"จากนั้นก็ไม่มีข่าวคราวของเขาอีกเลย เหมือนกับว่าเขาปรากฏตัวขึ้นจากความว่างเปล่า ไม่เคยมีใครได้ยินชื่อของเขามาก่อน"

"ปรากฏตัวขึ้นจากความว่างเปล่า?"

"บุคคลที่มีพลังสามารถสังหารผู้แข็งแกร่งระดับสิบสองขั้นสูงสุด

จะสามารถโผล่มาจากที่ไหนก็ได้งั้นหรือ?"

"ก็แค่สวมหน้ากากเพื่อปกปิดตัวตนของตัวเองเท่านั้น..."

"ข้ากำลังสงสัยว่า เขาคือใครกันแน่?

และเหตุใดเขาจึงพุ่งเป้ามาที่องค์กรนักฆ่าของข้า?"

"เป็นไปได้หรือไม่ว่า 

เขาอาจเป็นลูกหลานของเป้าหมายที่พวกเราเคยสังหาร?"

"ตอนนี้เขาแข็งแกร่งพอแล้ว จึงกลับมาแก้แค้นพวกเรา?"

นักฆ่าระดับทองคนหนึ่งคาดเดา

"ความเป็นไปได้นี้ไม่อาจตัดทิ้งได้ แต่ก็ค่อนข้างต่ำ"

"เพราะหากเขาสามารถสังหารผู้แข็งแกร่งระดับสิบสองขั้นสูงสุดได้

พลังของเขาเองคงอยู่ที่ระดับนั้นเช่นกัน"

"บุคคลเช่นนี้ ไม่ใช่สิ่งที่กองกำลังทั่วไปสามารถฝึกฝนขึ้นมาได้"

"ส่วนกองกำลังที่แข็งแกร่งจริง ๆ องค์กรนักฆ่าของข้าก็ไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยว"

ราชานักฆ่าจมอยู่ในความคิด

ในมุมมองของเขา คำพูดของ "ผู้พิทักษ์แห่งความยุติธรรม" ที่ว่า

"ข้าจะกำจัดความชั่วร้ายเพื่อความเป็นธรรม" เป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้น

คนผู้นี้ต้องมีความแค้นลึกซึ้งกับองค์กรนักฆ่าของเขา จึงลงมือโจมตี

หากเป็นเพียงแค่คนที่มีจิตสำนึกด้านความยุติธรรม

คงไม่มีทางกล้าตั้งตนเป็นศัตรูกับราชาแห่งโลกใต้ดินของจงโจว

"ตกลงแล้ว... เขาคือใครกันแน่?"

"จงโจวมีคนที่สามารถสังหารผู้แข็งแกร่งระดับสิบสองขั้นสูงสุดได้เพียงไม่กี่คน 

และพวกเขาก็ไม่ได้มีความแค้นกับองค์กรนักฆ่า..."

"มันไม่ควรเป็นแบบนี้..."

……………………………………………………………………..

“ดำเนินการสืบสวนข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับผู้พิทักษ์แห่งความยุติธรรม

หากพบเห็นเงาของเขา ให้รีบแจ้งข้าทันที ข้าจะไปพบเขาด้วยตัวเอง”

ราชานักฆ่าสั่งการ

“รับทราบ ท่านราชานักฆ่า!”

เหล่านักฆ่าระดับทองคำสามสิบคนตอบรับอย่างเคารพ

ในฐานะองค์กรนักฆ่าอันดับหนึ่งของจงโจว

ความสามารถด้านข่าวกรองขององค์กรนักฆ่านั้นไม่ต้องสงสัยเลย

แต่ไม่ว่าพวกเขาจะพยายามค้นหาแค่ไหน

ก็ไม่สามารถหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับผู้พิทักษ์แห่งความยุติธรรมได้

เพียงแค่รู้ว่าเขาเคยปรากฏตัวในเมืองที่สาบสูญ

จากนั้นก็คือช่วงที่เขาโจมตีฐานที่มั่นทางตะวันตกขององค์กรนักฆ่า

แต่ในพื้นที่อื่นของจงโจว กลับไม่มีร่องรอยของผู้พิทักษ์แห่งความยุติธรรมเลย

การสืบสวนบุคคลที่ปรากฏตัวขึ้นโดยไม่มีที่มานั้น ไม่ใช่เรื่องง่าย

วิธีเดียวคือรอให้ผู้พิทักษ์แห่งความยุติธรรมปรากฏตัวอีกครั้ง

หลังจากทำลายฐานที่มั่นขององค์กรนักฆ่าในฝั่งตะวันตกแล้ว

หลินเฟิงก็หายตัวไป ไม่ได้ออกปฏิบัติภารกิจในฐานะผู้พิทักษ์แห่งความยุติธรรมอีก

เขารู้ดีว่าตอนนี้องค์กรนักฆ่าต้องออกค้นหาตัวเขาไปทั่วทุกหนแห่ง

ปล่อยให้พวกเขาวุ่นวายและสิ้นเปลืองทรัพยากรไปก่อน

สักพักแล้วเขาจะปรากฏตัวอีกครั้ง

ข่าวการถูกโจมตีของฐานที่มั่นฝั่งตะวันตกขององค์กรนักฆ่า

ย่อมส่งถึงหูของจูหลิงหยูเช่นกัน

นางไม่ต้องคิดมากก็รู้ว่าเป็นฝีมือของหลินเฟิง

นอกจากความรู้สึกขอบคุณแล้ว นางยังตื่นตะลึงในความแข็งแกร่งของเขา

ถึงขั้นสามารถสังหารนักฆ่าระดับสิบสองได้

แม้ว่าหลังจากมาถึงจงโจว จูหลิงหยูจะมุ่งความสนใจไปที่สมาคมพ่อค้าหิมะลมทั้งหมด

แต่นางก็ยังเข้าใจสถานการณ์ของจงโจวอยู่บ้าง

นักฆ่าระดับสิบสองถือว่าเป็นตัวตนที่แข็งแกร่งมากแล้ว

วันเวลาค่อย ๆ ผ่านไปทีละวัน

หลินเฟิงใช้เวลาอยู่ในสมาคมพ่อค้าหิมะลม ไม่ได้ออกไปไหน

เมื่อไม่สามารถเพิ่มพลังการบ่มเพาะได้ เขาก็ฝึกฝนสิ่งอื่นแทน

เช่น กระบวนท่า "เจ็ดกระบี่รวมเป็นหนึ่ง" ของสำนักเสินเซียว

ซึ่งยังฝึกไม่สมบูรณ์

รวมถึง "กระบวนท่าหมื่นกระบี่" ซึ่งเป็นวิชาที่แข็งแกร่งไม่น้อย

สามารถควบคุมกระบี่นับหมื่นเล่มในการต่อสู้ พลังทำลายล้างมหาศาล

หากต้องการฝึกกระบวนท่าหมื่นกระบี่ สิ่งแรกที่ต้องเตรียมก็คือกระบี่จำนวนมากพอ

หลินเฟิงจึงขอให้จูหลิงหยูช่วยจัดหาให้

วันรุ่งขึ้น จูหลิงหยูก็นำกระบี่หนึ่งพันเล่มมาให้

เขาเริ่มฝึกฝนกระบวนท่าหมื่นกระบี่ทันที

เพียงครึ่งชั่วโมง หลินเฟิงก็สามารถควบคุมกระบี่หนึ่งพันเล่มได้อย่างง่ายดาย

รวดเร็วจนตัวเขาเองยังรู้สึกเหลือเชื่อ

ที่จริงแล้ว การฝึกฝนกระบวนท่าหมื่นกระบี่ จำเป็นต้องมีจิตวิญญาณที่แข็งแกร่ง

จึงจะสามารถควบคุมกระบี่จำนวนมากได้พร้อมกัน

ด้วยความช่วยเหลือของไข่มุกหลอมวิญญาณ

จิตวิญญาณของหลินเฟิงแต่เดิมก็แข็งแกร่งมากอยู่แล้ว

บวกกับพรสวรรค์และความเข้าใจที่ยอดเยี่ยมของเขา

ทำให้การฝึกฝนกระบวนท่านี้ได้ผลรวดเร็วกว่าปกติหลายเท่า

สามวันต่อมา

เขาสามารถควบคุมกระบี่ห้าพันเล่มได้แล้ว เพียงแค่สิบวัน

กระบี่บินกว่าสิบพันเล่มก็อยู่ภายใต้การควบคุมของเขาอย่างอิสระ

หนึ่งเดือนต่อมา

ในป่าผืนหนึ่งใกล้เมืองท่าเรือตะวันตก

เมื่อมองไปยังกระบี่บินจำนวนนับไม่ถ้วนบนท้องฟ้า หลินเฟิงเผยรอยยิ้มบาง ๆ

จากนี้ไป เขาก็มีทักษะโจมตีแบบกลุ่มเพิ่มขึ้นอีกอย่างหนึ่ง

และยังไม่ต้องกังวลว่าจะถูกพบตัว เพื่อให้สามารถใช้กระบวนท่าหมื่นกระบี่ได้ทุกเมื่อ

เขาจึงจัดเตรียมถุงมิติไว้สำหรับเก็บกระบี่โดยเฉพาะ

เพื่อให้แน่ใจว่าเมื่อถึงเวลาต่อสู้ กระบี่นับหมื่นจะสามารถปรากฏขึ้นได้ในทันที

“ไป!!!” หลินเฟิงเอ่ยสั่งเสียงต่ำ

กระบี่บินจำนวนนับหมื่นพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

“กลับมา!!!”

กระบี่บินวกกลับมาอย่างคล่องแคล่ว หลินเฟิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

“เก็บ!!!”

กระบี่บินทั้งหมดร่วงลงมาอย่างรวดเร็ว และถูกเก็บเข้าไปในถุงมิติที่เตรียมไว้ล่วงหน้า