ตอนที่ 21 : ท่านเจ้าหอคอยรุ่นแรกผู้ยิ่งใหญ่ ความหงุดหงิดของสัมผัสเทพถังซาน

ตอนที่ 21 : ท่านเจ้าหอคอยรุ่นแรกผู้ยิ่งใหญ่ ความหงุดหงิดของสัมผัสเทพถังซาน

ภายในร้านขายภูตวิญญาณ ผู้ปลุกวิญญาณที่เคาน์เตอร์ด้านหน้าลุกขึ้นยืน สายตามองไปที่ถังอู่หลินและพ่อของเขา "สวัสดีครับ ต้องการซื้อภูตวิญญาณแบบไหนครับ?"

ถังจือหรานรีบตอบ "สวัสดีครับ ผมมาซื้อภูตวิญญาณให้ลูกชายครับ วิญญาณยุทธ์ของเขาถึงระดับสิบแล้ว"

"ระดับสิบ ต้องการวงแหวนวิญญาณวงแรก... กรุณารอสักครู่นะครับ"

ผู้ปลุกวิญญาณแตะสองสามครั้งบนหน้าจอเครื่องมือวิญญาณในมือ แล้วยื่นให้ถังจือหรานดู พร้อมกับพูดว่า:

"หน้าจอนี้แสดงรายการภูตวิญญาณระดับสีขาวและสีเหลืองทั้งหมดที่มีจำหน่ายในปัจจุบัน ซึ่งเหมาะสำหรับวิญญาณจารย์ระดับสิบในการดูดซับ เชิญดูก่อนครับ"

เมื่อได้ยินดังนั้น ถังอู่หลินก็รีบเขย่งเท้าด้วยความอยากรู้อยากเห็น และมองดูรายชื่อภูตวิญญาณระดับต่ำบนหน้าจอพร้อมกับพ่อของเขา ถังจือหราน

เนื่องจากถังจือหรานเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านวิทยาศาสตร์เพื่อชีวิต เขาจึงมีความรู้เรื่องสัตว์วิญญาณเป็นอย่างดี

ด้วยเหตุนี้ ยิ่งถังจือหรานดูก็ยิ่งประหลาดใจ หลังจากดูไปสักพัก เขาก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า:

"นี่... ภูตวิญญาณหลายตนที่ระบุไว้ที่นี่หายากมากเลยนะ อนุญาตให้ขายจริงๆ เหรอครับ?"

เมื่อได้ยินคำถามของถังจือหราน ผู้ปลุกวิญญาณก็ตอบกลับด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสับสน:

"เอ่อ ทำไมจะไม่อนุญาตให้ขายล่ะครับ?"

ถังจือหรานจึงรีบอธิบาย "ขอโทษครับ ผมไม่ใช่วิญญาณจารย์เลยไม่ค่อยเข้าใจ... ผมนึกว่าภูตวิญญาณที่ทรงพลังกว่านี้ไม่อนุญาตให้ขายให้สามัญชนเสียอีก"

เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้ปลุกวิญญาณก็หัวเราะออกมาทันที:

"อย่างนี้นี่เอง? ดูเหมือนคุณจะมีความเข้าใจผิดอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับหอคอยบรรลุเทพของเรานะครับ... แต่เนื่องจากคุณไม่ใช่วิญญาณจารย์ การที่คุณจะไม่รู้ก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้"

"ขอโทษด้วยครับ ขอโทษจริงๆ..." ถังจือหรานเกาหัวอย่างกระดากอายเล็กน้อย

เมื่อเห็นว่าถังจือหรานยังคงมีสีหน้างุนงง ผู้ปลุกวิญญาณจึงตัดสินใจอธิบายให้เขาฟังอย่างละเอียด:

"หอคอยบรรลุเทพของเรามีกฎระเบียบภายในครับ วิธีการได้รับภูตวิญญาณทุกระดับจะต้องโปร่งใสต่อสาธารณชนทั่วทั้งสังคม ห้ามมิให้สร้างความไม่สมมาตรของข้อมูลหรือตั้งกำแพงกีดกันแอบแฝง ซึ่งจะทำให้วิญญาณจารย์ที่เกิดเป็นสามัญชนไม่เข้าใจช่องทางในการได้รับภูตวิญญาณชั้นยอดและเสียโอกาสโดยเด็ดขาด"

"แน่นอน ความหายากย่อมเป็นตัวกำหนดมูลค่า ยิ่งภูตวิญญาณดีเท่าไหร่ ก็ยิ่งต้องใช้เงินซื้อมากขึ้นเท่านั้น แต่การใช้เงินซื้อภูตวิญญาณเป็นเพียงช่องทางหนึ่งในการได้มาเท่านั้น"

"หากวิญญาณจารย์ที่เกิดเป็นสามัญชนบางคนมีพรสวรรค์ในการบำเพ็ญเพียรค่อนข้างดี พวกเขาสามารถรับความช่วยเหลือทางการเงินที่สอดคล้องกัน หรือแม้กระทั่งได้รับภูตวิญญาณโดยตรง โดยพิจารณาจากศักยภาพในการบำเพ็ญเพียรที่ตรวจสอบโดยหอคอยบรรลุเทพครับ"

เมื่อได้ยินดังนั้น ถังจือหรานก็รู้สึกประหลาดใจมากและอ้าปากค้างเล็กน้อย: "นี่ฟังดูเหมือน... เงินกู้ยืมเพื่อการศึกษาเลยนะครับ?"

"ถูกต้องครับ แน่นอนว่าพวกเขาจำเป็นต้องใช้คืนหลังจากโตขึ้น"

"อย่างไรก็ตาม 'เงินกู้ภูตวิญญาณ' ประเภทนี้ที่พิจารณาจากศักยภาพในการบำเพ็ญเพียรจะไม่มีดอกเบี้ย และระยะเวลาการชำระคืนก็ยาวนานมาก ซึ่งเพียงพออย่างยิ่งที่วิญญาณจารย์ที่มีศักยภาพสอดคล้องกันจะสามารถชำระคืนได้ในอนาคต"

"คุณต้องรู้นะครับว่า นี่คือกฎเหล็กที่ตั้งขึ้นโดยท่านเจ้าหอคอยรุ่นแรกเองเลย!"

"เช่นเดียวกับสิบมาตราแรกของรัฐธรรมนูญสมาพันธ์ ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนแปลงได้แม้แต่เจ้าหอคอยบรรลุเทพคนปัจจุบันหรือประธานรัฐสภาสมาพันธ์ก็ตาม"

หลังจากฟังคำอธิบายอย่างละเอียดของผู้ปลุกวิญญาณ ถังอู่หลินตัวน้อยก็เบิกตากว้าง นึกถึงนับครั้งไม่ถ้วนที่พ่อแม่ของเขาเคยเล่าเรื่องพรหมยุทธ์น้ำแข็งวิญญาณ ฮั่วอวี่ฮ่าว ในตำนาน ซึ่งมีชื่อเสียงไปทั่วทวีปเมื่อหมื่นปีก่อนให้ฟังระหว่างมื้ออาหาร

ตามคำบอกเล่าของพ่อแม่ เขาคือบุคคลในตำนานผู้ก่อตั้งหอคอยบรรลุเทพ ผลักดันการพัฒนาเทคโนโลยีเครื่องมือวิญญาณอย่างพลิกโฉมหน้า สร้างระบบสมาพันธ์สุริยันจันทรา เป็นบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่ผู้คนบนโลกใบนี้ล้วนเคารพและซาบซึ้งในบุญคุณ

อย่างไรก็ตาม ในเวลานั้นถังอู่หลินซึ่งยังเด็กและอ่อนต่อโลก ยังไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าความยิ่งใหญ่ของบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่พ่อแม่พูดถึงนั้นอยู่ที่ 'ตรงไหน' กันแน่

วีรกรรมอันรุ่งโรจน์นับไม่ถ้วนของฮั่วอวี่ฮ่าวเมื่อหมื่นปีก่อน ให้ความรู้สึกแก่ถังอู่หลินเพียงแค่ "ฟังดูน่าทึ่งนะ แต่ดูเหมือนจะไกลตัวเด็กอย่างข้าไปหน่อย"

จนกระทั่งตอนนี้ ในวินาทีนี้ จากปากของผู้ปลุกวิญญาณคนนี้ ถังอู่หลินวัยเยาว์จึงเริ่มเข้าใจอย่างช้าๆ ว่าความยิ่งใหญ่ของท่านเจ้าหอคอยรุ่นแรกแห่งหอคอยบรรลุเทพผู้นี้อยู่ที่ใดกันแน่

"อย่างนี้นี่เอง..." ถังจือหรานพยักหน้ารัวๆ ด้วยความตระหนักรู้ "แล้วช่องทางพิเศษที่ผมเคยได้ยินคนอื่นพูดถึง ที่คนมีฐานะหรือมีเงินสามารถใช้เพื่อซื้อภูตวิญญาณล่ะครับ คืออะไร?"

"นั่นก็เป็นแค่ช่องทางพิเศษเพื่ออำนวยความสะดวกให้คนเหล่านั้นมาซื้อและผสานภูตวิญญาณที่หอคอยบรรลุเทพ และเพื่อให้คำแนะนำส่วนบุคคลเกี่ยวกับภูตวิญญาณที่เหมาะสมที่สุดสำหรับพวกเขาครับ พูดง่ายๆ ก็คือบริการระดับพรีเมียมนั่นแหละ"

เมื่อพูดเช่นนี้ ผู้ปลุกวิญญาณก็ยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้ "ก็แหม ในยุคนี้ ไม่ใช่ว่าทุกอย่างจะเท่าเทียมกันสำหรับทุกคนอย่างสมบูรณ์หรอกนะครับ"

"เอาล่ะ รีบเลือกภูตวิญญาณที่คุณต้องการซื้อเถอะครับ มีคนอื่นรอคิวอยู่ข้างหลังอีกนะ"

"อ้อ ครับๆ... อู่หลิน ลูกก็มาดูด้วยสิ บอกพ่อว่าอยากได้ภูตวิญญาณตัวไหน พ่อพอจะซื้อพวกนี้ได้เกือบหมดเลยนะ"

"พ่อดีที่สุดเลย!"

ถังอู่หลินและถังจือหรานรีบปัดหน้าจอเครื่องมือวิญญาณ เลือกด้วยกัน

หลังจากนั้นไม่นาน พวกเขาก็ใช้เงินเจ็ดแสนเหรียญสมาพันธ์เพื่อซื้อภูตวิญญาณระดับสีเหลือง "งูวิญญาณเขียวร้อยปี" ซึ่งเหมาะกับวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามของถังอู่หลิน

จากนั้น สองพ่อลูกก็ถูกผู้ปลุกวิญญาณอีกคนพาไปที่ห้องผสานภูตวิญญาณ ซึ่งถังอู่หลินได้เข้าพิธีผสานกับภูตวิญญาณงูวิญญาณเขียวร้อยปีตนนี้

หลังจากเสร็จสิ้นทั้งหมดนี้ ถังจือหรานก็จากไปพร้อมกับถังอู่หลินซึ่งผสานกับภูตวิญญาณสำเร็จแล้ว

ระหว่างทางเดินไปที่ประตูใหญ่ของหอคอยบรรลุเทพ ถังอู่หลินกำลังสื่อสารและสร้างสายสัมพันธ์กับภูตวิญญาณตัวใหม่ของเขาอย่างมีความสุข

ถังจือหรานจูงมือลูกชาย เงยหน้ามองขึ้นไปบนโดมของโถงใหญ่ จ้องมองภาพวาดฝาผนังที่บันทึกวีรกรรมของเจ้าหอคอยรุ่นแรก และพึมพำด้วยอารมณ์ที่ลึกซึ้ง:

"พรหมยุทธ์น้ำแข็งวิญญาณ ฮั่วอวี่ฮ่าว... เป็นบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่น่าเหลือเชื่อจริงๆ"

เมื่อได้ยินชื่อนี้ ถังอู่หลินก็หยุดเล่นกับภูตวิญญาณงูน้อยตัวใหม่ของเขาเช่นกัน เขาหันหน้าไปมองถังจือหราน แล้วพยักหน้าหงึกๆ:

"ใช่ครับพ่อ!"

ในเวลาเดียวกัน ลึกลงไปในวิญญาณยุทธ์ของถังอู่หลิน กลุ่มจิตสำนึกต่างด้าวสีทองสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะกลับมาสงบลงอย่างรวดเร็ว

กระตุ้นการตรวจจับคำสำคัญ

จิตสำนึกนี้ก็คือเศษเสี้ยวสัมผัสเทพที่ถังซานทิ้งไว้ในตัวถังอู่หลิน ก่อนที่จะถูกกระแสปั่นป่วนของมิติและเวลาในแดนเทพพัดพาไป

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากสัมผัสเทพนี้มีความทรงจำเกี่ยวกับราชามังกรทองเท่านั้น มันจึงไม่รู้ตัวว่าคือถังซาน

ถึงกระนั้น ทุกครั้งที่ได้ยินชื่อ "ฮั่วอวี่ฮ่าว" และสัมผัสได้ถึงความเลื่อมใสในใจของถังอู่หลินที่มีต่อบุคคลผู้นี้ ผู้ที่เรียกตัวเองว่า "เฒ่าถัง" ก็จะรู้สึกหงุดหงิดอย่างหาเหตุผลไม่ได้เสมอ

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่เฒ่าถังยืมหูของถังอู่หลินเพื่อรับรู้เรื่องราวเกี่ยวกับฮั่วอวี่ฮ่าวมาพอสมควร เขาก็ค่อยๆ ชินและกดทับอารมณ์ที่อธิบายไม่ได้นี้ไว้

เขารู้สึกว่า จากคำบอกเล่าของผู้คนในโลกนี้ ฮั่วอวี่ฮ่าวผู้นี้ดูเหมือนจะเป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่และน่าทึ่งจริงๆ

ดังนั้น เฒ่าถังจึงไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมเขาถึงรู้สึกหงุดหงิดฮั่วอวี่ฮ่าวนัก

บางครั้ง เขาก็ถึงกับมีความคิดแบบนี้ผุดขึ้นมาในใจอย่างไม่มีเหตุผล:

"จะปล่อยให้ถังอู่หลินชอบฮั่วอวี่ฮ่าวไม่ได้เด็ดขาด... คนที่เขาต้องชื่นชมและเลื่อมใสจะต้องเป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของทวีปตูหลัวเทพสมุทรถังซานเท่านั้น!"

เฒ่าถังเองก็พยายามอย่างเต็มที่ที่จะกดความคิดที่สกปรกและยุ่งเหยิงเหล่านี้เอาไว้

เพราะถึงอย่างไร การจะชอบและชื่นชมใครก็ควรเป็นอิสระของเด็กเอง