- หน้าแรก
- พลังนั่นน่ะฉันขอนะ
- ตอนที่ 106 : หลัวเฉินถูกควักหัวใจ?
ตอนที่ 106 : หลัวเฉินถูกควักหัวใจ?
ตอนที่ 106 : หลัวเฉินถูกควักหัวใจ?
ตอนที่ 106 : หลัวเฉินถูกควักหัวใจ?
"คุณหลัว ขอบคุณที่ยื่นมือเข้าช่วยหลายต่อหลายครั้ง สมาคมและประเทศชาติจะไม่ลืมคุณแน่นอน!"
แม้มู่หรงจะอายุยังไม่มาก แต่วิธีการพูดของเธอให้ความรู้สึกเหมือนข้าราชการรุ่นเก่า
มีความขัดแย้งกันอย่างรุนแรงระหว่างอายุและภาพลักษณ์ของเธอ
อย่างไรก็ตาม;
หลัวเฉินสนใจพลังพิเศษของเธอมากกว่า
ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด หลัวเฉินพอจะเดาได้แล้วว่าคุณมู่หรงคนนี้ครอบครองพลังพิเศษประเภทไหน เขาแค่ไม่รู้ว่าเป็นชนิดเจาะจงชนิดไหนเท่านั้น
ในขณะนี้ หลัวเฉินตัวจริงก็ได้มาถึงข้างกายมู่หรงแล้ว
หลังจากยื่นมือออกไปแตะไหล่อีกฝ่ายเบาๆ เขาก็ก๊อปปี้พลังพิเศษของเธอได้สำเร็จ
【ก๊อปปี้พลังพิเศษของเป้าหมายสำเร็จ : ความเร็วซูเปอร์ระดับ 8!】
กะแล้วเชียว!
เป็นพลังพิเศษสายความเร็ว
เรื่องนี้อยู่ในความคาดหมายของหลัวเฉินอยู่แล้ว
เพราะยังไงซะ ตอนที่มู่หรงปรากฏตัว เธอได้แสดงความเร็วที่ไม่มีใครเทียบได้ออกมา!
ความเร็วนั้น... แม้แต่หลัวเฉินก็ยังตามไม่ทันแบบไม่เห็นฝุ่น
นี่คือ ความเร็วซูเปอร์ ระดับ 8
สำหรับพลังพิเศษ ความเร็วซูเปอร์ เมื่อระดับถึง Lv.2 ความเร็วก็จะเหนือเสียงแล้ว
ส่วนพลังพิเศษขั้นต่ำกว่าอย่าง เคลื่อนที่ความเร็วสูง ต้องระดับถึง Lv.3 ถึงจะทำลายกำแพงเสียงได้จริง
แล้ว ความเร็วซูเปอร์ ระดับ 8 จะไปถึงขั้นไหน?
คำตอบคือ;
1,000 มัค!
ความเร็วที่น่าสะพรึงกลัวถึง 1,000 เท่าของความเร็วเสียง
ประเด็นสำคัญคือ;
ไม่ว่าพลังพิเศษสายความเร็วจะเร็วแค่ไหน มันก็จะไม่ส่งผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมภายนอกมากนัก แม้จะทำลายกำแพงเสียง ก็จะไม่เกิดเสียงโซนิคบูมที่หูดับตับไหม้
มนุษย์ที่วิ่งด้วยความเร็ว 1,000 มัค แถมยังสามารถเคลื่อนที่โดยไม่ทิ้งร่องรอยบนหิมะหรือทำเสียงดังขณะผ่านไป
เห็นได้ชัดเลยว่ามันน่ากลัวขนาดไหน!
ตอนที่มู่หรงปรากฏตัวเมื่อกี้ เธอไม่ได้ใช้ความเร็วเต็มที่แน่นอน
ไม่อย่างนั้น หลัวเฉินคงจับวิถีการเคลื่อนไหวของเธอไม่ได้เลยด้วยซ้ำ มันจะดูเหมือนเธอปรากฏตัวในสถานที่ต่างๆ หลายสิบแห่งในเวลาเดียวกัน
ราวกับว่าเธอรู้วิชาแยกเงา แต่ความจริงแล้ว นั่นเป็นเพียงภาพติดตาที่ทิ้งไว้เพราะความเร็วที่มากเกินไป
และเพราะความเร็วที่มากเกินไป ภาพติดตาเหล่านี้จึงดูเหมือนปรากฏขึ้นพร้อมกันในสายตาคนนอก ไม่ใช่โผล่มาทีละหนึ่ง สอง หรือสาม
หลัวเฉินเองก็มีพลังพิเศษ ความเร็วซูเปอร์ อยู่เหมือนกัน
อย่างไรก็ตาม ความเร็วซูเปอร์ ของเขามีแค่ระดับ 6
ดังนั้น หลัวเฉินจึงแทนที่ของเดิมด้วย ความเร็วซูเปอร์ ระดับ 8 ที่เพิ่งก๊อปปี้มาทันที
ส่วนอันเดิม... ไว้ค่อยย่อยสลายทีหลัง!
ด้วยเหตุนี้;
ตอนนี้หลัวเฉินมีพลังพิเศษระดับ 6 ที่รอย่อยสลายถึง 19 อย่าง
เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะมีวันที่ร่ำรวยขนาดนี้...
ตั้งแต่มู่หรงปรากฏตัวจนถึงตอนที่เธอซัดคนชุดดำจากเขตแดนนรกจนหมอบ กระบวนการทั้งหมดเสร็จสิ้นในพริบตา
หยางเฉียนและเสิ่นซินหลิงที่เฝ้าดูอยู่นอกสนาม ไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น
วินาทีที่แล้ว พวกเธอยังเป็นห่วงทั้งสองคนอยู่เลย
วินาทีถัดมา สนามรบก็กลายเป็นแบบนี้ไปซะแล้ว
สถานการณ์เป็นยังไง?
ผู้หญิงคนนั้นคือใคร?
ทั้งสองคนงงเป็นไก่ตาแตก แต่หยางเฉียนเดาว่าผู้หญิงที่จู่ๆ ก็โผล่มาคนนี้น่าจะเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ส่งมาจากสำนักงานใหญ่ตามที่จวงเหยียนพูดถึง
เธอมองอีกฝ่ายด้วยความอยากรู้ ดวงตาฉายแววอิจฉา
เป็นผู้กล้าที่ถูกเลือกเหมือนกัน เป็นผู้หญิงเหมือนกัน แต่ช่องว่างความแข็งแกร่งกลับราวกับฟ้ากับเหว
จะบอกว่าหยางเฉียนไม่อิจฉาก็คงโกหก
ในทางกลับกัน เสิ่นซินหลิงยังคงทำหน้าเอ๋อ ไม่เข้าใจการเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์ในสนามเลยสักนิด
"สรุปว่า จบแล้วเหรอครับ?"
'หลัวเฉิน' ชี้ไปที่คนชุดดำที่นอนหมดสติอยู่บนพื้นแล้วถาม
"แน่นอน!"
มู่หรงยิ้มและพยักหน้า พูดว่า "เราจะพาตัวพวกมันกลับไปทั้งหมด แล้วค่อยรีดข้อมูลที่เราต้องการจากสมองของพวกมัน"
เป็นอย่างนี้นี่เอง
หลัวเฉินที่เดินมาอยู่ตรงหน้าคนชุดดำที่หมดสติ พยักหน้าเข้าใจเจตนาของมู่หรง
เขาคิดในใจว่าคนที่ส่งมาจากสำนักงานใหญ่คงไม่ใช่พวกใจอ่อน
ถ้าใจอ่อนจริงๆ ป่านนี้คงไม่มีชีวิตรอดมาถึงวันนี้หรอก
ที่แท้ก็เพื่อข้อมูล
เท่านี้ก็อธิบายได้แล้ว
"ให้ทางสาขาเมืองเหยียนของเราจัดการงานเก็บกวาดที่เหลือเองครับ"
จวงเหยียนพูดด้วยรอยยิ้ม หันหลังกลับไปหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรออก
"พวกคุณเข้ามาได้เลย เอาคนมาเยอะหน่อยนะ มีอาชญากรจำนวนมากต้องคุมตัวกลับไป"
สายต่อนติดแล้ว และจวงเหยียนก็เข้าประเด็นทันที
ข้างๆ เขา 'หลัวเฉิน' กำลังพูดอะไรบางอย่างกับมู่หรง ตั้งใจจะขอตัวลา
ดูเหมือนมู่หรงจะชื่นชมเขามากทีเดียว
เธอให้เบอร์ส่วนตัวกับเขาและยังเชิญให้เขาไปเยี่ยมสำนักงานใหญ่สมาคมฮีโร่เมื่อมีเวลา
แน่นอน!
เขาต้องจำไว้ว่าให้ติดต่อเธอก่อนไป ไม่อย่างนั้นคนนอกจะหาที่ตั้งของสำนักงานใหญ่สมาคมฮีโร่ไม่เจอ
ในขณะที่ทุกคนผ่อนคลาย โดยคิดว่าเรื่องจบลงแล้ว
"แกคือคนแรก"
เสียงเย็นชาดังขึ้นที่ข้างหูของ 'หลัวเฉิน' อย่างกะทันหัน
วินาทีถัดมา;
ฉึก~!
มือซีดขาวข้างหนึ่งโผล่ทะลุออกมาจากหน้าอกของเขา ควักหัวใจออกมา หัวใจที่ยังคงเต้นตุบๆ ถูกกำอยู่ในมือของเจ้าของมือนั้น
'หลัวเฉิน' ดูเหมือนจะไม่ได้เตรียมตัวกับเรื่องแบบนี้เลย เขาไม่มีเวลาหลบหลีกหรือป้องกันตัวใดๆ ก่อนที่หัวใจจะถูกกระชากออกไป
วูบ!
แสงสีเลือดสว่างวาบ
พร้อมกับเสียงหัวเราะแหลมสูงที่ดังก้อง
มู่หรงพุ่งเข้ามาด้วยใบหน้าเคร่งเครียดแต่ก็หยุดอีกฝ่ายไว้ไม่ทัน
"ต่อไปคือแก!"
บุคคลลึกลับที่ถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีเลือดโจมตีจวงเหยียนต่อทันที
มือข้างหนึ่งของเขายังคงกำหัวใจที่ยังเต้นอยู่ของ 'หลัวเฉิน' เอาไว้
ย้อนเวลา!
จวงเหยียนไม่มีเวลาคิดมาก ความเร็วของอีกฝ่ายเร็วเกินไป ถ้าเป้าหมายแรกไม่ใช่ 'หลัวเฉิน' แต่เป็นเขา ป่านนี้เขาคงมีสภาพไม่ต่างจาก 'หลัวเฉิน' ที่นอนอยู่บนพื้น
วูบ
มือซีดขาวคว้าจับได้เพียงความว่างเปล่า
มันจับได้แค่อากาศ ล้มเหลวในการเก็บดับเบิ้ลคิล
สิ่งนี้ทำให้บุคคลลึกลับในแสงสีเลือดถ่มน้ำลายอย่างหงุดหงิด
"พลังสายกาลเวลาที่น่ารำคาญจริงๆ!"
เขากล่าวอย่างมืดมน
ในเสี้ยววินาทีเมื่อกี้ ปฏิกิริยาของจวงเหยียนเด็ดขาดอย่างปฏิเสธไม่ได้
เขาใช้ 'ย้อนเวลา' กับตัวเองแทบจะเป็นสัญชาตญาณ ทำให้ตัวเองถอยกลับไปยังจุดเวลาเมื่อไม่นานมานี้
และ ณ จุดเวลานั้น เขาไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้
ดังนั้น เขาจึงหลบการโจมตีถึงตายของบุคคลลึกลับได้!
ถ้าจวงเหยียนใช้ ย้อนเวลา ใส่บุคคลลึกลับเมื่อกี้ ด้วยช่องว่างความแข็งแกร่งมหาศาลระหว่างทั้งสอง อิทธิพลของพลังกาลเวลาต่อบุคคลลึกลับอาจมีเพียงเล็กน้อย
ถึงตอนนั้น เขาก็คงตายอยู่ดี
เขาจะไม่มีทางหลบการโจมตีถึงตายนั้นได้เลย
ไม่เหมือนตอนนี้ ที่บุคคลลึกลับพลาดเป้าไปเต็มๆ
และถ้ามันคิดจะลอบโจมตีต่อหน้ามู่หรงที่เชี่ยวชาญด้านความเร็วเป็นเลิศเหมือนกัน?
มันแทบจะเป็นไปไม่ได้อีกแล้ว!
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในชั่วพริบตา
แม้แต่มู่หรงยังคาดไม่ถึงว่าจะเกิดเหตุการณ์พลิกผันแบบนี้ ไม่ต้องพูดถึงคนอื่น
พวกเขาเพิ่งมารู้สึกตัวหลังจากเหตุการณ์เกิดขึ้นแล้ว
"หลัวเฉิน!!!"
ไม่ไกลออกไป หยางเฉียนเห็นฉากที่หัวใจของ 'หลัวเฉิน' ถูกควักออกมากับตาตัวเอง
เธอกเบิกตากว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ
เธอเพิ่งจะตอบสนองต่อสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากที่ 'หลัวเฉิน' ล้มลงอย่างแรง