ตอนที่ 46: อะไรนะ? ถังหยาขาวและเป่ยเป่ยขาวก่อตั้งสำนักถังยุคใหม่?

ตอนที่ 46: อะไรนะ? ถังหยาขาวและเป่ยเป่ยขาวก่อตั้งสำนักถังยุคใหม่?

บนจอม่านฟ้า เวลาค่อยๆ ไหลผ่านไป

【ฮั่วอวี่ฮ่าวที่ตื่นเต้นเป็นลิงเมื่อคืน เพิ่งจะเผลอหลับไปตอนประมาณตีสี่หรือตีห้า】

【ผลลัพธ์ก็คือ】

【"กริ๊งๆๆ! กริ๊งๆๆ!"】

【เสียงนาฬิกาปลุกที่บาดแก้วหูนั้นแทบจะเป็นเสียงมรณะ】

【ฮั่วอวี่ฮ่าวเด้งตัวขึ้นจากเตียง เขาเหลือบมองเวลาและสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงทันที】

【"ซวยแล้ว ซวยแล้ว! ข้ากำลังจะสายแล้ว!"】

【เขาลุกลี้ลุกลนใส่เสื้อผ้า บีบยาสีฟันแรงเกินไปจนเลอะอ่างล้างหน้า ล้างหน้าอย่างกับกำลังทำสงคราม และรีบวิ่งออกจากหอพักอย่างรวดเร็ว】

【ในสภาพที่ยุ่งเหยิงนั้น เค้าลางของความสงบเยือกเย็นและมาดนักวิชาการตามปกติของเขาหายไปไหนหมด?】

เมื่อเห็นฉากนี้ วิญญาจารย์แห่งโลกสีดำก็อดไม่ได้ที่จะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ขำจะตายอยู่แล้ว เด็กคนนี้ปกติทำตัวเหมือนผู้ใหญ่ตัวน้อย ก็มีช่วงเวลาที่ไม่น่าเชื่อถือเหมือนกันนะ!"

"เข้าใจได้แหละ ท้ายที่สุดแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เขาจะได้รับภูตวิญญาณนี่นา มันก็เหมือนกับตอนที่เราไปป่าล่าวิญญาณเป็นครั้งแรกนั่นแหละใครบ้างจะไม่ตื่นเต้นจนนอนไม่หลับทั้งคืน?"

"พอเห็นเขาเป็นแบบนี้ ข้ากลับรู้สึกว่าเขาดูจริงใจขึ้นเยอะ ถ้าเขาไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลยสิถึงจะแปลก"

"ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ยังเป็นแค่เด็ก..."

ฉากที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของชีวิตประจำวันฉากนี้ เพิ่มความชื่นชอบที่ทุกคนมีต่อฮั่วอวี่ฮ่าวขาวขึ้นมาก

ท้ายที่สุดแล้ว ใครบ้างไม่เคยสัมผัสกับช่วงเวลาแห่งความตื่นเต้นในวัยเยาว์จนนอนไม่หลับ?

【ฉากเปลี่ยนไป ฮั่วอวี่ฮ่าววิ่งมาตลอดทาง ในที่สุดก็มาถึงประตูโรงเรียนเชร็คก่อนถึงเวลานัดหมายเพียงเล็กน้อย】

【และที่นั่น มีภาพอันงดงามกำลังรออยู่เป็นเวลานาน】

【วันนี้ โจวอีไม่ได้สวมชุดกระโปรงทำงานสีดำอันเป็นเอกลักษณ์ของนาง และไม่ได้สวมชุดเซ็กซี่เหมือนเมื่อวานด้วย】

【เนื่องจากเป็นวันหยุด นางจึงเปลี่ยนมาใส่ชุดลำลองที่เรียบง่ายและดูสดชื่น】

【ท่อนบนเป็นเสื้อยืดพอดีตัวสีขาว เน้นส่วนโค้งเว้าที่สมบูรณ์แบบ ท่อนล่างเป็นกางเกงขาสั้นผ้าเดนิมสีฟ้าอ่อน เผยให้เห็นเรียวขายาวขาวผ่อง และสวมรองเท้าผ้าใบสีขาวคู่หนึ่ง】

【ผมยาวที่ปกติจะปล่อยสยาย บัดนี้ถูกมัดเป็นหางม้าสูง แกว่งไกวเบาๆ ตามสายลม แว่นตาไร้กรอบยังคงสวมอยู่บนจมูกของนาง แต่ตอนนี้นางดูไม่เย็นชาแล้ว กลับดูเป็นปัญญาชนและขี้เล่นมากขึ้น】

【เมื่อแต่งตัวแบบนี้ โจวอีดูไม่เหมือนครูประจำชั้นที่เข้มงวดเลยสักนิด นางดูเหมือนพี่สาวข้างบ้านที่เปี่ยมไปด้วยพลังและชีวิตชีวาของวัยรุ่นมากกว่า】

【ฮั่วอวี่ฮ่าววิ่งมาถึงประตู หอบหายใจอย่างหนัก เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นและเห็นโจวอีในสภาพนี้ เขาก็ชะงักไป】

【ใบหน้าของเด็กหนุ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำในทันที】

"แม่เจ้า! อาจารย์โจวอีแห่งโลกสีขาว นี่มัน..."

ในโลกสีดำ วิญญาจารย์นับไม่ถ้วนที่กำลังดื่มน้ำถึงกับพ่นมันออกมา

"นางสวยเกินไปแล้ว! แบบนี้ดูดีกว่าปกติอีกไม่ใช่เหรอ?"

"ความแตกต่างนี้มันน่าทึ่งมาก! นางเป็นสาวสวยทรงเสน่ห์แบบผู้ใหญ่ในชุดทำงาน และเป็นเด็กสาววัยใสในชุดลำลอง... ใครจะไปต้านทานไหว?"

"ไม่ต้องพูดถึงฮั่วอวี่ฮ่าวที่หน้าแดงหรอก แม้แต่ข้ายังใจเต้นแรงขึ้นเลยตอนที่มองนาง!"

"ฮือๆๆ ข้าอยากเรียนที่โลกสีขาว! ข้าก็อยากมีครูประจำชั้นแบบนี้เหมือนกัน!"

แม้แต่มู่จิน ซึ่งเดิมทีเคยเยาะเย้ยโจวอีขาวอยู่ภายในโรงเรียนเชร็ค ก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงเล็กน้อยขณะเฝ้าดูภาพบนจอม่านฟ้า

นี่มัน... แม้แต่นางก็ยังรู้สึกอิจฉาเล็กน้อย

ทำไมโจวอีแห่งโลกสีขาวถึงได้สวยขนาดนี้นะ?

【ในภาพ โจวอีมองดูใบหน้าที่แดงก่ำของฮั่วอวี่ฮ่าว มุมปากของนางยกขึ้นเล็กน้อยเป็นรอยยิ้มขี้เล่น】

【"เป็นอะไรไป? วิ่งเร็วซะจนหน้าแดงไปหมดแล้วเหรอ?"】

【ฮั่วอวี่ฮ่าวรีบก้มหน้าลง ซ่อนความเขินอาย: "อะแฮ่ม... อรุณสวัสดิ์ครับ อาจารย์โจว! ข้า... ข้ากลัวจะสายน่ะครับ"】

【"เอาล่ะ เลิกแก้ตัวได้แล้ว" โจวอีโบกมือ ไม่ล้อเลียนเขาอีก "กินข้าวเช้ามาหรือยัง?"】

【"ข้า... กินมาแล้วครับ" ฮั่วอวี่ฮ่าวกลืนซาลาเปาคำสุดท้ายในปากลงไป】

【ทั้งสองพูดคุยกันสั้นๆ จากนั้นโจวอีก็วกกลับเข้าสู่ประเด็นหลัก】

【"เกี่ยวกับการรับภูตวิญญาณของเธอ ครูได้ติดต่อกับทางโรงเรียนเรียบร้อยแล้วนะ"】

【โจวอีมองไปที่ฮั่วอวี่ฮ่าวและพูดอย่างจริงจัง "ใบสมัครของเธอได้รับการอนุมัติแล้ว เมื่อเธอไปถึงสถานที่นั้น จะมีนักสื่อสารวิญญาณผู้เชี่ยวชาญคอยช่วยเหลือเธอในการทำพิธีทำสัญญา"】

【"สถานที่เหรอครับ?" ฮั่วอวี่ฮ่าวชะงัก "อาจารย์ สถานที่ที่ท่านพูดถึงอยู่ที่ไหนเหรอครับ? ไม่ได้อยู่ในโรงเรียนเหรอ?"】

【โจวอีส่ายหัว "แน่นอนว่าไม่ใช่ แหล่งที่มาที่ดีที่สุดสำหรับภูตวิญญาณที่แท้จริงก็ยังคงเป็นธรรมชาติอยู่ดี"】

【"สถานที่นั้นคือป่าซิงโต้ว"】

【"ป่าซิงโต้ว?!" ฮั่วอวี่ฮ่าวตกใจ "นั่นมันไม่อันตรายมากเหรอครับ?"】

【"ไม่ต้องกังวลไป" โจวอีอธิบาย "ผู้อาวุโสซวนได้ส่งคนไปจัดตั้ง 'เขตสื่อสารวิญญาณ' โดยเฉพาะในพื้นที่รอบนอกของป่าซิงโต้วแล้ว มียอดฝีมือประจำการอยู่ที่นั่น"】

【"ยิ่งไปกว่านั้น เชร็คของเรามีสิทธิพิเศษในป่าซิงโต้ว ตราบใดที่เธอพกป้ายอาญาสิทธิ์พิเศษไป อสูรวิญญาณจะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายบนป้ายและจะไม่โจมตีเธอ"】

【เมื่อได้ยินเช่นนี้ ร่องรอยของความตกตะลึงก็ฉายวาบในดวงตาของฮั่วอวี่ฮ่าว】

【"มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ? ผู้อาวุโสซวนนี่สุดยอดจริงๆ..."】

เมื่อวิญญาจารย์แห่งโลกสีดำได้ยินเช่นนี้ พวกเขาก็ถอนหายใจด้วยความเลื่อมใส

"สร้างฐานในป่าซิงโต้วแถมยังมีป้ายอาญาสิทธิ์อะไรนั่นด้วย?... คงมีแค่เชร็คแห่งโลกสีขาวเท่านั้นแหละที่กล้าทำเรื่องแบบนี้ใช่ไหม?"

"ใช่ ตอนที่เราไปป่าซิงโต้วฝั่งเรา โดยพื้นฐานแล้วเราเอาชีวิตไปเสี่ยง แต่พวกเขาทำเหมือนไปเดินเล่นในสวนหลังบ้านตัวเองเลย"

"นี่คือความแตกต่างของพลัง... วิธีการของผู้อาวุโสไป๋ซวนนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ"

"ข้าก็อยากไปดูเขตสื่อสารวิญญาณนั่นเหมือนกัน อยากรู้จังว่ามันหน้าตาเป็นยังไง"

【ในภาพ ฮั่วอวี่ฮ่าวหายจากความตกใจ มองไปรอบๆ และถามอย่างงุนงง:】

【"โอ้ จริงสิ อาจารย์โจว เราจะออกเดินทางกันเมื่อไหร่ครับ?"】

【โจวอีส่ายหัวและจัดหางม้าของนางที่ถูกลมพัดจนยุ่ง "ครูไม่ได้ไปด้วยหรอก ครูมีเรื่องอื่นต้องทำ"】

【"นอกจากนี้ เธอไปเอาภูตวิญญาณ ไม่ได้ไปปิกนิก ทางโรงเรียนได้จัดการให้คนอื่นพาเธอไปแล้ว"】

【"คนอื่นเหรอครับ?" ฮั่วอวี่ฮ่าวยิ่งอยากรู้มากขึ้นไปอีก】

【ในตอนนั้นเอง เสียงดังก้องต่ำๆ ก็ดังมาจากระยะไกล】

【โจวอีเงยหน้ามองไปทางต้นเสียง รอยยิ้มโค้งประดับริมฝีปาก "เห็นไหม? คนที่จะมารับเธอมาแล้ว"】

【ฮั่วอวี่ฮ่าวมองตามสายตาของนาง】

【เขาเห็นรถม้าอุปกรณ์วิญญาณขนาดใหญ่คันหนึ่ง รูปลักษณ์ดูโอ่อ่าและมีเส้นสายที่พลิ้วไหว กำลังแล่นมาตามถนนที่กว้างขวาง ตัวรถสีขาวเงินส่องประกายเจิดจ้าท่ามกลางแสงแดด แผ่กลิ่นอายของเทคโนโลยีที่ล้ำสมัย】

【"ฟ่อ"】

【รถม้าอุปกรณ์วิญญาณขนาดใหญ่จอดสนิทตรงหน้าทั้งสองคน และประตูก็ค่อยๆ เปิดออก】

【ทันทีหลังจากนั้น ร่างที่คุ้นเคยสองร่างก็ก้าวลงมาจากรถม้า】

【คนนำหน้ามีรูปร่างสูงโปร่งและดูเป็นนักวิชาการที่สง่างาม สวมรอยยิ้มอ่อนโยน ด้านหลังเขามีเด็กสาวรูปร่างบอบบางและน่ารักกำลังมองไปรอบๆ อย่างอยากรู้อยากเห็น】

【เป็นเป่ยเป่ยและถังหยานั่นเอง!】

【ทันทีที่ทั้งสองลงจากรถม้า พวกเขาก็เห็นโจวอีและฮั่วอวี่ฮ่าวยืนอยู่ที่ประตู】

【"อาจารย์โจว ไม่ได้พบกันนานเลยนะครับ" เป่ยเป่ยโค้งคำนับโจวอีอย่างสุภาพ】

【ถังหยาโบกมืออย่างร่าเริงเช่นกัน: "สวัสดีค่ะ พี่สาวโจวอี!"】

【โจวอีพยักหน้า เห็นได้ชัดว่านางไม่ได้คุ้นเคยกับทั้งสองคนนัก แต่นางไม่รู้ว่าฮั่วอวี่ฮ่าวรู้จักพวกเขาอยู่แล้ว ดังนั้นนางจึงหันกลับมาและแนะนำพวกเขาให้ฮั่วอวี่ฮ่าวรู้จัก:】

【"ฮั่วอวี่ฮ่าว ให้ครูแนะนำหน่อยนะ"】

【"สองคนนี้คือเป่ยเป่ยและถังหยาจากสำนักถังยุคใหม่ และพวกเขาก็เป็นนักเรียนของโรงเรียนเชร็คด้วย"】

【"ครั้งนี้ พวกเขาจะเป็นคนพาเธอไปที่เขตสื่อสารวิญญาณในป่าซิงโต้วจ้ะ"】