ตอนที่ 14 ความรักคือยาพิษ

หลังได้ยิน ซูสือก็ตัวแข็ง

“มันให้สิบแต้ม?”

นี่เหนือความคาดหมาย

ความสัมพันธ์รักของเขากับจ้านชิงเฉิงได้รับ 15 แต้มและนางก็คือหนึ่งในนางเอกของโครงเรื่องหลัก!

“ดูเหมือนในการตัดสินของระบบ พลังบ่มเพาะยังถือเป็นวิธีเปลี่ยนเนื้อเรื่อง”

ซูสือลูบคางและลอบคิด“ถ้าข้ากลายเป็นผู้นำตะวันตกเฉียงใต้ หรือกลายเป็นผู้นำของสำนักมารเอง..”

พอคิดแบบนี้ ภาพก็ปรากฏในหัวของเขา

จักรพรรดินีมารผู้งดงามกำลังนั่งข้างเขา ใบหน้านางเหมือนสนธยา ดวงตาสดใส และพูดอย่างอ่อนโยน“ท่านเจ้าสำนัก โปรดให้ข้าได้ปรนนิบัติท่าน”

“แค่ก แค่ก!”

บ้าบออะไร!

ปากของซูสือแห้งและเขาก็รีบส่ายหัวไล่ความคิดไป

บางทีเขาคงโดนจักรพรรดินีมารตบตายคามือ!

ซูสือรีบสงบ

“อวิ๋นฉีหลัวเป็นคนเลือดเย็นและโหดเหี้ยม ทะเยอทะยาน มองชีวิตมนุษย์เป็นเหมือนหญ้าและจะต้องเป็นศัตรูของข้าแน่’

“แต่ตอนนี้ ข้ายังไม่อาจหันคมดาบใส่นางได้ มันดีสุดถ้าข้าจะอยู่ร่วมกับนางไปก่อน”

“ยังไงซะ ข้าต้องแข็งแกร่งขึ้นก่อน”

เปิดหน้าต่างระบบ

ตอนนี้เขามี 13 แต้ม

เขาจะสะสมพวกมันต่อและค่อยซื้อของที่อยากได้ในระบบตอนเขามีแต้มมากพอ

หรือ เลือกเปิดกล่องสุ่มแทน

แน่นอน กำไรขาดทุนขึ้นอยู่กับโชค

หลังคิดสักพัก เขาก็เลือกลองเสี่ยงโชค

ปัจจุบัน เขายังไม่แกร่งพอ

ถ้าเขาอยากได้ผลประโยชน์จากโครงเรื่องต่อไป เขาต้องมีพลังพอจะเปลี่ยนมัน

เขาต้องพัฒนาตัวเองให้ได้มากที่สุด

แถบสุ่มรางวัลปรากฏด้านหน้าเขา และกล่องรางวัลมากมายก็นอนเงียบๆต่อหน้าเขา

ซูสือถูมือและหลับตาแตะหนึ่งในนั้น

“ข้าเลือกกล่องนี้”

กล่องสุ่มเปิด ปล่อยแสงงดงาม

[ของวิเศษ : ยันต์หยินยางแห่งชีวิตและความตายx6]

“ของวิเศษ?”

ซูสือมองมันอย่างอยากรู้

[ ยันต์หยินยางแห่งชีวิตและความตาย : สามารถใช้กับเป้าหมายที่มีอาณาจักรไม่สูงเกินเจ้าของ หลังใช้ ฐานบ่มเพาะของเป้าหมายจะเพิ่มขึ้นหนึ่งอาณาจักรย่อย และชีวิตกับความตายจะอยู่ภายใต้การควบคุมของท่าน]

[คำแนะนำการใช้ : เป้าหมายต้องเต็มใจ และฐานบ่มเพาะของเขาหรือนางจะไม่มีวันเพิ่มได้หลังใช้]

“มันจำกัดเกินไป..”

ซูสือคิดและถาม“การเพิ่มอาณาจักรย่อยนี้จะเมินคอขวดของอาณาจักรบ่มเพาะหลักไหม?ตัวอย่างเช่น ถ้าข้าใช้กับคนที่อยู่ระดับก่อตั้งรากฐานขั้นปลาย มันจะมีผลนั้นอยู่ไหม?”

ระบบตอบ

[ถ้าใช้กับคนที่อยู่อาณาจักรก่อตั้งรากฐานขั้นปลาย มันจะเลื่อนเป็นอาณาจักรแก่นทองคำขั้นต้นทันที]

“ของดีนี่!’

ซูสือตื่นเต้น

มียันต์ชีวิตและความตายหกใบ ซึ่งหมายความว่าเขาสามารถสร้างผู้บ่มเพาะอาณาจักรแก่นทองคำได้หกคน

มันควรรุ้ว่าก่อนหน้านี้ ทั้งเมืองเฟิงซา มีคนเดียวที่อยู่ในอาณาจักรแก่นทองคำ ซึ่งคือซือเหมิง!

ผู้บ่มเพาะแก่นทองคำขั้นต้นหกคนมากพอจะเดินอย่างเชิดหยิ่งในเขตตะวันตกเฉียงใต้ตราบเท่าที่ไม่เจอคนในอาณาจักรวิญญาณแรกก่อตั้ง!

สำหรับการคัดเลือกคน มันไม่ต้องกังวล

มีหลายคนที่ติดอยู่ในอาณาจักรก่อตั้งรากฐานขั้นปลาย และไม่มีหวังจะทะลวงผ่านทั้งชีวิต

ถ้าเขาสามารถช่วยคนพวกนั้นให้ไปถึงอาณาจักรแก่นทองคำได้ ต่อให้เงื่อนไขจะยากลำบาก มันก็ต้องมีคนที่เต็มใจรับมัน!

ซูสือค้นร้านค้าอยู่สักพัก

ยันต์หยินยางนี้มีราคาถึง 30 แต้มต่อชิ้น

“ราคารับได้ ถ้ายังต้องการมันในอนาคต ข้าแค่ต้องกลับมาซื้อใหม่”

“รอเดี๋ยว 30แต้ม..”

“นั่นหมายความว่าข้าใช้แค่ 10 แต้มและได้รางวัล 180 แต้มมา?”

ซูสือเกาหัว

นี่มันคูณ 18 !

ข้าโชคดีบัดซบ!

…

ดินแดนเมฆ

มีแดนเซียนในส่วนลึกของเมฆขาว

ถ้าผ่านค่ายกลปกป้องขนาดใหญ่มาได้ มันก็จะเจอกับทิวทัศน์น่าตกใจ

ท่ามกลางทะเลเมฆ ยอดเขาแห่งหนึ่งดูเหมือนหลบซ่อนอยู่

บนยอดเขามีศาลาโบราณ ถูกเงาเมฆปกคลุมและที่นั่น มันสามารถรู้สึกได้ถึงทำนองแห่งเต๋า

เสียงระฆังน่าฟังกับเสียงนกกระพือปีกทำให้สถานที่นี้ดูสมบูรณ์แบบ

นี่คือศาลาเทียนจี สำนักฝ่ายธรรมะ

ในห้องเงียบ

จ้านชิงเฉิงกำลังนั่งสมาธิบนเสื่อ

ดวงตานางปิดลงเล็กน้อยและสัมผัสทั้งห้าก็กำลังท้าทายสวรรค์

แต่ทว่า นางบ่มเพาะได้แค่ 15 นาทีก่อนนางจะทรุดลงกับพื้น

“บัดซบ ข้าไม่อาจทำสมาธิได้เลย!”

นางขยุ้มหัวตัวเอง ผมนางยุ่งเหยิง

การทำสมาธิคือวิธีดีสุดที่จะเข้าถึงฟ้าดิน

ทุกวัน จ้านชิงเฉิงจะนั่งสมาธิชั่วโมงหนึ่ง

นี่เป็นกิจวัตรประจำวันของนางมาสิบปี

แต่ทว่า นับตั้งแต่นางแยกจากกับซูสือ นางดูเหมือนจะไร้สมาธิ

ทันทีที่นางหลับตา ใบหน้าหล่อเหลานั่นจะปรากฏและจุดที่เขาจูบจะคันขึ้นมา

มันราวกับมีแมวกำลังเลียรอบหัวใจนาง

“ได้โปรด ข้าโดนวางยาหรือเปล่า?”

“ทำไมหัวของข้าถึงเต็มไปด้วยซูสือ?”

จ้านชิงเฉิงปิดใบหน้าร้อนของนางและกลิ้งไปมาบนพื้น

ไม่น่าแปลกที่อาจารย์มักบอกว่าความรักระหว่างชายและหญิงคือพิษที่ทิ่มแทงใจ!

“แต่ข้าทำอะไรไม่ได้..”

ก็อก ก็อก ก็อก

จ้านชิงเฉิงรีบนั่งตัวตรง“อะแฮ่ม ว่ายังไง?”

เสียงของสาวใช้ดังจากด้านนอก“คุณหนูจ้าน ท่านเจ้าสำนักเรียกตัวท่านเจ้าค่ะ”

“เข้าใจแล้ว ข้าจะไปเดี๋ยวนี้”

สาวใช้หมุนตัวจากไป

จ้านชิงเฉิงครุ่นคิด“ทำไมจู่ๆท่านอาจารย์ถึงเรียกตัวข้า?”

“ไม่มีทางที่นางจะรู้ว่าข้ากำลังตกหลุมรัก!”