ตอนที่ 10 : ทฤษฎีสมคบคิดก็มีมูลความจริง; วัยเด็กอันน่าสังเวชของถังซาน

ตอนที่ 10 : ทฤษฎีสมคบคิดก็มีมูลความจริง; วัยเด็กอันน่าสังเวชของถังซาน

โลกขาว เมืองหลวงจักรวรรดิเทียนโต้ว

เมื่อเห็นม่านสวรรค์เปรียบเทียบฉายภาพถังเฮ่าแห่งโลกดำคุกเข่าต่อหน้าหลุมศพถังเจิ้น ร้องไห้คร่ำครวญและสำนึกผิดต่อการกระทำของตน

คิ้วของถังชวนขมวดมุ่น นึกย้อนไปถึงทฤษฎีสมคบคิดจากโลกอินเทอร์เน็ตในชาติที่แล้ว

ในชาติที่แล้ว แม้เขาจะเป็นเด็กกำพร้า แต่ในฐานะวัยรุ่นยุคใหม่ เขาก็เคยอ่านนิยายและดูอนิเมะ

และเขาก็เคยดูโต้วหลัวต้าลู่ ไม่ว่าจะเป็นฉบับนิยายหรืออนิเมะ

ถังชวนดูมาหมดแล้ว

หนึ่งในหัวข้อที่มีการถกเถียงกันมากที่สุดเกี่ยวกับโต้วหลัวต้าลู่บนโลกออนไลน์ คือเรื่องการสังเวยของแม่เขา อาอิ๋น

เพราะไม่ว่าแม่เขา อาอิ๋น จะถูกถังเฮ่าพาตัวกลับไปที่สำนักเฮ่าเทียนหรือไม่...

หรือหลังจากที่พวกเขาหนีไปซ่อนตัว ทุกอย่างก็ดูเหมือนจะเรียบร้อยดีอยู่หลายปี

ทว่า ด้วยความบังเอิญอย่างเหลือเชื่อ พอถึงช่วงที่นางตั้งครรภ์และใกล้จะคลอด นางกลับถูกสำนักวิญญาณยุทธ์ค้นพบ

จากนั้น เชียนสวินจี๋ก็นำกำลังบุกมาถึงหน้าประตู

นี่มันบังเอิญเกินไปแล้ว!

ดังนั้น ทฤษฎีสมคบคิดจึงถือกำเนิดขึ้นบนโลกออนไลน์

นั่นคือ การสังเวยของอาอิ๋น แท้จริงแล้วถูกจัดฉากโดยเจตนาของถังเฮ่า โดยมีเป้าหมายคือวงแหวนวิญญาณแสนปีและกระดูกวิญญาณของอาอิ๋น!

ทฤษฎีสมคบคิดนี้ยังคงมีพื้นที่ให้พูดถึงอยู่พอสมควรบนอินเทอร์เน็ตในชาติที่แล้ว

แต่ในตอนนั้น ถังชวนไม่ได้เห็นด้วยกับมัน

แม้เขาจะเป็นเด็กกำพร้า

แต่ถังชวนเติบโตมาอย่างแข็งแรงในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าด้วยความช่วยเหลือจากรัฐและสังคม

ดังนั้น ถังชวนในตอนนั้นจึงเชื่อในด้านสว่างของจิตใจมนุษย์มากกว่า

แต่ตอนนี้ ถังชวนลองคิดทบทวนดูอย่างละเอียด

ในชาติที่แล้ว ผู้โพสต์ที่เสนอทฤษฎีสมคบคิดนี้ได้ยกหลักฐานสองชิ้น

หนึ่งคือ ถังเฮ่ารู้สถานะของแม่เขาอย่างชัดเจนและสามารถใช้เส้นทางลับพาเธอกลับไปที่สำนักเฮ่าเทียนได้

ภายใต้สถานการณ์เช่นนั้น แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะถูกคนของสำนักวิญญาณยุทธ์ค้นพบ

เพราะถ้าสำนักวิญญาณยุทธ์คอยจับตาดูถังเฮ่าอย่างลับๆ มาตลอด พวกเขาควรจะค้นพบตัวตนที่แท้จริงของแม่เขาตั้งนานแล้ว

และถ้าพวกเขาไม่ได้จับตาดู...

เช่นนั้น ถ้าถังเฮ่าพาแม่เขาใช้เส้นทางลับกลับไปที่สำนักเฮ่าเทียน สำนักวิญญาณยุทธ์ก็ไม่ควรหาพวกเขาทั้งสองเจอ

สองคือ ถังเฮ่าประสบความสำเร็จในการพาแม่เขาหนีไปซ่อนตัวอย่างชัดเจน

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาซ่อนตัวมาได้หลายปีโดยไม่ถูกค้นพบ

แล้วทำไมพอแม่เขาตั้งครรภ์และใกล้จะคลอด ถึงถูกสำนักวิญญาณยุทธ์ค้นพบได้?

แถมเชียนสวินจี๋ยังนำกำลังบุกมาถึงหน้าประตู

บ้างก็ว่าเพราะแม่เขาไม่สามารถปกปิดกลิ่นอายขณะตั้งครรภ์ได้

แต่ถ้าถังเฮ่าสามารถซ่อนแม่เขาได้สำเร็จมาตั้งหลายปี...

พวกเขาต้องซ่อนตัวอยู่ในป่า ในที่ที่แทบไม่มีใครไปถึง

ในกรณีเช่นนี้ แม้กลิ่นอายจะรั่วไหลออกมา ก็ไม่น่าเป็นไปได้ที่คนของสำนักวิญญาณยุทธ์จะค้นพบเธอ

หลักฐานสองชิ้นนี้...

ตอนนี้ถังชวนตระหนักแล้วว่ามันสมเหตุสมผลอย่างยิ่งและสามารถอธิบายปัญหาหลายอย่างได้

เมื่อรวมกับภาพถังเฮ่าแห่งโลกดำที่ร้องไห้คร่ำครวญและสำนึกผิดเสียงดังลั่นบนม่านสวรรค์เปรียบเทียบ...

ความจริงก็กระจ่างแจ้งแล้ว!

สิ่งนี้ทำให้ถังชวนโกรธจัดในทันที และเขากำหมัดแน่น

บ้าเอ๊ย! ไอ้ถังเฮ่าชาติชั่ว!

ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะเป็นเดรัจฉานขนาดนี้!

ที่แท้การสังเวยของท่านแม่ก็เป็นแผนการของเจ้าทั้งหมด!

ข้าก็นึกสงสัยอยู่ว่าทำไม ทั้งๆ ที่ท่านแม่ยังไม่ตาย...

ทำไมเจ้าถึงเอาแต่กินเหล้าทั้งวันและเมินเฉยต่อข้าอย่างสิ้นเชิง

ตอนนี้ดูเหมือนจะชัดเจนแล้วว่าเป็นเพราะเจ้ารู้สึกว่าเจ้าทำให้พ่อเจ้า ถังเจิ้น ต้องตรอมใจตายและสร้างความเดือดร้อนให้สำนักเฮ่าเทียน ด้วยความเจ็บปวดและรู้สึกผิดในใจ เจ้าจึงดื่มเหล้าทั้งวันเพื่อทำให้ตัวเองชาชิน!

ในป่าหญ้าเงินคราม

มองดูม่านสวรรค์เปรียบเทียบ ที่ซึ่งถังเฮ่าแห่งโลกดำคุกเข่าต่อหน้าหลุมศพถังเจิ้น ร้องไห้คร่ำครวญและสำนึกผิดเสียงดังลั่น...

หัวใจของอาอิ๋นก็สั่นสะท้าน รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

แต่ในใจลึกๆ อาอิ๋นยังคงไม่อยากจะเชื่อความจริงที่นางเริ่มสังหรณ์ใจ

"ไม่! เป็นไปไม่ได้! ข้าต้องคิดมากไปแน่ๆ!"

"พี่เฮ่ารักข้าขนาดนั้น ตอนที่สังฆราชสำนักวิญญาณยุทธ์ เชียนสวินจี๋ บอกให้เขาส่งตัวข้าให้ เขาบอกว่าถ้าสำนักวิญญาณยุทธ์ต้องการวงแหวนวิญญาณและกระดูกวิญญาณของข้า ก็ต้องข้ามศพเขาไปก่อน"

"เขาจะทำร้ายข้าได้ยังไง!"

อาอิ๋นส่ายหัวอย่างแรงในใจ ใบหน้าซีดเผือดขณะพยายามบังคับตัวเองให้เชื่อ...

ในขณะเดียวกัน ในโลกดำ

เนื่องจากนางค้นพบว่าลูกชายแท้ๆ ของนางตายไปแล้ว

ลูกชายคนปัจจุบันคือวิญญาณของถังซานที่เข้ายึดร่างลูกชายเดิม

สิ่งนี้ทำให้อาอิ๋นเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและความบ้าคลั่ง จนไม่ได้สังเกตว่าบนม่านสวรรค์เปรียบเทียบ คำพูดร้องไห้คร่ำครวญและสำนึกผิดของถังเฮ่านั้นดูทะแม่งๆ

แต่ภายนอกห้องหินมืดที่อาอิ๋นอยู่

เมื่อพบว่าม่านสวรรค์ดันมาฉายภาพตอนที่เขากลับไปสำนักเฮ่าเทียนเมื่อหลายปีก่อน คุกเข่าหน้าหลุมศพพ่อ ร้องไห้ และสำนึกผิดเสียงดัง

ถังเฮ่านั่งอยู่บนพื้นหญ้าใต้ต้าน้ำตก กำหมัดแน่นทันที บนใบหน้าซูบตอบและเสื่อมโทรม สีหน้าของเขาดูย่ำแย่สุดขีด หัวใจเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความโกรธ

ไอ้ม่านสวรรค์บัดซบ รีบๆ ข้ามฉากนี้ไปซะที!

เจ้ากำลังเปรียบเทียบเสี่ยวซานกับไอ้ถังชวนนั่นไม่ใช่รึ?

ทำไมถึงเอาข้ามาประจานแบบนี้!

【หลังจากคุกเข่าร้องไห้คร่ำครวญและสำนึกผิดเสียงดังหน้าหลุมศพถังเจิ้น】

【ถังเฮ่าที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความสิ้นหวังจนแทบขาดใจ ลุกขึ้นยืนอย่างหมดอาลัยตายอยาก อุ้มทารกถังซาน บินขึ้นสู่อากาศ และจากสำนักเฮ่าเทียนที่กลายเป็นซากปรักหักพังไป】

【หลังจากออกจากที่นั่น ถังเฮ่าเดินทางรอนแรมมาจนถึงชายแดนของมณฑลฟาสนั่วในจักรวรรดิเทียนโต้ว】

【ท้ายที่สุด เขาเลือกหมู่บ้านที่ชื่อว่าหมู่บ้านวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ใช้ชื่อปลอมเป็นช่างตีเหล็กนามว่าถังเฮ่า และลงหลักปักฐานใช้ชีวิตอย่างสันโดษกับถังซาน】

เมื่อเห็นเช่นนี้ ในหมู่บ้านวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของทั้งโลกดำและโลกขาว

หัวหน้าหมู่บ้าน ปู่แจ็ค อดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้าง ตกใจจนแทบพูดไม่ออก

"ไอ้ขี้เมาถังเฮ่านั่น... จริงๆ แล้วเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์งั้นเรอะ?!"

"แถมยังเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์จากสำนักเฮ่าเทียน หนึ่งในสามสำนักบนในตำนาน? นี่มัน..."

"งั้นเสี่ยวซาน / เสี่ยวชวน ที่กลายเป็นเทพสมุทรและเทพอาซูร่า / เทพแห่งชีวิตและเทพแห่งการทำลายล้าง ก็คือเสี่ยวซาน / เสี่ยวชวน ที่ข้ารู้จักสินะ?"

เมื่อคิดได้ดังนี้ ปู่แจ็คทั้งสองก็ตื่นเต้นอย่างเหลือเชื่อ

พวกเขาทั้งสองคิดพร้อมกันว่าหมู่บ้านวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาคงจะได้เปลี่ยนชื่อเป็นหมู่บ้านวิญญาณเทพเจ้าในอนาคตแน่ๆ!

อย่างไรก็ตาม ถ้าถังชวนอยู่ที่นี่ เขาคงจะพูดกับปู่แจ็คแห่งโลกขาวว่า:

"ปู่แจ็คครับ ปู่คิดเล็กเกินไปแล้ว! วิสัยทัศน์ของปู่แคบไปหน่อยนะ!"

"ข้า ถังชวน ไม่ใช่ถังซานคนนั้น ในอนาคต หมู่บ้านวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเราต้องยิ่งใหญ่กว่าแค่เปลี่ยนชื่อแน่นอน!"

【หลังจากถังเฮ่าลงหลักปักฐานในหมู่บ้านวิญญาณศักดิ์สิทธิ์กับถังซาน】

【แม้ถังซานจะยังเป็นทารก แต่ถังเฮ่าก็เมินเฉยเขาอย่างสิ้นเชิง เอาแต่ดื่มเหล้าเมามายทั้งวัน นานๆ ทีพอนึกขึ้นได้ถึงจะป้อนข้าวต้มหรือแป้งเปียกให้ถังซานบ้าง แล้วก็โยนทิ้งไว้ข้างๆ】

【โชคดีที่ถังซานไม่ใช่ทารกธรรมดา เขาสามารถฝึกฝนวิชาเสวียนเทียนและกลั่นพลังปราณฟ้าดินมาบำรุงร่างกายได้ เขาจึงไม่ถึงกับอดตาย】

【และหลังจากเขาอายุได้ขวบกว่า พอถังซานเริ่มทำอาหารกินเองได้】

【ถังเฮ่าก็เลิกทำอาหารไปเลย เอาแต่ดื่มเหล้าทั้งวัน พอเมาก็ล้มตัวลงนอนหลับเป็นตาย พอตื่นมาก็เรียกร้องหาของกินจากถังซาน】

【เพราะถังเฮ่าไม่สนใจอะไรเลย แม้แต่การผ่าฟืนและตักน้ำก็ยังต้องให้ถังซาน เด็กตัวเล็กๆ เป็นคนทำ】

【โชคดีที่หัวหน้าหมู่บ้าน ปู่แจ็ค เป็นคนแก่ที่ซื่อตรงและใจดี เมื่อเห็นสภาพเช่นนี้ เขาก็โกรธมากและดุด่าถังเฮ่าอย่างรุนแรง หลังจากนั้น เขาก็ช่วยถังซานเรื่องน้ำและฟืน และมักจะเอาข้าวสารมาช่วยจุนเจือ】

【ชีวิตของครอบครัวถังซานจึงพอจะประคับประคองไปได้】