บทที่ 232 เข้าร่วม

บทที่ 232 เข้าร่วม

ขณะที่หลินเฟิงกำลังเตรียมจะสอบถามถึงสถานที่ที่สัตว์อสูรระดับสิบเอ็ดปรากฏตัว

ชายร่างใหญ่คนหนึ่งก็ตบไหล่เขาแล้วถามว่า

"น้องชาย สนใจเข้าร่วมทีมไหม?"

"ขอโทษด้วย! ข้าไม่ได้สนใจ และไม่อยากเข้าร่วมทีม" หลินเฟิงปฏิเสธทันที

"น้องชาย ดูจากท่าทางของเจ้าแล้ว คงเป็นคุณชายจากตระกูลใหญ่ที่ออกมาฝึกฝนสินะ?

ถ้าเดินทางไปกับพวกเรา รับรองว่าไม่มีอะไรเสียหายแน่นอน

หัวหน้าของเราน่ะ เป็นสาวงามชื่อดังของเมืองที่สาบสูญ

และเติบโตที่นี่ตั้งแต่เด็ก รู้เรื่องป่าที่สาบสูญเป็นอย่างดี"

"โอ้? จริงเหรอ?" หลินเฟิงเริ่มสนใจ

แต่ไม่ใช่เพราะหัวหน้าทีมเป็นสาวงาม

แต่เพราะอีกฝ่ายรู้เรื่องป่าที่สาบสูญเป็นอย่างดีต่างหาก

"แน่นอน! ถ้าไม่เชื่อ ก็ตามข้าไปดูได้เลย ถ้าข้าโกหก เจ้าก็แค่เดินออกไปก็เท่านั้น!"

ชายร่างใหญ่ตบหน้าอกตัวเองรับประกัน

"แล้วพวกเจ้าจะเข้าไปในป่าที่สาบสูญเมื่อไหร่?" หลินเฟิงถาม

"ถ้าเจ้าเข้าร่วม ตอนนี้ทีมของเราจะครบจำนวน และจะออกเดินทางทันที!"

"แต่ตอนนี้ในเขตรอบนอกของป่าที่สาบสูญมีสัตว์อสูรระดับสิบเอ็ดอยู่ไม่ใช่เหรอ? พวกเจ้ายังกล้าเข้าไปอีกเหรอ?"

"กลัวอะไรล่ะ! หัวหน้าของพวกเราน่ะ คุ้นเคยกับป่าที่สาบสูญเป็นอย่างดี

สามารถพาพวกเราเลี่ยงพวกมันได้อยู่แล้ว อีกอย่าง

ท่านเจ้าเมืองก็ออกไปจัดการกับมันแล้ว บางทีตอนนี้อาจจะฆ่ามันไปแล้วก็ได้"

"งั้นก็ได้! พาข้าไปพบหัวหน้าของพวกเจ้าหน่อย"

"ได้เลย! น้องชายตามข้ามา"

ชายร่างใหญ่เดินนำหน้า หลินเฟิงเดินตามหลัง

พวกเขาเดินผ่านตรอกซอยหลายแห่ง

และมาถึงบ้านพักแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในมุมลับตาผู้คน

สภาพแวดล้อมโดยรวมธรรมดามาก

หากเทียบกับอาคารที่ตั้งอยู่ตามถนนใหญ่ ที่นี่ดูแย่กว่ามาก

หลินเฟิงขมวดคิ้ว รู้สึกเสียใจขึ้นมาเล็กน้อย

คนที่บอกว่าตัวเองรู้เรื่องป่าที่สาบสูญเป็นอย่างดี แต่กลับอาศัยอยู่ในที่แบบนี้?

เติบโตมาในเมืองที่สาบสูญแท้ ๆ แต่กลับอยู่ในสภาพเช่นนี้?

ดูท่าทางเขาคงเจอพวกต้มตุ๋นเข้าแล้ว แต่ในเมื่อมาถึงแล้ว

เขาก็อยากจะดูว่าอีกฝ่ายต้องการจะทำอะไร

และชายร่างใหญ่นี้ก็ดูเป็นคนซื่อ ๆ ไม่น่าจะเป็นพวกหลอกลวง

เมื่อเข้ามาในบ้าน หลินเฟิงก็เริ่มเปลี่ยนความคิด

แม้ว่าภายนอกจะดูเก่าโทรม แต่ภายในกลับถูกทำความสะอาดอย่างเรียบร้อย

"หัวหน้า ข้าพาน้องชายคนนี้มา เขาสนใจเข้าร่วมทีมของพวกเรา"

ชายร่างใหญ่ตะโกนบอกไปทางห้องด้านใน

"มีสมาชิกใหม่มาเหรอ? พาเข้ามาสิ ข้ากำลังป้อนยาให้กับอีหลินอยู่"

มีเสียงหญิงสาวตอบกลับมา

ชายร่างใหญ่พาหลินเฟิงเดินเข้าไปด้านใน

เมื่อเข้ามา สิ่งที่เห็นคือโต๊ะหนึ่งตัวและเตียงหนึ่งหลัง

ข้างเตียงมีหญิงสาวที่ดูสง่างามนั่งอยู่ กำลังป้อนยาให้คนที่นอนอยู่บนเตียง

เมื่อเห็นหลินเฟิง หญิงสาวชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า

"น้องชาย เชิญนั่งก่อนนะ ข้าขอป้อนยาให้เสร็จก่อน"

"ได้เลย ท่านจัดการธุระของท่านก่อนเถอะ" หลินเฟิงตอบก่อนจะนั่งลงข้างโต๊ะ

ชายร่างใหญ่ก็นั่งลงด้วย ผ่านไปไม่กี่นาทีหญิงสาวก็ป้อนยาเสร็จ

"อีหลิน เจ้าพักผ่อนก่อนนะ ข้าจะคุยกับจู้จื่อ แล้วก็น้องชายคนใหม่สักหน่อย"

"หัวหน้า พวกท่านคุยกันที่นี่เถอะ ข้าอยากฟังด้วย ถึงข้าจะขยับตัวไม่ได้

แต่ข้าก็เป็นสมาชิกของทีมนี้เหมือนกัน"

"ได้สิ!"

หญิงสาวเดินมานั่งตรงข้ามกับหลินเฟิง ระหว่างพวกเขามีเพียงโต๊ะหนึ่งตัวคั่นอยู่

"น้องชาย เจ้าอยากเข้าร่วมทีมของพวกเราจริง ๆ หรือถูกจู้จื่อหลอกมา?"

หลินเฟิงไม่ได้ตอบในทันที เขารู้สึกว่าชายร่างใหญ่ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ดูตึงเครียดขึ้นมา

หญิงสาวดูเหมือนจะรู้คำตอบอยู่แล้ว นางจึงหันไปพูดกับชายร่างใหญ่

"จู้จื่อ ข้าบอกแล้วใช่ไหม ว่าต้องให้คนสมัครเข้าร่วมด้วยความเต็มใจเท่านั้น

เจ้าไปหลอกคนมาแบบนี้มีประโยชน์อะไร?"

"หัวหน้า ถ้าข้าบอกความจริงไป คนก็หนีหมดเลยน่ะสิ" ชายร่างใหญ่ทำหน้ากลุ้มใจ

…………………………………………………………………………

"เจ้านี่นะ! ข้ารู้ว่าเจ้ามีเจตนาดี แต่ก็ไม่ควรโกหกนะ! 

เจ้าหลอกคนมาตั้งหลายคน แต่ไม่มีใครอยู่ต่อสักคน"

"หัวหน้า ข้ารู้ว่าข้าผิดไปแล้ว! คราวหน้าจะไม่ทำอีกแน่นอน!"

ถึงแม้ชายร่างใหญ่จะดูแข็งแกร่งเหมือนกระทิง

แต่พออยู่ต่อหน้าหญิงสาวกลับดูอ่อนโยนเหมือนลูกแมว

หลี่อิงฉีก็ได้แต่ส่ายหัว ก่อนจะหันไปมองหลินเฟิง

"น้องชาย ข้าจะอธิบายรายละเอียดของทีมให้ฟังก่อน 

ถ้าเจ้าไม่สนใจเข้าร่วม ก็สามารถเดินออกไปได้เลย ข้าจะไม่บังคับ"

"ว่ามาเลย!" หลินเฟิงพยักหน้า

"ข้าชื่อหลี่อิงฉี เป็นหัวหน้าทีม ระดับพลังอยู่ที่แปดขั้นสูงสุด 

คนที่นั่งข้าง ๆ เจ้าคือจู้จื่อ ระดับแปดขั้นต้น ส่วนคนที่นอนอยู่บนเตียงคือ

เฉียวอีหลิน นางได้รับบาดเจ็บที่ขาในป่าที่สาบสูญ 

จึงไม่สามารถช่วยอะไรได้มาก"

"แสดงว่าทีมของพวกเจ้ามีแค่สามคน และยังมีคนบาดเจ็บอีกหนึ่ง?"

หลินเฟิงถาม

"ใช่แล้ว!" หลี่อิงฉีตอบตรง ๆ

หลินเฟิงหันไปมองจู้จื่อ

"ที่เจ้าพูดมาก่อนหน้านี้เป็นเรื่องโกหกทั้งหมด?"

จู้จื่อเกาหัวแล้วหัวเราะแห้ง ๆ อย่างเขินอาย

"ฮ่า ๆ ... เอาจริง ๆ ก็ไม่เชิงโกหกนะ ทีมของพวกเราเคยมีสมาชิกกว่าสิบคน

และแข็งแกร่งมาก แต่เมื่อไม่นานมานี้ เราประสบเคราะห์ร้ายในป่าที่สาบสูญ

บางคนตาย บางคนบาดเจ็บ บางคนก็จากไป ตอนนี้เหลือแค่พวกเราสามคนแล้ว

หัวหน้าก็เติบโตที่เมืองนี้จริง ๆ และรู้เรื่องป่าที่สาบสูญเป็นอย่างดี"

"ข้าอยากฟังเรื่องราวของพวกเจ้าก่อน แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะอยู่ต่อหรือไม่"

หลินเฟิงกล่าว

บางทีอาจเพราะสังเกตเห็นบางอย่างจากตัวเขา

หลี่อิงฉีจึงเล่าเรื่องราวทั้งหมดอย่างตรงไปตรงมา

เมื่อสามเดือนก่อน

หลี่อิงฉีนำทีมล่าสัตว์อสูรระดับเก้าขั้นต้นได้สำเร็จขณะที่ทุกคนกำลังพักฟื้น

จู่ ๆ ก็มีทีมนักล่าอีกกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวขึ้น

เมื่อเห็นศพของสัตว์อสูรระดับเก้า และสังเกตเห็นว่าทีมของหลี่อิงฉีอยู่ในสภาพอ่อนแรง

พวกเขาก็เกิดความโลภและคิดจะฆ่าชิงทรัพย์ เกิดการต่อสู้ขึ้น

เนื่องจากทีมของหลี่อิงฉีเพิ่งผ่านศึกหนักมา

พวกเขาจึงตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างรวดเร็ว สมาชิกจำนวนมากเสียชีวิต

เฉียวอีหลินได้รับบาดเจ็บสาหัส

สัตว์อสูรระดับเก้าที่พวกเขาฆ่าได้ก็ถูกฝ่ายตรงข้ามยึดไป

เดิมทีทีมของพวกเขาเคยรุ่งเรืองในป่าที่สาบสูญ และมั่งคั่งมาก

แต่หลังจากเสียสมาชิกไปหลายคน

บางคนก็หมดกำลังใจและตัดสินใจถอนตัวจากทีม

หลี่อิงฉีจึงนำทรัพย์สมบัติที่สะสมมาตลอดมาแบ่งให้ครอบครัวของผู้เสียชีวิต

รวมถึงคนที่เลือกจะออกจากทีม

ทำให้พวกเขาสามคนที่เหลือ ต้องใช้ชีวิตอย่างขัดสน

"น้องชาย นี่คือเรื่องราวทั้งหมดของพวกเรา ตอนนี้ทีมของเรามีแค่ข้ากับจู้จื่อ

ที่สามารถต่อสู้ได้ และสิ่งที่เราได้จากป่าที่สาบสูญ จะต้องนำมาใช้รักษาอีหลินก่อน

ถ้าเจ้ารับเงื่อนไขนี้ไม่ได้ ก็ออกไปเถอะ!"

หลี่อิงฉีพูดอย่างตรงไปตรงมานางไม่ได้คาดหวังว่าหลินเฟิงจะอยู่ต่อ

ในยุคสมัยนี้ ทุกคนให้ความสำคัญกับผลประโยชน์เป็นหลัก

ไม่มีใครอยากเข้าร่วมทีมที่มีแต่ปัญหาแบบนี้

แถมผลกำไรจากการเสี่ยงอันตรายยังต้องนำมาใช้รักษาคนเจ็บอีก

ใครจะอยากอยู่กันล่ะ?

ตลอดสองเดือนที่ผ่านมา จู้จื่อก็พยายามหาสมาชิกใหม่มาหลายครั้งแล้ว แ

ต่ทุกคนก็ล้วนแต่เดินจากไปทันทีที่รู้ความจริง

"หัวหน้า อาการบาดเจ็บของข้า รักษาทีหลังก็ได้!" เสียงของเฉียวอีหลินดังขึ้น

"ไม่ได้! เจ้ายังเป็นสมาชิกของทีม จำเป็นต้องรักษาเจ้าก่อน"

หลี่อิงฉีพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

"แต่ว่า..."

"ไม่มีแต่! ข้าเป็นหัวหน้า ข้าเป็นคนตัดสินใจ!"

ทันใดนั้น

มีเสียงหนึ่งขัดจังหวะบทสนทนา

"ข้าชื่อหลินเฟิง! ยินดีที่ได้เข้าร่วมทีมของพวกเจ้า!"