ตอนที่ 7 : ทัณฑ์สวรรค์ อวี้เสี่ยวกังรับเคราะห์!

ตอนที่ 7 : ทัณฑ์สวรรค์ อวี้เสี่ยวกังรับเคราะห์!

หลังจากถังชวนเลือกที่จะไม่ประกาศรางวัลของเขา...

บรรทัดข้อความปรากฏขึ้นอีกครั้งบนม่านสวรรค์สีทองที่ปกคลุมท้องฟ้าเหนือทั้งโลกดำและโลกขาว

พร้อมกันนั้น เสียงอันทรงพลังแต่เย็นชาของม่านสวรรค์ยังคงดังก้องในจิตใจของทุกคนและสัตว์วิญญาณที่มีสติปัญญาทั้งในโลกดำและโลกขาว

【เนื่องจากถังชวนแห่งโลกขาวเลือกที่จะไม่ประกาศรางวัล】

【ลำดับต่อไป ช่วงการลงโทษจะเริ่มขึ้นทันที!】

โลกดำ โรงเรียนสื่อไล่เค่อ

หลังจากพ่ายแพ้อย่างราบคาบให้กับถังชวนในการโหวต

ถังซานไม่สามารถยอมรับความจริงได้เลย ดวงตาแดงก่ำ กำหมัดแน่น และหายใจหอบเหมือนวัวกระทิง

เมื่อพบว่าถังชวนเลือกที่จะไม่ประกาศรางวัล

ถังซานคำรามลอดไรฟันทันที

"เจ้าถังชวนนี่ไม่กล้าแม้แต่จะประกาศรางวัล!"

"มันชัดเจนว่าเป็นคนเห็นแก่ตัว ขี้ขลาด จอมปลอม และอ่อนแอ มันมีสิทธิ์อะไรมาแข็งแกร่งกว่าข้า!"

"คนพวกนั้นที่เลือกโหวตให้มันแทนข้าต้องตาบอดแน่ๆ!"

"ถ้าข้าชนะ"

"ข้าจะประกาศรางวัลอย่างเปิดเผยและตรงไปตรงมา!"

"ใช่แล้ว! ถังชวนนี่ก็แค่คนชั่วที่ทำตัวลับๆ ล่อๆ!"

"เสี่ยวซาน อย่าลดตัวลงไปเกลือกกลั้วกับระดับของมันเลย!"

"ข้าเชื่อในตัวเจ้า เสี่ยวซาน เจ้าต้องแข็งแกร่งกว่าถังชวนนั่นแน่นอน!"

...ข้างๆ เขา เมื่อได้ยินคำพูดที่เต็มไปด้วยความโกรธและความเคียดแค้นของถังซาน ไต้มู่ไป๋ หม่าหงจวิ้น และหนิงหลงหลง ก็รีบเข้ามาปลอบใจและแสดงการสนับสนุนถังซานตามปกติ

แน่นอนว่ามันเป็นเพียงคำพูดเท่านั้น

ลึกๆ แล้ว ไต้มู่ไป๋ หนิงหลงหลง และหม่าหงจวิ้นไม่ใช่คนโง่

พอได้แล้ว!

คราวนี้เจ้ากล้าพูดว่าจะประกาศรางวัลแน่นอนก็เพราะเจ้าไม่ได้รางวัลไงล่ะ

ถ้าเจ้าได้รับรางวัลจริงๆ ใครจะรู้ว่าเจ้าจะเลือกประกาศจริงหรือเปล่า!

เกี่ยวกับสิ่งที่ตัวเองไม่มี

ใครๆ ก็สามารถพูดจาโอ้อวดเสียงดังฟังชัดเกี่ยวกับ 'ถ้าหาก' ได้ทั้งนั้น!

แต่เมื่อเป็นเรื่องของสิ่งที่ตัวเองมีจริงๆ มีความเป็นไปได้สูงที่พวกเขาจะเลี่ยงไม่พูดถึง

ยังไงซะ... ของพวกนั้นมันมีอยู่จริงนี่นา!

...บนม่านสวรรค์สีทองที่พาดผ่านโลกดำและโลกขาว หลังจากประกาศเริ่มช่วงการลงโทษ

ภาพเริ่มปรากฏขึ้นบนม่านสีทอง

ไม่นาน ร่างของชายวัยกลางคนก็ปรากฏขึ้น สวมชุดคลุมวิชาการสีดำ รูปร่างผอมบาง ผมทรงลานบิน มีตอหนวดเคราบนใบหน้า สีหน้าแข็งทื่อ และบุคลิกที่ดูเหนื่อยล้าและผ่านโลกมามาก

ที่มุมซ้ายบน มีข้อความระบุว่า : โลกดำ · อวี้เสี่ยวกัง

"อะไรนะ?!"

ในโลกดำ

เมื่อเห็นตัวเองปรากฏในช่วงการลงโทษ สีหน้าของอวี้เสี่ยวกังเปลี่ยนไปอย่างมาก และเขากำหมัดแน่น

แม้เขาจะยอมรับความเป็นไปได้ที่จะต้องเผชิญกับการลงโทษระหว่างการโหวตแล้ว

แต่เมื่อมันเกิดขึ้นจริงและเขาถูกแสดงบนม่านสวรรค์โดยตรง

หัวใจของอวี้เสี่ยวกังก็เริ่มเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความตื่นตระหนก

ม่านสวรรค์จัดช่วงการลงโทษไว้โดยเฉพาะ การลงโทษจะรุนแรงมากไหมนะ?

เขาคิดว่าการลงโทษอย่างมากก็แค่ปรับเงินหรืออะไรทำนองนั้น

ยังไงเขาก็ไม่มีเงินอยู่แล้ว

ดังนั้นเขาจึงรู้สึกปลอดภัยและไม่กลัว

แต่ตอนนี้ ดูเหมือนจะมีบางอย่างผิดปกติ!

"ท่านอาจารย์!!"

ไม่คาดคิดว่าอาจารย์ของเขาจะเข้าสู่ช่วงการลงโทษ ถังซานมองอวี้เสี่ยวกังด้วยความไม่อยากจะเชื่อ สงสัยว่าอวี้เสี่ยวกังโหวตอย่างไรถึงเกิดผลลัพธ์เช่นนี้

ข้างๆ พวกเขา ไต้มู่ไป๋ หนิงหลงหลง และหม่าหงจวิ้นมองอวี้เสี่ยวกังด้วยสายตาแปลกๆ

ปรมาจารย์อวี้เสี่ยวกังคนนี้จะโง่ขนาดนั้นจริงๆ เหรอ?

ตอนที่พวกเราบอกว่าจะโหวตให้ถังซาน พวกเราก็แค่พูดไปงั้นเอง

ท่านฝืนใจตัวเองแล้วโหวตให้ถังซานจริงๆ เหรอเนี่ย?

ชั่วขณะหนึ่ง หนิงหลงหลงแทบจะกลั้นขำไม่อยู่และเกือบจะหลุดหัวเราะออกมา

ปรมาจารย์ทฤษฎีวิญญาณอวี้เสี่ยวกัง?

ฉายานี้ดูจะไม่สมศักดิ์ศรีเอาซะเลย!

ไม่นาน เสียงเย็นชาของม่านสวรรค์ก็เริ่มประกาศเหตุผล

【ม่านสวรรค์นี้ได้เตือนหลายครั้งแล้วว่าเมื่อทำการโหวต ต้องทำตามหัวใจและห้ามโหวตขัดต่อความรู้สึกที่แท้จริง】

【โลกดำ · อวี้เสี่ยวกัง ฝืนใจตัวเองระหว่างการโหวตและลงคะแนนให้ โลกดำ · เทพอาซูร่าและเทพสมุทร ถังซาน ; ม่านสวรรค์นี้ขอมอบบทลงโทษ!】

【บทลงโทษ : ริบต้นกำเนิดวิญญาณยุทธ์มังกรทองศักดิ์สิทธิ์ภายในวิญญาณยุทธ์ หลัวซานเผ้า ของเขา!】

ในชั่วพริบตาถัดมา ลำแสงสีดำสนิทเจิดจรัสพุ่งลงมาจากม่านสวรรค์สีทองในโลกดำ ครอบคลุมอวี้เสี่ยวกังที่สนามฝึกโรงเรียนสื่อไล่เค่อในทันที

หลังจากถูกครอบคลุมด้วยเสาแสงสีดำ

อวี้เสี่ยวกังรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวราวกับร่างกายจะฉีกขาดออกจากกันทันที เขาอดไม่ได้ที่จะกรีดร้องอย่างโหยหวนและทรุดลงกับพื้น

เบื้องหลังเขา

วิญญาณยุทธ์รูปร่างประหลาดคล้ายลูกหมู อ้วนกลมเป็นพิเศษ ตัวสีม่วง ท้องและหน้าสีขาว ขาสั้นป้อมพร้อมกรงเล็บเล็กๆ และหูคู่หนึ่งเหมือนพัดใบตาลปรากฏขึ้นในทันที

ท่ามกลางเสียง "หลัว หลัว!" ที่ตื่นตระหนก มันถูกดูดขึ้นไปบนท้องฟ้า

จากนั้น ลำแสงสีทองนับไม่ถ้วนก็ถูกดึงออกมาจากตัวมันอย่างต่อเนื่อง ท่ามกลางเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดของหลัวซานเผ้า ลูกแก้วแสงสีทองลักษณะคล้ายของเหลวก็ก่อตัวขึ้นในอากาศ

"เสี่ยวกัง!!"

เมื่อเห็นฉากนี้ในโลกดำ

ปีปีตง หลิวเอ้อร์หลง ฟู่หลันเต๋อ อวี้หยวนเจิ้น และคนอื่นๆ อดไม่ได้ที่จะกระวนกระวายและเป็นห่วง ร้องออกมาด้วยความตกใจ

แต่พวกเขาก็ทำได้เพียงมองดูอย่างหมดหนทางขณะที่อวี้เสี่ยวกังทนทุกข์ทรมานในการถ่ายทอดสด ล้มลงกับพื้น คร่ำครวญและกรีดร้องอย่างโหยหวน

เสียง "หลัว หลัว!" ของหลัวซานเผ้าในอากาศค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเสียงเหมือนหมูถูกเชือด และรูปร่างของมันก็เปลี่ยนจากรูปร่างหลัวซานเผ้าที่ค่อนข้างเป็นเอกลักษณ์ กลายเป็นวิญญาณยุทธ์สัตว์อสูรหมูสีชมพู

ในขณะนี้ ในที่สุดอวี้เสี่ยวกังก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป สลบไปและล้มลงกับพื้น

ส่วนลูกแก้วแสงสีทองลักษณะคล้ายของเหลวนั้น ตามเสาแสงสีดำไปและถูกดึงเข้าไปในม่านสวรรค์สีทองทันที หายลับไปจากสายตา

"เสี่ยวกัง!"

"ท่านอาจารย์!"

"ท่านปรมาจารย์!"

...หลังจากเสาแสงสีดำหายไป

ฟู่หลันเต๋อ ถังซาน เสียวอู่ และคนอื่นๆ รีบวิ่งเข้าไปพยุงอวี้เสี่ยวกังขึ้นมา

เซ่าซินรีบวิ่งเข้ามา เรียกวิญญาณยุทธ์ขนมถั่วของเขาออกมา ร่ายคาถาวิญญาณ และเปิดใช้ทักษะวิญญาณที่มีผลในการรักษา สร้างขนมถั่วรักษาออกมาป้อนให้อวี้เสี่ยวกัง

ในเวลานี้ แม้อวี้เสี่ยวกังจะหมดสติ แต่จิตใจของเขาก็เต็มไปด้วยความเคียดแค้นและความรู้สึกไม่ได้รับความยุติธรรม

ทำไม!

ชัดเจนว่าเสี่ยวซาน เสียวอู่ ไต้มู่ไป๋ และคนอื่นๆ ก็โหวตให้เสี่ยวซานเหมือนกัน

ทำไมข้าถึงเป็นคนเดียวที่ถูกลงโทษ!

อีกด้านหนึ่ง

โลกขาว ป่าหญ้าเงินคราม

หลังจากม่านสวรรค์ลงโทษอวี้เสี่ยวกังแห่งโลกดำด้วยการริบต้นกำเนิดมังกรทองศักดิ์สิทธิ์จากภายในวิญญาณยุทธ์หลัวซานเผ้าของเขา

ในชั่วขณะถัดมา เสียงอันทรงพลังและเย็นชาก็ดังขึ้นอีกครั้งในหัวของถังชวน

"เนื่องจากนี่เป็นการเปรียบเทียบโต้วหลัวคู่ขนานครั้งแรก"

"ในฐานะผู้ชนะ ท่านได้กระตุ้นรางวัลพิเศษ"

"ท่านต้องการรับต้นกำเนิดวิญญาณยุทธ์มังกรทองศักดิ์สิทธิ์จากวิญญาณยุทธ์หลัวซานเผ้าของอวี้เสี่ยวกังแห่งโลกดำหรือไม่?"

"ต้นกำเนิดวิญญาณยุทธ์นี้สามารถหลอมรวมเข้ากับวิญญาณยุทธ์เพื่อเพิ่มคุณภาพของมันได้"

"หรือจะเก็บแยกไว้ต่างหากและทำให้สมบูรณ์ผ่านโอกาสต่างๆ เช่น สมุนไพรอมตะ การสังเวยจากสัตว์วิญญาณอายุแสนปี เนตั้นอสรพิษสิบเศียรสุริยัน หรือมุกอสูรปีศาจทมิฬ เพื่อเปลี่ยนให้เป็นวิญญาณยุทธ์ที่สมบูรณ์ก็ได้"