ตอนที่ 2 : อดีตของเทพสมุทรและเทพอาซูร่า ถังซาน คำสารภาพของเด็กกำพร้าแห่งสำนักถัง

ตอนที่ 2 : อดีตของเทพสมุทรและเทพอาซูร่า ถังซาน คำสารภาพของเด็กกำพร้าแห่งสำนักถัง

โลกดำ

ม่านสวรรค์อันกว้างใหญ่ไพศาลที่ดูเหมือนจะบดบังดวงอาทิตย์ ปกคลุมท้องฟ้า ทว่ากลับไม่ส่งผลกระทบต่อความเจิดจ้าของแสงอาทิตย์เลยแม้แต่น้อย

ราวกับว่ามีหน้าจอแสงปรากฏขึ้น พาดผ่านฟากฟ้า

หลังจากได้รับข้อมูลเกี่ยวกับโลกคู่ขนาน...

ทุกสรรพสิ่ง ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือเผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณ ต่างก็เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เดิมที เกี่ยวกับการปรากฏตัวของม่านสวรรค์...

บางคนและสัตว์วิญญาณคิดว่ามันอาจเป็นปาฏิหาริย์หรือทักษะวิญญาณประเภทภาพลวงตาจากราชทินนามพรหมยุทธ์ผู้ทรงพลังสักคน

แต่หลังจากรู้เรื่องโลกคู่ขนาน...

พวกเขาค้นพบว่าทั้งตระกูล สำนัก หมู่บ้าน หรือแม้แต่เมืองทั้งเมือง ต่างก็ได้รับข้อมูลเดียวกัน

ยิ่งไปกว่านั้น ม่านสวรรค์ยังประกาศว่าหลังจากตัวละครที่ถูกเลือกจากทั้งสองโลกผ่านการประเมินเปรียบเทียบแล้ว จะมีการแจกของรางวัล

สิ่งนี้ทำให้ผู้คนและสัตว์วิญญาณนับไม่ถ้วนตกตะลึงจนสุดขั้วหัวใจ เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

ตอนนี้พวกเขามั่นใจได้แล้วว่านี่ไม่ใช่ทักษะวิญญาณประเภทภาพลวงตาของราชทินนามพรหมยุทธ์คนไหนอย่างแน่นอน

และมันเกินกว่าที่จะเรียกว่าปาฏิหาริย์ได้

เพราะแม้แต่ทวยเทพในตำนานก็ไม่มีพลังอำนาจมหาศาลขนาดที่จะข้ามโลกได้!

หากทุกอย่างเป็นเรื่องจริง...

เช่นนั้นม่านสวรรค์นี้ก็น่าจะเป็นตัวตนที่ยิ่งใหญ่เหนือกว่าโลกและทวยเทพเสียอีก!

...ในป่าซิงโต่ว ณ ก้นบึ้งของทะเลสาบแห่งชีวิต

มิติแดนลับ

กู่เยว่เน่าที่กำลังหลับลึกเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บ จู่ๆ ก็สะดุ้งตื่นขึ้นเพราะม่านสวรรค์

แม้ม่านสวรรค์จะพาดผ่านท้องฟ้า...

แต่ไม่ว่าจะอยู่ลึกลงไปใต้ดินหรือภายในมิติแดนลับที่เป็นอิสระจากทวีปโต้วหลัว แม้แต่ผู้ที่หลับลึกจนมองไม่เห็นท้องฟ้า...

ม่านสวรรค์ก็จะฉายภาพตัวเองต่อหน้าต่อตาของสิ่งมีชีวิตทุกชนิด หรือเข้าไปในความฝันและจิตใจของพวกเขา

เมื่อเห็นเช่นนี้ ตี้เทียน สงจวิน และเหล่าสัตว์ร้ายอื่นๆ ต่างก็เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ หัวใจสั่นสะท้าน

"ม่านสวรรค์นี่เป็นตัวตนแบบไหนกันแน่? มันสามารถฉายภาพตรงหน้าเราได้โดยที่เราไม่รู้ตัวหรือไม่สามารถป้องกันได้เลย"

"ถ้ามันต้องการฆ่าพวกเรา มันจะไม่ทำได้อย่างง่ายดายเลยหรือ?"

ดังนั้น ตี้เทียน สงจวิน และเหล่าสัตว์ร้ายอื่นๆ จึงแทบไม่มีข้อสงสัยในข้อมูลจากม่านสวรรค์เลย

ส่วนกู่เยว่เน่า หลังจากสะดุ้งตื่น นางก็ปลดปล่อยสัมผัสเทพของนางเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับม่านสวรรค์ แต่กลับพบว่านางไม่สามารถสัมผัสมันได้เลย

นางสัมผัสได้เพียงความกว้างใหญ่และความยิ่งใหญ่อันไร้ขอบเขต!

ความกว้างใหญ่และความยิ่งใหญ่นั้นทำให้กู่เยว่เน่ารู้สึกเหมือนมดที่มองขึ้นไปบนดวงดาว ความรู้สึกหวาดกลัวและสั่นสะท้านงอกงามขึ้นจากส่วนลึกของจิตวิญญาณ

"ม่านสวรรค์นี้ช่างหยั่งไม่ถึงจริงๆ เบื้องหลังมันน่าจะเป็นตัวตนที่ยิ่งใหญ่ในระดับเดียวกับเทพผู้สร้างในตำนานผู้สร้างแดนเทพ!"

กู่เยว่เน่าอดไม่ได้ที่จะพึมพำกับตัวเอง หัวใจเต็มไปด้วยความตกตะลึงและประหลาดใจ

หลังจากรู้เรื่องโลกคู่ขนาน กู่เยว่เน่าก็อดไม่ได้ที่จะคิดอย่างมีความหวัง

"จะมีโลกคู่ขนานที่เสด็จพ่อเอาชนะราชันย์เทพพวกนั้นในแดนเทพและคว้าชัยชนะมาได้หรือไม่นะ?"

ในโรงเรียนสื่อไล่เค่อ

เทพสมุทรและเทพอาซูร่า ถังซาน?!

เมื่อรู้ว่าลูกศิษย์ของเขา ถังซาน จะกลายเป็นเทพในอนาคตและเป็นทั้งเทพอาซูร่าและเทพสมุทรเสียด้วย

อวี้เสี่ยวกังตื่นเต้นจนพูดไม่ออก เขายืดหลังตรงทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและความมั่นใจ เขาหันไปหาถังซานและพูดด้วยน้ำเสียงที่แสร้งทำเป็นสงบ:

"เสี่ยวซาน เจ้าเห็นไหม? ตราบใดที่เจ้าทำตามแผนการฝึกฝนที่ข้าวางไว้ให้และฝึกฝนอย่างหนัก"

"ในอนาคต แม้แต่การเป็นเทพก็อยู่แค่เอื้อม!"

"เสี่ยวกัง ยินดีด้วย!"

ข้างๆ เขา ฟู่หลันเต๋อก็รู้สึกถึงเกียรติยศที่สะท้อนมาอย่างมหาศาล เขาขยับแว่นตาผลึกแก้วสีดำบนดั้งจมูกและหัวเราะอย่างเต็มที่ด้วยความภาคภูมิใจ กล่าวแสดงความยินดี

คนอื่นๆ ก็ทำตามเช่นกัน

"เสี่ยวซาน ขอบคุณท่านอาจารย์สำหรับการชี้แนะและการดูแลขอรับ!"

เมื่อรู้ว่าเขาจะกลายเป็นเทพในตำนานจริงๆ ในอนาคต ถังซานก็ตื่นเต้นมากเช่นกัน เขาโค้งคำนับอวี้เสี่ยวกังอย่างลึกซึ้งด้วยความเคารพและขอบคุณอย่างที่สุด

อีกด้านหนึ่ง ถังเฮ่าก็เห็นบนม่านสวรรค์ว่าตัวละครที่ถูกเลือกมาเปรียบเทียบคือลูกชายของเขา ถังซาน พร้อมกับฉายาเทพสมุทรและเทพอาซูร่า เขาก็รู้สึกตื่นเต้นและประหลาดใจอย่างเหลือเชื่อเช่นกัน

เมื่อรู้ว่าลูกชายของเขาจะกลายเป็นเทพในอนาคตและในทั้งสองโลก

ถังเฮ่าอดไม่ได้ที่จะคิดอย่างตื่นเต้น:

ถ้าอย่างนั้นหนี้เลือดระหว่างครอบครัวของพวกเขาและสำนักเฮ่าเทียนกับสำนักวิญญาณยุทธ์ จะต้องได้รับการชำระสะสางโดยลูกชายทั้งสองคนเป็นแน่!

ในขณะนี้ หลังจากประกาศตัวละครที่ถูกเลือก...

ม่านสวรรค์ก็เริ่มเล่นในที่สุด

ฉากอันยิ่งใหญ่เริ่มเล่นบนม่านสวรรค์

【กำลังเล่น: โลกดำ : เทพสมุทรและเทพอาซูร่า ถังซาน :】

【ท่ามกลางป่าเขาอันกว้างใหญ่ไพศาล สิ่งก่อสร้างที่แตกต่างจากบนทวีปโต้วหลัวอย่างสิ้นเชิงตั้งเรียงรายเป็นระเบียบเรียบร้อย ชายหญิงในชุดเครื่องแบบสีเทาขาวเดินไปมา หรือฝึกขว้างอาวุธประหลาดที่คล้ายลูกดอกในสนามยิงปืน】

【ไม่ไกลออกไป ร่างหนึ่งที่มีผมยาวสีดำ สวมเสื้อผ้าที่เรียบง่ายกว่าอย่างเห็นได้ชัด ยืนเงียบๆ อยู่ด้านข้าง แววตาฉายแววอิจฉาและริษยาวูบหนึ่ง】

ในโลกดำ

เมื่อเห็นภาพเหล่านี้ สีหน้าของถังซานก็แข็งค้าง ดวงตาของเขามืดมนลงทันที และเขากำหมัดแน่น หัวใจเต็มไปด้วยความโกรธแค้น

ม่านสวรรค์นี่บังอาจนัก!

กล้าดีอย่างไรมาเล่นประสบการณ์ในชาติที่แล้วของข้า เปิดโปงข้า ถังซาน และทำให้ข้าต้องทนทุกข์ทรมานจากความอยุติธรรมในโลกนี้ด้วย!

แม้ว่าข้าจะไม่รู้ที่มาของเจ้า...

แต่เจ้าก็รนหาที่ตายแล้ว!

ดวงตาของถังซานแดงก่ำ หายใจหอบหนักเหมือนวัวกระทิง ขณะที่เขาจ้องมองม่านสวรรค์บนท้องฟ้าด้วยความโกรธเกรี้ยวจนกัดฟันกรอด

ข้างๆ เขา คนอื่นๆ ยังคงสับสน

"เกิดอะไรขึ้น? มันควรจะเล่นประสบการณ์ของเสี่ยวซานไม่ใช่เหรอ?"

"แต่ที่นี่ดูไม่เหมือนทวีปโต้วหลัวของเราเลย หรือว่าจะเป็นดินแดนโพ้นทะเล?"

"แต่เรื่องนี้เกี่ยวกับเสี่ยวซานยังไงล่ะ?"

อวี้เสี่ยวกังขมวดคิ้ว ยังคงคิดไม่ออก พึมพำด้วยความสับสน

บนท้องฟ้า วิดีโอเปรียบเทียบบนม่านสวรรค์ยังคงเล่นต่อไป

【หลังจากยืนดูฝูงชนฝึกฝนอยู่อย่างเงียบๆ สักพัก เด็กหนุ่มในชุดเรียบง่ายก็หันหลังกลับและเดินกลับไปที่ห้องของเขา เขาหยิบแผนที่เส้นทางออกมาและเริ่มวาดเขียนลงไป】

【ในขณะเดียวกัน เสียงในใจของเด็กหนุ่มที่เต็มไปด้วยความคับแค้นและความโกรธก็ดังขึ้น: "สำนักถังช่างไม่ยุติธรรม แม้ว่าข้า ถังซาน จะเป็นเด็กกำพร้าที่พวกท่านรับมาเลี้ยงดู..."】

【"ทำไมข้าถึงเป็นได้แค่ศิษย์ฝ่ายนอก และไม่สามารถเรียนรู้วิชาลับสูงสุดของสำนักถังได้ ในขณะที่ศิษย์ฝ่ายในเหล่านั้นทำได้? พวกเขาส่วนใหญ่มีความสามารถไม่เท่าข้าด้วยซ้ำ!"】

【"ในเมื่อพวกท่านไม่ยุติธรรม เช่นนั้นข้า ถังซาน จะไปเอามันมาเอง!"】

"ถังซาน?"

"เขาคือเสี่ยวซานงั้นเหรอ?!"

ในโลกดำ

เมื่อได้ยินคำสารภาพของถังซานบนม่านสวรรค์ เสียวอู่ อวี้เสี่ยวกัง ฟู่หลันเต๋อ และคนอื่นๆ ต่างก็ตะลึงงัน ไม่อยากจะเชื่อ

ต้องมีอะไรผิดพลาดกับม่านสวรรค์นี้แน่ๆ!

เสี่ยวซานไม่ได้หน้าตาแบบนั้นเลยสักนิด!

ทว่า เมื่อเห็นเช่นนี้ ใบหน้าของถังเฮ่าก็เคร่งขรึมลง หัวใจของเขาดิ่งวูบ และอดไม่ได้ที่จะกำหมัดแน่น

ต่างจากฟู่หลันเต๋อ อวี้เสี่ยวกัง และเสียวอู่ เขาพอจะเดาความจริงบางอย่างได้

ในฐานะราชทินนามพรหมยุทธ์ ถังเฮ่าอยู่กับถังซานมาตั้งแต่เด็ก

ถังซานคิดว่าถังเฮ่าเป็นคนธรรมดาและมักจะพึมพำกับตัวเองในที่ที่เขาคิดว่าปลอดภัย โดยพูดถึงคำศัพท์อย่าง วิชาเสวียนเทียน สำนักถัง และวิชาลับสูงสุดสำนักถัง

เพราะถังซานไม่ได้เป็นเหมือนเด็กปกติทั่วไปตั้งแต่ยังเล็ก และยังฝึกฝนทักษะวิญญาณที่สร้างขึ้นเองบางอย่างด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น ในตอนที่พวกเขาถูกเชียนสวินจี๋และยอดฝีมือสำนักวิญญาณยุทธ์จำนวนมากไล่ล่า...

ถังเฮ่าสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเด็กในอ้อมแขนของภรรยาเขา อาอิ๋น ร้องไห้เสียงดังในตอนแรก แต่จู่ๆ ก็เงียบไปก่อนที่จะกลับมาหายใจได้อีกครั้งในที่สุด

แม้ว่าจะไม่มีแนวคิดเรื่องการกลับชาติมาเกิดในทวีปโต้วหลัว...

แต่ก็มีตำนานเกี่ยวกับเรื่องการสิงสู่ร่าง

ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ!