ตอนที่ 22 : อวี้เสี่ยวกังถูกประโยคเดียวเปิดโปง ถังซานผู้นี้บ้าไปแล้ว!
ตอนที่ 22 : อวี้เสี่ยวกังถูกประโยคเดียวเปิดโปง ถังซานผู้นี้บ้าไปแล้ว!
ตอนที่ 22 : อวี้เสี่ยวกังถูกประโยคเดียวเปิดโปง ถังซานผู้นี้บ้าไปแล้ว!
ในโลกขาว โรงเรียนสื่อไล่เค่อ
หอพักนักเรียน
"สิบแก่นแท้ทฤษฎีวิญญาณยุทธ์... ท่านปรมาจารย์... ข้าว่าข้ารู้แล้วว่าเขาเป็นใคร!"
ตอนแรก เพราะอวี้เสี่ยวกังไม่ได้แนะนำชื่อตัวเอง เพียงแค่ให้ถังซานเรียกว่า "ท่านปรมาจารย์"
ดังนั้น หนิงหลงหลงจึงยังนึกไม่ออกว่าอวี้เสี่ยวกังเป็นใคร
แต่พอได้ยินคำว่า 'สิบแก่นแท้ทฤษฎีวิญญาณยุทธ์' ดวงตาคู่สวยของหนิงหลงหลงก็เป็นประกายขึ้นมาทันที นางเข้าใจทุกอย่างในพริบตา เดาตัวตนของอวี้เสี่ยวกังได้ และตบมือฉาด
"เขาเป็นใครเหรอ?"
ข้างๆ กัน เอ้าซือข่าถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
รอยยิ้มหยิ่งยโสปรากฏบนใบหน้าอันงดงามและสูงศักดิ์ของหนิงหลงหลงขณะที่นางพูด
"ท่านปรมาจารย์ผู้นี้ชื่ออวี้เสี่ยวกัง เขาเป็นลูกชายคนเล็กของอวี้หยวนเจิ้น พรหมยุทธ์อัสนีบาตแห่งสำนักราชามังกรฟ้าอัสนีบาต"
"อย่างไรก็ตาม เขาปลุกวิญญาณยุทธ์มังกรฟ้าอัสนีบาตไม่สำเร็จ กลับปลุกได้วิญญาณยุทธ์กลายพันธุ์ของมังกรฟ้าอัสนีบาต และพลังวิญญาณแต่กำเนิดของเขามีแค่ครึ่งระดับ"
"ในตอนนั้น ในแวดวงวิญญาณจารย์ของสำนักราชามังกรฟ้าอัสนีบาตและเมืองหลวงจักรวรรดิเทียนโต้ว เขาถูกมองว่าเป็นตัวตลกเลยทีเดียว"
"ต่อมาดูเหมือนเขาจะออกจากสำนักราชามังกรฟ้าอัสนีบาตและเข้าร่วมกับสำนักวิญญาณยุทธ์ ที่นั่นเขาเสนอทฤษฎีอย่างสิบแก่นแท้ทฤษฎีวิญญาณยุทธ์และทฤษฎีขีดจำกัดการดูดซับวงแหวนวิญญาณ"
"ที่บ้านข้ามีหนังสือทั้งสองเล่มนี้ ข้าเคยอ่านมาก่อน"
"แต่ว่า..."
แววตาดูแคลนฉายวาบในดวงตาคู่สวยของหนิงหลงหลงขณะที่นางกล่าว
"ตามคำบอกเล่าของท่านพ่อ ทฤษฎีวิญญาณยุทธ์ทั้งสองนี้ ถ้าไม่เป็นเรื่องสามัญสำนึกและคำคมปลอบใจ ก็เป็นข้อมูลตายตัวที่ถูกยัดเยียดเข้ากรอบ มันใช้ได้แค่อ้างอิงและเชื่อถือไม่ได้เด็ดขาด มิฉะนั้นจะพาคนไปตายเปล่า มันไร้ประโยชน์สิ้นดี!"
"ในโลกแห่งทฤษฎีวิญญาณจารย์ เขาเคยถูกเรียกว่า ปรมาจารย์ตัวตลก!"
"ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้ว มิน่าล่ะเขาถึงบอกว่าลืมชื่อตัวเองไปแล้ว และให้ถังซานเรียกเขาว่าท่านปรมาจารย์!"
"เขาคงอยากให้คนอื่นเรียกว่า 'ท่านปรมาจารย์' มากขนาดไหนกันนะ!"
หนิงหลงหลงมองทะลุปรุโปร่งและบ่นอย่างตรงไปตรงมา
"พักเรื่องอื่นไว้ก่อน ข้อแรกของสิบแก่นแท้ทฤษฎีวิญญาณยุทธ์ของเขา : 'พลังวิญญาณแต่กำเนิดแปรผันตรงกับคุณภาพของวิญญาณยุทธ์' ก็เป็นเรื่องสามัญสำนึกจริงๆ..."
ไต้มู่ไป๋คิดตามและรู้สึกพูดไม่ออกเช่นกัน
อีกด้านหนึ่ง ที่สำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ และที่ตีนเขาซึ่งเป็นที่ตั้งของธาราสองขั้วหยินหยาง
"นี่มันไม่ถูกต้อง!"
เมื่อพวกเขาเห็นในวิดีโอเปรียบเทียบว่าอวี้เสี่ยวกังระบุว่าเป็นไปไม่ได้ที่วิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามจะมีพลังวิญญาณเกินหนึ่งระดับ
และเพราะถังซานมีพลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิด
ดังนั้นตามทฤษฎีข้อแรกของสิบแก่นแท้ทฤษฎีวิญญาณยุทธ์ของเขา : พลังวิญญาณแต่กำเนิดแปรผันตรงกับคุณภาพของวิญญาณยุทธ์ ถังซานต้องมีวิญญาณยุทธ์คู่ โดยมีวิญญาณยุทธ์ที่สองที่ทรงพลัง
การอนุมานนี้ดูสมเหตุสมผลมาก
แต่หนิงเฟิงจื้อและตู่กูโป๋อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว รู้สึกพูดไม่ออกบอกไม่ถูก
เพราะวิญญาณยุทธ์หอแก้วเจ็ดสมบัติและวิญญาณยุทธ์งูปี้หลินต่างก็เป็นวิญญาณยุทธ์ที่มีข้อบกพร่อง
ในบรรดานั้น วิญญาณยุทธ์หอแก้วเจ็ดสมบัติสามารถฝึกฝนได้ถึงระดับเจ็ดสิบเก้าเท่านั้นและไม่สามารถทะลวงผ่านสู่ระดับวิญญาณพรหมยุทธ์ได้
ส่วนวิญญาณยุทธ์งูปี้หลิน มีโรคทางพันธุกรรมจากพิษปี้หลิน
ดังนั้น ทั้งหนิงเฟิงจื้อและตู่กูโป๋ต่างก็ได้ศึกษทฤษฎีวิญญาณยุทธ์มาอย่างกว้างขวาง
พวกเขารู้ชัดเจนว่าในการจะเกิดวิญญาณยุทธ์คู่ คุณภาพของวิญญาณยุทธ์ทั้งสองต้องใกล้เคียงกัน!
แม้อวี้เสี่ยวกังจะอนุมานได้ถูกต้องว่าถังซานมีวิญญาณยุทธ์คู่และพลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิด
ผลลัพธ์ถูกต้อง!
แต่กระบวนการผิดมหันต์!
หญ้าเงินครามของถังซานผู้นี้ไม่ใช่หญ้าเงินครามธรรมดาเลย!
ไม่อย่างนั้น มันคงเป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นคู่แฝดกับค้อนเฮ่าเทียน
ยิ่งไปกว่านั้น พลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิดของถังซานไม่ได้มาจากการฝึกฝนวิชาเสวียนเทียนนั่นหรอกหรือ?
"ท่านปรมาจารย์จอมปลอมสิ้นดี อวี้เสี่ยวกังผู้นี้ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าวิญญาณยุทธ์คู่ต้องมีวิญญาณยุทธ์สองอย่างที่มีคุณภาพใกล้เคียงกัน"
"เพราะพลังวิญญาณแต่กำเนิดแปรผันตรงกับคุณภาพวิญญาณยุทธ์ และหญ้าเงินครามมีพลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิดไม่ได้ ถังซานเลยต้องมีวิญญาณยุทธ์คู่?"
"นี่มันตาบอดคลำช้างชัดๆ!"
ที่ตีนเขาธาราสองขั้วหยินหยาง
ตู่กูโป๋แค่นหัวเราะ เต็มไปด้วยความดูแคลน
"ถังซานผู้นี้ฉลาดเป็นกรด พลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิดของเขาได้มาจากการฝึกฝนวิชาเสวียนเทียนนั่น"
"ข้าเกรงว่าอวี้เสี่ยวกังผู้นี้คงหลอกเขาไม่ได้หรอก!"
"ก็ไม่แน่เสมอไปนะครับ!"
ถังชวนยิ้มและกล่าว
ถ้าคนปกติอยู่ในตำแหน่งของถังซาน พวกเขาคงไม่ถูกอวี้เสี่ยวกังหลอกแน่
แต่น่าเสียดายที่ถังซานผู้นี้ไม่ใช่คนปกติเลย!
บนท้องฟ้าของโลกดำและโลกขาว
วิดีโอเปรียบเทียบยังคงเล่นต่อไป
【หลังจากได้ยินพื้นฐานการตัดสินของอวี้เสี่ยวกัง ถังซานถามว่าวิญญาณยุทธ์กลายพันธุ์คืออะไร】
【หลังจากอวี้เสี่ยวกังอธิบายคำจำกัดความของวิญญาณยุทธ์กลายพันธุ์จบ】
【ถังซานพยักหน้า ทันใดนั้นก็ก้าวถอยหลังไปก้าวใหญ่ แล้วคุกเข่าลงกับพื้นต่อหน้าอวี้เสี่ยวกังทันที โขกศีรษะคำนับสามครั้งอย่างนอบน้อมและตะโกนเสียงดัง】
【"ได้โปรดรับข้าเป็นศิษย์ด้วยเถิด!"】
เมื่อเห็นฉากนี้ ไม่ว่าจะในโลกดำหรือโลกขาว
ตั้งแต่คนอย่างเชียนเต้าหลิว หนิงเฟิงจื้อ และตู่กูโป๋ที่มีความรู้ด้านทฤษฎีวิญญาณยุทธ์ ไปจนถึงคนธรรมดาที่ค่อนข้างฉลาด ทุกคนต่างตกตะลึงจนตาค้างในทันที
ชั่วขณะหนึ่ง ราวกับมีม้าหมื่นตัววิ่งพล่านในใจ พวกเขาแทบจะทนดูไม่ได้
ไม่นะ!
ถังซานผู้นี้บ้าไปแล้วหรือเปล่า!
อย่างน้อยที่สุด
เจ้าไม่รู้ตัวเองหรือไงว่าพลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิดของเจ้ามาจากไหน?
เจ้าเชื่อทุกอย่างที่อวี้เสี่ยวกังพูดเลยเหรอ!
【"เจ้าทำอะไรน่ะ?"】
【เมื่อเผชิญกับการคุกเข่าโขกศีรษะขอเป็นศิษย์กะทันหันของถังซาน อวี้เสี่ยวกังก็ตกตะลึงเช่นกัน】
【ในเวลานี้ ถังซานพูดย้ำอีกครั้งอย่างนอบน้อมว่าเขาต้องการเป็นศิษย์】
【สิ่งนี้ทำให้อวี้เสี่ยวกังตื่นเต้นและดีใจจนเนื้อเต้นทันที เขารีบดึงถังซานขึ้นมา】
【"เจ้าเด็กโง่! ไม่จำเป็นต้องโขกศีรษะเพื่อเป็นศิษย์หรอก นั่นเป็นธรรมเนียมสำหรับกษัตริย์และพ่อแม่ สำหรับการเป็นศิษย์ แค่โค้งคำนับก็พอแล้ว"】
【อย่างไรก็ตาม ถังซานกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง : "ไม่ได้ครับ! เป็นอาจารย์หนึ่งวันก็เหมือนเป็นพ่อตลอดชีวิต! ท่านสมควรแก่การคุกเข่าของข้า!"】
【สิ่งนี้ทำให้อวี้เสี่ยวกังซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง】
โลกดำ โรงเรียนสื่อไล่เค่อ
เมื่อเห็นในวิดีโอเปรียบเทียบว่าถังซานคุกเข่าโขกศีรษะขอเป็นศิษย์อย่างนอบน้อม และถึงขั้นพูดคำว่า 'เป็นอาจารย์หนึ่งวันก็เหมือนเป็นพ่อตลอดชีวิต!'
หัวใจของอวี้เสี่ยวกังเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนและการถอนหายใจ
ชั่วขณะหนึ่ง เขาก็ปล่อยวางเรื่องที่ถังซานเคยคิดจะฆ่าเขาถึงสองครั้งก่อนหน้านี้
โชคดีแค่ไหนที่มีศิษย์ที่เคารพอาจารย์และมรรคาเช่นนี้!
เรื่องเล็กน้อยบางอย่างก็ไม่ต้องไปใส่ใจมากนักหรอก!
"ท่านอาจารย์ โชคดีที่เสี่ยวซานรับท่านเป็นอาจารย์"
"ไม่อย่างนั้น เขาจะเป็นเทพสมุทรและเทพอาซูร่าในอนาคตได้ยังไง!"
เพราะวิดีโอบนม่านสวรรค์เปรียบเทียบได้เปิดเผยความจริงที่ว่าเขาเกือบฆ่าอาจารย์อวี้เสี่ยวกังด้วยเกาทัณฑ์ไร้เสียงถึงสองครั้ง ถังซานเองก็รู้สึกอับอายเล็กน้อย
เขารีบหันกลับมาและประจบประแจงอวี้เสี่ยวกังอย่างนอบน้อม
"ข้าเองก็โชคดีที่ได้พบเจ้า เสี่ยวซาน ถึงได้นำความรู้ทฤษฎีวิญญาณระดับสูงสุดของข้ามาใช้ประโยชน์ได้!"
"พวกเรา ศิษย์และอาจารย์ ต่างดึงสิ่งที่ดีที่สุดของกันและกันออกมา!"
แม้ในใจจะภูมิใจและลำพองใจมาก แต่อวี้เสี่ยวกังก็ยังแสร้งทำเป็นสงบนิ่งและโบกมือด้วยท่าทีถ่อมตน
ด้านข้าง เมื่อเห็นถังซานและอวี้เสี่ยวกังผลัดกันยกยอ หนิงหลงหลง ไต้มู่ไป๋ และจูจู๋ชิง ต่างเงียบกริบ พูดไม่ออกบอกไม่ถูกต่อหน้าสวรรค์
เดี๋ยวนะ ถังซาน... ท่านปรมาจารย์อนุมานว่าเจ้ามีวิญญาณยุทธ์คู่ที่มีพลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิด และผลลัพธ์ก็ถูก แต่กระบวนการดูเหมือนจะผิดมหันต์เลยนะ!
พลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิดของเจ้าไม่ได้มาจากการฝึกฝนวิชาเสวียนเทียนหรอกหรือ?
ตั้งแต่แรก พื้นฐานการอนุมานของเขามันก็ผิดแล้ว
เจ้าไปเชื่อเขาได้ยังไงกัน?