ตอนที่ 5 : เมืองตงไห่, หอคอยบรรลุเทพ

ตอนที่ 5 : เมืองตงไห่, หอคอยบรรลุเทพ

ดวงตาของฮั่วอวี่ฮ่าวเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มแห่งความตื้นตันและโล่งใจปรากฏขึ้นที่มุมปาก

เมื่อเห็นว่าฮั่วอวี่ฮ่าวสิ้นสุดการบำเพ็ญเพียรแล้ว ราชันย์หิมะไททันก็ไม่อาจเก็บความตื่นเต้นไว้ได้อีกต่อไป

ร่างมหึมาของมันกระโจนขึ้นและลงจอดเสียงดังสนั่นไม่ไกลจากด้านหน้าของฮั่วอวี่ฮ่าว

"ขอแสดงความยินดีด้วยขอรับนายท่าน... สำหรับการตื่นและการกลับมาของท่าน!"

ราชันย์หิมะไททันคุกเข่าต่อหน้าฮั่วอวี่ฮ่าว ใบหน้าอสูรที่ดุร้ายของมันเต็มไปด้วยความเลื่อมใสและความตื่นเต้นที่ไม่อาจควบคุม

"ลำบากเจ้าแล้วตลอดหมื่นกว่าปีที่ผ่านมา อาไท่"

ฮั่วอวี่ฮ่าวเงยหน้ามองผู้ใต้บังคับบัญชาที่ซื่อสัตย์ผู้นี้ ซึ่งปัจจุบันเป็นผู้ปกครองแดนเหนือสุดขั้ว รอยยิ้มที่ผ่อนคลายปรากฏขึ้นบนใบหน้า:

"ข้าจินตนาการว่าหากไม่มีการพิทักษ์ของเจ้าตลอดหนึ่งหมื่นปี นับจากวันที่ข้าเห็นแสงตะวันอีกครั้งจนถึงตอนนี้ ข้าคงไม่ได้อยู่อย่างสงบสุขเช่นนี้แน่"

เมื่อได้ยินคำชมจากฮั่วอวี่ฮ่าว ราชันย์หิมะไททันเพียงแค่ส่ายหัว

"นี่คือสิ่งที่ผู้ใต้บังคับบัญชาพึงกระทำ... ยิ่งไปกว่านั้น การพิทักษ์แกนกลางของแดนเหนือก็เป็นหน้าที่ของข้าอยู่แล้ว"

หลังจากพูดจบ ราชันย์หิมะไททันก็เหลือบมองไปที่ปากถ้ำด้านหลังฮั่วอวี่ฮ่าว แล้วถามด้วยความอยากรู้: "นายท่าน นายหญิงทั้งหลายยังคงจำศีลอยู่หรือขอรับ?"

"ถูกต้อง" ฮั่วอวี่ฮ่าวพยักหน้าเล็กน้อย "ข้าวางแผนที่จะรอจนกว่าพวกเราจะออกจากแดนเหนือและตั้งหลักในโลกมนุษย์ได้ก่อน ถึงจะปลุกพวกนาง จักรพรรดินีหิมะก็กำลังหลับใหลอยู่ในทะเลจิตวิญญาณของข้าเช่นกัน และคงต้องใช้เวลาอีกสักพักกว่าจะตื่น

เอาล่ะ กลับมาเรื่องหลัก... เจ้าคงไม่รู้เรื่องราวสถานการณ์ของทวีปในปัจจุบันมากนักใช่ไหม?"

"ขอรับนายท่าน สิ่งเดียวที่ข้ารู้คือมนุษย์ทำตัวเรียบร้อยมากตลอดหนึ่งหมื่นปีมานี้

นอกเหนือจากองค์กรและบริษัทของมนุษย์บางแห่งที่ได้รับอนุญาตจากหอคอยบรรลุเทพให้ทำเหมืองแร่ที่ชายขอบของแดนเหนือแล้ว พวกเขาก็ไม่ได้รุกล้ำดินแดนน้ำแข็งเข้ามาแม้แต่ตารางนิ้วเดียว"

หลังจากฟังรายงานของราชันย์หิมะไททัน ดวงตาของฮั่วอวี่ฮ่าวก็เป็นประกาย และเขาพึมพำอย่างครุ่นคิด:

"มองในแง่นี้ แม้จะผ่านไปหนึ่งหมื่นปี หอคอยบรรลุเทพก็ยังคงยึดมั่นในหลักการพื้นฐานที่สุด ประเทศของมนุษย์ในปัจจุบันก็ยังคงปฏิบัติต่อสัตว์วิญญาณอย่างซื่อตรงตามกฎของหอคอยบรรลุเทพ"

หากแม้แต่แดนเหนือที่มีสัตว์ร้ายแสนปีระดับสามแสนปีเฝ้าอยู่เพียงตนเดียวยังได้รับการปฏิบัติเช่นนี้ แล้วแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์วิญญาณอย่างป่าซิงโต่ว ซึ่งมีสัตว์ร้ายแสนปีปักหลักอยู่หลายตน จะยิ่งได้รับการปฏิบัติดีกว่านี้ขนาดไหน?

"นายท่าน ตอนนี้ท่านตื่นและกลับมาแล้ว หากมีสิ่งใดที่ท่านต้องการให้ข้ารับใช้ หรือแม้แต่ต้องการกำลังของแดนเหนือทั้งหมด ข้าจะไม่ลังเลเลยที่จะรับใช้!"

แม้ว่าระดับพลังยุทธ์ของเขาจะลดลงอย่างมาก แต่สัตว์ร้ายแสนปีระดับสามแสนปีผู้นี้ก็ยังคงอุทิศตนและภักดีต่อเขาอย่างที่สุด

"ดี" ฮั่วอวี่ฮ่าวยิ้มบางๆ "ก่อนอื่น พาข้าออกจากแดนเหนือ"

"ตามที่ท่านบัญชา นายท่าน"

...สมาพันธ์สุริยันจันทรา, เมืองตงไห่

"ตึกระฟ้า, การจราจรที่คับคั่ง... ช่างน่าคิดถึงจริงๆ"

ขณะเดินอยู่บนถนนของเมืองทันสมัยแห่งนี้ ซึ่งหลังจากการพัฒนามาหนึ่งหมื่นปี ก็มีสภาพคล้ายกับโลกในศตวรรษที่ 21 ฮั่วอวี่ฮ่าวรู้สึกเหมือนถูกแบ่งแยกด้วยยุคสมัย

ข้างกายฮั่วอวี่ฮ่าวมีราชันย์หิมะไททันที่แปลงร่างเป็นชายร่างกำยำยืนอยู่

เขาสูงกว่าสองเมตร ร่างกายท่อนบนเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแข็งแกร่งดั่งหินผา โครงสร้างร่างกายบึกบึนอย่างยิ่ง และใบหน้าดูดุร้ายน่ากลัวเป็นพิเศษ

ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างหลีกทางให้อย่างหวาดกลัว และผู้ที่สบตากับราชันย์หิมะไททันในร่างมนุษย์ต่างก็ตัวสั่นเทิ้ม

เมื่อเทียบกับราชันย์หิมะไททันที่สูงใหญ่ ฮั่วอวี่ฮ่าวดูตัวเล็กกว่ามาก

เพื่อความสะดวกในการเริ่มต้นบำเพ็ญเพียรใหม่ในโลกอีกหนึ่งหมื่นปีให้หลัง ฮั่วอวี่ฮ่าวได้ใช้เทคโนโลยีพันธุกรรมก่อนจำศีลเพื่อทำการย้อนวัยให้กับทุกคน รวมถึงรูปลักษณ์ภายนอกด้วย

เนื่องจากเทคโนโลยีพันธุกรรมที่ฮั่วอวี่ฮ่าววิจัยในขณะนั้นสามารถย้อนอายุกระดูกได้สูงสุดถึงยี่สิบปี แม้แต่ชายชราอย่างจิงหงเฉินก็ยังสามารถกลับมามีรูปลักษณ์ที่ดูหนุ่มแน่นได้

ดังนั้น รูปลักษณ์ปัจจุบันของฮั่วอวี่ฮ่าวจึงดูคล้ายกับตอนที่เขาอายุหกหรือเจ็ดขวบ เพียงแต่ดูขาวและหล่อเหลากว่าตอนนั้น

ฮั่วอวี่ฮ่าวเหลือบมองผู้คนที่เดินผ่านไปมาอย่างรวดเร็วพร้อมกับส่งเสียงร้องแปลกๆ ด้วยความตกใจในรูปลักษณ์ของราชันย์หิมะไททันอย่างจนใจ แล้วถามว่า:

"อาไท่ เจ้าจะไม่อยู่ที่แดนเหนือก็ได้ใช่ไหม?"

ราชันย์หิมะไททันส่ายหัว: "ไม่มีปัญหาขอรับ แดนเหนือปลอดภัยมาตลอดหนึ่งหมื่นปี การที่ข้าไม่อยู่เพียงชั่วครู่นี้ไม่มีนัยสำคัญอะไร ความปลอดภัยของท่านสำคัญกว่า"

"ก็ได้..."

การมีลูกน้องที่เป็นสัตว์ร้ายแสนปีระดับสามแสนปีคอยคุ้มกันย่อมเป็นเรื่องดีเยี่ยม แต่ร่างมนุษย์ของราชันย์หิมะไททันนั้นสะดุดตาเกินไป

ฮั่วอวี่ฮ่าวรู้สึกว่าเขาควรจะตัดสูทให้พอดีตัวกับอาไท่ เพื่อให้ดูเหมือนบอดี้การ์ดของเขา

"เท่ไม่เบา" เขาคิดในใจ "แต่น่าเสียดายที่ข้ายังซื้อไม่ได้ในตอนนี้ แหวนเก็บของมีแต่เหรียญทอง แต่ที่ใช้กันตอนนี้คือเหรียญสมาพันธ์..."

หลังจากเดินบนทางเท้าสักพัก ทั้งสองก็มาถึงหน้าหอคอยบรรลุเทพสาขาเมืองตงไห่

"ที่นี่ คือของนายท่าน..."

ทั้งสองหยุดที่หน้าประตูใหญ่ของหอคอยบรรลุเทพ เงยหน้ามองเจดีย์แปดเหลี่ยมสูงสิบแปดชั้นที่เสียดฟ้าทะลุเมฆ

"ใช่ นี่คือสิ่งที่องค์กรที่ข้าก่อตั้งเมื่อตอนนั้นเติบโตขึ้นมาเป็นในวันนี้" ฮั่วอวี่ฮ่าวพิจารณาอาคารที่เป็นแลนด์มาร์คของเมืองตงไห่อย่างพึงพอใจ "ภายนอกดูดี แต่ข้าสงสัยว่า 'ไส้ใน' วันนี้จะเป็นอย่างไร..."

หอคอยบรรลุเทพ บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งของเจ้ากลับมาแล้ว!

เมื่อก้าวเข้าสู่โถงทางเดินสีทองอร่ามที่ชั้นหนึ่งของหอคอยบรรลุเทพ ฮั่วอวี่ฮ่าวเห็นคุณหนูคุณชายแต่งตัวดีมากมายที่น่าจะมาซื้อภูตวิญญาณ แต่มีชาวบ้านธรรมดาๆ จำนวนมากกว่านั้นเสียอีก

ส่วนใหญ่เป็นครอบครัวที่พาลูกหลานที่เพิ่งอายุครบหกขวบมาปลุกวิญญาณยุทธ์ พนักงานที่มีอัธยาศัยดีและเอาใจใส่จำนวนมากกำลังคอยแนะนำพวกเขาไปยังห้องปลุกวิญญาณยุทธ์ภายในหอคอยบรรลุเทพอย่างอดทน

"อืม ดี"

การช่วยชาวบ้านปลุกวิญญาณยุทธ์ฟรีนั้นเป็นกฎที่ฮั่วอวี่ฮ่าวตั้งไว้สำหรับหอคอยบรรลุเทพเมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อน ซึ่งถูกบรรจุไว้ในกฎหมายของจักรวรรดิสุริยันจันทราในขณะนั้นด้วย

บนโดมของโถงชั้นหนึ่ง ฮั่วอวี่ฮ่าวเห็นภาพวาดฝาผนังสีสันสดใสงดงามชุดหนึ่ง

ภาพวาดเหล่านี้บันทึกวีรกรรมตำนานที่เขาเคยทำไว้เมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อน แม้ว่าจะเห็นเพียงแผ่นหลังที่เลือนรางของเขาในภาพวาดเท่านั้น

เป็นเวลาหนึ่งหมื่นปีแล้วที่โลกใบนี้รู้จักเพียงชื่ออันยิ่งใหญ่ของพรหมยุทธ์น้ำแข็งวิญญาณ ฮั่วอวี่ฮ่าว ผู้ซึ่งเคยสร้างความรุ่งโรจน์นับไม่ถ้วน แต่รูปลักษณ์ที่แท้จริงของบุคคลในตำนานผู้นี้กลับถูกซ่อนไว้อย่างมิดชิดในม่านหมอกแห่งประวัติศาสตร์ ไม่มีใครล่วงรู้

ในหนังสือประวัติศาสตร์เล่มใดก็ตามของสมาพันธ์สุริยันจันทราในปัจจุบัน แม้ว่าฮั่วอวี่ฮ่าวจะเป็น 'วีรบุรุษระดับรากฐาน' ผู้สร้างคุณูปการที่ลบไม่ออกมากมายให้กับจักรวรรดิสุริยันจันทราเมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อน แต่บันทึกรายละเอียดเกี่ยวกับข้อมูลส่วนตัวของเขากลับไม่มีอยู่เลย

แน่นอนว่านี่เป็นฝีมือของฮั่วอวี่ฮ่าวเอง

หนึ่งหมื่นปีก่อน ภายใต้การจัดการของเขา หอคอยบรรลุเทพและระดับสูงของจักรวรรดิสุริยันจันทราได้แอบทำลายบันทึกทั้งหมดในโลกที่เกี่ยวกับรูปลักษณ์และรายละเอียดความสามารถของเขา ตัดโอกาสที่จะถูกส่งต่อไปยังรุ่นหลัง

หนึ่งหมื่นปีผ่านไป แม้ว่าชื่อพรหมยุทธ์น้ำแข็งวิญญาณ ฮั่วอวี่ฮ่าว จะเคยดังก้องไปทั่วทวีป แต่เมื่อถูกชะล้างด้วยกระแสธารแห่งประวัติศาสตร์อันยาวนาน ความรับรู้ของสาธารณชนในปัจจุบันที่มีต่อเขาก็คือ:

"บุคคลระดับรากฐานของสมาพันธ์ วีรบุรุษผู้มีความดีความชอบและผลงานโดดเด่น ผู้เปลี่ยนยุคสมัยด้วยตัวคนเดียว แต่สุดท้ายก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงชื่อและตำนานที่เลือนรางในปัจจุบัน"

ส่วนเหตุผลที่เขายืนยันที่จะทิ้งชื่อ 'ฮั่วอวี่ฮ่าว' ไว้ในบันทึกทางประวัติศาสตร์ ให้ยืนยาวข้ามหมื่นปีและส่งต่อผ่านรุ่นสู่รุ่น... เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับวิธีการหายากในการได้รับตำแหน่งเทพในโลกใบนี้  'พลังศรัทธา'